jak dlugo wytrzymam? czy to ma sens?

On Ci udziela rad a Ty nie słuchasz.
Mówi żie jesteś na jego poziomie intelektualnym i nie zajmujesz się swoim życiem? OK.
Zajmij się więc swoim życiem a on niech znajdzie kogoś na swoim poziomie.
I po sprawie.

Takie traktowanie ? To kompletny brak szacunku, nie obraź się, ale to nie sensu.
Kiedyś sama tak traktowałam mojego byłego partnera, mówiąc właśnie o "poziomie intelektualnym". Im bardziej się postarasz, posprzątasz, podasz obiad na stół, tym bardziej on będzie Tobą gardził.

Możesz znaleźć pracę..? Bo rozumiem, że on pracuje, a Ty siedzisz w domu ?
A jeśli tę pracę masz, to uciekaj - niekoniecznie do kraju, ale na pewno "na swoje".

A gdybyś naprawdę nie była na jego poziomie intelektualnym? Rozwaliłabyś związek za stwierdzenie prawdy? Wolałabyś, żeby dla Twojego dobrego samopoczucia kłamał na ten temat albo milczał, udając, że dorównujesz mu intelektem? Może chciałabyś usłyszeć wówczas słodkie kłamstwo, że masz równie subtelną umysłowość?
Chyba nie uważasz, że nie trafiłaś w swoim życiu na partnera, który był znacznie wybitniejszy intelektualnie?
A może zawsze wybierasz partnerów na swoim poziomie lub niższym, bo uważasz, że dużo inteligentniejszy partner wywoływałby u Ciebie kompleksy?

Można by się pokusić o dalsze rozważania i zapytać, gdzie ta różnica byla do tej pory??? , czemu do tej pory nie stanowila problemu ???, co bylo powodem tak wznioslego wyznania??? Skoro facet jest tak chojnie obdarzony intelektualnie, dlaczego zniżyl się do niższego  poziomu oznajmiając to w tak prostacki sposób???

Gdybym nie była na jego poziomie intelektualnym, nie wiązałabym się z nim, bo śmiem twierdzić, iż jestem na tyle inteligentna, by wiedzieć, czy mam o czym z rozmówcą porozmawiać (i na jakim poziomie), czy też nie. A że zanim się z kimś zwiążę, muszę go doskonale poznać - z oszacowaniem poziomu intelektualnego problemu nie ma
Poza tym temat wygląda tak, że przed wyjazdem za granicę facet był wspaniały i dogadywali się bez problemu i dopiero ostatnio wyszedł z założenia, że jest zbyt fantastycznym (burakiem) dla tak pospolitej i szarej kobiety - przecież zasługuje na wszystko, co najlepsze!

Trafiam w swoim życiu na różnych ludzi - mniej i bardziej "wybitnych intelektualnie" ode mnie i wiem na pewno, że nie związałabym się z kimś, z kim nie jestem w stanie porozumieć się na jednakim poziomie intelektualnym.

Owszem, wybieram partnerów na swoim poziomie, ale nie z powodu potencjalnych kompleksów (wg mnie jest to robienie sobie na siłę pod górkę - tak jak w przypadku facetów wiążących się z pustymi pięknościami), lecz dla wygody i komfortu z bycia z kimś, z kim bezbłędnie się dogaduję.

Odnośnie wątku - jak dla mnie człowiek ten nagle nie stał się inteligentniejszy - wprost przeciwnie. A ukazał to swoim prostackim zachowaniem.
Jeśli byłby INTELIGENTNYM człowiekiem z jajami, rozstałby się kobietą, doceniając jej starania, a więc nie raniąc jej celowo i nie poniżając bez powodu. Jak dla mnie koleś leczy w ten sposób swoje kompleksy i na siłę wmawia sobie swoją cudowność.

A co z niego za bystrzacha, że on takie słowa mówi. Mądry facet nie siedziałby z głupią babą i miałby wystarczająco rozumu, żeby widzieć co jest chamstwem a co szczerością.

