Jakie błędy wychowacze popełniliście wychowując dzieci?

Ja uważam, że popełniłam błąd związany z żywieniem, a mianowicie gdzieś kiedyś dopuściliśmy do tego, że nasze dzieci jedzą bardzo mało zdrowych produktów (owoców, warzyw, nabiału), ponieważ ich nie lubią. Gdy były niemowlętami jadły prawie wszystkie owoce i warzywa i nie grymasiły, teraz pomimo wielu prób, gróźb, próśb nie mam mowy, żeby zjadły surówkę inną niż z marchewki. Próbowałam uatrakcyjniać posiłki warzywne, przemycać w kanapkach itd. Nic nie pomaga. Nie mam pojęcia kiedy to nastąpiło, ale po prostu przestały jeść owoce i warzywa. Teraz córka pomału niektóre owoce zaczyna jeść, ale warzyw nadal nie tyka. Syn natomiast z owoców zje jedynie jabłko, a i to z wielkim bólem. Na szczęście wyniki badań mają wzorcowe, więc póki co na ich zdrowiu to się nie odbiło.

Ani jednego - nie mam dzieci

Co do testu, moim zdaniem rodzic powinien się zainteresować dlaczego dziecku jest zimno/mówi, że jest mu zimno, a nie bagatelizować i twierdzić, że skoro jemu jest gorąco, to i dziecku powinno być.

Bingo! Meredithhh zwykle reagujemy odruchowo - jak może być ci zimno, przecież jest gorąco! a poprawnie powinniśmy uznać prawo dziecka do własnych odczuć, jemu akurat może jest zimno. Chodzi mi o nie negowanie z automatu tego co mówi do nas dziecko, a często tak robimy nawet nieświadomie, odruchowo, bagatelizujemy. Boli cię kolano? eee tam, przecież to tylko zadrapanie nie może boleć, do wesela się zagoi.
Bagatelizowanie uczuć dziecka (tak, tak bo to są uczucia) prowadzi do zachwiania pewności siebie, dziecko przestaje mówić co czuje i stara się wpasować w rodziców, skoro mama i tata mówią, że .... to znaczy, że tak jest.
Niby drobiazgi ale pewnie każdemu się przydarzyło tak reagować
Dla mnie najważniejsze jest żeby dziecko, lubiło siebie i nie mało kompleksów, było samodzielne, potrafiło sobie radzić z problemami i emocjami, umiało nawiązywać relacje międzyludzkie, było asertywne, pewnie mogłabym tak wymieniać i wymieniać, no i było wrażliwe na inne istoty.....
Obserwuję rodziców na placu zabaw, w sklepie, w przedszkolu i widzę, że większość myśli za swoje dzieci, bo wie lepiej, robi wszystko za dzieciaki, bo też lepiej i szybciej. Dziecko ma małe szanse, na rozwinięcie skrzydeł. Ma być grzeczne, słuchać, nie stwarzać problemów.

Szczesciara19 jesteś na etapie, wyobrażania sobie jak to będzie jak maluch przyjdzie na świat. Fajny czas. Mogę ci powiedzieć, że wszystkie twoje wyobrażenia, maluch z wielkim wdziękiem rozpierniczy w drobny mak, legnie w gruzach cała teoria, zacznie się hardcore czyli praktyka
3mam ckiuki za lekki i szybki poród i zdrowego malucha

Tak naprawdę to jakie "grzechy" popełniamy wyjdzie za parę lat, dzieci wystawia nam cenzurkę
Wiem, że jeśli dziecko czuje, że jest kochane i że jest dla nas ważne, że go słuchamy i liczymy się z jego zdaniem to już jest połowa sukcesu. Tylko trudno czasem powstrzymać nerwy i reagować książkowo na trudne sytuacje, które zdarzają się w najmniej oczekiwanych momentach.

Zaczytuję się w mądrych książkach więc teoria jest, z praktyką gorzej ale "walczę"

Póki mój syn jeszcze zamieszkuje w brzuchu, jestem matką idealna

Zdarzyło mi się kilka razy, na całe szczęście moja mądra córcia wywala mnie z pokoju, jak tylko zaczynam podnosić głos

Ale póki co, to jeszcze sobie popatrze na Was w moich wyżyn nieomylności i monopolu na rację

No właśnie, z tego co widzę, wielu rodziców traktuje swoje małe dzieci bardziej jak wypasione lalki, którymi mogą się opiekować, niż po prostu jak drugiego człowieka.

Owszem mi się udaje.
Obiecywałam sobie,że jak będę miała dziecko to nigdy nie będę jej robić obciachu w postaci pomocy w ubieraniu się czy pakowaniu,krojeniu kotlecików w restauracji czy coś takiego.
Obiecywałam też,że nie będę olewać jej problemów,traktować jak równą sobie i zawsze słuchać.
Wiem jak bywało ze mną w powyższych sytuacjach,jak było mi przykro lub wstyd gdy byłam dzieckiem i obiecałam sobie,że moje dziecko nie będzie tego przeżywać.

Ja wlasnie jestem w tym polozeniu, ze aktulnie ciezko mi powiedziec co bylo blędem wychowawczym ,a co za kazdym razem, w kazdej sytuacji sukcesem,z tej racji ze w  jednym dniu owe postepowanie przynioslo pozytek i zadawalające efekty=cel osiagniety,a w nastepnym dniu ta sama metoda poprzednio zastosowana ,w tej samej sytuacji przynosi porazke na calej lini,final drakonski, armagedon to malo powiedziane,tak więc kolejka gorska czasami sie przytrafia i czlowiek oglupialy ,w ktorą strone krok postawic, bo nie wiadomo jak to sie tym razem skonczy.
No, ale napewno impulsywnosc i choleryczność generalnie nie sprzyjają pozytywnej komunikacji,wręcz odwrotnie,zwlaszcza jak przed sobą ma sie rowniez hiper zlosnika i mega nerwusa z natury,ktory odbija pileczke,i im wieksza frustracja z mojej strony, tym wieksze rogi ukazuje psotnik,i bądz tu mądry