Odszedł...

Twój ex facet bujał się pewnie z myślami, nie wiedział czy kocha czy nie kocha, wykombinował w swoim rozumku, że dziecko uratuje wasze uczucia i związek, ale niestety stało się inaczej i jego bajkowy plan legł w gruzach.

Dodam, że facet chyba tez jest niedojrzały i niestabilny emocjonalnie. Rozumiem, że odczuwasz ból i żal, ale nie trać czasu na rozkminianie czemu, po co, jak i dlaczego. Szkoda życia i zdrowia. Wynieś z tego co najlepsze dla Ciebie i żyj dalej.

Pocieszył się tak szybko bo w nim nie było żadnych głębszych uczuć. Chciał tą resztkę ratować dzieckiem, nie udało się więc czas odejść.

Te skarpety to już nie Twój problem, nowa będzie się z tym męczyć.

Coś musiał Tobie mówić i utwierdzać sam siebie. Wydumał, że dziecko rozwiąże jego rozterki i wasze problemy. Nie wyszło i nic mu nie zostało.

To Ty tak myślisz, że było dobrze. On mógł już czuć niewiele.

Ja to tak odbieram. Moje zdanie.

nie mów mi że tylko ja czułam że było dobrze i dziecko było tylko bo myslał że będzie dobrze. o dziecko staralismy sie 8 miesiecy. wiec nie sadze ze na początku było zle bo było naprawde dobrze i nawet się nie kłociliśmy. nie wiem skad ten wniosek.

Bo sam się odezwał co słychać mimo że nie chciał kontaktu.
Jeśli odszedł to niech zostawi mnie w spokoju bo to nie pomaga w zapomnieniu jesli ktos o sobie przypomina.
To nie ja napisałam co u mnie tylko on. ja gdyby zakonczyła związek i weszła w nowy napewno nie pisała bym do było co u niego czy wszystko ok.

Chodzi o to że dlaczeog oni tak robią??
Po co te oszustwa?? A potem co do czego przychodzi to odchodzą do innych a potem wracaja jak takie psy z podkulonym ogonem.
Nikt mi nie powie ze normalną rzeczą jest przymieżać pierścionek zaręczynowy a po paru dniach się rozstać i nagle stać się nikim.
Czuje że troszke mnie atakujecie. Napisałam tu bo myślałam że ktoś mnie chociaż zrozumumie. bo gdy odchodziłam to on obwiniał mnie o wszystko a tak naprawde w całym tym związku to on był zły. i wiele razy przepraszał i dziękował ze to przy nim jestem. ze znoszę to wszystko. Poprostu najmutniejsze jest to że kiedy on tak prosił zebym została wymiękłam i dałam szanse po czym odszedł i potraktował mnie jak największego wroga. Gdyby chciał w ogole by ze mna wtedy nie rozmawiał stwierdził ze daje mi 5 min. ale z 5 min zrobiło się 1,5 godziny. i poszedł na spotkanie spóżniony godzine. Po co po to zeby powiedzieć mi że to koniec?
To wychodzi na to że nigdy nie będziemy szczesliwi skoro kazde słowa które mówią nic nie znacza.

No wiec po co się odzywa??? chce wiedzieć czy juz moge mieć dzieci??? hahah ;-) ;-) ;-)

Tak chciałam odejść. Ale mnie do siebie przekonał prosił i obiecywał że będzie dobrze że to ja jestem tą że jesli to co do mnie czuje nie jest miłośćią to on nie wie co to miłość. Ale chce bym znim była ze tu jest mój dom.

Nie ma ze przekonał, to jest dziecinne. Sama podjelas decyzję ze chcesz rozstania.

czarnasyla, z jednej strony zastanawiasz się, jak można przestać kochać z dnia na dzień, a z drugiej piszesz, że:

- parę razy pakowaliście się do wyprowadzki,
- to jedno, to drugie chciało odejść.

Wasz związek był (jest?) bardzo skomplikowany. Od początku nie było w nim mowy o zaufaniu i długoterminowych deklaracjach. Nie znam Was, ale nie zdziwiłabym się, gdybyście go utrzymywali wyłącznie dzięki tej emocjonalnej huśtawce.

Nie zdziwiłabym się również, gdybyście starali się o dziecko, żeby unormować Waszą relację.

Być może  Twój były (?) potraktował niepłodność jako "znak od Boga", że nie ma co brnąć w coś, co męczyło Was od dłuższego czasu.

Może nie chce funkcjonować w bezdzietnym związku, ale nie ma cywilnej odwagi, by Ci to powiedzieć.

Może to zerwanie jest wyłącznie na pewien czas - jak poprzednie - z tym że  tym razem "faza" trwa dłużej. Dlaczego? Wiadomość o braku owulacji zmieniła Wasze wyobrażenie o przyszłości, krótkie rozstanie nie dałoby Wam już takich emocji jak poprzednio.

Współczuję Ci sytuacji. To przykre, że człowiek, z którym wiązałaś emocje i nadzieje nie dał Ci oparcia. Może jednak nawet w tak trudnym momencie los nad Tobą czuwa i nie pozwala, byś związała się na lata z kimś, z kim nie jesteś w stanie zdrowo funkcjonować.

Przejrzyj na oczy. Wasz związek n i e był dobry. I to, że Wasze nastroje zmieniały się w nim z dnia na dzień nie jest w tej sytuacji niczym niezwykłym. To naturalna konsekwencja tego, że dwoje niestabilnych emocjonalnie lub niedobranych ludzi postanowiło brnąć w zobowiązania.

Koczilla.
Masz racje ze wszystkim.

Chyba lepiej tak niz gdyby mialbyc rozwód.