Czy traktować to poważnie?

Za szybko przeszłaś z nim na bliższy stopnień zażyłości. Poza tym nie powinno się stosować takiego określania się, na jakim stopniu zażyłości jesteśmy. Po prostu jesteśmy, to przychodzi samo i nie należy się oświadczać co do tego. Jeśli ludziom są potrzebne słowa, to często oznacza że są pozbawieni uczuciowości, bo nie widzą tego co się dzieje, i to bardzo źle wróży dla związku. Wydaje mi się że nic z tego nie będzie i trzeba będzie z nim zerwać.

Jeżeli nie możesz się od razu zdecydować to zrób przerwę od spotkań z nim na dwa miesiące i zobaczysz jak on zareaguje na to. Jednak pamiętaj że jeśli on coś powie, to musisz rozpoznać jego UCZUCIA a nie SŁOWA. Jest zasadnicza różnica, rozumiesz? Jego deklaracje że "za tobą szaleje" i tym podobne, ale pozbawione głębi emocjonalnej, lub po prostu udawane mógłbym poznać na kilometr w ciągu kilku sekund.

Pamiętajcie że dużo więcej niż połowa wszystkich ludzi jest pozbawiona jakiejkolwiek uczuciowości. Trzeba nauczyć się to rozpoznawać. Związek bez uczuć to tragedia dla kogoś kto tego nie akceptuje.

A jak długo się znacie i jak długo jesteście ta parą? Kilka miesięcy to znaczy ile dokładnie?
Po pierwsze mężczyźni nie angażują się tak szybko. Jeżeli on mówi, że się dopiero poznajecie, to prawdopodobnie tak właśnie uważa i po prostu Cię  obserwuje. Ewidentnie na razie nie jest pewny tego, co do Ciebie czuje i kim dla niego jesteś. Daj mu czas.

Po drugie w jakim jesteście wieku, czy on ma już jakieś doświadczenia w związkach, może zawiódł się na kimś i teraz nie chce popełnić błędu...trudno coś więcej powiedzieć, za mało danych....może jest nieufny....a może po prostu kocha swoją byłą? Może jesteś na pocieszenie dla niego? Wiesz coś na temat jego poprzednich związków? Podałaś dużo informacji, ale akurat istotne są te, których nie podałaś, czyli jego przeszłość.

Skoro on gra z Tobą... być może wyczuwa, że Tobie za bardzo zależy...w takiej sytuacji bądź czujna, żeby się to nie zmieniło w toksyczny związek. Postaraj się nabrać dystansu do niego i też obserwuj. Skoro miałaś już toksyczne relacje, a tutaj trochę zaczyna mi to też tak wyglądać, jakby zaczynał Tobą manipulować, to bądź czujna i postaraj sie być bardziej niedostępna. Czyli np. zajmij sie bardziej swoimi sprawami, miej mniej czasu i obserwuj, jak on reaguje, czy zacznie mu brakować Ciebie. Może potrzeba mu trochę dystansu, żeby zobaczyć, ile dla niego znaczysz.

Te niepoważne związki nie mają znaczenia, ale ten poważny może mieć...ja rozumiem, że nie mówicie o swoich byłych ze szczegółami  i to jest zdrowe podejście, ale warto się zorientować jak dawno temu rozstał się z tą dziewczyną, z która był na poważnie i jak długo z nią był? Może on ją nadal kocha. I może nie pytaj jego o to, tylko jakoś spróbuj się dowiedzieć w inny sposób, może podpytaj jego kolegów...nie wiem.
Mnie np. zawsze interesuje przede wszystkim to, kiedy facet się rozstał i jak długo trwał ostatni związek. Zawsze jest to dla mnie sprawa kluczowa, bo wtedy wiem, czy facet jest gotowy mentalnie na ewentualny związek ze mną, czy nie. I czy w ogóle jest zdolny do poważnego związku. Po prostu czy jest faktycznie wolny mentalnie, czy tylko formalnie jest wolny, a kocha kogoś innego.

