Czy to wszystko jest normalne?

Ja momentami już nic nie rozumiem Nie chcę stracić chłopaka i na pewno z niego nie zrezygnuję, ale czy naprawdę on robi coś niewłaściwego, że pragnie mnie dotykać , spędzać ze mną czas? bo w  domu mu zarzucają jak nie słyszy oczywiście , że jest głupi bo codziennie do mnie przyjeżdża jak ma wolne ( a ja tego nie rozumiem też, czy to zle. Moja rodzinka jest chyba ostro sfiksowana i negatywnie nastawiona albo ja jestem naprawdę jakąś nic niewartą dziewuchą, bo uwierzcie że w takiej atmosferze samoocena spada i związek już nie daje tyle radości

u niego nie ma warunków, ma mały domek, mieszka z rodziną, a ta rodzina uboga, ostatnio nawet nie mieli czym poczęstować, albo jak mają to jakieś swojskie wyroby , na które nie mogę patrzeć.

A czy to ważne czy mieli czym poczęstować Ciebie?
Sorki, ale po tych dwóch postach to wydajesz mi się taką samą Osobą co Twoja Mama.
Też oceniasz ludzi, tak jak Ona.

Nie, tylko chodzilo mi że nie chcę im robić kłopotu, wiedząc że zbyt wiele nie mają.Bardziej mnie martwi kwestia tego, że zaczynam czuć się jak jakaś najgorsza. Mój pierwszy chłopak też się mamie nie widział, zawsze coś. Ja lubię seks,uważam że zbliża to ludzi , fakt że teraz tego nie robimy od dawna, albo on chory albo ja, teraz nie mogę bo mnie odrzuca zapach nikotyny od niego, ale nie zrobiłabym tego bez uczucia, dla przygody, a one twierdzą że jemu tylko o to chodzi , chce mnie wykorzystywać, a ja jestem beznadziejna

Nigdy nie miałam wsparcia od matki, która jest zgorzkniała, zła na cały świat, dlatego teraz m.in szukam wsparcia i bezstronnej oceny u obcych ludzi na forum. To też jest chore, ale nie radzę sobie momentami żyjąc w świecie obelg, szantaży, złości, płaczu i lamentu, dodam, że od nas już się cała rodzina odwróciła, one nie mają NIKOGO.

Skoro masz ćwierć wieku to co robisz w domy swojej matki. Chcesz się mizdrzyc na kanapie przy matce i babci, co również uważam za niestosowne, to weźcie się do roboty i wyprowadźcie na swoje. Ja sama się utrzymuje od wieków,  ale nie pozwalam się obmacywac chłopakowi przy matce/ojcu, bo to niestosowne.

Co z tego, że wynajmuję 120 km dalej jak i tak w święta itd nie mam spokoju nigdy. To wszystko jest chore na maxa. Matka i babka w oczy do mojego chłopaka są miłe, a jak pojedzie to mam jazdy jak nie wiem. Ja już się przestałam odzywać,ignoruję co mówią bo jak dla mnie są chore. Może mają ciut racji, tak najlepiej znalezć bogacza, ale ja mam inne podejście.

Krejzolka moja Droga, no już to zrobiłam wyprowadzając się , to już ciut pomogło, ale jak tylko jestem w domu dłużej niż weekend to jest masakra, nie do wytrzymania. Narazie będę próbowała zachować w miarę relację z nimi i dobre z chłopakiem. To przykre dla mnie wszystko. Jak zerwę calkiem z Nimi to będzie mnie dręczyło sumienie, bo mnie szantażują wmawiając , że przeze mnie zle się czują, rozpaczają. Wiesz moim zdaniem, cokolwiek bym teraz nie zrobiła to jest zle.

I co?
Przecież Ty już jesteś "kłębkiem" nerwów zaczynasz wmawiać sobie, że może Mama ma racje.
Ograniczając z Nimi kontakty do minimum nie tylko polepszysz swoje relacje z chłopakiem ale przede wszystkim nie staniesz się taka jak Twoja Mama i będziesz czuła komfort psychiczny.

