całonocne popijawy z dziewczynami

właśnie u nas jest tak ze on zabrania mi kategorycznie pić bo to jest złe i mnie to zniszczy , a sam pije[?]

Ja gdybym zgodziła się na takie jego "imprezki" to zażądałabym aby to działało w obie strony. Tłumaczenie że ty nie możesz a ja tak, jest dla mnie śmieszne. Jeśli jesteście razem to macie takie same prawa jak i obowiązki względem siebie. Nie może być tak że on baluje całymi nocami a ty siedzisz w domu, bo on chce Cię uchronić i Ci broni - NIE czegoś takiego nie ma i nigdy bym się nie zgodziła na taki układ. A jeśli tak bardzo się o Ciebie boi to niech zabiera Cię ze sobą.. on będzie z kumplem/kumplami i koleżankami, a mimo wszystko ty nie będziesz siedziała w domu sama i myślała co robi i z kim, no i będzie mógł Cię chronić, bo przecież tak się o Ciebie boi.

Prowadzę dość bujne życie towarzyskie - dużo piję, dużo w pubach przesiaduję itp. Jednakże są pewne granice. Można sobie pić na białego rana w mieszanym towarzystwie damsko-męskim, ale druga połowica musi o tym wiedzieć. No i nie ma mowy na całonocne nasiadówy w układzie 2+2 w czyimkolwiek mieszkaniu. Dla mnie to już przekroczenie pewnej granicy przyzwoitości.

Co to wogóle za tłumaczenie "taki już jestem? ;/ " Ja bym postawiła sprawę jasno, albo działamy na tych samych warunkach tzn. ty pijesz to ja też (jeśli masz ochotę) ty imprezujesz i ja też.. innego wyjścia nie widzę, jeśli niechce wspólnych imprez to niech nie zabrania Ci imprez z Twoimi kolegami czy koleżankami.. a jak ma ochotę na domówkę to proszę bardzo.. tyle że jak pisałam wcześniej niech zabierze Cię ze sobą, skoro nie ma nic do ukrycia, nie chce Cię zdradzić ani nic to przeszkód nie widze.. jeśli nie rozumie co czujesz jak rozmawiacie.. to musisz mu wytłumaczyć "jak krowie na rowie" że to jest wobec Ciebie nie fair co robi, że Cię to boli i Ci bardzo przykro i jeśli ma się tak zachowywać to może lepiej sobie odpuścić "bycie razem" bo jeśli dla niego wspólne życie wygląda.. że ty w domu a on 2+2 w mieszkaniu taka niby niewinna "imprezka".. to sorry, ale nie ma opcji. Może coś dotrze do Niego jak powiesz wprost, albo jakiś przywoity kompromis albo "dowidzenia" będziesz sam, wtedy rób co chcesz. Być może okaże się że te "imprezki", koleżanki to dla Niego ważniejsze niż Ty/Wy.. to lepiej jak okaże się to teraz niż za pare lat, np.po ślubie gdy bedziecie mieć dzieci.. tylko będziesz bardziej cierpiała wiedząc że mogłaś to załatwić wcześniej, może też okazać się że wkońcu coś dotrze do Niego, zrozumie że może Cię stracić na zawsze i dojdzie do jakiegoś wniosku i coś zmienicie wspólnie,tak aby Wam obu pasowało. Może go uświadomi myśl że zostanie sam i coś ruszy,ale musisz być pewna siebie w rozmowie, konsenkwentna i najlepiej wczesniej przygotuj sobie "notkę" w głowie co mu powiedzieć, o czym nie zapomnieć. A co do tych flirtów i "rozmówek" z koleżankami.. też bym napomkneła tyle, że w odwrotną stronę co on na to.. gdybyś to ty flirtowała.. i umawiała się z koleżanką + 2 fajnych kolegów w mieszkaniu. Zrobisz jak będziesz uważała za stosowne, ale patrząc z boku tak to wszystko wygląda.

dziewczyny zerwałam z nim ( wiem że tak będzie lepiej bo on sie nie zmieni bo kiedys cos podobnego robil.. płakał przeprościł mnie za wszystko chyba pierwszy raz.. Szkoda ze tak pozno sie ,,obudził''

wiesz Poleczka ostatni tez mi sie wydawalo ze zrozumial... ja juz mu nie ufam

gemini.frey Jeżeli czujesz, że tak będzie dla Ciebie lepiej to dobrze zrobiłaś. Trzymaj się mocno! Skup się teraz na sobie i głowa do góry!

To mu powiedź, że jak spełni swoje obietnice to do niego wrócisz. Ale dopiero po spełnieniu a nie po obiecaniu. Czyli niech skończy szkołę i do tego czasu nic nie pije i nie spotyka się z koleżankami, tylko niech się uczy. Wtedy do niego wrócisz. Obstawiam, że wymięknie i sam Ci się problem rozwiąże, bo udowodni, że się na męża nie nadaje. A jeżeli dla Ciebie wytrzyma i spełni wszystko no to się już sama zastanowisz.

hej dziewczyny!
od rozstania ciągle pisze,dzwoni. Ja odpisuje na 1/3 tych sms bo jestem zmieszana. Najgorsze jest to że ja wiem że w środku chce aby on pisał nawet jeśli mu nie odpisuję...
wczoraj się spotkaliśmy bo chciałam wsiąść dokumenty z jego mieszkania a on bardzo chciał żebym przyszła to ja do niego.
Mówił mi jak cenna dla niego jestem, ciągle patrzył na mnie czułam się tak dziwnie jak na początku jak dopiero się w sobie zakochiwaliśmy..
Pytał jak się czuje.
Nawet mnie pocałował.... Ciągle mówił że mnie kocha, ale rozumie dlaczego tak zrobiłam, że mu się należało za to wszystko. Że ma świadomość że nawet jakbym wróciła jednak do niego to już w ogóle bym nie ufała i nie wierzyła że już nie pije. Że on tak nie chce.. Że chce się zmienić ale do tego potrzebuje też mojej pomocy.

Ostatni raz mam do niego pójść w poniedziałek po resztę rzeczy.
Na końcu powiedział że po poniedziałku da mi spokój nie będzie już pisał bo jak mamy zapomnieć o sobie to inaczej się nie da.

Dziewczyny ale ja tak naprawdę nie chce o nim zapomnieć ale chce by się zmienił. Wcale nie chce by odchodził nie powiedziałam mu bo nie wiem jak?
Z drugiej strony boje się że jak wrócę bd ok przez 2-3 miesiące i później znów.. sama nie wiem:(

doradźcie mi coś kobietki