Poza tym jednak znajomośc przeszłości potencjalnego partnera jest dla mnie kluczowa. Dla mnie od razu to podejrzane, że nie wiem nic, że nie chce nic mówić. Nie chodzi o opowieści ze szczegółami, ale takie podstawowe sprawy, kiedy się rozstał, jak długo był z kimś, dlaczego się rozstał, w jaki sposób mówi o swojej eks, czy lekceważąco się wyraża o niej, a jeśli tak, to dlaczego. Czy rozstał się w zgodzie, czy nie...To dużo mówi o człowieku. Ja mam wrażenie, że Ty nic o nim nie wiesz. To trochę dziwne. Poznałaś jego rodzinę? Już na tyle długo sie znacie, że takie podstawowe sprawy powinnaś wiedzieć o nim.

Ten poważniejszy związek był stosunkowo dawno, bo koniec liceum/ początek studiów, i zakończył się też już parę ładnych lat temu. Nie sądzę, by on wracał do niego wspomnieniami, czy coś się tam w nim jeszcze tliło do jego byłej. Potem (i tu przypuszczam), że zwyczajnie nie szukał poważnych relacji, jest chłopakiem aktywnym, chwyta się różnych rzeczy, nie siedzi w miejscu, wszędzie go pełno, ma dużo znajomych, w tygodniu praktycznie na każdy dzień po pracy ma jakieś plany. W zasadzie ja też mam podobnie, nie jestem dziewczyną, która mu jęczy, że nie znajduje dla mnie czasu, czy że widujemy się, za rzadko, albo że znajomi są ważniejsi, etc. nic z tych rzeczy:) Swoboda też jest dla mnie ważna, wcześniej byłam w związkach, gdzie moi partnerzy stawiali mi jakieś zakazy, ograniczenia, walczyłam o więcej swobody i zaufania, ale marnie się to kończyło, dlatego teraz bardzo doceniam tą relację, że oboje jesteśmy sobą, że się nie ograniczamy, nie ma scen zazdrości, zakazów, wymagań z kim można a kim nie powinno się spotykać. Wszystko jest bardzo zdrowe, ale nie wiem, czy to ruszy dalej. Na początku naszego związku mój partner wspominał, że ma dużo znajomych i dość często gdzieś wychodzą, więc pewnie często będzie mnie gdzieś zapraszał, że będziemy dużo wychodzić, jeśli tylko będę miała na to ochotę, że poznam wielu jego znajomych itd. Niestety jak do tej pory poznałam tylko jego brata i nie padła żadna inna propozycja wyjścia, bym mogła poznać kogokolwiek z jego znajomych. Dlatego stwierdziłam, że ja zacznę go zapoznawać z moimi znajomymi, po części licząc na to, że się odwzajemni, ale jak na razie cisza. Jak się widujemy, to najczęściej on przychodzi do mnie, siedzimy, rozmawiamy i tyle. Trochę zaczynam się bać, czy może on się mnie wstydzi, ale przed znajomymi otwarcie mówi, że ma dziewczynę, tyle że jeszcze nie wpadł na to, by komukolwiek ją przedstawić :] Tak to właśnie jakoś dziwnie się toczy, że aż nieco zastanawia, albo przesadzam

Stenia, ja też aż za dobrze wiem, co znaczy toksyczny związek, mój ostatni partner bardzo mnie skrzywdził, wielokrotnie mu wybaczałam, dawałam kolejne szanse, bo zawsze obiecywał poprawę, przyrzekał, że żałuje, tego co zrobił, powiedział, ale potem wszystko wracało do toksycznej relacji. Ostatecznie uciekłam od niego, skończyłam to i zebrałam w sobie wystarczająco dużo siły, by odciąć się od niego raz na zawsze. Wiele mnie to kosztowało, musiałam nawet chodzić na terapię, potem zainwestowałam w siebie i odzyskałam nieco pewności, że jestem coś warta. Później tak jak pisałam poznałam mojego obecnego partnera, ale staram się być ostrożna, a żeby było więcej akcji, parę dni temu odezwał się do mnie mój ex i oznajmił, że nigdy nie przestał mnie kochać, że zrobi wszystko, by mnie odzyskać, że wcześniej kochał mnie w chory sposób, ale to była moja wina, bo wg niego byłam za mało dojrzałą kobietą, dopiero jak zebrałam w sobie siłę, by od niego odejść i nigdy więcej się do niego nie odezwałam, zrozumiał, co stracił. Powiedział, że będzie walczył, że zrobi wszystko, by mnie odzyskać, że teraz da mi szczęście, a ja kazałam mu zniknąć z mojego życia, bo nauczył mnie, na co już nigdy więcej sobie nie pozwolę ze strony mężczyzny i czego teraz będę oczekiwać. Mężczyźni bywają okrutni i bezwzględni, często bawią się kobietami, zwłaszcza jeśli te są dobre i wyrozumiałe, bo takimi łatwiej manipulować. Ja jednak nie tracę nadziei, wiem ile się naszarpałam i natłumaczyłam w tamtych związkach, teraz w obecnym, nie muszę się z niczego tłumaczyć, bo oboje myślimy bardzo podobnie i mamy jednakie podejścia, dlatego chcę dać temu szansę, mając nadzieję, że może z czasem pojawią się bardziej dostrzegalne emocję...

