Hej. Mam poważny problem, właściwie chyba sama ze sobą.. Obecnie mam 21 lat jednak nadal to we mnie siedzi. Gdy miałam 16 lat byłam bardzo zakochana. Pierwsza miłość, itp. Ten chłopak był zagorzałym motocyklistą, jednak zginął w wypadku na moto. Ledwo to przeżyłam ale od tamtej pory z nikim się nie spotykałam. Pół roku temu jednak poznałam człowieka który rozbudził we mnie uczucia. Pokochałam znowu i byłam szczęśliwa. Jednak okazało się że on również jest motocyklistą. Boję się o niego strasznie i często się z tego powodu kłócimy. Wiem że to jest jego pasja i nie mogę mu tego zabrać ale wolałabym żeby nie jeździł. On twierdzi że go nie rozumiem ale ja po prostu nie chcę żeby coś mu się stało. Drugi raz tego bym już nie przeżyła. Nie wiem jak mam mu to wytłumaczyć ani jak mam sobie z tym poradzić... Na każdą wiadomość o wypadku motocykla w okolicy reaguję paniką, jego to denerwuje a ja nie wiem jak to zmienić. Nigdy z nim nie jeździłam bo boję się nawet wsiąść na jego moto ale ufam mu, wiem że jest ostrożny, jednak na drodze nie jest sam.. Boję się że on nie wytrzyma tych moich histerii i odejdzie. Próbowałam to zmienić, nienawidzę siebie za ten mój lęk ale nie potrafię nad tym zapanować...
Podobne tematy
Po pierwsze: za co siebie nienawidziec? Twoja reakcja wydaje mi sie byc calkiem sensowna. Moze szczera rozmowa z nim by pomogla. Powiedz mu co czujesz jak wsiada na motor, wytlumacz jaki to ma na ciebie wplyw. Jesli myslisz ze twoja reakcja jest nieadekwatna moze by warto bylo porozmawiac o tym ze specjalista? Masz w sobie lek przed utrata bliskiej osoby, przed przezyciem ponownie takiej sytuacji.
Pytanie co bedzie jesli ty juz nie bedziesz w stanie wytrzymac wiecej zamartwiania sie a on bedzie chcial jezdzic dalej? Nie wszystko w zyciu da sie pogodzic.
- bags
- Net-facet
- Nieaktywny
Witaj
Wypowiem sie tutaj jako "emerytowany" motonita i rowniez pasjonat.
Postawa faceta w moich oczach jest jednoznaczna... jestes mu potrzebna z jednego wzgledu, tym bardziej jesli lata na zloty. Ogolnie mowiac jako wizytowka do motoru i do niego. Co sie wiecej pod tym kryje, to juz mozesz sama sobie dopowiedziec.
Poza tym z tego co piszesz wynika jasno, ze znow jego "zawod" i pasja jest ponad wszystko, gdzie zaszlosci Twojej traumy po stracie poprzedniego partnera, nie wplywaja pozytywnie na jego logiczne pojmowanie istoty sprawy zwiazku nad wyraz logicznie.
I tutaj podobnie jak mowi poprzedniczka, ze spokojna rozmowa w 4 oczy i wywalenie wszystkiego co czujesz w jego jednosladowej pasji i stylu zycia na stol jest konieczna byscie mogli sie zestroic.
On musi zrozumiec, ze Ty z racji przeszlosci nie chcesz poczuc tego wiatru we wlosach a Ty nie chcesz sie calowac z partnerem, co ma porozbijane komary na zebach. 
Pomoc psychologa w odniesieniu do Twojej przeszlosci zwiazkowej bylaby raczej wskazana, nawet poza tematem zwiazku. Dla Ciebie samej
Pasja i milosc do dwoch kolek to jedno a milosc w zwiazku do partnera to drugie. I On to musi rozgraniczyc albo Wy sobie niestety podziekowac.
Bardzo dziękuję za rady. Problem już się rozwiązał, mój facet wrócił do swojej byłej dziewczyny która razem z nim będzie śmigała na tym jego moto bez żadnych wahań. No cóż... Takie życie.