a co bedzie za pare lat?

ciagle dazymy do jakiegos celu,chcemy  cos osiagnac, miec dzieci byc kims z zawodu a gdy to juz mamy co dalej? nie boicie sie przyszlosci? tego, ze czesc naszego zycia minela i juz nie wroci? ze popelnilismy tyle bledow i tyle decyzji podjelismy i nie sprawdzimy jak bedzie gdy podejmiemy inna decyzje? wielu rzeczy nie zdazymy juz zrobic. nie uwazacie, ze wiele czasu stracilismy na glupstwa? jak to jest u Was?

mnie najbardziej boli to ze juz nie bede mlodsza i nie wroci to co odeszlo. boje sie troche przyszlosci

ja za to chcialabym pozostac przy tych
18-20 latach.

jak dla mnie teraz wiek jest ok ale za pare lat boje sie co bedzie. boje sie starosci i przyszlosci i tego zblizajacego sie konca

Za parę lat też będzie życie!
                                        Jakie?
Tylko od Ciebie to zależy!
                                     Powodzenia!

sophie2 napisał/a:

Zuza33 napisał/a:

Za parę lat też będzie życie!
                                        Jakie?
Tylko od Ciebie to zależy!
                                     Powodzenia!

ciekawa mysl ciekawe czy o przyszlosci mysla rozni zbrodniarze itp.

rozwiń ten temat, moze zaraz coś wyjdzie

sophie 2-czytaj ze zrozumieniem!
Jedynie masz wpływ na to jak Ty postrzegasz świat i co robisz.
           Tzw.bóle egzystencjonalne-miną Ci z wiekiem-przysięgam!
Zajmij się Sobą "tu i teraz",trzymaj się dekalogu,alleluja i do przodu:)

niby codziennie o tym nie mysle ale ostatnio coraz czesciej. smierci niby sie nie boje ale martwie sie o to ze ta zastanie mnie zbyt wczesnie a teraz to w ogole bo w poniedzialek mam tomografie glowy i boje sie co tam wyjdzie. no i tez zal mi narzeczonego co z nim jesli umre. troche zaluje ze mialam okazje zrobic wiele rzeczy na ktore juz za pozno i nie da sie cofnac czasu

sophie2 napisał/a:

niby codziennie o tym nie mysle ale ostatnio coraz czesciej. smierci niby sie nie boje ale martwie sie o to ze ta zastanie mnie zbyt wczesnie a teraz to w ogole bo w poniedzialek mam tomografie glowy i boje sie co tam wyjdzie. no i tez zal mi narzeczonego co z nim jesli umre. troche zaluje ze mialam okazje zrobic wiele rzeczy na ktore juz za pozno i nie da sie cofnac czasu

Mam nadzieję, że z tomografią wszystko spoko?
Ja nie mam może aż tak dojrzałego podejścia do życia, za to staram się z nim pogodzić - z jego nieokreślonością i zmiennością. Po prostu, nie planuję zbyt daleko. Po prostu zen, robię swoje, dążę do celów, ale droga do nich jest zbyt kręta by planować. Ot, na przykład: Nie wiesz czy za pół roku nie zadzwoni headhunter i nie powie, że ma dla Ciebie pracę marzeń w Holandii, nie wiesz też, czy za miesiąc nie spijesz się do nieprzytomności i nie zajdziesz w nieplanowaną ciążę XD

Czy żałuję przeszłości? Jak nauczają książki i Hollywood: No, zrobiłam wiele głupich rzeczy, ale gdybym ich nie zrobiła, to nie wiedziałabym jak zrobić by było dobrze, a także - nie byłabym tą samą osobą, którą jestem teraz

poliAgrafka napisał/a:

sophie2 napisał/a:

niby codziennie o tym nie mysle ale ostatnio coraz czesciej. smierci niby sie nie boje ale martwie sie o to ze ta zastanie mnie zbyt wczesnie a teraz to w ogole bo w poniedzialek mam tomografie glowy i boje sie co tam wyjdzie. no i tez zal mi narzeczonego co z nim jesli umre. troche zaluje ze mialam okazje zrobic wiele rzeczy na ktore juz za pozno i nie da sie cofnac czasu

