witam, jestem tu nowa i potrzebuję.... czego?, chyba wszystkiego wsparcia, rady, opinii, bo jestem w sytuacji, w której nie wiem co mam dalej robić. Tyle jest do napisania, ale streszczę to w skrócie. Z mężem znamy się od 12 lat małzeństwem jesteśmy od 7 lat. Dwa lata były chyba normalne a resztę to juz ciągłe zawody. Mąż zaczął pić, źle mnie traktować, choć na pozór dla innych był miły i sympatyczny wszystkie frustracje odbijał na mnie. Nie wytrzymałam po półtora roku nieustannego picia i dręczenia mnie psychicznego. Próbowałam uzyskać pomoc od jego mamy, jeden dzień odwyku, sama ciągle tłumaczyłam, małe dziecko 3lata tez nie miało wpływu, ultimatum praca( bo nie chciał pracować tu w Polsce, po pobycie za granicą 2 lata te zarobki mu nie odpowiadały) i trzeźwość albo wyprowadzasz się. Niestety musiałam go wyrzucić, bo dochodziło prawie do rękoczynów. Po dwóch tygodniach wprowadził się bo naobiecywał (oczywiście nic nie spełnił) więc wyprowadził się drugi raz do swojej mamy. Nie mieszka juz ze mną i dzieckiem 3 miesiące. Nie ma jego, nie ma poprawy. Ja długo juz od roku zastanawiałam się co zrobić czy odejsć, odważyłam się jest mi niby lepiej, chce sie rozwieść ale nie mam odwagi stawić temu czoła. Emocjonalnie jestem sama juz od 2lat, fizycznie od 3 mies. Nie chcę być z nim, bo nie chce pracować, oszukuje, niby nie pije, ale wszyscy mówią, że jest przeciwnie, nie stara się żeby być z nami, nawet teraz dręczy psychicznie. Ja się starałam na prawdę, ale w pewnym momencie powiedziałam koniec.Mam 29 lat i chęć do tego żeby zacząć od nowa z kimś po prostu dobrym, kto będzie mnie kochał, ale czy to jest możliwe?nie umiem się odnaleźć, czy brak rozwodu to niemożność zaczęcia czegoś nowego? Poradzcie mi czy mam się spieszyć z rozwodem czy to musi przyjść z czasem? Poza tym poznałam ostatnio kogoś, obdarzyłam uczuciem, ale on nic nie mówi, ale chyba przeszkadza mu to że nie rozwiodłam się, nie odzywa się do mnie choć twierdził, że między nami mogło być coś poważnego.
Podobne tematy
ja od 6lat jestem w separacji, nie mam rozwodu i nie przeszkadzalo mi to w normalnum zyciu,moze lepiej sie nie spieszyc
ja od 6lat jestem w separacji, nie mam rozwodu i nie przeszkadzalo mi to w normalnum zyciu,moze lepiej sie nie spieszyc
ale w separacji zasądzonej w sądzie? Masz wyrok o separacji?
czy uważasz, że brak rozwodu dla nowo poznanej osoby jest przeszkodą w zaangazowaniu się? powiedział mi, że nie chce być problemem dla nikogo, nie wiem czego oczekiwał bo nie chciał się zdradzać swoich myśli. To były moje domniemania, że niedokończone sprawy z mężem to powód tego że trzyma dystans, ale czy nie powinniśmy się poznać zobaczyć czy pasujemy, a potem rozmyślac co zrobić? czy to nie za wcześnie na jakikolwiec związek jeśli sie nie skończy tego co było? emocjonalnie nie ostygnie? z tej złości do jeszcze męża?
nie mam nic, chciałam się najpierw poradzić fachowców co i kiedy trzeba, ale odkładam to i odkładam, a separacja kojarzy mi się z nadzieją, że może jeszcze razem, a ja emocjonalnie nie wytrzymuję i nie biorę takiej opcji pod uwagę chyba....
ja tez nie brlam takiej obcji pod uwage,ja musialam tak zrobic bo moj maz pil i zaciagal kredyty.musialam sie zabespieczyc,jesli twoj nowy partner cie kocha to zrozumie,jesli pozniej uznacie ze chcecie miec zwiazek na papierku zawsze mozesz sie rozwiesc
Myśle że powinnaś sie zastanowić czy naprawde chcesz rozwodu. Z tego co piszesz wynika ze wcale nie jestes pewna. Jesli nie chcesz byc juz z mezem i to nieodwolalna decyzja to rozwod czy separacja ulatwia wiele spraw .
