Zdradziłam - co robić ?

Jeśli mu o tym nie powiesz to raczej do końca życia będzie Cię to gryzło. Lepiej zrobić to przed ślubem. Musisz przyjąć konsekwencje "na klatę".

A ten drugi, co z nim?

Gdybyś go kochała to choćby stanął przed Tobą Di Caprio nago to nic byś z tym faktem nie zrobiła. A Ty zdradziłaś swojego partnera więcej niż raz. Coś tu jest więc z Tobą nie tak. Co będzie jeśli ten "kolega" pojawi się po raz kolejny w Twoim życiu jako obiekt seksualny, gdy będziesz już mężatką ? Znowu zdradzisz?

Ja nie wiem co mi uderzyło do głowy, może znów chciałam poczuć sie atrakcyjna, porządana ... Jeśli chodzi o tego faceta to na pewno juz go nie spotkam na swojej drodze a co do mojego mezczyzny to teraz naprawde już nie wiem - wydawało mi sie ze go kocham i to bardzo ... przecież planujemy slub , dzieci, rodzine, budujemy dom

To w końcu kochasz go czy tylko tak Ci się wydaję?

A co ty byś poradziła będącemu w takiej sytuacji jak ty?

Przykro mi, ale myślę sobie, że gdyby ten drugi pozostał w twoim życiu, gdyby nie miał żony i dziecka, nie byłoby cię teraz tutaj, nie pisałabyś że kochasz swojego faceta i że ci na nim zależy.
Uważam, że brnęłabyś w to nadal.
Myślę też że powinnaś się dokłądnie zastanowić nad tym, czy chcesz tego ślubu i czy na pewno kochasz sowjego partnera.

.... ja go kocham, ludzie popełniają błędy prawda ?

Teraz wiem że tego żałuje , i że gdybym mogła cofnąć czas hmm ... pewnie i tak bym to zrobiła , ale nie waże . Wiem co jest tu i teraz . Znam siebie ... będe za to cierpieć do końca życia . Pytanie czy mam też ranić mojego faceta ? Przecież on nie musi wiedzieć a karą i tak będzie dla mnie ta cała niezręcznośc

Nie raz chciałam mu powiedziec , ale wiem że on by tego nie zniósł ... nie potrafie go tak zranić .

Przejdą Ci przez gardło podczas ceremonii ślubnej słowa, że ślubujesz mu "miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz , że go nie opuścisz aż do śmierci?" Wcześniej zdradzałaś to i po ślubie będziesz do tego zdolna. Taka już jesteś i ciężko będzie Ci to zmienić.

Nie gadaj bzdur, że nie potrafiłabyś go zranić, bo z uśmiechem raniłaś go sypiając z innym. Wtedy jakoś mogłaś go ranić i nie widziałaś problemu. Nie chcesz zranić siebie- bo boisz się, że cię zostawi i zostaniesz sama. Bo co ludzie powiedzą. Bo miał być ślub a może nie być i jak to wszystkim wytłumaczyć? Gdyby minimalnie ci zależało na dobru partnera, to byś nie zdradziła, albo przynajmniej opanowałabyś się po pierwszym razie. A jednak potrafiłaś to robić, więc chodzi TYLKO O TWOJE DOBRO. Boisz się, że to twoje słodkie życie się rozsypie, nie jego. Jego nie szanujesz.

Każdy kto zdradzał na tym forum próbował się bronić tymi banałami w stylu "Nie powiem, bo nie chcę go krzywdzić, ale w dupie miałam jego krzywdę kiedy spałam z innym." Nie powiesz, bo boisz SIEBIE skrzywdzić. I tyle.

CrazyLady_12
Wiek 22 lata - akurat....

Troll jak stąd do Bangladeszu

I cytat z sąsiedniego wątku jak znalazł:

Z czystej ciekawości spytam. Co byś zrobiła, gdyby on ciebie zdradził z inną kobietą? Właśnie po to, żeby poczuć się prawdziwym facetem? Uległby, bo ona byłaby piękna, miała cudne piersi, długie blond włosy i zmysłowe usta. I sypialiby ze sobą powiedzmy tydzień. Co ty byś zrobiła, gdybyś się dowiedziała, że twój mężczyzna kochał się z inną, a potem wrócił do ciebie i tymi samymi dłońmi którymi dotykał ją, potem dotykał ciebie? Gdyby to nie była zdrada z miłości, ale właśnie zwykłe, zwierzęce pożądanie? Bo ona miała lepszy tyłek i większe piersi niż ty. Chciałabyś żyć z kimś takim? Jak byś się czuła? Wybaczyłabyś? Nie przeszkadzałoby ci to?

Pomyśl, jak bardzo go skrzywdziłaś. On powinien poznać prawdę. Przynajmniej tyle jesteś mu winna. Chcesz budować małżeństwo na kłamstwie? Kpić z przysięgi? Patrzeć mu w oczy i mówić o wierności? Ja bym tak nie mogła.

Swój charakter już nie zmienisz. Aha. Popełniałaś "błędy", a na dodatek dam sobie rękę uciąć, że nadal będziesz go zdradzać. W 100% zgadzam się z missF.

Takie zycie ... okrutne

Wedlug ciebie czym zmyslam ? Tym że mam 22 lata ?

To przecież Twoje słowa nie moje

Naprawdę w różne rzeczy zdarza mi się wierzyć no ale takie cyrki to przepraszam....

