Gotowość na związek, a może wręcz odwrotnie ?

Bez szczerego uczucia obawiam się, że potencjalną dziewczynę potraktuję jako zapomnienie o Niej.

Skoro Ona nie chce związku to nic na to nie poradzisz, a latka lecą. Wiem że nie da się odkochać od tak, serce nie sługa, ale pomaga w tym zerwanie wszelkiego kontaktu choć to ch...e trudne.

Już tyle czasu nosisz tą nieodwzajemnioną miłość, nie uważasz iż trzeba iść dalej ?
Robisz sobie krzywdę .

Powinieneś zerwać z Nią kontakty (wszelkie) po pewnym czasie zapomnisz, wtedy zaczną Cię interesować inne kobiety.

To nie rób niczego na siłę, to nie potraktujesz.

Ja jestem sceptyczna do takich naciąganych mocno historii "wielkiej love" opartej na przedłużających się jak flaki z olejem znajomościach, gdzie 1 strona była/jest ewidentnie we Friend Zone, nakręcona przez to na maksa, a druga w tym czasie żyje swoim życiem i kogoś sobie szuka lub nie szuka, ale po prostu ŻYJE i przez myśl jej nie przejdzie by z tym kolegą być. Natomiast kolega odpalił sobie już w głowie romantyczną komedię -"bylibyśmy taką doskonała parą"  i będzie czekał na finał 5 lat albo więcej jak trzeba.

Sorry, nie pochylę się ze wzruszeniem, ani napięciem nad Twoja historią Niestety to co opisujesz pokazuje jedynie Ciebie jako faceta,  który ucieka do świata fantazji i tam tworzy jakieś scenariusze, które służą mu jako świetny pretekst do tego by nie widzieć rzeczy z boku oczywistej - dziewczyna nigdy nie była Tobą w kontekście damsko-męskim zainteresowana. A jeśli, to tylko tyle na ile Ty bywasz tymi innymi kobietami, które nie dorównują fantazjom o tej niedoszłej.

Każda kobieta (tam kobieta - każdy człowiek) ma w życiu chociaż jednego takiego adoratora, który nie potrafi pogodzić się z faktami i przez lata co jakiś czas przypomina o sobie, niczym Osioł ze Shreka https://www.youtube.com/watch?v=Bg_gb2-01CM

Ale dobrze powiedziane .

Chodziło mi o dostanie kopniaka na oprzytomnienie. Dzięki za to, może ambicjonalnie mnie to ruszy.

Elle88, przeczytałem Twoje wypowiedzi na różne tematy na tym forum, i powiem tyle: Twoje wypowiedzi są dosłowne i prawdziwe. Znakomicie potrafisz ubrać wszystko w słowa. Szacun, na prawdę.

Okej, skorzystam z Waszych "usług". Odwdzięczę się tym samym.   Hmmm ... ogarnęło mnie dziwne uczucie - jakbym wyszedł wirtualnie z psychologiem na piwo.
Chociaż chwila, moment ... jak to mnie "przerobicie" ?? Bo znaczeń tego słowa znam od liku.   Masz na myśli pozytywne pranie mózgu?

Kolego, klasyczne one-itis. Jak pisała Elle, lata lecą, Ty myślisz o "tej jedynej" (one-itis), podczas gdy jej nawet przez myśl nie przejdzie, byś mógł być czymś więcej niż dawnym przyjacielem, kumplem.

Rozwiązanie jest tylko jedno. Dziesięć kobiet, dziesięć stosunków. Od razu o tamtej zapomnisz (choć na początku seks może być dla Ciebie trochę na siłę). Uwierz, zadziało kiedyś u mnie (chyba każdy facet musi przejść przez "tę jedyną" hehe...), działało u wielu moich kumpli.

Musisz po prostu zrozumieć, że tamta dziewczyna nie jest tak naprawdę jakoś specjalnie lepsza od pozostałych. Z czasem zobaczysz, że jest gorsza w wielu kwestiach, tylko potrzebujesz się otworzyć na nowe znajomości.

PS. "Nie lubię, gdy dziewczyna zbyt szybko okazuje zainteresowanie, a ostatnio na prawdę jest to aż nagminne." -- lata lecą, a męża brak...

