Proszę o poradę - wątpliwości odnośnie zachowania dziewczyny

To czy chcesz o nią walczyć czy nie zależy tylko i wyłącznie od Ciebie, sam odpowiedz sobie na pytanie czy warto i czy Ci aż tak zależy.

Po jej zachowaniu można wywnioskować, że chce zrzucić winę rozstania na Ciebie, coby się lepiej poczuć psychicznie, aczkolwiek nie pisałaby tego bez konkretnego powodu. Być może chce powrotu, nie wiadomo, jednakże pamiętaj, że to Ty zadecydujesz czy coś w tym kierunku zostanie zrobione.

Ja osobiście, po 3 latach związku jakbym się rozstał to definitywnie bym nie wrócił. Z tego względu, że przez 3 lata zdecydowanie zdążylibyśmy się poznać na tyle, aby wiedzieć czy jest nam ze sobą dobrze czy nie, a skoro byśmy się rozstali to znaczy, że w jakichś kluczowych kwestiach nie pasujemy do siebie. Właśnie dlatego bym nie wrócił, z obawy, że za rok, dwa, czy osiem znowu pojawią się rzeczy, które nas rozdzielą, a czasu już by mi nikt nie zwrócił.

Zadecyduj sam

EDIT: Do jakiegoś moda, niech mi ktoś zmieni to "tajemnicza lady", no litości

Nie konkretnie ja, po prostu od dłuższego czasu psuło się między nami - w ciągu tych trzech lat były kłótnie mniejsze lub większe, ale przez ostatnie dni przed rozstaniem było to na takiej zasadzie, że oboje raniliśmy się na wzajem. Nie było konkretnego powodu dla którego się rozstaliśmy, po prostu tyle się tego nazbierało, że postanowiliśmy odejść od siebie.

Moja ex zaproponowała spotkanie bo jak stwierdziła "nie jestem jej obojętny, chciała by ze mną porozmawiać.." kiedy zapytałem czego oczekuje od tego spotkania nie potrafiła określić się jednoznacznie, w rewanżu ja jej powiedziałem, że chcę się z nią zobaczyć pod warunkiem, że będziemy rozmawiać o nas i ewentualnie o powrocie.. Naciskałem by odpowiedziała co myśli o tym - odpisała, że wrócić nie chce, ale (po raz kolejny) dodała, że chce ze mną porozmawiać bo nie jestem jej obojętny... Co w takiej sytuacji zrobić? Nie wiem właściwie co ona myśli i czego tak na prawdę chce.. Gdy piszę z nią to wydaje mi się, że nie jestem faktycznie jej obojętny, ale z drugiej strony.. Ciągle wypytuje co u mnie, wypytuje o jakieś koleżanki... Pytanie brzmi: iść na to spotkanie? Jak się na nim zachowywać? Naciskać na temat "MY" ? Właściwie to co robić....?!

Zainteresować się NIA. Jej uczuciami, posłuchać co ma do powiedzenia. Zainteresować się NIA.
Nie stawiać warunków. Nie pytać czego oczekuje. Nie mówić, że będziesz o nią walczył, tylko to robić.

Wyciągnąć wnioski z rozstania, przeanalizować powody. Nie ma tak, że po prostu zaczęło się psuć, ot tak sobie.Być z nią szczery i poprosić o szczerość. Po prostu porozmawiać. Jednak coś mi się wydaje mi się, że macie niemały problem z komunikacją.

Ona czeka na deklarację uczucia z Twojej strony. Oczywiście pod warunkiem, że to uczucie jest, i to silne, bo mam trochę wrażenie, że robisz zestawienie zysków i strat - to Twoje zastanawianie się czy w ogóle walczyć, bo może na darmo to będzie.
Nie widzę w Tobie takiej determinacji, żeby tą kochaną osobę odzyskać, może ona też nie widziała i stąd stwierdzenie, że tylko ona walczyła. O Ciebie, czy raczej o Twoje uczucia.

Przemyśl sobie nie to czy warto walczyć, ale czy w ogóle Ci na niej zależy.

Nie dodałem jeszcze tego, że jak stwierdziła: "ma nadzieję, że będziemy mogli normalnie rozmawiać i, że nasz kontakt nie urwie się". Ja jednak chyba zastosuje inną metodę - odetnę się totalnie od jakiego kolwiek kontaktu czy to internet, sms czy nawet przypadkowe spotkanie. Może gdy zobaczy przez jakiś czas, że ja także potrafię ułożyć sobie życie bez niej to może jednak jej uczucia zapłoną na nowo? Dużo myślałem czy aby nie pokazywać się z jakimiś koleżankami na mieście i liczyć, że to zobaczy bądź jakaś psiapsióła jej nie doniesie, ale to jest słaby pomysł by grać na zazdrości zważywszy, że ja jej powiedziałem prosto w oczy, że nadal coś do niej czuje i tęsknię, czyli co? Wyszło by, że kocham i tęsknię a pomimo wszystko umawiam się z innymi. Teraz jeszcze przypomniała mi się pewna sytuacja bo gdy rozmawialiśmy i ona w pewnym momencie rzuciła, że kiedyś tam bym nie zrobił a ja stwierdziłem, że zmieniłem swoje postępowanie, zachowanie i nawyki i chciałbym jej kiedyś to pokazać, ale ona mnie odrzuca więc wierze w to, że w następnym moim związku kolejna kobieta otrzyma wszystko to czego wtedy jeszcze nie byłem w stanie dać jej... Napisała, że to ją boli...że inna kobieta..

Czy ja wiem czy można nazwać mnie natrętnym i płaczliwym? Po prostu walczyłem o kogoś na kim mi zależy.

I co? Nikt nic nie doradzi ????

Czyli utrzymywać kontakt koleżeński? No i tutaj znowu pojawiają się wątpliwości bo przeczesałem wiele wątków (nie tylko na tej stronie, ale także na innych forach) i powroty się zdarzają, ale !!podkreślam!! gdy urywa się totalnie kontakt to wtedy ta druga połówka w pewnym momencie zaczyna dostrzegać, że jednak tak.. że jednak ten ktoś komu powiedzieliśmy iż to definitywny koniec jednak on jej pisany, zresztą ona też rzuciła takim stwierdzeniem, że jeżeli jesteśmy sobie pisani to będziemy ze sobą, ale czy szczęściu nie trzeba pomagać? Nie pomyślcie, że jestem zdesperowany by do niej wrócić czy coś w tym stylu, pytam co jest lepsze - utrzymywanie kontaktu koleżeńskiego czy totalnie odpuścić jakiekolwiek relacje, pytam z racji takiej iż to moja pierwsza poważna dziewczyna i niestety nie mam doświadczenia w takich sprawach.