Gdyby mi facet powiedział, że nie jestem na jego poziomie intelektualnym, odpowiedziałabym: "Jesteś więc aż takim masochistą, że się ze mną związałeś?". W ogóle co to za argument? Przecież po przeprowadzce za granicę  autorka wątku nie zgłupiała, nie obniżył się jej iloraz inteligencji, więc o co chodzi? Wcześniej jej "poziom intelektualny" (cokolwiek by to oznaczało) mu odpowiadał, bo się o nią starał, zabiegał i szanował ją.

Domyślam się, że dla chłopaka autorki wątku to jedynie wymówka, próba zrzucenia na nią winy za rozpad związku, który już teraz wisi na włosku. Bo przyczyną na pewno nie jest jego pozbawione szacunku do kobiety zachowanie, ale to, że ta nie wiedziała, co mu zrobić na obiad. On chce, by autorka wątku nasiąknęła tymi zarzutami jak gąbka i czuła się nieustannie za coś winna. Wtedy łatwiej będzie bez poczucia winy ją zostawić - bo to przecież ona rozwaliła związek swoim poziomem intelektualnym, a nie on. Droga wredziolek, nie możesz dawać się tak traktować. Jemu się wydaje, że ma Cię w garści, ponieważ jesteś na jego utrzymaniu (tak wnioskuję), więc może Tobą pomiatać i traktować gorzej, niż służącą - jak niewolnicę. Musisz uwolnić się spod tyranii pana i władcy. Może któraś z koleżanek mogłaby zaoferować Ci wsparcie do czasu, aż sama się nie usamodzielnisz? Może mogłabyś u niej zamieszkać i szukać pracy? Bo nie sądzę, by w tym związku było za bardzo co ratować. Jeżeli mężczyzna przed ślubem traktuje Cię w ten sposób, to po ślubie może być jeszcze gorzej. Uciekaj!

"A gdybyś naprawdę nie była na jego poziomie intelektualnym? "
Blagam dziewczyno... Jesli uwazasz, ze ktos nie jest na Twoim poziomie intelektualnym to sie z nim nie wiaz, a jak juz jestes w zwiazku to zerwij - w sposob KULTURALNY, bez wyzywania. Tego typu odzywki raczej o poziomie dobrze nie swiadcza, nie wiem czy intelektualnym, ale kultury na pewno. Facet sie po prostu zamienil w chama i na miejscu autorki watku bym sie ostro postawila a w ostatecznosci, jesli to nic nie da to uciekla. To moze byc trudne, jesli jest od niego finansowo zalezna, ale zdecydowanie warte sprobowania niz trwanie w zwiazku z facetem, ktory Cie nie szanuje.
Z drugiej strony ja kiedys mialam odwrotny problem - facet mnie nie chcial, bo bylam dla niego za inteligentna. Bylo niby fajnie, ale dostal takich kompleksow, ze nie dalo sie z nim wytrzymac. No i nie jest fajnie dostac tekstem od kogos "moja dziewczyna musi byc glupsza ode mnie". Najzabawniejsze jest to, ze nie uwazalam tej osoby za glupia, nie wiem czy on mial IQ rowne mojemu czy 5 punktow mniej ode mnie czy wiecej i mialo to dla mnie zerowe znaczenie dopoki mi sie z nim dobrze rozmawialo. Ale on najwidoczniej poczul sie przytloczony...
Wiem jedno, nigdy w zyciu nie przyszloby mi do glowy powiedziec komus z kim jestem w zwiazku, ze uwazam sie za inteligentniejsza i w zwiazku z tym moge nim pomiatac.

Robicie ciągle ze mnie traswestytę, ale nieważne.

Miałem i mam pewność, że niektórzy z Was po prostu uważają się za ludzi bardzo inteligentnych i nie wyobrażają sobie by ktoś mógł twierdzić, że ma dużo wyższy poziom intelektualny. Uznali by to za chamstwo i grubiaństwo. Za największe kłamstwo.
Inni uważają, że to próba manipulacji jak ktoś się wiąże z kimś głupszym.
Jeszcze inni twierdzą, że to masochizm.
Tyle farsy.
Ktoś napisał, że ludzie powinni się dobierać jak mają podobny poziom intelektualny. Możliwe.

