Czy to może być winą mojego wieku? Kiedyś podczas kłótni powiedział, że chciałby stabilności... Ale no właśnie... ja uważam, że mu ją daję. Może faceci mają inną definicję stabilności? Otóż nie rozglądam się za innymi facetami ani nic, ale kiedyś z racji wieku powiedział mi, że boi się, że mi się to odwidzi itp., bo jestem młoda... Jestem sporo młodsza od niego. I tak się zastanawiam, że nie wiem dlaczego tak powiedział. Skoro staram się być dojrzalsza niż rówiesnicy, daję mu wsparcie... kocham go, okazuję mu to... staram się dla niego ze wszystkim... nie zdradzam go ani nic, a on mi tu o stabilności. Chyba chodzi mu o to, że nie rozumiem czasem pewnych spraw w życiu, że jestem zbyt uczuciowa czasem. Często płaczę a zaraz jestem wesoła... jestem słaba psychicznie a on potrzebuje silnej baby która to zajmie się nim a nie on nią. Dlatego się staram. Ale kurde nie umiem do końca rozkminić o co mu chodziło? Bym mogła to zmienić.
Na pewno na dniach o tym z nim porozmawiam, bo zaczęło mnie to nurtować. Jeśli wy widzicie jakieś moje błedy czy coś lub macie jakieś porady - napiszcie. Nie chce by mój partner nie daj Boże w przyszłości przez to miał wątpliwości co do mnie.
Podobne tematy
2 2015-10-06 22:04:03 Ostatnio edytowany przez Wielokropek (2015-10-06 22:06:01)
(...)Kiedyś podczas kłótni powiedział, że chciałby stabilności (...)
Poprosiłaś o wyjaśnienie? Zapytałaś, czego jemu w waszym związku brakuje? Bo to on wie, my - na forum - możemy tylko snuć przypuszczenia.
Ile masz lat?
No własnie nie prosiłam, nie mamy problemu z rozmowami, wszystko mówimy sobie szczerze. Muszę się go zapytać.
Boję sie podać, gdyż na wielu portalach mnie zlinczowano... I same stereotypy widzieli.
Nie zapytałam ani o jego wiek, ani o różnicę lat między wami, tylko o Twój wiek.
Świeżo upieczona 18 oczywiście chodzi o kwestię urodzin
6 2015-10-06 22:47:48 Ostatnio edytowany przez Wielokropek (2015-10-06 22:50:20)
Zapytałam o wiek, bo zaskoczyło mnie to zdanie:
(...) jestem słaba psychicznie a on potrzebuje silnej baby która to zajmie się nim a nie on nią. (...)
Jeśli to prawda, to on szuka opiekunki, drugiej matki. Stąd stwierdzenia o braku stabilności.
Chcesz mieć partnera, wiej od niego.
Chcesz mieć starszego od siebie synka, zajmuj się nim - stworzycie klasyczny toksyczny związek. Różnica wieku między wami jest nieistotna, istotnym jet to, czy wasze poglądy na wzajemne relacje są zbieżne.
Wiesz co nawet nie wiem... aktualnie on jest bardziej udany życiowo niż ja bo ja dopiero zaczynam. Jestem typową ofiarą z charakteru. Ja dopiero się uczę dorosłego życia, w sumie dobrze mi tak jest jak on mi pomaga bo wiem że mam na kogo liczyć w razie czego, ale aktualnie jest tak że on np martwi się o mnie czy w życiu sobie poradzę itp. Mówiąc o silnej babie miał na myśli jej silny charakter, to że poradzi sobie spokojnie w życiu itp. a na razie to on czeka aż dorosnę.
Co do opieki to on jest przyzwyczajony że ma wszystko podstawione pod ,,pysk''. Sam sobie radzi jakoś... ale też nie ma większego problemu jak ma posprzątać cy coś. Ja na początku byłam bardzo leniwa, teraz się zmieniłam i to on gonil mnie bym sprzątała itp.
Bawicie się w tatusia i mamusię. Raz on Ciebie wychowuje i uczy, raz Ty jego. Jeśli odpowiada wam obojgu związek opiekuńczo-wychowawczy, to wszystko w porządku. Tylko... w takim związku nie ma już miejsca na kolejne dziecko.