Ja sobie nawet nie potrafię wyobrazić jaka Twoja Mama jest bo nigdy nie miałam do czynienie z taką Osobą.
Dla Twojego dobra ogranicz kontakt.

Aaaa no i nigdy nie zaakceptują tego, że nie ma własnej fury, bierze od brata, ma zamiar kupić ale chce lepsze auto i nie może naskładać kasy, no i nie ma super ciuchów , mieszkania, dla nich to silne argumenty do zerwania a no i to że jak mama mu daje ciapki po domu to on woli w skarpetach , jak powiedzia la to świadczy o tym że jest uparty i ja nie mam nic do gadania w tym związku

Dzięki krejzola, dzięki Tobie dziś się roześmiałam eh niby nie słucham ale z 2 strony męcząca sprawa, bardzo męczy mnie , momentami idzie zwariować. Jeszcze jak się we dwie wezmą z babcią, to jakaś masakra jest. Ja nie oceniam ludzi na podstawie pochodzenia czy kasy ,ale mama twierdzi, że jestem z tego powodu bardzo głupia. Trudno, ja mam inne wartości, wiem, że zawsze jest ryzyko i mogę się przejechać na chłopaku, ale może być też tak, że będziemy ze sobą bardzo szczęśliwi bez osób trzecich. On też wie, że nie chce mieszkać ze swoimi rodzicami ani z teściami b y nie chciał, więc jest mądrym chłopakiem. Wyobrażam sobie, a raczej nie wyobrażam mieszkania kiedyś właśnie z teściami bądz rodzicami, chyba że niektórzy mają fajnych, luznych , no to mają fajnie.

Dzięki bo już myślałam, że jestem popaprańcem Dziś mama mi zakazała pokazywać się jutro gdziekolwiek z moim, bo jak powiedziała, nie podoba Jej się Jego palto, które jest za małe, a powinien mieć kurtkę. Ja wiem,że takie rzeczy są ważne, ale nie można narzucać komuś jak ma się ubierać, sama nie lubię kurtek, zawsze mam płaszczyk, rzadko się zdarza zarzucić kurtkę.

Tak, zdaję sobie sprawę, że mam problem i brałam pod uwagę leczenie, ale szkoda mi było kasy jakoś, pewnie na jednej sesji się nie skończy, a po 2 nikt mi konkretnie niczego nie powie.

Jozefciu, czasem mamy mówią i mają rację, bo widzą coś, czego ktoś zaślepiony nie widzi, ale moim zdaniem mama się nakręca, wmawia czarny scenariusz a najgorsze, że widzę że mi się to zaczyna udzielać. Zawsze byłam radosna, optymistka i dalej się staram , ale ona to we mnie zabija momentami. Ostatnio już myślałam żeby mi się coś stało, do tego stopnia mnie wykańczała/

Właściwie korzystałam z porad psychologa on-line , bo osobiście nie mogłam, dużo pracuję. A potrzebowałam pomocy natychmiast, no i niezbyt mi pomogła, to co usłyszałam hmmm szkoda tylko kasy

Wiesz , masz rację, też kiedyś testowałam to o czym mówisz tzn w domu mamy Jej zasady. No i cóż wszystko się poukładało, od jakiegoś dłuższego czasu miałam spokój, poczułam się zbyt pewnie, pochwaliłam i...wszystko zepsułam. Muszę wrócić do tej metody tzn opowiedzieć chłopakowi o moich zasadach, wytłumaczę że to są ludzie z innej epoki i mają inne poglądy i że w ich domu trzeba to szanować , zrobię mu listę typu 1)wkładaj zawsze ciapki 2) nie dotykaj mnie , 3) ubieraj się ładnie, najładniej jak możesz by wywrzeć wrażenie itd itd, my ślę, że On to uszanuje. Powinien, a gdy będziemy u mnie no tu już wiadomo i atmosfera luzna, swobodnie i miło Tak, to jest problem, bo wiesz święta są jednak ważne, rodzinne a mama pruje się, że nas nie wpuści do domu w żadne święta, to przykre, ale tak sobie myślę i myślę, że może nie powinnam tego słuchać, bo czy matka jest zdolna nie wpuścić dziecka do domu z takiego powodu że nie akceptuje partnera?? hmm właśnie się zastanawiam. Nie zakładam oczywiście nowego wątku, ale sądzicie , że matka może być zdolna do tego? ona jest chora, przewrażliwiona, a może podeślecie mi pomysły jak mój chłopak może u niej zapunktować?