Czasem jednak jest to zgodne z prawdą, że ktoś kogoś bardzo przewyższa pod względem intelektualnym. Zatem MOŻE O TYM POWIEDZIEĆ. Partner autorki zrobił to prawdopodobnie w złych okolicznościach i przy złej intencji.

Jeżeli jest taaaaki mądry, to wie doskonale co może sprawić jej ból. Więc albo będąc mądrzejszym, świadomie ją krzywdzi i dlatego jest bydlakiem, albo będąc głupcem nie rozumie tego, co robi, czyli mówi jej, że jest głupsza, aby ją poniżyć i w efekcie też staje się bydlakiem.
Tak, czy siak to, co robi jest złe.

Nie, nie może o tym powiedzieć. Ja mam wysoki iloraz inteligencji, i udowodniłam nie raz w życiu, że decyduje i wiem lepiej niż ktoś inny, ale do głowy mi nie przyszło komuś mówić, że jest za mało inteligentny jak dla mnie. Bo to jest po prostu żałosne i świadczy o braku klasy, a jak intelekt nie idzie w parze z klasą to do niczego się nie nadaje.
Jej chłopak to zwykły cham i nic więcej. Nie żaden wielki inteligent.

Przecież napisałem, że zrobił to w niewłaściwy sposób i że jego intencje nie były odpowiednie.
Uważam, że takie rzeczy można, czasem trzeba ludziom mówić.
Mam wrażenie, że część z Was oburza się na samą myśl o tym, że takie sformułowanie mogło by paść z ust trzeciej osoby. Świadczy to o doskonałym samopoczuciu odnośnie własnych zdolności intelektualnych.

To się różnimy. Uważam, że tego mówić nie należy (o sposobie już nie wspomnę).
Po co? Żeby komuś dopiec czy podbudować własne ego?

Tu nie chodzi o kompleksy kolego.
Chciałabym byś podał przykład sytuacji w której 'trzeba' tak mówić?

Chcesz żebym kretyńsko stwierdził: "macie prawo do swojej opinii"? Po to ten wpis?

Świat usłany jest ludźmi gnuśnymi, leniwymi. Większość z nich ma pewien potencjał, lecz go nie rozwija, bo nie widzi takiej potrzeby. Z perspektywy życiowego pozytywizmu należy takim osobom zwrócić uwagę na ich niski poziom intelektualny. Uświadamiać o roli rozwoju intelektualnego w życiu. IQ, inteligencja krystaliczna itd. mają tu pewne znaczenie, ale nie są jedynymi składnikami tego czym można nazwać intelektualny potencjał. 

Kiedy przeczytaliście ostatnio wartościową książkę? Jaką wiedzę posiadacie? Interesuje was cokolwiek więcej niż wasze miłostki i czubek nosa?
To są pytania, które ludziom należy zadawać. Większość udzieli jakiś wykrętnych, głupich odpowiedzi. Większość wybiera głupotę, bo większość, to nieswiadoma, tępa i bezwładna masa. W dodatku Ci głupcy mają wyjątkowo dobre samopoczucie.

Zbyt płasko daimonionie. Znowu mam bełkotać o tym, że liczą się intencję, ton głosu, kontekst, w którym takie rzeczy się mówi, sposób mówienia.

Tak to nie działa. Atakując ludzi nic się nie zyska. Powinna to wiedzieć osoba inteligenta.
Mówienie 'jesteś mniej inteligentna niż ja' jest tutaj bez sensu, bo z miejsca się atakuje kogoś i wywyższa siebie.
Znam ludzi, którzy ciągle czytają, i uczą się a są strasznie tępi. I sami myśleć nie potrafią, już nie mówiąc o  używaniu wiedzy. Znam i takich, którzy tego nie robią i są od nich o wiele mądrzejsi.

Zaczynam się gubić w Waszych odpowiedziach. Być może dlatego, że z jestem na skraju debilizmu, jak wynika z badań psychologicznych.