nie wyobrażam sobie tego żebyśmy mogli być razem po tym wszystkim co mi zrobił, to jest jeden z takich typów, który nie chce pracować, niczym się nie przejmuje, po 7 latach małżeństwa nic nie mamy , mieszkamy u moich rodziców zero oszczędności, nie płacimy za nic jest po prostu jak pączek w maśle, a przy tym arogancki i nie liczy sie z z moim zdaniem. Myślę, że jakbyśmy byli znowu razem to do końca będę nieszczęśliwa, biedna, a nawet może się skończyć tym że na utrzymaniu siostry albo rodziców. Czy z takim człowiekiem warto być? robi tyle złego dla najbliższej osoby? Najgorsze to chyba to , że on taki jest wredny z charakteru!!Nie umiem podjąc teraz decyzji, bo myślę, że to wymaga czasu i uspokojenia emocji Co robić ? żyć normalnym życiem i czekać co będzie? Czy nowy związek ( którego nie ma) może być skażony starym, który nie jest jeszcze zakończony? Wspomnę tylko tyle, ze zakochałam sie w facecie, który jest zupełnie inny od męża. Wydaje się być dobry, spokojny, inteligentny, bardziej odpowiedzialny nawet ode mnie. Wydaje się być idealny, tyle nas łączy a zarazem dzieli to że z niewiadomych dla mnie powodów nie chce się ze mną spotykać. Powiedział, że nie chce być problemem dla nikogo więc domyślam się ze chodzi o męża. Mieszkamy wszyscy w małym mieście więc nic się nie da ukryć, ale odczułam przy nim, że mogłabym być jeszcze z kimś szczęśliwa.Czy tak na prawdę będę kiedyś wiedziała, że to jest ten czas na rozwód i będę pewna że dobrze robię??Powiedzcie jak to jest kiedy jest się gotowym do rozstania, czy wiadomo, że się kogoś kocha czy to jest tylko przyzwyczajenie i obawa przed byciem samą? dzięki za posty
czy bedziesz pewna ze dobrze robisz rozwodzac sie? a bedziesz pewna ze dobrze robisz zostajac z nim? piszesz ze nie wyobrazasz sobie dalszego zycia z nim. czyli dobrze zrobisz.ale tego do konca nikt nie jest pewien,ja przez trzy lata patrzac na dzieci zastanawialam sie czy dobrze zrobilam, zloz sprawe o separacje wrazie watpliwosci zawsze mozna to odkrecic, pytasz czy to obawa przed bycia samapewnie tak,ale odpowiedz sobie na pytanie czy teraz nie jestes sama?
Masz rację Zuzia, nigdy się nie wie co by było gdyby... trudno się jednak przyzwyczaić do faktu, że to ja się chcę rozwieść... a miało być tak fajnie własnie teraz jestem sama a on nie dużo robi, żebyśmy byli razem, no oprócz picia i siedzenia w knajpie codziennie, jak twierdzi nie ma obowiązków tylko ja je mam- bo mieszkam z dzieckiem.czy następny związek może być tak naprawdę szczęśliwy? czy nowy partner będzie miał dobry kontakt z moją córeczką 3,5 roku?
jezeli twoj nowy partner bedzie cie kochal musi kochac i twoja coreczke.jestescie caloscia ty i coreczka,jesli bedzie inaczej ,jesli tylko ty bedziesz dla niego wazna,nie ma sensu w to brnac,nie mozesz pozwolic by kochal tylko ciebie,fakt ze nie moze zastepowac jej ojca bo ojca ma,nie wazne jakiego ale ma .musi byc dla niej dobrym wujkiem i kumplem,wtedy mozesz powiedziec ze kocha cie naprawde
a jak jest z nazwiskiem ? czy kobiety powracają do swojego panieńskiego? przy separacji też?
mozna ale ja nie wrocilam do swojego nazwiska bo dzieci tez chcialy a tego zrobic nie moglam.
Każdy ma prawo wyboru
Każdy ma prawo wyboru