Kocham nie tego kogo powinnam

On jest po prostu w porządku kolegą i może faktycznie nie jest Tobą zainteresowany.
Jeśli nie kochasz swojego obecnego chłopaka i nie czujesz się z nim szczęśliwa - odejdź. Związek nie polega tylko na szczęściu jednej ze stron.

Zgadzam się z powyższymi postami..lepiej będzie jak odejdziesz, po co tkwić w związku w którym nie odczuwa się szczęścia? To bez sensu..tym bardziej,że jego też ranisz,tylko on jeszcze o tym nie wie..

Trafiłeś jak kulą w płot. W przypadku uczuć to nie ma czegoś takiego jak kwarantanna. Może minąć x lat i nie wpłynie to na uczucia, a z drugiej strony uczucia mogą zniknąć zanim zniknie sam związek, w którym się tkwi z przyzwyczajenia.

Tak czy siak - lepiej ten związek zakończyć nim sprawy się pokomplikują jeszcze mocniej.

Trochę więcej asertywności kobieto. Jak nie będzie dawał ci spokoju to wyjdziesz za niego/urodzisz mu dziecko w imię "a bo może to coś zmieni na lepsze..."  ??

Ponieważ autorka wątku jest pieprzoną egoistką, której wygodnie jest będąc sobie z panem X-który świata poza nią nie widzi, stale podbija jej poczucie wartości i ego wyznaniami miłosnymi i tym podobnymi duperelami- szukać sobie lepszej partii, jak chociażby ten cały "T".

Nie "głupia zasada" tylko ŚWIĘTA ZASADA. Właśnie na takie puste dziewczynki jak Ty.

Skończ ten związek i nie rań więcej chłopaka. Daj mu szanse znaleźć sobie wartościową dziewczynę, bo z Tobą tylko traci czas.

Wiesz co? Te sprawy faktycznie nie są proste i to nie jest wcale użalanie się nad sobą. Każdemu może się zdarzyć , że zapląta się mając najlepsze intencje. Powiedz jednak szczerze to, o czym tu piszesz jemu, wytrzyma, a kiedyś doceni, że mógł poznać jeszcze kogoś. Nie ma sensu, by to przedłużać, bo się oboje wykończycie. Ale powiedz mu prawdę, zasługuje na szczerość. Może też nie wchodz od razu w nową relację, ale zobacz, jak Tobie bez niego, zobaczysz jak jest i zdecydujesz. Powodzenia!

Wiesz ja rozumiem co chcesz przekazać, bo sporo czasu już upłynęło od mojego rozstania i sporo spraw sobie przemyślałem.
Mi chodzi tylko o uczciwość wiesz. Napisała autorka, że zgodziła się na związek na siłę. To jej nie tłumaczy, że chłopak nalegał. Trzeba było powiedzieć nie i być konsekwentnym. Im więcej ideologi się do tego dorabia tym gorzej.
U mnie było o tyle gorzej, że trwało to 4,5 roku, a nie jak w przypadku autorki rok. Moja była urządziła mnie w ten sposób, że była ze mną 4,5 roku, przyjęła moje oświadczyny, była przy zamawianiu wesela, a miesiąc potem wyznała, że jest ze mną na siłę i że znalazła sobie lepszego. To coś tu chyba nie halo?
Mówisz o niedostrzeganiu zmęczenia drugiej osoby... widzisz wszyscy dobrze wiemy jak działa miłość. Człowiekowi, któremu zależy próbuje pewne rzeczy naprawić, porozmawiać... a nie wyrzucać do kosza. Ale to dzisiaj takie modne przecież wymienić na lepsze, zamiast postarać się to jakoś naprawić prawda? Nie wyolbrzymiajmy proszę i nie dorabiajmy ideologii, że autorka tego wątku to taka cierpiętnica jest. Pogrzało ją równo. Skąd wiem, że nie docenia? Bo ogląda się za innymi. Nie dostrzega, że ma pod nosem dobrego chłopaka, do rany przyłóż i wodzi wzrokiem za innymi. Wiesz co może i bym się z Tobą zgodził gdyby nie fakt, że statystycznie najczęściej jest tak, że Ci porzucający po latach żałują, bo po latach nagle do nich dociera kogo mieli przy sobie, a kogo porzucili i wtedy zaczyna się dla nich prawdziwe cierpienie.

