No dzień ten nastanie, gdy pozbędę się tego problemu. Albo zmienię stan cywilny bo mój wybranek nie ma w nazwisku tej nieszczęsnej głoski:)
No to do rzeczy: Mam niespełna 21 lat, studiuję- żeby było zabawniej - pedagogikę wczesnoszkolną-przedszkolną 
I od dziecka reram. Nie mam pojęcia kiedy to się zaczęło, pamiętam siebie od zawsze z tą wadą. W zerówce logopeda coś próbowała mi pomóc, jednak z jednej strony ja płakałam (no nagle obca osoba mi paluchy do gęby wciska, policzki zgniata, cuda robi a ja bawić się chcę!) a z drugiej rodzice uważali to za bezsens, chyba stratę czasu i pieniędzy. No więc tak sobie rosłam. Jasne, że to uciążliwe ale miałam wielu nauczycieli, którzy też tak mówili, znałam wiele osób z podobną wadą... Zatem bez stresu śpiewałam, występowałam na apelach, czytałam na głos. Nikt nigdy nie czepiał się, nawet nie śmiał.
Teraz jestem dorosła. I przerażona. Bo rodzice raczej ni będą zachwyceni taka dysfunkcja nauczycielka:)
Nieco więcej o mojej wadzie: Niektorych doroslych rozbawia do łez(paradoks-dzieciakom nigdy to nie przeszkadzalo, zarówno rowiesnikom, jak i młodszym, a dorosli (starsi o kilka-kilkanascie lat) śmieją się jakby to był przegląd kabaretowy) inni jej w ogóle nie widzą. Setki ludzi jest w szoku gdy mówię "mam rotacyzm". Co jest specyficznego? to, że czasem coś co brzmi jak r albo bardzo podobnie wymawiam. Powiem rotacyzm, reranie nie dam rady. Powiem randka, rabarbar nie da rady. Powiem raczej, nie powiem rastrowy. Powiem rolowanie, nie powiem rura.. Masa jest slow ktore powiem i nie powiem. Te które mówię... ja mam b. dobry słuch do wad i slyszę, że to nie jest to co powinno byc, ale w szybkie mowie dla większości brzmi normalnie (o, to słowo też umiem wypowiedzieć:)). Gdy ktoś prosi mnie o wydanie z siebie nieśmiertlenego "rrrrrrrrr" słychać tylko coś jakby "hrłyhyłryhy" jakbym sie przyduszała, a gardło napręża się nieprzyjemnie. w słowach głoska r zamieniana jest na ł lub hr.
Dawno nie byłam tak zdeterminowana, zdecydowałam, że podejmę terapię logopedyczną. Ze względu na szalone ceny podejmę próbę państwowo z NFZ (lekarka dała mi skierowanie). Ale myślicie, że jest dla mnie jeszcze nadzieja? Na studiach nie miałam jeszcze zbyt wiele o logopedii (jedynie rodzaje tych wad, jakies podstawowe ćwiczenia) zatem jestem spanikowana. Z jednej strony bo nie wiem czy jest dla mnie nadzieja, z drugiej - boję się że jeszcze mnie wywalą ze studiów po egzaminie z logopedii:) No i zacięłam się i od pewnego czasu się nie przedstawiam. Zamiast tego pokazuje dowód lub proszę koleżanki o mówienie.. Tak się jakoś boję, głos mi az wieznie w gardle.
Ktoś z was miał ten problem? Coś poradzicie? Co sądzicie o moim przypadku?
Poza tym - chyba ktoś złośliwy wymyślił nazwę reranie 