Po co mężczyźnie kobieta? Pytanie do kobiet

Moj facet na szczęście nie określa mnie mianem "kuli u nogi" ufff

Myśle ze poważny związek zapewnia przede wszystkim:
-swiadomosc ze jest sie kochanym i waznym dla drugiej osoby
-poczucie bezpieczeństwa (obu stronom)
- wsparcie psychiczne (ciezki dzien w pracy, twoje nerwy w strzępkach- twoja kobieta widzac to Cie przytula całuje na przywitanie itd, przeciez to mile)
-oczywiscie seks dajacy satysfakcje obu stronom
-kobieta o poranku ubrana jedynie w twoja koszule jest całkiem estetycznym obrazkiem który chciałbys ogladać czesto
...jesli mam byc praktyczna:
-obiadki, sprzatanie, pranie, opieka nad dzieckiem itd
-jesli twoja luba pracuje, zwiększa sie wasza zdolność kredytowa

no i najwazniejsze: czujesz sie prawdziwym i spełnionym facetem, jeśli kobieta DOCENIA twoje starania! Przeciez wy potrzebujecie akceptacji i słow uznania tak jak i my komplementów

pozdrawiam.

Tom, ileż Ty wieloletnich związków musisz mieć na koncie, żeby dojść do tak wzniosłych prawd...

W normalnym związku kobieta nie jest "kulą u nogi". Może być w pełni równorzędną partnerką, strażniczką domowego ogniska, najbliższą osobą.
W nieco wypaczonych związkach może być matką dzieci danego faceta, kucharką, sprzątaczką. Jest niezbędnym elementem, żeby móc powiedzieć, że się ma rodzinę. Dla niektórych to bardzo istotny składnik własnego ego.
Generalnie kobieta w związku się przydaje

Zastanawiam się też, po co mi kobieta? Kiedyś myślałem, że właśnie po to, żeby razem się dorabiać, żebym mógł liczyć na jej wsparcie, gdy mam gorszy czas, żeby powitał mnie ktoś uśmiechnięty w domu, kiedy miałem dłuższy i cięższy dzień w pracy.

Ale tak mi się zdaje, że to jest niemożliwe

Po pierwsze, to ja już mam być "dorobiony" i zapewnić tym samym komfort kobiecie.

Mam nie mieć żadnych problemów, a jeśli jej mam, to je skrywać i chodzić cały czas uśmiechnięty i proponować nowe atrakcje. A jak mi się przeciągnie dzień pracy, to spotka mnie niezadowolona mina, czemu poświęcam jej za mało czasu. Taki układ nie daje mi niczego pozytywnego, po co mi taka kobieta?

No, ja staram się zracjonalizować tę kwestię.
Zastanawiam się również, czy to nie jest też powód chęci wielu mężczyzn na niezobowiązujący seks? No bo moje drogie, zastanówcie się, po co mężczyźnie, który ma pracę, mieszkanie, samochód itd. kobieta? No jeszcze ewentualnie może chcieć potomka, ale myślę, że spora grupa  jednak nie chce, bo dla nich to tylko problem i obciążenie finansowe. Ktoś powiedział, że do gotowania, sprzątania - no, jest to jakaś opcja, ale w takim razie wracamy do modelu kury domowej.

Zastanawiam się też, po co mi kobieta? Kiedyś myślałem, że właśnie po to, żeby razem się dorabiać, żebym mógł liczyć na jej wsparcie, gdy mam gorszy czas, żeby powitał mnie ktoś uśmiechnięty w domu, kiedy miałem dłuższy i cięższy dzień w pracy. Ale tak mi się zdaje, że to jest niemożliwe Po pierwsze, to ja już mam być "dorobiony" i zapewnić tym samym komfort kobiecie. Mam nie mieć żadnych problemów, a jeśli jej mam, to je skrywać i chodzić cały czas uśmiechnięty i proponować nowe atrakcje. A jak mi się przeciągnie dzień pracy, to spotka mnie niezadowolona mina, czemu poświęcam jej za mało czasu. Taki układ nie daje mi niczego pozytywnego, po co mi taka kobieta?

antykobieta napisał/a:

No, ja staram się zracjonalizować tę kwestię.
Zastanawiam się również, czy to nie jest też powód chęci wielu mężczyzn na niezobowiązujący seks? No bo moje drogie, zastanówcie się, po co mężczyźnie, który ma pracę, mieszkanie, samochód itd. kobieta? No jeszcze ewentualnie może chcieć potomka, ale myślę, że spora grupa  jednak nie chce, bo dla nich to tylko problem i obciążenie finansowe. Ktoś powiedział, że do gotowania, sprzątania - no, jest to jakaś opcja, ale w takim razie wracamy do modelu kury domowej.