To trzymam kciuki i powodzenia :-)

Ok, odpowiedz sobie po prostu: jest Ci dobrze? Partner rokuje? Sama zobacz, że zauważa, że coś Cię męczy, bo pyta. Chyba by to olał, gdyby miał całkiem gdzieś to wszystko nie jest źle po tym, co piszesz, chyba po prostu zaczęłaś się za bardzo nad tym zastanawiać i męczy Cię to, że zebrać za rozmowę się nie możesz
Rozmowa nie musi mieć wielce wzniosłego nastroju, po prostu zapytaj, co on na to, byście gdzieś wyskoczyli np. w przyszłym tygodniu, może zbierze się jego znajomych, Twoich znajomych i luz

Właśnie w tym problem, że nie czuję sie dla niego ważna. Minął tydzień, a my nie widzieliśmy się ani razu, jedyny kontakt, jaki mamy to jakieś pojedyncze smsy w ciągu dnia, albo krótka "rozmowa" na fb, co dla mnie nie jest żadną rozmową:/. Niby jest przeziębiony, więc nie zamierzam mu marudzić, bo rozumiem, że może być osłabiony i potrzebuje odpocząć, ale wczoraj wyszłam z propozycją spotkania i wyjścia gdzieś no i w zasadzie od razu dostałam odpowiedź odmowną, bo okazało się, że na weekend wyjeżdża, a jak wróci, to musi załatwić parę swoich spraw, więc nie da rady. Skwitowałam tylko: ok, nie ma sprawy. Jednak potem pomyślałam sobie, że gdyby mu mnie chociaż trochę brakowało, to znalazłby dla mnie choć chwilę...Chyba przez kilka najbliższych dni nie będę się do niego wcale odzywać, może to da mi jakąś odpowiedź w czym problem...

Troche mi to smiedzi. Jak facetowi zalezy, to zrobi wszystko zeby sie spotkac, zawsze znajdzie czas na milego smska, rozmowe przez tel, tym bardziej na poczatku zwiazku, kiedy dwoje ludzi jest soba zafascynowanych. teraz czujesz sie niepewnie, nie wiesz czego on tak naprawde od Ciebie chce, jedyne co wyczuwasz to, to ze sie oddala. i powiem Ci, ze jakas przyczyna musi byc. znam to z wlasnego doswiadczenia. poznalam faceta dokladnie pol roku, byly momenty, kiedy nie widzial swiata poza mna, ja sie wkrecalam, a potem on sie oddalal, co doskonale wyczuwalam i nie dawalo mi to spokoju. okazywalo sie za kazdym razem byla jakas inna, a potem do mnie wracal twierdzac, ze zawrocialam mu w glowie i nie moze przestac o mnie myslec. i znowu efekt wow, codzienne spotkania, poswiecenia z jego str, mile smski na dzien dobry i dobranoc, do czasu kiedy znowu nie poczulam ochlodzenia i wtedy sama postanowilam zakonczyc ten "zwiazek". Ty na razie, nie wiesz jaka jest przyczyna jego oddalenia sie, ale moze rzeczywiscie zdystansuj sie teraz, pokaz ze doskonale sobie bez niego radzisz i wcale nie potrzebujesz go do szczescia. pamietaj, faceci nie reaguja na kontakt, tylko na brak kontaktu!