Mam nadzieję, że z tomografią wszystko spoko?
Ja nie mam może aż tak dojrzałego podejścia do życia, za to staram się z nim pogodzić - z jego nieokreślonością i zmiennością. Po prostu, nie planuję zbyt daleko. Po prostu zen, robię swoje, dążę do celów, ale droga do nich jest zbyt kręta by planować. Ot, na przykład: Nie wiesz czy za pół roku nie zadzwoni headhunter i nie powie, że ma dla Ciebie pracę marzeń w Holandii, nie wiesz też, czy za miesiąc nie spijesz się do nieprzytomności i nie zajdziesz w nieplanowaną ciążę XD

Czy żałuję przeszłości? Jak nauczają książki i Hollywood: No, zrobiłam wiele głupich rzeczy, ale gdybym ich nie zrobiła, to nie wiedziałabym jak zrobić by było dobrze, a także - nie byłabym tą samą osobą, którą jestem teraz

niestety nie wiem co z tomografia bo od niej zalezy teraz przyszlosc jesli wykryja mi jakiegos guza mózgu to niewesolo

Wielbiciel Lidiji Bacic napisał/a:

sophie2 napisał/a:

niestety nie wiem co z tomografia bo od niej zalezy teraz przyszlosc jesli wykryja mi jakiegos guza mózgu to niewesolo

Nie myśl w ten sposób, nie wykryją. Dlaczego? Ponieważ nie masz guza mózgu. Trzymaj się optymistycznie (mówi Ci to pesymista).

jestem bardziej realistka i wiem ze ryzyko jakiegos schorzenia jest skoro mam te bole glowy i neurolog odeslal mnie na tomograf, gdy eeg nic nie wykazalo. mam kilka dni do wykorzystania bo nie wiadomo co mi przyniesie poniedzialek.

Nic bo w normie Chociaz jak lekarz szczegolowy i bedziesz duzo narzekała to mooze pomysli głębiej o tej dolnej granicy. W wiekszosci ludzie ktorzy sie denerwują są słabsi fizyczne, bo miesnie sie spalają (szczegolnie kobiety) i ten poziom jest niski.

przeszlosc jest za mna wiec jej sie nie boje. teraz poniedzialek wszystko pokaze

sophie2 napisał/a:

przeszlosc jest za mna wiec jej sie nie boje. teraz poniedzialek wszystko pokaze

Przeszłość ma to do siebie, że lubi wracać. I to w najmniej oczekiwanych momentach.

sophie2 napisał/a:

zaklopotana123451 napisał/a:

Od jednego celu wychodzi następny. To jest taka kontynuacja. Nie ma nudno, bo jeżeli komuś na prawdę na czymś zależy to ciągle się rozwija w tym temacie, jaki obrał sobie za cel, tylko za każdym razem ten cel jest trudniejszy.
A jeżeli coś przestaje być fajnie, gdy się to osiągnie to słabo sobie cel wybraliśmy, bo tak na prawdę nie chcieliśmy tego bardzo mocno tak jak nam się wydawało.

od dziecka chcialam grac na gitarze. dlugo marzylam o instrumencie az w zeszlym roku dopiero kupilam. i teraz nie mam kiedy sie uczyc grac a po glowie chodza mi nowe instrumenty

Wiesz co, jeśli ma się pasję to nie ma wymówki- 'nie mam czasu'. Jeśli ma się prawdziwą pasję to ten czas zawsze się znajdzie. Bo to jest coś ważniejszego niż inne sprawy i nawet jeśli jest mało czasu to i tak da się to pogodzić. Trzeba tylko mocno chcieć.

Bo jesteś pogubiona i nie doszłaś jeszcze do tego, czego na prawdę chcesz. Ale nie martw się, też tak miałam kiedyś, a teraz jestem pewna do czego zmierzam i co chce osiągnąć. Musisz się głęboko zastanowić nad tym, co daje Ci radość, co takiego sprawia, że zatrzymuje się czas i co lubisz robić. Do tego da się dojść, ale musisz przemyśleć parę spraw i próbować nowych rzeczy.