Mój poprzedni związek trwał 3,5 roku. Zakończyłam go ja, bo ewidentnie coś się psuło - nie mogłam znieść, że mnie ignoruje i lekceważy. Po jakimś czasie zaczęłam układać sobie życie z kimś innym. Rok po rozstaniu dowiedziałam się, że mój były jeszcze w trakcie naszego związku zaczął być z koleżanką z pracy (dlatego też zachowywał się tak, a nie inaczej) i teraz się żeni. Od tej informacji dopadły mnie takie lęki odnośnie mojego obecnego partnera, że nawet nie umiem tego wytłumaczyć. Boję się, że zrobi mi to samo. Nie jestem typem zazdrośnicy, nie jestem zaborcza. Wychodzę z założenia, że związek to zaufanie. Nie kontroluję, nie sprawdzam, daję dużo wolnej przestrzeni. Jednak teraz zaczęłam czuć się winna, że to przeze mnie te zdrady (w moim drugim poprzednim związku też mnie zdradzono), że zasługuję na to. Od jakiegoś czasu męczą mnie sny, że dowiaduję się, że "jestem tą drugą" dla mojego obecnego partnera. Doradzano mi, bym "poszpiegowała", bym nie pozwalała partnerowi samemu wychodzić. Ale ja tak nie chcę! Nie chcę też, by ten strach i obawy zabiły całe zaufanie do Niego.
- Smokingcat
- Dobry Duszek Forum
- Nieaktywny
Podobne tematy
- Szarlotkanagorąco
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Hej
Jeżeli zostałaś zdradzona przez dwóch różnych facetów to faktycznie daje to do myślenia. Można domniemywać, że wybierasz niewłaściwych facetów, i dodatkowo pomijasz inne sygnały ostrzegawcze, sugerujące, że facet nie jest naprawdę zaangażowany. Być może jesteś za mało wymagająca, "za dobra", "za miła", za bardzo się starasz-wtedy będziesz przyciągać facetów, którzy będą Cię traktować jak bezpieczną przystań, z której chętnie odpłyną kiedy pojawi się na widoku bardziej interesująca opcja.
Doradzałabym Ci pracę nad zwiększeniem swojej asertywności. Jeśli komuś zależy to możesz od niego wymagać, a jeśli mu nie zależy to lepiej być bez faceta.
- Smokingcat
- Dobry Duszek Forum
- Nieaktywny
Z pierwszą zdradą fakt - powiedzmy, że sama się prosiłam, bo chłopak ewidentnie miał "wylane". Wiem, że to był mój błąd, że w czymś takim tkwiłam.
To nie jest tak, że nie jestem asertywna albo "za dobra". Jestem 'po prostu' dobra, bo łudzę się nadal, że ktokolwiek to doceni i tę "dobroć" ( mam na myśli szczerość, zaufanie, lojalność, zaangażowanie) nie uzna za frajerstwo. Ale pewnie tylko się tak łudzę
- Szarlotkanagorąco
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Sokingcat
Spędziłaś 3,5 roku z okropnym typem. To świadczy, że coś w twojej postawie szwankuje.
Twój ex oszukiwał Ciebie, jednocześnie miał na "okresie próbnym" drugą jeszcze bardziej naiwną, która musiała się wykazać(robić mu dobrze dobrze i często, nie prosząc o nic), a na dodatek nawet nie miał na tyle jaj, żeby zakończyć związek z Tobą, tylko Ciebie w to wkręcił, żeby nie musieć się podjąć zdrowej konfrontacji. Mądry gość. Potem "ta druga" dostała awans i się sprawdziła jako stała partnerka twojego eksa, ponieważ jest jeszcze mniej wymagająca od Ciebie i on będzie mógł wykonywać regularne skoki w bok, a ona i tak mu ugotuje jego ulubiony obiad i będzie cała w skowronkach na jego widok. Wysłałabym jej kartkę z podziękowaniami, że Cię uwolniła od takiego typa.
Pytanie nadal pozostaje to samo: dlaczego masz taką słabość to wrednych typów. Jedna sztuka to może być przypadek, dwóch takich typów w młodym wieku to już jakaś prawidłowość.
Dla mnie to jakiś sygnał, że masz problem w budowaniu bliskich relacji. To że facet Cię zdradzał, a Ty nawet się tego nie domyślałaś to znak, że zakłamujesz rzeczywistość. Zawsze są jakieś objawy w takich sytuacjach. Jeśli pomijasz tego typu znaki, to też pewnie są inne aspekty, których nie dostrzegasz. Zaufanie do partnera to jedno, a niechęć do konfrontowania się z rzeczywistością to drugie.
Nie jesteś przypadkiem DDA?
- Smokingcat
- Dobry Duszek Forum
- Nieaktywny
Tak-jestem książkowym przypadkiem DDA. Zdaję sobie z tego sprawę. Chodziłam na terapię, jak byłam nastolatką, ale pewnie powinnam znów coś z tym zrobić. Nie chcę jednak wszystkich swoich niepowodzeń, błędów zwalać na historię dzieciństwa. Pracuję nad sobą, jednak często nie wiem co jest "normalnym" czy "słusznym" zachowaniem. Nie wiem czy pewien objaw jest intuicją czy zwykłym strachem, i odwrotnie
- Szarlotkanagorąco
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Tak-jestem książkowym przypadkiem DDA. Zdaję sobie z tego sprawę. Chodziłam na terapię, jak byłam nastolatką, ale pewnie powinnam znów coś z tym zrobić. Nie chcę jednak wszystkich swoich niepowodzeń, błędów zwalać na historię dzieciństwa. Pracuję nad sobą, jednak często nie wiem co jest "normalnym" czy "słusznym" zachowaniem. Nie wiem czy pewien objaw jest intuicją czy zwykłym strachem, i odwrotnie
To znaczy, że masz jeszcze przed sobą długą drogę do pokonania. Koniecznie idź na terapie albo DDA, albo na regularną psychoterapię grupową. Wtedy na terapii będziesz mogła przyglądać się swoim obecnym relacjom, dostając informacje zwrotną od grupy i jednocześnie będziesz mogła pracować nad swoim obecnym związkiem.
To dobrze, że nie chcesz swoich wszystkich niepowodzeń zwalać na historię dzieciństwa. Jednakże twoje błędy w relacjach, problemy z bliskością są bezpośrednią konsekwencją tej historii.
Koniecznie zajmij się tym problemem dopóki jesteś młoda i za nim zaangażujesz się w kolejny związek z kimś, kto okaże się przemocowcem, alkoholikiem lub patologicznym kłamcą(a niestety podążasz w tym kierunku).
Pracuj nad sobą bo całe życie przed Tobą i zasługujesz na wszystko co najlepsze.
- lejdiaisza
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Hej... No a powiedz jaki jest Ten Twoj obecny facet? Masz podstawy do obaw,ze moze Cie zdradzic?
Wiesz ja Ciebie rozumiem bo jak sie jest chociaz raz zdradzony to potem ma sie lęki ,ze na nowo to nas spotka,non stop o tym myslimy i potem to sie przeklada na sny. Nie dosc,ze w ciagu dnia zmagamy sie z takimi glupimi myslami,to jeszcze w nocy mecza nas koszmary :-(
- Smokingcat
- Dobry Duszek Forum
- Nieaktywny
Szarlotkanagorąco - dzięki za mobilizacyjnego kopniaka (:
lejdiaisza - niby obiektywnych podstaw nie mam. Jednak...jak pokazało życie można i na takim czymś się ostro przejechać i przeliczyć