Twoja matka już się nie zmieni, postrzega Twoje życie przez pryzmat własnych doświadczeń i  niepowodzeń. Być może, uważa, że troszczy się o Ciebie, ale jak widać dawno zatraciła zdrowy rozsądek. Wywiera na Ciebie presję; groźbą, awanturą i szantażem, nie licząc się z Twoimi uczuciami, próbuje wymuszać na Tobie swoją wizję życia.
Nie zwraca uwagi na to, że dawno jesteś już dorosła i masz prawo decydować o sobie, nie szanuje Cię.
Obawiam się, że ona zawsze będzie Cię dręczyć. Teraz wspiera ją matka, ale gdy tej zabraknie Ty możesz stać się centrum jej uwagi.
Wyobrażam sobie jej satysfakcję, gdyby Wam nie wyszło.
Bernadetta87 wiem ,że to bardzo trudne, wyzwolić się spod władzy toksycznego rodzica, ale nie niemożliwe.
Przeczytaj książkę pt "Toksyczni rodzice". Jest tam rozdział pt. Rodzice bogowie, w którym opisywane są podobne sytuacje do Twojej.
W tej książce są też rady jak stawiać granice, jak rozmawiać z takimi rodzicami.
Co mnie osobiście przeraziło, gdy kiedyś czytałam tę książkę, to to, że toksyczni rodzice potrafią nawet dręczyć zza grobu (bynajmniej nie w sensie paranormalnym )
potrafią tak zniszczyć psychikę dziecka, że ten nawet po ich śmierci,  będąc dorosłym nadal odczuwa lęk i postępuje tak, jakby oni sobie życzyli.
Nie dopuść więc do takiej sytuacji, że kiedyś Ty staniesz się  samotną zawiedzioną życiem kobietą, skazaną na towarzystwo swojej starej zgorzkniałej matki i będziesz zatruwać życie swojej córce, powielając wzorce z domu rodzinnego.
Czasami jedynym wyjściem jest ograniczenie kontaktów do minimum, a nawet całkowite ich zerwanie.
W sytuacji w jakiej się znalazłaś, spróbuj ograniczyć wizyty w domu,  nie tłumacz się, nie dyskutuj z nią za dużo, bo ona wspierana przez matkę i tak ma nad Tobą przewagę. Spakuj się w wyjedź, jeśli tylko matka zacznie urządzać awantury.
Na Twoim miejscu nie zapraszałabym też swojego chłopaka do takiego domu, wiedząc, że gdy tylko wyjdzie, matka będzie go obmawiać, a Tobie robić awantury.
W kwestii amorów na kanapie, zgadzam się z pannapanna, tak, to niestosowne.
Pozbądź się skrupułów i zdobądź się na  nieco stanowczości, we własnym interesie.