Gdyby to jednak wszystko było na poważnie to powiem Ci tak:
-jak wyobrażasz sobie siebie w małżeństwie za 10 lat hmm...??
-raczej wydaje Ci się, że kooooochasz bo kochamy = nie zdradzamy seriami
-może to wszystko to znak że ten to jednak nie TEN.

PS Dziewczyno ogarnij się nie dla narzeczonego, ale przede wszystkim dla SIEBIE
Pzdr

Widzisz może to nie pora na śluby, pieluchy i takie tam...

Wolisz budować związek na kłamstwie? A to czy rzuci czy też nie, to będzie zależeć od twojego partnera, ty już wybrałaś przelotny seks, teraz jego kolei, by podjąć decyzje co z waszym związkiem czy chce go ciągnąc po tym co zrobiłaś.

Owszem, ale trzeba ponieść konsekwencje za swoje czyny, niezależnie do tego, jakie by one nie były.

Ale ty już go zraniłaś, a teraz dodatkowo trzymasz go w ułudzie, kłamstwie, że ma wspaniałą narzeczoną, która by go nie zdradziła. Ma prawo wiedzieć.

Było trzeba o tym myśleć zanim wskoczyłaś do łózka temu koledze, teraz już za późno, musisz wypić piwa, które sobie nawarzyłaś, i zaakceptować jego decyzje odnośnie waszej przyszłości, tudzież jej braku. Prawda jest taka, że nie jesteś gotowa na ożenek, i możliwe, że nigdy nie będziesz...

Ale twój narzeczony nie zasługuje na życie w kłamstwie, i trzeba spojrzeć prawdzie w oczy, że jeśli nie poniesiesz konsekwencji za swój czyn, to wcześniej lub później znów to zrobisz, bo uznasz, że ostatnio ci się upiekło, szczególnie gdy wkradnie się rutyna w wasze małżeństwo...

Moja droga Crazy powinno być tak:
1. upewniasz się, że on Cię kocha a Ty jego;
2. zastanawiasz się jak będzie Twoje życie wyglądało za 5 lat po ślubie;
3. jeśli nie ma wątpliwości i żadnych przeciwwskazań to wtedy dopiero formułka i żyli długo i szczęśliwie

bo
1. może jeszcze się nie wyszalałaś;
2. ten obecny może nie jest tym właściwym skoro stado wiel_błądów nie było jednym wiel_błądem powiedzmy po pijaku;
3. ślub to nie lekarstwo na błędy i sposób na zmianę siebie, a pieczęć łącząca dwa życia i ew. kilka w przyszłości (małe rozdarte )

Też mam taką nadzieję, ale skądś scenariusze na "Trudne sprawy" się biorą

Wezme sobie to do siebie , chyba czas pomysleć o tym wszystkim , w zasadzie dzieki za podpowiedz.

Bo widzisz spójrz tak facet ma mieć szczęście że będziesz jego żoną, a w zaistniałej "sytuacji" ma pecha. Poukładaj sobie wszystko i może ktoś inny będzie miał szczęście, że go wybierzesz i Ty będziesz miała szczęście, że on wybrał Ciebie.
Pzdr

Crazy ten PS nie dotyczył Ciebie

I jeszcze jedno. Zastanawiałaś się co by było gdyby wieści o wiel_błądach doszły do narzeczonego okrężną drogą? Załóżmy ktoś chciałby mu dociąć i jakąś plotkę by mu sprzedał...

Post poniżej poziomu forum

Jak się kogoś na prawdę kocha to wierność nie jest żadnym wyzwaniem !!! Sumienie Ci żyć nie da i tylko zmarnujesz życie jemu i samej sobie...

Nic mu nie mów. Twój błąd, Twoje brzemię.

Niedojrzała małolata. ot co.szkoda czasu na tłumaczenia oczywistych oczywistości- współczuję tylko temu potencjalnemu przyszłemu mężowi.. Jesuu 22 lata i już ślub.. ja w tym wieku nawet  nie myślałam o tym.. no ale ja jestem dziwna ...:):)i się nie znam..  zapewne;)

Nie każdy!
Pierwszą rzeczą jaką zrobiłam po zdradzie, to powiedziałam o tym mężowi, licząc się ze wszystkimi konsekwencjami swojego postępowania. Dopiero kilka tyg po tym zdarzeniu napisałam na forum.

CrazyLady_12 Twój partner ma prawo wiedzieć co zrobiłaś i ma prawo zadecydować co dalej z tym zrobić.
Ja Ci wierzę, że żałujesz, bo sama przez to przeszłam. Wiem co to znaczy.
Nie daj sobie wmówić, że taka jesteś i będziesz zdradzać. To Ty sama decydujesz o tym co robisz i jak postępujesz.
Nikt za Ciebie życia nie przeżyje. Weź się w garść i pracuj nad sobą. praca nad sobą to połowa sukcesu. No i najważniejsze - nie kuś losu...
Jak mawiają "okazja, czyni złodzieja".

ja osobiscie to bym wolal koze wydeptac,niz partnerke zdradzic.I poki i dopoty bede kochal to tego nie zrobie,mimo,ze powiedziala Amen.Wygasnie we mnie uczucie,to bede dopiero wolny emocjonalnie,mimo ze w zwizku teoretycznie juz tak jest.

W moim otoczeniu 22 lata to ten czas na ślub... nie wiem jak w twoim ale z moich znajomych to ja w zasadzie zostałam ostatnia a moje kolezanki rok młodsze ode mnie to juz 2 dzieci mają