Ech nie dogadamy się. Nie mam tego za złe. Po prostu się nie dogadamy. Mam pewien pogląd na to po prostu.
Mnie drażni to dzisiejsze dążenie "za tym czymś" po prostu. Ta dysfunkcjonalność pewnej grupy (coraz większej), polegająca na nieumiejętności pokochania kogoś wartościowego.
NIe wiem czy mnie do końca zrozumiesz. Może to ja jestem jakiś pieprzony kosmita, nie mam pojęcia. Ale ja jak spotykam dziewczynę, która mi się podoba to nie szukam w niej "tego czegoś", nie zwracam uwagi, czy "jest chemia", tylko na to kim ta dziewczyna jest, co sobą reprezentuje i to są czynniki, które wpływają na moje uczucie do niej. Ja nie muszę czuć chemii i "tego czegoś" żeby kogoś pokochać. I może ta różnica, która mnie od tłumu odróżnia sprawia, że tak mnie nosi gdy czytam takie wątki, w których dziewczyna zastanawia się (!) czy wybrać chłopaka o dobrym sercu i który ją kocha, czy chłopaka do którego czuje chcice, bo chemia... bo "to coś"...
Jestem uczulony na sformułowanie "to coś" w kontekście miłości.
Nie wiem czy to dobrze, czy źle. Może jestem kosmitą, a może po prostu doceniam ludzi od środka, a nie na podstawie "tego czegoś".
Bo mnie po prostu nosi i zawsze nosiło, nawet przed tym jak zostałem zraniony, nawet zanim poznałem swoją byłą. Mnie to zawsze raziło, że ktoś zostawia drugą osobę TYLKO dlatego, bo nie ma "tego czegoś". Nie ważne kim ta osoba jest, co sobą reprezentuje... najważniejsze dla wielu ludzi jest to sławne i niezdefiniowane "to coś"...i ja to po prostu uważam za pewnego rodzaju ułomność.

"To coś" odróżnia fuck friends od miłości? To ja też jestem upośledzona.
Ale związek, miłość z całą pewnością od chemii i "tego czegoś" się zaczyna. Nie ma innej opcji. Autorko w przysłości nie rozpoczynaj związków bez tych hm.. elementów.
Ale co planujesz obecnie? Zakończenie związku?

I tym sposobem popełniasz kolejny błąd, bo nie ma takiej siły, która sprawi, że zmusisz swoje serce do kochania.

Bycie z osobą której się nie kocha jest bezsensu. Mam taką samą sytuację i czytając ten wątek widzę siebie i to jak bardzo ranie mojego chłopaka.. Spróbuj zawalczyć o swoją prawdziwą miłość, tą przy której wiesz, że jesteś szczęśliwa.

Poraz kolejny pokazujesz, że to Ty "nie masz siły walczyć o innego" - znowu to Twoje JA. A gdzie uczucia tego chłopaka? Myślisz o tym, czy tylko o tym jaka to Ty jesteś pokrzywdzona? Daj mu szanse na szczerą prawdziwą miłość. Jeśli Ty nie potrafisz mu tego dać - zostaw go. On jeszcze trafi na kobietę która to odwzajemni.

Nie walczę o innego bo zależy mi na obecnym chłopaku. A gdybym była egoistką to juz dawno był powiedziała chłopakowi ,że jestem nieszczęśliwa ,a on by cierpiał ,a tego nie chce.

Zależy Ci na obecym chłopaku? Jakby Ci na nim zależało,to nie uganiałabyś się za T.
Mi się wydaje ,że nie zależy Ci na nim jak na partnerze,tylko jak na zwykłym koledze.
Lubisz go i tyle.
Zrozum,nie ma nic gorszego niz być z kims z litości ,z wygodnictwa,bez miłości.
Jeśli Twoj chłopak dowie sie za pare miesiecy/nie daj boze lat! ,bedzie o stokroć bardziej cierpial niż teraz ,jesli zakonczyc tę znajomość.

Trochę empatii! Mniej egoizmu i myseniu o swojej pupie,tylko empatii,taka rada!

a ja mowie nie zmuszaj sie do niego jesli nic nie czujesz,mowie z doswiadczenia,uplyna lata bedziesz czekala na uczucie a ono nie przyjdzie,bo go po prostu do tego faceta nie ma,i trzeba byc wlasnie troche egoista w tym wzgledzie i pomysl o sobie,to ty bedziesz cierpiec nie on,jemu bedzie dobrze a ty?co z toba?pomyslalas?odejdz teraz i zapomnij o nim,jestes mloda on tez ,dacie rade,nie pchaj sie w zwiazek gdzie juz watpisz w jakikolwiek sens
wiem jedno predzej czy pozniej nie wytrzymasz i odejdziesz,ja zrobilam to za pozno ale zrobilam i dopiero teraz czuje ile czasu zmarnowalam,poswiecilam sie i swole zycie facetowi ktorego nie kochalam,chcesz tez tak???

Jak kogoś nie kochasz to się z nim rozstań i mu o tym powiedz. Wszytko innej jest torturowaniem biednej istoty. Z litości związku się nie stworzy, a robisz tylko drugiej osobie świństwo, bo im dłużej się z kimś jest, kogo się kocha tym bardziej boli rozstanie. Znam takich typów ( w wersji męskiej) - rekordzista był z dziewczyną 8 lat, w tym czasie miał co i rusz inną, a na koniec jej powiedział, że przez te 8 lat jej nie kochał tylko z nią był "na próbę". Takiego idiotę/sadystę utopić tylko i to w brudnej kałuży. To mógł jej chociaż nie mówić, że jej nigdy nie kochał tylko zełgać coś milszego, ale facet po 8 latach nagle pokochał szczerość do bólu.