Wczoraj rozstałam się z chłopakiem. Byliśmy razem krótko, bo tylko 3 miesiące. Początek był idealny, jak w komedii romantycznej, kwiaty, romantyczne wieczory przy świecach, i godzinne rozmowy. Nagle wszystko się zepsuło. Nie wiadomo dlaczego zaczęliśmy się kłócić każdego dnia o głupoty. Wakacje minęły, ja zaczęłam studiować, rzadziej się widywaliśmy a na każdym kolejnym spotkaniu kłótnia o nie wiadomo co. Obiecaliśmy sobie że już nie będziemy sie tak kłócić i wydawało mi się ze jest wszystko w porządku i nagle znowu wielka kłótnia i koniec. Niby zerwaliśmy w porozumieniu... Jaki był konkretny powód? Nie dogadujemy się, chłopak zarzucił mi że nie czuje że mi na nim zależy, ze on cały czas się stara a ja nie potrafię okazać wdzięczności. To wszystko było prawdą. Wydawało mi się że jesteśmy na prawdę blisko, i że razem spędzimy jeszcze dużo czasu, nie wierzyłam w to że się rozstaniemy. Myślałam że znów znajdziemy jakieś rozwiązanie.. a on tak po prostu stwierdził że to juz nie ma sensu. Czy jest jakaś szansa, czy powinnam jeszcze coś zrobić? Co z tymi wiecznymi kłótniami, może to był tylko chwilowy kryzys? Nie chcę tego tak zostawiać, ale nie chcę też żałośnie prosić o powrót, chociaż wiem że rozstanie raczej było moją winą. Proszę o jakąś poradę.
Podobne tematy
- Lucyfer00
- Szamanka
- Nieaktywny
Za mało faktów aby cokolwiek stwierdzić 
z tego co piszesz nie można powiedzieć o co wam oboje chodziło 3 miesiące kiedy to było kłótnie są i będą zawsze liczy się porozumienie ale chyba wiem czym się kierował chłopak
Lucyfer, nie bądź wścibski, faktów jest wystarczająco dużo.
Związek 3 miesiące i zaraz po chwili wielkie kłótnie o nic. Wniosek? Nie dobraliście się i tyle. Nie ma w tym wielkiej filozofii.
- Lucyfer00
- Szamanka
- Nieaktywny
Nie jestem wścibski jak już to wredny jak dla mnie ogólnikowe pisanie jest nie wystarczające a wy się bawcię we wróżki niedobrali się ? To ja też powinienem być sam a nie jestem dziwne że jednak można się dogadać
Nie ma o czym tak właściwie opowiadać.. Mało się znaliśmy a po tygodniu znajomości wylądowaliśmy w łóżku ( i dla mnie i dla niego był to pierwszy raz). Poniosło nas, był środek lata, codzienne spotykanie się, zero problemów i zmartwień. Przyszedł październik i wszystko sie zmieniło. Mój chłopak szukał pracy a ja poszłam na studia.. Cały miesiąc siedział w domu i oglądał seriale a ja miałam mało czasu zeby się z nim spotykać, o to też były kłótnie, że niby wymiguję się od spotkać. Potem zaczął mi zadawać pytania typu dlaczego ty tak właściwie ze mną jesteś.
Jakbym czytał opis swojego związku tylko z perspektywy chłopaka 
Czuje dokładnie to samo co twój chłopak, też jestem z moją dziewczyną około 3 miesiące tylko że ja jeszcze tak radykalnych kroków nie zrobiłem. Mieszkamy daleko od siebie, próbuje sobie to tym tłumaczyć. Często mówiłem jej że nie widzę jej zaangażowania ale zawsze dostawałem tekst typu, taka już jestem, taki mam charakter, ciężko będzie go zmienić albo muszę się odnaleźć w nowej sytacji, potrzebuję trochę czasu itp. Oczywiście zapewniając mnie że jej bardzo zależy i że widzi nasz związek wyraźnie.
