nie wiem co mam myśleć - za krótko po rozstaniu?

Wiadomo zaraz po dłuższych relacjach nawiązywanie nowych jest trudne moja znajoma ostatnio (jakieś 9 miesięcy temu) spotkała faceta jakoś kilka miesięcy też po związku, który trwał dekadę i prawie tydzień po poznaniu się zaczęli ze sobą mieszkać. Różnie się sprawy toczą.
Ja bym dała trochę przestrzeni mężczyźnie. Zobacz co się dzieje.

Bardzo dziękuję za mądre odpowiedzi:).

Wiem, że ryzykuję, ale też chętnie konfrontuję siebie w tym wszystkim. Pozwoliłam sobie na otwarcie się na drugą osobę, jakby to powiedzieć  mam - serce gorące, chłodny rozum;).

Póki co, nie chcąc się dalej męczyć, zastanawiać, interpretować. Zadziałałam prowokacją w celu sprawdzenia atmosfery. Wysłałam sms, coś o pocałunku. Odpowiedź - też chcę, bardzo. Zaproponowałam ponowne uwodzenie, odpowiedź - brzmi nieźle, zaproponowałam randkę w weekend, ale na świeżym powietrzu. Na to jeszcze nie mam odpowiedzi, ale wydaje mi się, że ona przyniesie rozwiązanie.

Nie chcę naciskać rozmowami, bo za wcześnie, ale moja intuicja już chyba wie, że nici z tego. Niezależnie od ilości czasu po rozstaniu - tak się nie zachowuje osoba, która jest zainteresowana czymś więcej, nie schładza. Chyba klasyczne odreagowanie to było.

Tak czy owak dam czas. Niech samo z siebie się określi.

Acha to z tą osobą zakończono związek (ktoś 3 się pojawił).

Chętnie poczytam dalsze wypowiedzi.

Z mojej męskiej perspektywy: ja bym na Twoim miejscu postawił na szczerość. Żadnych gierek, prowokacji, manipulacji i innego tego typu chłodników czy niedostępności. Wiem, że to druga natura kobiety i taka postawa może pozornie przynieść dla Ciebie pozytywne efekty. Tylko, że jeśli Twój "rokujący nadzieje" wyczuje, że zagrywasz, to się zamknie w sobie, albo też będzie zagrywał (jeśli wie o co chodzi). I tak będziecie sobie serwować "testy wytrzymałościowe" i on będzie walczył dzielnie, ale polegnie na polu chwały, tak czy tak. Bo albo przeżyje testy, ale straci w Twoich oczach, bo im uległ (czyli co z niego za facet) albo zwieje. A będąc w 10-letnim związku, w dodatku będąc odstawionym do lamusa, doświadczył kłamstw, gierek i manipulacji tyle, że mu się pewnie już ulewa.
Zatem moja przesiąknięta testosteronem rada: zagraj z nim, ale fair, szczerością. Jak nie wyjdzie, przynajmniej nie będziesz miała sobie nic do zarzucenia i będziesz mogła spokojnie patrzeć rano w lustro przy goleniu.

Mylisz się, sytuacja nie rozwiązała się sama. Skoro Twój ?niedoszły? już wcześniej wspominał o magicznej przyjaciółce, to zmienia to postać rzeczy, już wtedy powinna Ci się zapalić czerwona lampka. Potem jak zadeklarował, że jedzie do dziewczyny na weekend , cóż, pewnie będzie chciał tylko tę magię poczuć i do niczego znowu nie dojdzie, prawda?
Dojdzie czy nie dojdzie, nie zmienia to faktu, że takich numerów się nie robi drugiej osobie, tym bardziej na początku budowania relacji. I to należało koledze wyłożyć jasno, operując faktami i logiką, bo tak powinno się prowadzić dyskusję z mężczyznami.  Ty natomiast zalałaś go emocjonalnym deszczem własnych, negatywnych odczuć, które mogły być odebrane jako obwinianie czy pretensje. I na koniec jeszcze dostaje czas na przemyślenie. I ma zadzwonić ?jak się ogarnie?. Brawo.  Gdzie się podziały: samoświadomość i rozwój osobisty?
Masz 40 lat, jesteś w najpiękniejszym dla kobiety wieku.  Uśmiechnij się, nie zamartwiaj się i poznawaj nowych ludzi, zwłaszcza tych wartościowych.

Przede wszystkim bardzo dziękuję za spojrzenie z innej perspektywy.

Wyspałam się

To racja, tego się nie robi drugiej osobie, bądź co bądź z którą rzekomo chce się budować coś więcej. To takie mylne sygnały. Ja właśnie wytłumaczyłam chłodno i na logikę mniej więcej w ten sposób:
- krótki czas relacji - nie wytworzyło się zaufanie, intymność, jedynie "bardzo Cię lubię" i w tej sytuacji "jeśli chcesz coś ze mną budować wyjazd tam jest niedorzeczny i źle się z tym czuję"
- sytuacja jest też taka, że ta druga osoba ma sporo zajęć, randki były bardzo późnym wieczorem, tak więc jak budować coś skoro na tak wczesnym etapie, kiedy w teorii powinno chcieć się spędzać ze sobą jak najwięcej czasu, ktoś wyjeżdża dla rozrywki do "magicznej"
- świetnie z tą ofertą Excop, bardzo trafne i to zapamiętam, haha szkoda, że wczoraj na to nie wpadłam, bo powiedziałam mniej więcej tak: za dużo doświadczenia za mną, za długo byłam singlem i polubiłam to życie, nie mam parcia, presji czy desperacji, by żyć byle jak, a tak właśnie po łóżku się zaczęło robić (myślę, że to typ zdobywcy, sama wiem, że po rozstaniu ego potrzebuje sobie udowodnić to i tamto, szczególnie ego od którego ktoś odszedł)

Dziś wstałam wyspana (po około 10 godzinach snu). Nie ma emocji, już jest spokój. Jedyne czego żałuję to tylko to, że łóżko było za wcześnie, w głębi wiem, że mogliśmy stworzyć fajną, trwałą relację.

Stać mnie na czekanie, bo ja w sumie pożegnanie zaczęłam od momentu poczucia chłodu. Wczorajsza rozmowa, łzy stanowiły niejako podsumowanie. W szoku jestem Excop, że piszesz o miesiącu nawet. Ja to myślę, że taka osoba po rozstaniu jest nieco "zaburzona" i już dziś zadzwoni, że nie wie i że nic z tego nie będzie.
Urwanie kontaktu na ten czas zaproponowałam celowo. Nie ma jeszcze przywiązania, nie będzie tęsknoty, łatwiejsza decyzja.

Jeśli nawet podejmie decyzję na spróbujmy to we mnie już nic nie ma. To mam fajne: serce gorące, ale umysł chłodny:).

Chyba nie angażowałabym się już w ten związek. Ten facet rzeczywiście jeszcze "nie odchorował" po rozstaniu i relację z Tobą może traktowac jako swoiste antidotum na tamtą rozłąkę. Poza tym on chyba jasno dał Ci do zrozumienia, że raczej nic z tego nie będzie. Nie warto- Nie inwestuj swojej energii w kogoś kto nie jest tego wart.

Nie rozmyślaj także o "łóżku"- jesteście dorosli, mieliście ochote, więc o czym tu dyskutowac. Ogarnij się i do dzieła. Jeszcze spotkasz kogos kto jest wart Twoich uczuc.

Gratuluję, Otwarta. Tak trzymaj.
Pozdrawiam.