W swojej poprzedniej wypowiedzi nie wyraziłeś tego, że uważasz zachowanie, które dopuszczam, za przejaw chamstwa. Tamta wypowiedź była dla mnie bezsensowna i niezrozumiała. Doprecyzowałeś,czy wręcz wypowiedziałeś się, dopiero teraz.
Nie pisałem nigdzie o heroicznych czynach. Dlaczego inputujesz mi takie epitety?
Krew na mojej gębie tylko poprawiłaby moją nędzną prezencję.

Używasz dogmatów. Może ktoś coś zyskał kiedyś na atakowaniu ludzi? Nie wiem-może.
Ja też znam wielu ludzi. To wspaniale, że w naszym kalectwie jest taka różnorodność. Zły demiurg miał wyobraźnię.

Pogarda jest słodka i głęboka. Wielcy przedwieczni potrafili przekuwać pogardę w inspirację do tworzenia pięknych i wielkich dzieł. Znam kilka takich przykładów.
Dlaczego uważasz, że pogarda jest czymś złym?

Rozbuchane ego współgra z całym ludzkim gatunkiem. Nie rozróżnia pomiędzy głupców i inteligentnych.

Nie. Wyobraź sobie, że kobieta ta pewnego pięknego dnia prosi, byś usiadł, bo ona chce oznajmić Ci, że sporo sobie przemyślała i generalnie wyszła z założenia, że nie jesteś na jej poziomie i ogólnie nie macie już o czym rozmawiać.
Powtarzam - robi to grzecznie.
I powtarzam - jesteś w niej zakochany, macie wspólne plany a Ty nie wyobrażasz sobie bez niej życia.

Już widzę Twój pełen zrozumienia wyraz twarzy i okazanie kobiecie ogromnej wdzięczności za szczerość, która pomoże Wam znaleźć sobie kogoś na swoich poziomach

Możliwe, że mój wyraz twarzy w tej sytuacji byłby bezdenne tępy, jak zwykle zresztą. Inna sprawa, że byłoby to bardzo zabawne. Subtelna, inteligentna istota dopuszczająca się zoofili przez tak długi czas. Jakie ona musiałaby czuć do siebie obrzydzenie. Myślę, że wolałabyś zobaczyć jej twarz i ten grymas przedwymiotny.

Władza nigdy nie jest pogardliwa wobec społeczeństwa. Nie potrzebuje pogardy. Nie ma na nią miejsca i czasu. Władza jest pełna miłości. Jest niemal czystą miłością. Wobec siebie.

Pogarda prowadzi do wielu wspaniałych rzeczy. Najpiękniejsze ludzkie dzieła pielęgnowała dłońmi pogarda. 

Scenariusze.
Czy w Twojej radzie nie było pogardy lub niechęci?
Mam nadal wydłubywać z ziemii te ohydne robaki poza piaskownicą?

I tak nie zamierzałem tego zmieniać.

Przecież od jednego ze swoich pierwszych postów przyznaję, że mamy do czynienia z kimś kto zrobił tą uwagę niewłaściwie. Nie spieram się o to.

Czy ja gdzieś pisałem o tym, żeby mieć pogardę do ludzi mniej inteligentnych, brzydkich? Mam odpierać zarzuty, które mnie nie dotyczą? Ciągle wkładacie mi w usta jakieś słowa.
Od początku nie chodzi mi o autorkę. Żaden mój post nie był skierowany do niej.

Arogancki i prymitywny. Znajdziesz lepsze, dosadniejsze słowa.
Nie czytałem i nigdy nie przeczytam tego psiego ścierwa o tym upadłym głupcu.
Nie będę już tutaj nic pisał. Odbiegliście od tematu i to moja wina. Myślę, że nie zrozumieliście o co mi chodziło.
Możliwe, że się mylę w ocenach części z Was i pewne rzeczy wyolbrzymiam.
Na pewno radziliście dobrze autorce. Nigdy tego nie negowałem.

"Subtelna, inteligentna istota dopuszczająca się zoofili przez tak długi czas. Jakie ona musiałaby czuć do siebie obrzydzenie. Myślę, że wolałabyś zobaczyć jej twarz i ten grymas przedwymiotny."

I to jest odpowiedź, której oczekiwałam, a która zaprzecza temu, co napisałeś w pierwszym poście pod tym tematem. Dzięki.