Chociaż w sumie może masz rację. Ja lubię się tak czuć bo wiem że jestem przy nim bezpieczna dzięki temu że o mnie dba... a on to inaczej odbiera.
Może kiedyś będziesz chciała mieć partnera, nie drugiego tatusia.
Jednego tatę mam i to wystarczy 
po prostu nie lubię w życiu być sama, a tak to mam osobę, którą kocham przy boku i jakby działo się coś złego to on może mi pomóc.
Powtórzę: tworzycie toksyczny związek. Ale... co kto lubi.
Jak najbardziej jest to możliwe, jednakże ja tego nie odczuwam. Co mogę zrobić by nasze relacje były zdrowe? Ja staram się usamodzielnić itp.
14 2015-10-06 23:27:54 Ostatnio edytowany przez Wielokropek (2015-10-06 23:44:22)
Bądź samodzielną. Bądź dojrzałą osobą. Bądź partnerką. Nie staraj się, tylko bądź.
Dojrzałość, niestety, nie zależy od wieku metrykalnego. Dojrzałymi mogą być (i częstokroć są) osoby kilkunastoletnie, niedojrzałymi mogą być (i bywają) - kilkudziesięcioletnie.
Może się boi że jesteś nerwowa i w porywie gniewu odejdziesz od niego bez powodu?
- LeeBee
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Moim zdaniem to masz prawo być jeszcze niedojrzała i infantylna, a Twój mężczyzna powinien zdawać sobie z tego sprawę i albo to przetrwać albo znaleźć sobie odpowiednią kobietę. Ty natomiast nie powinnaś na siłę udawać odpowiedzialnej i dorosłej osobą, bo nią po prostu nie jesteś.
Teraz masz właśnie czas na to,żeby się wybawić, poznawać życie i ludzi, popełniać błędy i dojrzewać.
- zbytdelikatna
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Moim zdaniem to masz prawo być jeszcze niedojrzała i infantylna, a Twój mężczyzna powinien zdawać sobie z tego sprawę i albo to przetrwać albo znaleźć sobie odpowiednią kobietę. Ty natomiast nie powinnaś na siłę udawać odpowiedzialnej i dorosłej osobą, bo nią po prostu nie jesteś.
Teraz masz właśnie czas na to,żeby się wybawić, poznawać życie i ludzi, popełniać błędy i dojrzewać.
Jak najbardziej zgadzam się z tą opinią. Moim zdaniem, ponieważ on jest starszy i inaczej już pojmuje życie, choćby poprzez swoje doświadczenia już w pełni dorosłego człowieka - dlatego właśnie zdaje sobie sprawę, że jesteś jeszcze w takim wieku, w którym łatwo zmienić podejście do wielu spraw, w którym nie jesteś jeszcze stabilna emocjonalnie itd. W tym wieku za wcześnie jest jeszcze na tworzenie czegoś trwałego i na dłuższy czas. Stąd jego wątpliwości.
Dziękuję za odpowiedzi, w większości sytuacji które życie wymaga wykazuję się dojrzałością. Jednakże on się boi że mi się coś odwidzi bo jestem młoda...
19 2015-10-08 15:33:27 Ostatnio edytowany przez lilianna90 (2015-10-08 15:34:06)
Nawet nie wiesz jak często się tak dzieje... Ile jesteście razem? Masz dopiero 18 lat, dziś kochasz go najbardziej na świecie a za 2-3 lata jak np. pójdziesz na studia/rozpoczniesz pracę/ poznasz nowych ludzi uznasz, że już nic do niego nie czujesz. Nie wiem jak duża jest między Wami różnica, ale on za rok może już chcieć mieć rodzinę, a Ty nawet szkoły nie skończysz i będziesz gotowa na takie hmmm poświęcenie? Po co w ogóle drążyć teraz taki temat? Jesteście razem i jest dobrze to tak żyjcie, przecież przed ołtarz nie idziecie. Jeżeli za jakiś czas, aż będziesz nieco starsza wasze priorytety się rozminął bez żalu każdy pójdzie w swoją drogę, a jak za wszelką cenę będziesz próbować mu udowodnić, że jesteś dojrzała, dasz mu stabilizację itd. może was dopaść ogromne rozczarowanie. Niech wszystko biegnie swoim torem. Masz 18 lat i tak żyj,a nie jak 30letnia mężatka- na to przyjdzie czas.