Zastanawiam się też, po co mi kobieta? Kiedyś myślałem, że właśnie po to, żeby razem się dorabiać, żebym mógł liczyć na jej wsparcie, gdy mam gorszy czas, żeby powitał mnie ktoś uśmiechnięty w domu, kiedy miałem dłuższy i cięższy dzień w pracy. Ale tak mi się zdaje, że to jest niemożliwe Po pierwsze, to ja już mam być "dorobiony" i zapewnić tym samym komfort kobiecie. Mam nie mieć żadnych problemów, a jeśli jej mam, to je skrywać i chodzić cały czas uśmiechnięty i proponować nowe atrakcje. A jak mi się przeciągnie dzień pracy, to spotka mnie niezadowolona mina, czemu poświęcam jej za mało czasu. Taki układ nie daje mi niczego pozytywnego, po co mi taka kobieta?

No popatrz a u mnie to ja muszę być ta uśmiechnięta, sama rozwiązywać problemy, wspierać męża w jego marzeniach, ale swoich spełnić nie mogę bo dzieci, mam nie mówić że jest mi źle i czekać na męża z obiadkiem gdy wraca na weekend. Mam prać, szukać niani na wieczory, które dla nas organizuje i przede wszystkim mam nie myśleć, bo przecież jest dobrze jak jest... Mam opłacać rachunki, bo przecież on nie ma do tego głowy

NinaLafairy napisał/a:

Alez Ty masz negatywne podejscie Tom94.
To musi byc meczace dla Ciebie.

Nie jest męczące, takie podejście mam na skutek poznania dzisiejszych realiów.

Lovelka17 napisał/a:

Tom94 napisał/a:

Nie jest męczące, takie podejście mam na skutek poznania dzisiejszych realiów.

Najpierw daj sobie szanse na jakieś doświadczenia i wtedy mów o realiach

Mam doświadczenie Lovcia, bez niego nie produkowałbym się w tylu tematach.

Tom94 napisał/a:

Lovelka17 napisał/a:

Najpierw daj sobie szanse na jakieś doświadczenia i wtedy mów o realiach

Mam doświadczenie Lovcia, bez niego nie produkowałbym się w tylu tematach.

Ale zapewne nie duże. Tomie jak będziesz dalej tak podchodził do życia, kobiet, związków, sam się skarzesz na siedzenie samemu w domu w wieku 60 lat, a nie wciskaj kitów, że takie coś by ci odpowiadało.

Zastanawiam się też, po co mi kobieta? Kiedyś myślałem, że właśnie po to, żeby razem się dorabiać, żebym mógł liczyć na jej wsparcie, gdy mam gorszy czas, żeby powitał mnie ktoś uśmiechnięty w domu, kiedy miałem dłuższy i cięższy dzień w pracy. Ale tak mi się zdaje, że to jest niemożliwe Po pierwsze, to ja już mam być "dorobiony" i zapewnić tym samym komfort kobiecie. Mam nie mieć żadnych problemów, a jeśli jej mam, to je skrywać i chodzić cały czas uśmiechnięty i proponować nowe atrakcje. A jak mi się przeciągnie dzień pracy, to spotka mnie niezadowolona mina, czemu poświęcam jej za mało czasu. Taki układ nie daje mi niczego pozytywnego, po co mi taka kobieta?

A jaki może prowadzić skoro całe życie chce być sam i zostaje sam, bo nie daje sobie szansy w odpowiedni czasie oprzytomnieć?
Nie mów, że taki człowiek jest szczęśliwy, bo nie jest.
Nawet największy pustelnik będąc samotnym przez całe życie nie jest zadowolony.

Tylko czegoś tu nie rozumiem - to z seksu przyjemność ma tylko mężczyzna?

Równouprawnienia nie ma, kobiety uważają się za lepszy gatunek.