Dałaś mi dużo do myślenia i kolega powyżej również okiem faceta jak to wygląda. Dzięki.
Hmmm ... w ciągu ostatniego roku poznałem 10 nowych kobiet. Ta liczba może kogoś dziwić bądź wręcz przeciwnie. Co istotne, nie są to dziewczyny z dyskoteki, tylko poznane w codziennych sytuacjach, głównie "za dnia". Z niektórymi nie utrzymuję już kontaktu, a z niektórymi dopiero co się poznałem niedawno. Także ciągnie się to od jakiegoś czasu.  Ale do czego zmierzam? 7 z nich chciałoby ze mną związku (mam takie odczucie, albo wprost o tym usłyszałem od nich) bądź chce się często ze mną spotykać nieco bliżej niż tylko kolega, bo da się to odczuć bez problemu. Nie są jednak w moim typie, nie iskrzy zupełnie z mojej strony, więc nie angażuję się w te znajomości. Z kolei 3 z tych 10 to dziewczyny, które znam tak samo jak tamte bądź nieco słabiej, ale poczułem do nich jakieś zainteresowanie - tzn. że spodobała mi się i z chęcią bym się z nią spotkał kilka razy, poznał się bliżej, od czasu do czasu napiszę do niej itd... Ale te trzy dziewczyny traktują mnie właśnie tak samo jak ja te 7 pozostałych. Wynika to głównie z tego, są w szczęśliwych związkach. Chociaż być może nie jestem w ich typie, ale to nie ma nad czym się zastanawiać.
Więc to nie jest do końca tak, że jestem przeciwnym nowym znajomościom, ale jeśli poznam dziewczynę, która zrobi na mnie pozytywne wrażenie wizualne, następnie swoim charakterem sprawi, że będę chciał ją bliżej poznawać i z chęcią się spotykać (jakieś tam małe zauroczenie jest), to zawsze wychodzi na to, że związek z nią jest mało realny.
A wracając jeszcze do tamtych 7 dziewczyn, to połowa z nich jest po przejściach, typu: dziecko, rozwód lub dopiero co zostawiła chłopaka. Także to jest zupełnie inna sytuacja, każdy wie o czym mówimy - mi to nie przeszkadza, ale patrzę na to jakie ona może mieć odczucia. Poza tym, nie jestem za nimi zainteresowany, bo nie ciągnie mnie do nich, a spotkania czy rozmowa z nimi nie sprawia mi wcale przyjemności. Ale druga połowa to są dziewczyny, które są na prawdę ok, ale ja nic do nich nie czuję.

Mam tak, że w ciągu kilku minut klasyfikuję nowo poznaną  dziewczynę: koleżanka czy być może coś więcej, nie wiedząc jednak nic na jej temat, czy ma chłopaka etc... To znaczy, daję sobie szansę, że chcę ją poznać bliżej i wtedy ocenić czy mi się podoba czy też nie. Ale z koleżanki nigdy nie zmienię zdania na to, że jednak chciałbym coś z nią więcej. Taki już jestem, liczy się pierwsze wrażenie.

Elle88, wracając do tego co napisałaś, lubię zdobywać kobiety i mieć trudno na początku, wtedy to docenię i uznam, że to jest właśnie to. Wiem, że to jest dziwne, ale taki już jestem.

Mam pewne cechy w wyglądzie kobiety jak i charakteru, na które zwracam szczególną uwagę już od samego początku. Nie muszą być wszystkie spełnione, ale jakaś tam większa część z nich powinna być. Chcę poznać dziewczynę, która jest dla mnie niekoniecznie idealna, ale którą to ja sam sobie wybiorę, a nie ona mnie. Kolejne dziwne przemyślenia. Ale jeśli chodzi o te 3, to nadal są dla mnie atrakcyjne i nie straciłbym nimi zainteresowania, bo zwyczajnie czuję coś fajnego w ich obecności. Mam tak, że rzadko kiedy moje zainteresowanie kobietą spada, ale z kolei rzadko kiedy tak jest, że po jakimś czasie z zera wzrośnie, jakby to miałoby mieć miejsce w przypadku normalnej koleżanki.
Hmmm nie wiem z góry, że są niedostępne. Dopiero okazuje się to po moim "zaszufladkowaniu ich" i jestem tego pewien, że dopiero wtedy. Niedostępność jest fajna, ale jeśli ma chłopaka, to z góry daję sobie spokój, bo nie wchodzę w takie rzeczy ani nie chcę budować swojego szczęścia na czyjejś krzywdzie. W dodatku te dziewczyny są na tyle poukładane, że nie pozwalają mi na takie coś w żaden sposób, ograniczają kontakt itd... Ale jeśli któraś z nich wyszłaby z jakąś inicjatywą, na pewno nie byłbym obojętny. Nawet po lepszym poznaniu się, nie przeszkadzałyby mi jej wady, które są do przyjęcia, ani to, że jest już dla mnie osiągalna.

