Witam! Jestem tu i w ogóle na forach nowa. Nigdy nie miałam czasu a i nie czułam potrzeby, ale ostatnio wiele się zmieniło w moim życiu a co za tym idzie w moim spojrzeniu na....wszystko...Trochę ponad rok temu zmarł mój mąż po cieżkiej i długiej walce z nowotworem a ja z dnia na dzień zostałam wdową w średnim wieku z dwójką dorosłych już prawie dzieci. Po pierwszym szoku, rozpaczy, ogromie spraw do załatwienia została pustka, beznadzieja i brak pomysłów na życie 'po'....Pomyślałam, że jest tu tyle fantastycznych osób i może któraś z nich byla w podobnej sytuacji, może chciałaby ze mną porozmawiać...Mam sporo znajomych, przyjaciół ale po pierwszym zainteresowaniu zaraz po śmierci męża zajęli się swoimi sprawami, wrócili do swojego życia, swoich szczęśliwych mniej czy węcej rodzin. Nie mają dla mnie czasu, a i ja nie czuję się najlepiej wśród par, rodzin...w domu mam swój azyl i w zasadzie przeważnie jest mi z tym dobrze, chyba, że przychodzi taki dzień jak dziś...gdy po prostu jest gorzej...pozdrawiam wszystkich forumowiczów i liczę że choć jedna osoba do mnie napisze ;-)
Podobne tematy
Kochana
Jest tu na Forum wątek w dziale PSYCHOLOGIA pt "śmierć meża-jak sobie poradzić".
Jestem w podobnej sytuacji co Ty i właśnie czytam ten wątek od początku. Jest dla mnie dużym wsparciem. Mój Maż odszedł 3 mies. temu i walczę właśnie z totalną depresją:(
Pozdrawiam
Jola
Dziękuję Ci Jolu za typ, zaraz prześledzę ten wątek. Mam nadzieję, że poradzisz sobie jakoś ze stratą, choć to nie jest łatwe...chciałabym też powiedzieć że z czasem będzie lepiej, ale w moim wypadku tak absolutnie nie jest niestety....Dla mnie wybawieniem jest praca, nie jest ani specjalnie zajmująca, ani szczególnie dobrze płatna, ale mam tam fajnych udzi, fajną atmosferę i to najlepsze 8 godzin w ciągu dnia.
Pozdrawiam
Krysia
P.S Jakby Ci było źle (albo i dobrze) to napisz jeszcze kiedyś ![]()
Właśnie Krysiu napisałam.
Poszedł mail.