Witam, przejdę od razu do konkretów- mam niecałe 28 lat, niedawno rozstałam się z chłopakiem po 3,5 roku burzliwego związku, połączonego ze wspólnym mieszkaniem. Ostatnie długie tygodnie, a może nawet miesiące upłynęły pod znakiem wstrzemięźliwości seksualnej- on chciał, jednak swoim zachowaniem i postawą (alkoholik) wzbudzał we mnie obrzydzenie i ogólną niechęć.
Jestem dziewczyną z dużymi potrzebami seksualnymi. Lubię rozmawiać o seksie, a jeszcze bardziej go uprawiać
Możliwe, że stało się tak, ponieważ kocham się dopiero od 5 lat, wcześniej byłam dziewicą. Mój facet nabawił mnie kompleksów, wszczynał po pijaku awantury, w których obrzucał mnie mięsem, wyzywał od k..ew, sz..t i jeszcze gorszych słów, często mówił, że nikogo nie znajdę, bo jestem gruba i brzydka. Faktem jest, że w związku z nim przytyłam i ważę ok. 80kg, ale mierzę 176cm wzrostu. Często słyszę, że mam śliczną buźkę, długie, czarne włosy, długie i szczupłe nogi. Dobrze, ale do rzeczy...
Ostatnimi czasy non stop myślę o seksie. Rozmawiam przez Internet z moimi 2 kolegami. Z jednym z nich kiedyś doszło między nami do zbliżenia, aczkolwiek nie zakończyło się to seksem (nie mieliśmy zabezpieczenia). On jest bardzo sympatyczny, sprawił kiedyś, że poczułam się niesamowicie seksowna i piękna. Ostatnio napisałam mu, że się rozstaliśmy z chłopakiem, a on dał mi do zrozumienia, nie- wręcz napisał wprost, że miałby na mnie ochotę. Drugi kolega prowadzi ze mną bardzo szczere rozmowy, kiedy wyznałam mu, że boję się, że nie podniecę żadnego faceta (mój ex mi tak wmawiał) stwierdził, że on bardzo chętnie by mi pokazał, jak tamten się mylił i że ja go bardzo pociągam, że na samą myśl o tym jak zrzuca ze mnie ciuchy czuje podniecenie...
Teraz nie wiem co robić. Czy jeśli prześpię się z którymś z nich zostanę dziwką?
I jeszcze dopiszę, że czasem chciałabym być facetem, bo jeśli facet ma ciągłą ochotę na seks, to znaczy, że jest normalnym samcem, ale kobieta, która tak myśli, postrzegana jest jako nieszanująca się sz..ta. Z jednej strony, kusi mnie, by wreszcie sobie ulżyć, przepraszam za określenie. Samozaspokojenie już nie wystarcza. Z drugiej strony,boję się czy jeśli by doszło do takiego zbliżenie, czy potencjalny facet nie będzie myślał o mnie źle...
Może panowie się wypowiedzą jak uważają...