Kobiety znają faceta krótko, jakaś relacja trwa raptem parę mcy i problem, bo facet nie robi żadnego kroku. A najlepiej by było - parę mcy znajomość, parę mcy ślub, parę mcy... To dążenie do czegoś więcej w szybkim tempie to odstrasza.
Dla mnie Austen wywiera za duże ciśnienie na swojego wybranka.

A ja chyba rozumiem MariuszaJ

Zdecydowanie nie doceniamy 'mowy ciała' i odczuć w ciele (z naszego ciała) płynących, a one nie są niczym innym jak  6 zmysłem, czyli czymś co wszyscy mamy, a tak rzadko słuchamy, kiedy za bardzo nam na wyniku zależy (w tym przyp. jest to związek z tym konkretnym facetem).
Jej ciało się 'spina', stała się nerwowa, nie czuje się komfortowo w tej całej sytuacji, ale musi założyć aż wątek na Forum i zapytać nas -obce osoby- co myślimy o takim zachowaniu faceta..
I nie widzę w tym nic złego, żeby nie było,  po to jest to Forum Tylko zobaczcie jak zatraciliśmy zdolność do odbierania sygnałów z naszego ciała (emocji) - ono aż krzyczy.. nie ufamy swoim własnym odczuciom, robimy z siebie idiotów częściowo.
A ciało zawsze powie prawdę o stanie emocjonalnym. To "ostatnia deska ratunku", kiedy się długo prawdziwe emocje zagłusza, nie ufa im taki ostatni bastion gdzie te emocje mogą się "wypowiedzieć", właśnie poprzez ciało.

Wiesz dobrze autorko, że facet nie traktuje Cie tak jakbyś chciała się czuć będąc w bliskiej relacji - w końcu po to się w nią wchodzi żeby było Ci lepiej niż będąc samej.
Nie duś tego w sobie, powiedz mu - w kulturalnej i stanowczej formie, co czujesz i co myślisz o jego podejściu. Żadne tam gierki, uniki - to dobre dla dzieciaków, nie ludzi świadomych.

Powiedz, a potem daj mu przestrzeń i trochę czasu na reakcję. I tyle..to całkiem proste. A zobaczysz jak dobrze się poczujesz

Tylko przestań się odwracać do tego co czujesz plecami.

Masz bardzo fajne podejście podoba mi się takie patrzenie na sprawy.
Trzymam kciuki i daj znać jak poszło!

Remi, a Twoim zdaniem lepszym rozwiązaniem byłoby ...? 4 miesiące to ni długo, ni krótko, ale skoro już w tej chwili widzę/czuję, że coś jest nie tak, to mam milczeć i patrzeć, jak to sobie kruszeje, albo co gorsza zastawiać się w nieskończoność, czy jest jakiś powód, jego zmiany, ale nie zapytać, żeby czasem nie poczuł, że próbuję mu coś narzucić? Muszę z nim porozmawiać, ale tak jak mówiłam, nie po to, by coś na nim wymóc, tylko po to, by go dzięki tej rozmowie może lepiej poznać, zrozumieć. Takie mam przynajmniej nadzieje.

Najwyraźniej nie może, a raczej próbowała przez ten cały czas, ale najwidoczniej nie trafiła, skoro to ONA a nie ten facet chce wiedzieć na czym "stoją". Zazwyczaj pyta o to osoba bardziej zaangażowana.

Gdyby wiedziała JAK go sobą bardziej zainteresować to by to wyszło 'naturalnie', tzn. tak jak gdy ludzie do siebie dobrze pasują to po prostu wychodzi, nie trzeba przeprowadzać 'poważnych rozmów', a jeśli już to tylko jako formalność, bo obydwu stronom tak samo zależy.

