Hiszpan + Polka?To się może udać?

Czyli mam rozumieć, że NIE MA ANI JEDNEGO HISZPANA NA ŚWIECIE, KTÓRY BY szanował Polki i nie patrzył na nie jak na łatwe? =] Ciekawa teoria Czym poparta?

Mam kogoś na oku.A Ty czemu pytasz ?:)

To nie jest teoria. Dałem kokretną odpowiedź na konkretne pytanie, i tyle.

W którym miejscu napisałaś z jakiego powodu pytasz? Prywatnej wiadomości również od ciebie nie mam.

1. Nie, to zależy od charakteru i podejścia do stereotypów.
2. To ma szansę, bo czemu nie? Moja znajoma poznała na Erasmusie Hiszpana, z którym biorą ślub.

Posiadłam taką zdolność zwaną czytaniem ze zrozumieniem. Jednak wydaję mi się, że nie powinieneś się wypowiadać w tej kwestii, skoro wszystkich wsadzasz do jednego worka
I to mnie bawi to co napisałeś, odpowiadając 'tak' na pytanie czy wszyscy hiszpanie sa tacy sami ) Gratulacje

Daruj sobie, akurat twoje opinie mam gdzieś Proszę nie wypowiadaj się więcej w wątkach założonych przeze mnie i nie udzielaj się już w tym. (O ile potrafisz czytać ze zrozumieniem

Powiem Ci tak, moje koleżanki są w długoletnich związkach w Hiszpanami i jest między nimi naprawdę fajnie. Jedni się zaręczyli. Jedni mieszkają w Polsce - on pracuje w szkołach językowych (jest po studiach w Hiszpanii, ale z nauczanim zagraniczniaków), ona uczy w przedszkolach. Drudzy mieszkają w Hiszpanii, wcześniej byli w wielu krajach.

Sama zaś byłam z Hiszpanem przez 9 miesięcy było niby przyjemnie, ale zawsze mi mówił, że jak żona i dziecko to tylko Hiszpanka, że rodzina by tego nie zaakceptowała, aby to była inna nacja, a rodzina jest najważniejsza.

Do tego mówię ze swojej autopsji mężczyźni hiszpańscy to takie pipy, jak na nich nie nawrzeszczysz, to zapomnij by coś osiągnąć. To Hiszpanki są te dominujące. Akurat poznałam nie jednego i największą adorację z ich strony miałam, kiedy im bluzgałam.

Oho, a propo związków międzynarodowych, szczególnie tych zawartych na Erasmusie, to ja się chętnie wypowiem
Otóż w tamtym roku pojechałam na 4 miesiące na praktyki do Grecji, do hotelu. Pierwsze co, jak manager nas oprowadzał po hotelu to oczywiście Grecy tylko przewracali oczami w każdą stronę, żeby zobaczyć, co to za studentki i którą by tu wyrwać. Zresztą, sami nam się do tego przyznali. Nie miałam im tego za złe, bo sama patrzyłam pod kątem, który tu taki najfajniejszy, a przystojni byli!
Od samego początku jednak tak zaczęliśmy się z południowcami przyjaźnić, że jak któryś na którąś zaczął patrzeć pod względem uczuć to tylko dlatego, że charakter odpowiadał. Przełamaliśmy wszyscy wszelkie stereotypy. Zrodziły się wielkie przyjaźnie (ja i taki Costas ciągle jak brat i siostra), moja koleżanka do tej pory jest w związku z Grekiem, innym nie wyszło ze względu na odległość... Wiesz, nie ma reguły.I nie ważne, czy to Hiszpan z Polką, czy Afroamerykanin z Polką, czy ktokolwiek inny. Nie ma co generalizować i wrzucać wszystkich do jednego worka.
Mam też kolegę, który wyznaje Islam, pochodzi z Uzbekistanu. Jego brat kilka lat temu ożenił się z Polką i są szczęśliwą rodziną, mieszkają w Londynie. Mój kumpel natomiast studiuje w Polsce i chyba nigdy tak spokojnego i miłego człowieka, jak on nie spotkałam. On nawet papierka nie rzuci na ulicę, ustąpi każdemu, bo jak twierdzi "nie mój kraj, tu są ważne wasze reguły". Także jak widzisz, każdy człowiek jest inny