żebym mógł liczyć na jej wsparcie, gdy mam gorszy czas, żeby powitał mnie ktoś uśmiechnięty w domu, kiedy miałem dłuższy i cięższy dzień w pracy. Ale tak mi się zdaje, że to jest niemożliwe

Dodam cos zupelnie nie w moim stylu...( bez cynizmu i zlosliwosci)

Moja śp. Babcia tak mi to objasnila w dziecinstwie:
Zwiazek dwojga ludzi jest jak dwie rece: mezczyzna prawa, kobieta lewa...
Ta meska dlon jest silniejsza, wykomuje ciezsza prace, ta lewa jest delikatniejsza, bardziej nieporadna, bardziej uczuciowa, zmyslowa(od serca) ...niby moga gunkcjonowac oddzielnie, tylko sprobuj zaklaskac jedna dlonia, albo umyc jedna reke...:-)
Jesli dwie dlonie nie sa zgrane, nie wspolpracuja, zadne zadanie wspolne sie nie uda. Jesli jedna druga oklamuje, to nie,a miedzy nimi zwiazku, i wszystko szwankuje. A dzieje sie tak, kiedy jedna dlon deprecjonuje role drugiej, jesli uwaza ze jest wazniejsza, pelni istotniejsza role. Te role sa rozne, i wymagaja tolerancji, akceptacji, zeby sie uzupelniac a nie rywalizowac ze soba....

Wciaz czekam i licze na wypowiedzi panow...:-)

Tom94 napisał/a:

Lovelka17 napisał/a:

Teraz ci się tak wydaje, bo masz 20 lat, jesteś zdrowy, wszystko przed tobą, ale nie myślisz o tym, że później nie będziesz miał z kim porozmawiać od serca, że nie będziesz miał z kim podzielić się, co w pracy, jak tam z twoim hobby idzie. Kumple się skończą, założą rodziny i nie będą mieli dla ciebie czasu, a ty po piwku nie będziesz wracał do domku z obiadkiem i miło spędzał czas opowiadając, tylko będziesz siedział sam w 4 ścianach, zapewne przy kolejnym piwku i oglądał kolejną edycję 'top model'

Teraz też nie mam z kim porozmawiać od serca i jakoś tego mi nie brakuje.
Możesz być w szoku ale idzie się przyzwyczaić do samotności.
Z kumplami owszem mogę pogadać kiedy chcę, co prawda to zwykle o pierdołach ale tak czy siak choćbym miał i 60 lat to zawsze ktoś do rozmowy się znajdzie.

Teraz tak myślisz, bo poważnych problemów jeszcze nie ma aż tyle, a być może będą i wtedy będziesz mógł docenić bycie z kimś. Przez życie zdecydowanie łatwiej jest iść we dwoje, gdyby było inaczej wszyscy bylibyśmy samotni i nie chcieli tego zmieniać.

Lovelka17 napisał/a:

Tom94 napisał/a:

Teraz też nie mam z kim porozmawiać od serca i jakoś tego mi nie brakuje.
Możesz być w szoku ale idzie się przyzwyczaić do samotności.
Z kumplami owszem mogę pogadać kiedy chcę, co prawda to zwykle o pierdołach ale tak czy siak choćbym miał i 60 lat to zawsze ktoś do rozmowy się znajdzie.

Teraz tak myślisz, bo poważnych problemów jeszcze nie ma aż tyle, a być może będą i wtedy będziesz mógł docenić bycie z kimś. Przez życie zdecydowanie łatwiej jest iść we dwoje, gdyby było inaczej wszyscy bylibyśmy samotni i nie chcieli tego zmieniać.

Skąd wiesz że nie miałem poważnych problemów?
Życie mnie mocno doświadczyło, zapewniam cię.

W trudnych momentach sam je rozwiązuję, nikt nie musi trzymać mnie za rączkę, to mi niepotrzebne.

Ruszając w pojedynkę przez życie jest wiele perspektyw, można podróżować, spełniać swoje pasje itd.

Nie wspomnę już o tym że będąc samemu ma się błogi spokój i nerwy się nie psują.