W jej sytuacji, gdzie jest wyraźna dysproporcja w zaangażowaniu - co widać zawsze po ilości i chęci spędzania razem czasu i odczuciach czy jest się dla kogoś tak samo ważnym jak on dla nas- ona może zachować się dwojako:

a) udawać, że jest dobrze tak jak jest i dalej stawać na rzęsach, kombinować i dogadzać mu na różne sposoby. Oczywiście wszystko w próżnię i w ciemno, bo póki co nie trafiała z tym na tyle, by doprowadzić do zacieśnienia relacji.

b) Porozmawiać:spokojnie i stanowczo, bez stawiania ultimatum. I podjąć decyzję zależnie od tego co usłyszy, choć tu słowa nic nowego nie wniosą, skoro facet się zdystansował. Na upartego można to brać za odpowiedź, choć ja jestem zwolenniczką używania aparatu mowy do tego rodzaju ustaleń.

Sztuczki magiczne (i domysły) zostawmy magikom a związek to przede wszystkim powinna być sprawna i dwukierunkowa komunikacja.

Remi, ja nie próbuję mu teraz stwarzać przyszłości, czy pytać go o to, czy już na zawsze będziemy razem. To absurd, bo tak, jak ciągle jest mówione, to tylko 4 miesiące i można pójść w dwie strony,być i poznawać się dalej, albo rozstać się. Rozstawać się nie chce, ale nie chcę też marnować czasu w relacji, w której ja co chwilę coś proponuję, wyrażam chęć spotkania, albo wyjścia gdzieś, a coraz częściej słyszę odmowę, albo wymawianie się innymi zajęciami. Jestem tolerancyjna, nie zamierzam go zmuszać do tego, by spędzał czas ze mną, rezygnując ze swoich dotychczasowych zajęć, ale jeśli mamy się poznać, to musimy się widywać, spędzać ze sobą czas, rozmawiać. Czyż nie byłoby to wskazane?

Jak dla mnie to dziwne ze najpierw si eczesto spotykal a po tym niby potwierxeniu zejestescie razem juz az tak malo razy to odwrotnie powinno byc. Penie cie zdobyl i wraca do siebie swojego zycia a ty gdzies tam  bedzieszi bedzke wiedziakl ze go nie zostawisz i do innego nie pojdziesz. Co do potwierdania zwiazku js tego nigdy nie potrzebuje bo jezeli ludzie coraz czesciej sie spotykaja dobrze im razem zaczynmaja sie calowac to juz oczywioste ze to nie stopien kolezenstwa i po co tu jakies oficjalne stwierxzenia ze to juz stopien zwiazku. Trzeba patrzec na czyny nie slowa poprpostu i tyle.
Zgadzam sie z ell88 jak osoby do siebie pasuja i wszystko idzie dobrze i im zalezy wtedy jakis tam rozmow nie trzeba.

Dziękuję Elle, za zrozumienie;)
Nie rozumiem natomiast, czemu niektórym mężczyznom się wydaje, że kobiecie zależy jedynie na tym, by (jak już upolują sobie jakiegoś faceta) od razu ukrócić mu cały świat, przywiązać na smyczy do budy, a potem najlepiej szybciuteńko zaciągnąć do ołtarza. Ja nie odczuwam takiej presji i nie jestem jakąś heterą, żeby mu nad uchem bez przerwy zrzędzić, albo kazać mu wybierać ja, albo reszta świata. Cenię sobie swoją swobodę i nie mam problemu z tym, by i jemu na swobodę pozwolić.:)
Po prostu wychodzę z założenia, że jeśli już to on wyszedł z inicjatywą, by przejść do kolejnego etapu i "uczynił mnie" swoją dziewczyną, a nie kolejną koleżanką, to jakieś delikatnie choćby różnice w jego stosunku do mnie, powinny być dostrzegalne. A że nie marzy mi się płakać przez mężczyznę do poduszki i zastanawiać się, czemu mnie nie kocha i co jest ze mną nie tak, to wolę wcześniej dowiedzieć się, czy on jest mną dalej zainteresowany, czy zwyczajnie mu przeszło i przestajemy się w to bawić czy udawać, że "jesteśmy parą", skoro się dla niego niczym nie różnie od zwykłej koleżanki, do której od czasu do czasu się odezwie i zapyta, co słychać. :]

Remi ale co to ma do tego tematu czy jestem w zwiazku czy nie odpowiedz mi ? a dla twojej ciekawosci jestem teraz sam

Tak naprawde nie rozumiem co ma twoje pytanie do mojej odpowiedzi lepiej bylo sie do niej odniesc jak cos ci nie pasowalo chetnie poznam twoje zdanie.