Moja rada jest taka, po prostu jeśli on nie widzi tego że tobie na nim zależy to jeśli ci zależy to mu to pokaż! Nawet głupi sms, telefon, sama zaproponuj czasem spotkanie, jeśli tego nie robisz. To jak z uczniem, jeśli nie dostanie czasem pochwały to się zniechęci i tyle. A jeśli Ci nie zależy to daj mu spokój od razu, wiem jak strasznie męczące jest takie jednostronne zaangażowanie czasem.
Zależy mi na nim, ale właśnie strasznie ciężko jest mi okazywać uczucia. Czasem przez to mogę być źle odebrana, ale jeśli z kims jestem, to na pewno nie bez powodu. Umówiliśmy się że nie będziemy ze sobą rozmawiać, więc nie moge od tak zaproponować spotkania. Raczej myślałam żeby do niego pojechać i na spokojnie jeszcze raz porozmawiać, ale nie chcę wyjść na desperatkę.
- Lucyfer00
- Szamanka
- Nieaktywny
I już mamy lekki obraz tego jak to wygląda naprawdę tylko nie mów następnemu chłopakowi że z pierwszym wylądowałaś po tygodniu w łóżku może to źle odebrać
Tak więc wracam do głównego pytania.. mam jeszcze uczynić jakiś krok? Może na prawde do siebie nie pasujemy, więc im szybciej o sobie zapomnimy tym mniej będziemy cierpieć. Lucyfer, jak Twoim okiem wygląda to naprawdę? 
10 2014-10-31 14:42:18 Ostatnio edytowany przez Max901 (2014-10-31 14:56:20)
Ta sytuacja jest bliźniaczo podobna do mojej! Mam wrażenie że piszę se swoją dziewczyną Ona też mówi że ma problem z okazywaniem uczuć Raz jest cukierkowo, najczęściej jak jest smutna, wtedy sobie o mnie przypomina, a kiedy są koleżanki, znajomi to już inna bajka. Też dość szybko poszliśmy do łóżka, też był to dla nas pierwszy raz, oboje studiujemy tylko w innych miastach.
Ciężko coś powiedzieć, jeśli żadne z was nie zrobi kroku to będzie faktycznie koniec. Może to jest okazja żebyś pokazała mu że Ci zależy? Kłótnie wzięły się właśnie z tego, chłopak siedział sam, miał dużo czasu, pewnie myslał o Tobie całe dnie, nakręcał się a Ty pewnie myślałaś że skoro jesteśmy razem to jesteśmy. To nie jest kwestia umowy między wami, o związek trzeba dbać cały czas. Skoro on chce więcej dostać od ciebie to spróbuj się trochę przełamać, napisz mu od czasu do czasu coś miłego a gwarantuję Ci że kłótnie nie będą się tak często powtarzać, dogadajcie się, jakie macie oczekiwania wobec siebie, to ważne bo potem wychodzą właśnie takie sytuacje.
Będę śledził ten temat bo sam jestem w takiej sytacji tylko z perpektywy twojego chłopaka
No i tak myslalam, ze pojde dzidiaj do niego jeszcze raz na spokojnie porozmawiac, ale teraz nie wiem co mam zrobic. To jest mega smieszne, ale zobaczylam ze wczoraj zablokowal mnie na fb. Wieczorem mnie odblokowal...no i nawet nie mam go wznajomych. O co mu kurde wgl choodzi...on jest doroslym fcetem? Probuje zwrovic moja uwage? Czy powinnam jeszcze siw starac?
- szarykotek
- Cioteczka Dobra Rada
- Nieaktywny
Nie, Ty nie powinnaś się już starać. On zerwał z Tobą, uciął wszelki kontakt, cóż więcej rzec- nie można na siłę go przekonywać czy za nim chodzić.
Żyj jak dawniej, nim go poznałaś. Te blokady na fejsie pokazują tylko, że jest jeszcze dziecinny, niedojrzały - sama zauważyłaś, że jest to śmieszne. Młodzi jesteście, jeszcze dużo przed Wami. Pomyśl, może lepiej, że zakończyło się to tak szybko niż miałoby się ciągnąć jak gluty z nosa? Skup się na studiach, to fajny okres, poznajesz dużo nowych znajomych...a on niech leży dalej przed telewizorem i marudzi.
Tak właśnie zrobię. Dziękuję za porady