Dziwnie, bo nigdy nie korzystałam z forum.
Ale chyba chcę, chybą muszę. Jestem za granicą, mieszkam z chłopakiem i jest bratem. Potrzebuję kobiety, z którą moża poplotkować i ponarzekać na swoich facetów!
A jest tyle do obgadania...
Może zacznę.
Głównie problem mam z chłopakiem.. jesteśmy razem już 3,5 roku. Jak się dobraliśmy? nie wiem.. jesteśmy zupełnie inni! on zdystansowany, zamknięty w sobie, niogo nie potrzebuje do towarzystwa poza dwoma/trzema stałymi osobami. Dla niego każdy jest raczej na NIE. Czasem się zastanawiam jak to się stało, że my się połączyliśmy.
Ja znów byłam bardzo towarzyska, wiele przyjaciół, znajomych. W Polsce telefony się urywały w dzień i w nocy. wiecznie wolna, czekająca na tego jedynego! Wymarzonego! I nagle po licencjacie wyjechałam do niego. Początki, fascynacja sobą wzajemnie... Super! Teraz jednak wiem, że 'kto z kim przystaje takim sie staje' ma sens. Czuję, że ograniczyłam się tylko do niego! I jego chcę ograniczyć do siebie! Mam wstręt do siebie, że jestem zbyt toksyczna, że nie interesuje mnie swoje życie towarzyskie jak kiedys - teraz mogę tylko z nim! I strasznie się denewruje jak coś jest nie po mojej myśli! ale chyba mam powody..
Z czasem zauważyłam tego, czego wcześniej widzieć nie chciałam! Za dużo alkoholu! Grając z konsole klnie jak szewc! Rzucając przy tym wszystkim czym popadnie! Żadne prośby ani grośby nie dają skutku. Spędzanie ze mną czasu już nie jest tak atrakcyjne jak kiedyś. Brat jest ważniejszy! Pracują w tym samym miejscu, mają te same zniany.. cały czas razem i nie mają sobie dosyć! teraz nie ma już mnie i mojego chłopaka! teraz jest mój chłopak, jego brat i gdzieś tam ja... Już ze dwa razy była o tym rozmowa, że to nie tak powinno być, że mam dość, bo rzuciłam wszsytko, aby być z nim, a teraz on tego nie docenia. nie robi mu to różnicy. przepraszał i zapewniał, że to się zmieni... Grał, gdy ja byłam z pracy, ze mną spędzał więcej czasu, przestawał pić.. a po jakimś czasie znów pić zaczynał i na nowo to samo... klin klina, brak szacunku, kłótnie o moje niby fanaberie! I złośliwy się zaczął robić... bardzo złośliwy! Ale, gdy trzeźwieje to nie mogę wyjść z podziwu jak bardzo zakochany i jak znów zapewnia, że to się zmieni..
Dość już mam powoli!
I chciałabym się od tego uwolnić, ale i nie chcę!
Już nic nie wiem... za bardzo biorę to do siebie!