josz, dzięki wielkie : * na pewno sięgnę po poleconą lekturę. Masz rację, to moja wina, że pozwoliłam, żeby mnie przytulał przy babce i matce, ale cóż, poniosło nas. To prawda, niekiedy łapę się na tym, że mimo iż jestem dorosła i z dala od matki to jak mam podjąć decyzję nawet prostą to pierwsza myśl, lęk, że mama to , mama tamto by pewnie pomyślała. To jest straszne, na szczęście jestem tego świadoma, siadam wieczorami i myślę na spokojnie, które myśli, lęki są moje a które to te zaprogramowane. Wierzę, że nigdy nie powieliłabym schematu, widze błędy matki a po drugie na własnej skórze doświadczyłam tego.Nikomu nie życzę. No tak, myślę tylko nad tymi zasadami czy jest sens. Jedyne co to poproszę chłopaka żeby absolutnir mnir nie obejmował, nie dawał buziaków przy nich. Trochę kiepsko bo miałam aż 2-3 miechy spokój i powiedziałam mu ze wszystko OK, dziś odwołałam nasze spotkanie, bo i tak nigdzie nie wyjdziemy a czułabym się fatalnie, On myśli że wszystko gra, ale to jakaś paranoja.Muszę Mu o tym powiedzieć, jutro ma przyjechać. Zabolało mnie jak wyzywała, bo np u mnie w domu bardzo grzeją, palą w piecu przesadnie wręcz żeby babci było ciepło, no to w  kuchni się nie da, a w  moim pokoju akurat jest najchłodniej, więc  tam sobie idziemy, bo On nie może wytrzymać w takim ukropie, słabo Mu a matka z gębą że idziemy tam bo on mnie obmacuje ;/ ludzie , nawet gdyby tak było to mamy swoje lata, jak to możliwe że ona tak brzydzi się seksem i uważa za jakieś zło, powiedziałabym patologię. Podejrzewam, że nie chciała kochać się ze swoim mężem i to był jeden z głównych powodów, który doprowadził do rozpadu małżeństwa. Skoro mama nie chciała, znalazł to czego potrzebował gdzieś indziej.

O czym Ty mówisz, Bernadetta??
Ty naprawdę masz 25 lat?!?! to niemożliwe, by w tym wieku być tak infantylną...

josz, ściągnęłam książkę.Moja matka i babka są toksyczne, cała rodzina się od nich odwróciła.Najlepsze, że babka ogląda apele codziennie z Jasnej Góry, modli się itd, matka przestała z kolei chodzić  do kościoła no oczywiście przeze mnie.One w ogóle nie rozumieją, że coś jest nie tak z nimi.żyją w tej nieświadomości i zawziętosci

zorija nadal nie rozumiem co w tym infantylnego?czekam na wyjaśnienie.

To nie jest normalne Berni, rozumiem Cię, bo sama miałam i mam w sumie podobną sytuację, znalazłam w necie kilka takich historii. To boli , ale nauczyłam się z tym żyć, staram się nie przejmować, widocznie to mój krzyż pański, zawsze mogłam mieć gorzej. Powiedz o wszystkim delikatnie chłopakowi, te straszniejsze Jej wypowiedzi niech nie będą przez Ciebie  cytowane. Wybierz, żeby nie dramatyzować, np delikatnie że mama i babcia mają staroświeckie poglądy. A świętami bym się nie przejmowała ani weekendami, bo nie w  każdy jesteś w domu , więc da się przeżyć, żyj chwilą i ciesz się , że masz swój azyl, do którego uciekniesz. Wiem jak Ci ciężko, to prawda, że kto ma miękkie serce musi mieć coś innego twarde, ale postaraj się tak nie łamać, bo zgłupiejesz, z chłopakiem dbaj o dobre relacje, próbuj zmieniać w nim to co Ci się nie podoba ale Tobie a nie mamie.Super jest to ćwiczenie, że świadomie analizujesz , wyłapujesz swoje myśli. Berni połowa sukcesu to, że wiesz jaką masz rodzinę, problem jest w Nich, ale wiem jak można sfiksować w takich sytuacjach,mocno Cię ściskam, trzymaj się, daj znać jak sprawy idą, ale sądzę że tacy ludzie są tak zatwardziali, że nie zmienią się, ale trzymaj się swojego nie rezygnuj z być może (czego życzę) miłości swego życia. Piszesz, że oboje nie macie zbyt fajnych rodzinek, wierzę, że tacy ludzie dostają nagrodę w postaci pięknej miłosci, to musi Wam zostać nagrodzone, to cierpienie i zatrute dzieciństwo  a nawet dorosłe życie, dla niektórych nigdy nie będziesz dorosła.