Witam,
Na początku napiszę, że mam 21 lat, dla wielu to nie jest może wiek, w którym jest się dojrzałym mężczyzną, i też taki nie jestem, ale kocham kogoś, na kim bardzo mi zależy. Opiszę po krótce sytuację. Poznałem ją prawie 4 lata temu, chodziliśmy do tej samej klasy w liceum. Po kilku miesiącach coś zaiskrzyło, zaczełem się o nią starać. Wszystko było pięknie, odzwajemniła moje uczucie i przez pierwszy rok razem naprawdę czułem, że to jest to. Potem przyszedł koniec liceum, ja poszedłem do pracy a ona na studia, nadal byliśmy szczęśliwą parą, wyjechaliśmy razem na spontaniczne wakacje, Potem uległem dość poważnemu wypadkowi w pracy, omal nie straciłem ręki, łącznie jakieś 6-7 miesięcy na chorobowym, i mimo że z początku było fajnie, bo kase dostawałem za leżenie do góry brzuchem to pożniej stało się to moją udręką. Siedziałem całymi dniami na chacie sam, i popadłem w niezły dół emocjonalny, dalej się z nia spotykałem, była przy mnie, ale od tego momentu coś zaczeło się psuc. Olewałem ją coraz cześciej i cześciej, nie byłem dla niej taki jak wcześniej, ale ja kochałem, cierpiała przeze mnie, a ja dalej nie umiałem sobie sam ze sobą poradzić. W koncu chorobliwe się skonczyło, wylali mnie zroboty, lecz dosc szybko znalazłem inna, ale mimo to nadal byłem w dołku i między mna a nią nic się nie poprawiło, to nie było tak, że byłem tylko dla niej taki, ale też dla przyjaciół, znajomych, rodziny, poprostu musiałem sobie poukładać w głowie pewne rzeczy z którymi nie umiałem sam sobie dać rady, i mimo że ją odtracałęm od siebie to chciałem aby przy mnie była caly czas. W końcu przyszły poważne rozmowy, zdecydowałem że powinnismy zrobic sobie przerwe od siebie, mimo ze tak naprawde chciałem usłyszec od niej ze nie, to usłszyałem że się zgadza, obiecałem jej wtedy, że nie bedzie innej dziewczyny, mimo to, jeszcze raz się kochaliśmy, i wtedy juz poczułem że to jest naprawde ta osoba ktorej potrzebuje, nie było nieprzyjaznej atmosfery ani nic. Po rozmowie każdy rozszedł się w swoją strone. Nie zdawałem sobie wtedy sprawy, jak bardzo ja ranie, był to czerwiec tego roku. I przyznasz szczerze, że dobra pierwsze 2 tygodnie bycia samemu mi pasowały, ale pożniej naprawde czułem, że czegoś/kogos mi brakuje, jednak nie mielismy kontkatu miedzy soba. Ostatnio brakowało mi jej coraz bardziej, wiadomo, uciekłem troche w alkohol, imprezy, poznałem pare fajnych dziewczyn, ale mimo to w głowie siedziała mi tylko ta jedna. I własnie bo jednym piciu ze znajmomymi, jeden z nich doradził zebym się z nia skontaktować, i też tak zrobiłem, poprosiłem o spotkanie. Ona się początkowo zgodziła. Mieliśmy ustalić tylko termin, kiedy był on już w sumie ustalony, napisala mi ze sie ze mna jednak nie spotka, ze ma kogos nowego i sobie wszystko poukładała, byłem w szoku, a najbardziej byłem wsciekły wtedy na siebie. Nie mogłem w to uwierzyc i dalej nie wierze, pisalismy o tej calej sytuacji, pare razy palem cos glupiego w emocjach, nalegalem na spotkanie, ona nie chciała. W koncu wczoraj sie spotkalismy, momentami bylo jak dawnej, usmiechnela sie czasami do mnie i patrzyła na mnie tymi swoimi pieknymi oczami. Ale tez było niemiło, wyrzuciła mi wszystkie błedy jakie popełniłem, ja jej pare tez, powiedziała ze nic juz do mnie nie czuje, ale widziałem w jej oczach ze tak nie jest, patrzyła na mnie tak jak kiedys, kiedy bylismy razem. Wiadomo popełniłem wiele błedów, ale czuje ze ja naprawde kocham, i mimoze ze ani ja ani ona nie mielismy od przerwy to jest od 3 miesiecy kontaktu, to ja naprawde czuje to. Zdaje mi się, że ona też jeszcze coś do mnie czuje, chodz mowi inaczej, bo widziałem to w jej oczach, i gdybym byl jej obojetny to nie wyrzucala by mi tych wszystkich bledow. Z drugiej strony nie umiem sobie tez wyobrazic tego, że to co było miedzy nami czyli 2 lata zwiazku, przekresliła tak szybko, i juz nic do mnie nie czuje. Była moją pierwsza dziewczyna, ja jej pierwszym chłopakiem, wydawało mi się że zarowno ja mam czastke niej w sobie, a ona czastke mnie. Tak przezylismy swoj pierwszy raz razem, nigdy jej nie oklamywalem, nie zdradziłem. Dla mnie to nie da się tego wszystkiego poprstu ot tak przekreslic. Chce on nia walczyc, ale nie wiem czy jest sens, może ktoś mi coś podpowie.