Najchętniej oderwałbym się na 3 miesiące od wszystkich tych dziewczyn (łącznie z myślami o tej pierwszej) i odpoczął od tego.

Kilka miesięcy temu byłem bardziej napalony. Teraz jednak rozwijam intensywniej swoją małą firmę, codziennie uprawiam jakiś sport, chcę nauczyć się zaawansowanego technicznie tańca, zdrowo się odżywiam, uczę się dodatkowych języków obcych, które przydadzą mi się (być może) właśnie w tej działalności, jestem religijny i staram się często w ciągu dnia rozmawiać od tak po prostu z Bogiem, modlić się więcej  i czytam .... bardzo dużo czytam .... różnych książek/publikacji na temat kobiet, mężczyzn ich relacji by być co raz lepszym, popełnić mniej błędów i ewentualnie wyciągać z nich wnioski. Ostatnio wpadła mi do rąk pewna książka, która odmieniła życie mojego kolegi, dopiero zaczynam ją czytać, ale wciągnęła mnie, bo przestawia ciekawy punkt widzenia o związkach, taki prawdziwy, sprzed iluś tam lat, jeszcze gdy nie było tych chorych, obecnych czasów.
Uznaję, że jak mam kogoś odpowiedniego poznać na swojej drodze, to poznam. Szczęściu trzeba dopomóc, ale bez przesadności.

Hmmm nie byłem zbyt dostępny na początku, ale ewidentnie zbyt mało było prowadzenia jej osoby przeze mnie. Zamiast działać na jej emocje, działałem bardziej logicznie. Wszystko szło dobrze, ale przeoczyłem coś. To była bardzo atrakcyjna dziewczyna, mające duże powodzenie i wymagania w stosunku do facetów. Doszło do rozmowy na koniec naszej znajomości i powiem tyle: wbrew pozorom to ja wyszedłem z głową do góry.

Nie chcę by zła karma do mnie wracała i dlatego też te 7 dziewczyn ostrzegłem przed tym, że na razie muszę pozamiatać w swojej głowie po pewnej dziewczynie. Chcę być fair i nikogo nie wodzić za nos.
Kilka lat temu byłem innym człowiekiem, ale tylko pod względem kobiet - lubiłem pospotykać się 2 miesiące po czym przejść jednak na koleżeństwo, bo to nie było to. Robiłem to wtedy gdy widziałem, że dziewczyna nakręcała się bardziej. Teraz tak bym nie zrobił, dojrzałem pod tym względem i dlatego nie wejdę w żaden związek bez pewności, że obie strony robią to ze szczerego uczucia do siebie. Sądzę, że zła karma wróciła do mnie właśnie z tą dziewczyną. Ale limit tego złego wyczerpał się i żyję właśnie tą myślą. Na co dzień jestem bardzo pozytywną osobą, obdarzam tym samym innych. Nie daję jednak po sobie poznać, że gryzie mnie to. Problem do rozwiązania jest taki: zapomnieć o tej dziewczynie, a wszystko ułoży się.
Ojjj Elle88, co z Ciebie za niesamowite Stworzenie?

Może nie tyle 'zła karma' skoro tamtym dziewczynom niczego nie obiecywałeś, w związku z czym nie było czego łamać, co po prostu przyszedł czas żebyś poznał jak to smakuje będąc po drugiej stronie, żebyś doszedł do pewnych wniosków.

Wszem i wobec nie ma sensu tego ogłaszać, ale z kimś zaufanym czasem warto problem przegadać, a potem zamknąć za sobą te drzwi już definitywnie.

Trudno mi powiedzieć, ja jestem `82