Remi, trochę piszesz jak potłuczony

Co ma bycie w związku do posiadania poglądów i wypowiadania ich? to raz
Dwa: Jesteśmy na Forum, gdzie ludzie zadają pytania. Nie wiem czy zauważyłeś? Od tego ono jest.
Jakbyśmy mieli tak podejść jak Ty, to każdemu byśmy mogli napisać,że sam sobie poradzi i można by Forum zamykać

Tożto jasne jak słońce, że nikt za autorkę problemu nie rozwiąże, ale ona zadała pytanie..a twoje odp. są z kosmosu niektóre

Z tym seksem też: "Powiedz jaki był seks..to wiele wyjaśni."
Owszem, ale tylko w przypadku, gdy facetowi zależy tylko na jednym. Nad seksem tez się "pracuje" i dociera się. Także trochę płasko podszedłeś do tematu..

No ludzie kochani, tylko się tutaj nie kłóćcie:P Ten wątek zakłada, że skupiacie się na udzielaniu porad/krytyki dla moich rozterek:P . Posprzeczać się możemy przy piwie
Tematu sexu nie będę poruszać, tajemnice alkowy;). Choć mam świadomość, że też może być jakąś wskazówką, tyle tylko, że nawet jeśli nie było fajerwerk, to nie znaczy, że czas się od razu ewakuować, bo jest to kwestia do dopracowania.:)

Tu się zgodzę. Ale w tym przypadku nie ma jakości, bo każde ma inne podejście do tematu: ona chce tego czasu więcej (choć rozumie, że rzadziej niż by chciała), a on ani więcej, ani tym bardziej częściej. 4 m-ce to naprawdę jeszcze ten czas, gdzie ludziom zafascynowanym sobą, którzy dopiero się poznają powinno CHCIEĆ SIĘ widywać, a nie szukać wymówek by rzadziej to robić.

Też myślę, że autorka nie wie do końca kogo szuka, więc bierze co jest i patrzy, co z tego wyniknie.

Aczkolwiek trochę się już żyje i wiem, że jak facet się dystansuje i nie ma obiektywnego na to powodu typu praca, więcej zajęć, to nie wróży niczego dobrego.

A może ideał z książek lub tv, się marzy autorce? No każdy jest człowiekiem, każdy ma swoje myśli, libido, chęci zależne od podejścia 2 osoby. Austen była w klatce, to kto jak nie Austen wie co zrobić, by owej klatki nie było?
A co robi - klatkę właśnie.

Mar - czemu liczba spotkań maleje? Bo spotkania przechodzą w jakość. Co lepsze - uskuteczniać coś co każdy chce czy spotykać się w celu przyszłego uskuteczniania? Są piękne randki,ale i piękne słyszeć coś nad rankiem...

Nie, nie marzy mi się ideał z książek, czy filmów, jestem realistką.
Remi rozumiem,że Twoim zdaniem powinnam sobie odpuścić jakąkolwiek rozmowę o wartości/jakości tego związku i udawać dalej, że wszystko mi pasuje, że czuję się bosko, tak jak jest i mogę w tym trwać spokojnie jeszcze kilka miesięcy albo lat, patrząc jako bierny obserwator na to, że być może znowu ktoś traktuje mnie tylko jako dziewczynę na chwilę,w stylu "bo potrzebuję kogoś mieć i czasem się do kogoś przytulić, jak zawieje chłodniejszy wiatr", żeby za te kilka miesięcy czy lat znowu usłyszeć: "nie kochałem cię i nigdy cię nie szanowałem, ale byłem z tobą, bo nie chciałem być sam". Tak by było lepiej? Nie truć facetowi dupy, nie poruszać z nim poważniejszych kwestii, bo facet to taka delikatna istotka , którą należy oszczędzić i dać mu najlepiej święty spokój i duuuużo swobody, żeby czasem go nie spłoszyć? Ojj chyba nie w tym rzecz.