Seks i okolice

Nie sądzę abym musiała mówić co znaczy szanować się, bo wiem ze się szanuje, bo póki co kocham się z jednym mężczyzną od roku, jest to mój partner, i bynajmniej wiem co nie co o życiu seksualnym , tak się złożyło ze dużo rozmawiam, a mój partner tez nie należy do osób z ciemnogrodu nie znasz mnie więc nie wiesz czy jestem dojrzała czy nie, sama uważam się za dość dojrzałą osobę, i osoby z którymi przebywam na co dzień również, mogę wypowiadać się w tym temacie jeśli mam coś do powiedzenia
A co do tego alfy i omegi, sorry ale jesteśmy w takim wieku ze życie seksualne nie jest nam obce więc nie musimy się z tym kryć, więc myślę że mam cos w tej sferze do powiedzenia, a zwłaszcza ze już wile problemów przerabiałam...

Mi wystarcza to że mam jednego partnera, a dojrzałość to rzecz nabyta, od zawsze obracałam się w kręgu ludzi dojrzałych emocjonalnie przez to taka się stałam, od zawsze miałam problemy z rówieśnikami, bo nigdy nie byłam tak lekko myślna jak oni...

Zależy dla kogo,  czasem i coś takiego nie pomaga, tylko inaczej jest gdy ktoś ma w sobie wrażliwość i wiele uczuć wtedy wszystko sprowadza go do coraz większej dojrzałości choćby po to żeby umieć rozporządzać swymi uczuciami i wrażliwością na wile zachowań ludzkich, np. śmierć, ból, krzywda innych...

moim zdaniem osoba dojrzała to taka która pod wpływem złych doświadczeń co najwyżej wzmocnie się a nie opadnie i zmieni w kogoś nie czułego lub, przewrażliwionego na swoim punkcie... I wydaje mi się że ocenia sie wielokrotnie zbyt pochopnie niektóre młode osoby przez pryzmat lekkomyślności nawet i do seksu, bo wszytko jest dla ludzi, jeśli mam nad czymś kontrolę i jesteśmy w stanie odpowiedzialnie podchodzić do danej dziedziny życia to znaczy ze nie ma prawa nikt podważać naszych doświadczeń, przeżyć czy zdania w danej dziedzinie(biorąc pod uwagę tylko to ze mamy tyle i tyle lat i ze za jakiś czas to nie wiadomo co z nas będzie)

Zgadzam sie jak najbardziej z cytatem z wikipedi(chodź to model książkowy a życie to życie), tylko trzeba zdać sobie sprawę że w dojrzałości potrzeba też siły wytrwałości i wielu innych cech, nie będąc samodzielnym pod wieloma względami i silnym psychicznie by wytrzymać wiele przeciwności losu nie jesteśmy dojrzali, bo dojrzałość to umiejętność wejścia i życia w dorosłym często trudnym życiu...
nie można całego życia tłumaczyć nieśmiałością, kompleksami i brakiem pewności siebie i swoich czynów...
Ja juz dawno przestałam wszytko tym tłumaczyć, bywam w rozterkach bywam bojaźliwa ale to w kwestiach w których mam problemy od lat np  jak bariera psychiczna przed lekarzami(zawsze potrzeba mi chodź chwili by z ta myśla sie oswoić....)

Dzięki za uznanie. Jestem wzruszona. :-)
Bardzo się cieszę, że czytasz moje posty. :-)

Również pozdrawiam :-)