Tom94 napisał/a:

Lovelka17 napisał/a:

Teraz tak myślisz, bo poważnych problemów jeszcze nie ma aż tyle, a być może będą i wtedy będziesz mógł docenić bycie z kimś. Przez życie zdecydowanie łatwiej jest iść we dwoje, gdyby było inaczej wszyscy bylibyśmy samotni i nie chcieli tego zmieniać.

Skąd wiesz że nie miałem poważnych problemów?
Życie mnie mocno doświadczyło, zapewniam cię.

W trudnych momentach sam je rozwiązuję, nikt nie musi trzymać mnie za rączkę, to mi niepotrzebne.

Ruszając w pojedynkę przez życie jest wiele perspektyw, można podróżować, spełniać swoje pasje itd.

Nie wspomnę już o tym że będąc samemu ma się błogi spokój i nerwy się nie psują.

Mam pytanie:
Po co piszesz na forum kobiecym?
Nie lepiej poswiecic ten czas na swoje hobby, swoja prace, swoj odpoczynek...?

Mysle, ze jestes za malo zyciowo dowiadczona Lovelka, ze nie obracalas sie w roznych kulturach, w roznych kregach ludzi.

Przez zycie z kims idzie sie duzo trudniej niz samemu. Zwiazek dla mnie to wypelniacz i tak naprawde nie wchodzi nawet w trzy pierwsze numerki najwazniejszych rzeczy na mojej liscie.
Sa rozni ludzie jak widzisz.
Ja nie potrzebuje zeby ze mna szedl przez zycie, wrecz jest to niewskazane.

oldorando napisał/a:

Tom94 napisał/a:

Skąd wiesz że nie miałem poważnych problemów?
Życie mnie mocno doświadczyło, zapewniam cię.

W trudnych momentach sam je rozwiązuję, nikt nie musi trzymać mnie za rączkę, to mi niepotrzebne.

Ruszając w pojedynkę przez życie jest wiele perspektyw, można podróżować, spełniać swoje pasje itd.

Nie wspomnę już o tym że będąc samemu ma się błogi spokój i nerwy się nie psują.

Mam pytanie:
Po co piszesz na forum kobiecym?
Nie lepiej poswiecic ten czas na swoje hobby, swoja prace, swoj odpoczynek...?

Piszę z przyzwyczajenia, poza tym, co nie co chce coś doradzić w innych tematach.
Co do hobby to kontuzja uniemożliwia mi puki co jego wykonywanie.

oldorando napisał/a:

Tom94 napisał/a:

Skąd wiesz że nie miałem poważnych problemów?
Życie mnie mocno doświadczyło, zapewniam cię.

W trudnych momentach sam je rozwiązuję, nikt nie musi trzymać mnie za rączkę, to mi niepotrzebne.

Ruszając w pojedynkę przez życie jest wiele perspektyw, można podróżować, spełniać swoje pasje itd.

Nie wspomnę już o tym że będąc samemu ma się błogi spokój i nerwy się nie psują.

Mam pytanie:
Po co piszesz na forum kobiecym?
Nie lepiej poswiecic ten czas na swoje hobby, swoja prace, swoj odpoczynek...?

Piszę z przyzwyczajenia, poza tym, co nie co chce coś doradzić w innych tematach.
Co do hobby to kontuzja uniemożliwia mi puki co jego wykonywanie.

NinaLafairy napisał/a:

Mysle, ze jestes za malo zyciowo dowiadczona Lovelka, ze nie obracalas sie w roznych kulturach, w roznych kregach ludzi.

Przez zycie z kims idzie sie duzo trudniej niz samemu. Zwiazek dla mnie to wypelniacz i tak naprawde nie wchodzi nawet w trzy pierwsze numerki najwazniejszych rzeczy na mojej liscie.
Sa rozni ludzie jak widzisz.
Ja nie potrzebuje zeby ze mna szedl przez zycie, wrecz jest to niewskazane.

Więc, że tak zapytam-po co ci twój facet skoro tak zachwalasz samotność?
Nie wiem, czy on by się ucieszył, że jest twoją kulą u nogi, że ciężej jest ci z nim iść przez życie, i że jest wypełniaczem twojego czasu.
Masz racje każdy jest inny i inaczej do tego podchodzi, i może mój wiek nie jest imponujący, ale swoje zdanie na ten temat mam, i dla mnie ktoś bliski zawsze będzie znaczył coś więcej.