Cześć, chciałabym sie wyżalić, ale również dowiedzieć sie jak wy przezywacie różne sytuacje w stanie błogosławionym. Jestem na 1 roku studiów pielęgniarskich, a także w 5 miesiącu ciąży. Bardzo chcialam pójść na te studia po kilku życiowych perturbacjach, los tak chcial ze i w tym czasie zaszlam w ciąże. Jestem dość nerwowym czlowiekiem, czesto sie nakręcam roznymi sytuacjami, przemyslam i sie denerwuje, ze moglam cos zrobić lepiej. Pracuje nad tym, ale roznie mi to wychodzi. Teraz nadszedl czas sesji, nie zaliczyłam egzaminu z anatomi, zabraklo mi paru pkt. Bardzo sie tym przejelam, bo wiem ze popelnilam kilka banalnych bledow, których moglam uniknąć. Teraz stresuje sie poprawka ktora jest w piątek. Boje sie ze mimo wysilku wlozonego w nauke znowu mi sie nie uda. Dzisiaj nie moglam spac przebudzilam sie w nocy i caly czas o tym myślę i sie denerwuje. Martwie sie tym samym o moje dziecko, ze ten stres moze mu sie udzielic 
poza tym inne codzienne sytuacje, ludzie czasami moga mnie wprowadzić w mocna reakcję nerwowa.
jak to wygląda u was, moze ktoras z was tez przezywa to co ja? Jak radzicie sobie ze stresem?
Moze macie na to jakiś dobry sposob aby odgonić destrukcyjne myśli.
u mnie tak samo 3 podejście, i tak bardzo mi zależy żeby skonczyc studia, bo wiem ze kolejna porazka mnie całkowicie zdemotywuje a czuje się naprawdę dobrze w tym środowisku. Powinela mi sie noga, kazdemu sie zdaza inna sprawa ze jestem nerwusem i przezywam to bardziej.