Miłość, ślub, dziecko.. partnerstwo na odległość..

Cześć. Ja kiedyś byłam w podobnej sytuacji. A mianowicie to mój już teraz były chłopak przebywał za granicą tylko on przyjeżdżał raz na pół roku bo chyba częściej nie mógł ja wychowywałam swojego synka co robie do teraz, gdy od niego odchodziłam dopiero się odważył na oświadczyny myśląc że mnie tym zatrzyma, obudził się za późno miał na to parę lat...i chociaż Ja bardzo chciałam nigdy nie naciskałam na niego, bo nie chciałam żeby robił to pod przymusem. Może daj czas swojemu partnerowi, pokaż mu obojętność to sam do Ciebie przyjdzie z terminem zaklepanym w urzędzie.

Dziewczyny wiecie co.. macie racje. Ja już sobie odpuściłam temat ślubu.. nie mam zamiaru ani go o to więcej pytać ani mówić..
Pare dni temu miałam taką sytuację że leżeliśmy sobie razem i myśleliśmy nad imieniem dla synka, no i oczywiście znowu wyszło pare nowych pomysłów i się nie zdecydowaliśmy.. hehe i chwilkę później mówił że mnie i synka bardzo kocha, że nie wyobraża sobie bez nas życia itp.. ja odpowiedziałam oczywiście że tez go bardzo kocham i nie mogę się doczekać aż nas synek już będzie na świecie.. wtedy on na to że chciałby abyśmy się pobrali.. ja cisza, a on na to czy chciałabym aby to było w tym roku.. np. we wrześniu miałby taki "wypatrzony" termin.. ja oczywiście z obojętnością że jeśli chce to i ja też.. ale co będzie dalej okaże się jak przyjedzie do polski tak naprawdę, bo jednak taki ślub to trzeba iśc załatwić, jakiś termin itp. więc zobaczymy jak się mają jego słowa do czynów, ale napewno nie będę naciskała aby coś robił w tym kierunku mam nadzieje że będzie tylko lepiej .

Może masz rację, mój |M| ciągle siedzi zagranicą, bo jednak dziecko.. kosztuje i mamy trochę opłat, jakiś kredyt na remont itp. mamy duży dom na utrzymaniu więc to też troszkę kosztuje.. no i powiedział że jak chcę to może wrócić do Polski i tam pracować.. ale nie wie czy znajdzie pracę taką żebyśmy mogli żyć normalnie nie martwiąc się co zapłacić, czego nie.. .
Dziś mi powiedział (widzi jak mi ciężko,że dzieli nas tyle km.. i że z wszystkim jestem sama) że mam być dzielna i wytrzymać.. że tylko jak wszystkie zobowiązania spłacimy, kredyty i w ogóle to wróci do Polski i poszuka pracy na miejscu, albo takiej w której połowę miesiąca jest w Polsce połowę zagranicą, lub zjazd co weekend, żebym nie musiała być ciągle sama.. z synkiem.
A co do ślubu.. to była też opcja, gdy dowiedzieliśmy się o ciąży że zrobimy to jeszcze zanim się synek urodzi.. ale jakoś nie wyszło, mówił że on z brzuszkiem by nie chciał (nie wiem czy się wstydziłby, czy jestem nie atrakcyjna dla niego..).
Teraz ciągle masuje brzuszek, całuje itp. i  gdy gdzieś idziemy pytam czy wyglądam grubo, brzydko dla niego lub się wstydzi to mówi że oszalałam, że nie może się maleństwa doczekać.. więc nie wiem dlaczego nie chciał.. ale cóż ja już nie naciskam, rozmowy nie poruszam.. zobaczymy co będzie jak przyjedzie na taki dłuższy urlop.. to akurat będzie czas na przygotowania gdyby jednak chciał w wrześniu się ożenić z mną.. także czekam co z tego wszystkiego wyniknie.. hehe

U nas wygląda to tak że razem wyjechaliśmy do Niemiec, do pracy.. razem mieszkaliśmy w domu wielorodzinnym, jednak wynajętym przez naszego szefa dla pracowników, ale zaszłam w ciążę i zjechałam do Polski.. obecnie mieszka tam szef + 12 ludzi (szef jest nasz bardzo w porządku,powiedział że jeśli tylko będę chciała mogę przyjeżdżać i go odwiedzać.. tylko wiadomo że sama,nie będę wozić dziecka gdzie nie ma dla nich warunków.. więc mój |M| zdecydowanie bardziej woli opcje że to on zjedzie i się zobaczymy no i synka będzie mógł zobaczyć i w ogóle..), także musielibyśmy coś wynająć na własną rękę, mówiąc szczerze myślałam o tym.. ale tutaj w Polsce mamy dom którego nie możemy i też nie chcemy sprzedać, a utrzymać go trzeba, nawet jak się nie mieszka.. a wynająć komuś nie wchodzi w grę.. totalne że tak powiem "zadupie" hehe.. także wątpię że jakiś chętny się znajdzie.. po za tym mój |M| nie bardzo chce żebyśmy mieszkali w Niemczech.. niby mówi że nie chcę tam mieszkać bo woli Polskę itp. ale i tak nie mogę tego zrozumieć bo przecież teraz mieszka, bo pracuje no i nie widzę różnicy a nawet widzę że chyba lepiej było by razem.. cóż wiem że to nie możliwe.. nie da się go przekonać i jakoś też nie bardzo wiem czemu, ale nie chcę oke. rozumiem i szanuje nie naciskam.. być może naprawdę nie planuje tam zostać i wydaję się dla niego bezsensu zaczynać coś tam skoro to tylko chwilowe.. dowiadywałam się dużo na temat porodu w Niemczech i różnych pomocy i z tego co widzę to lepiej, dużo lepiej to wygląda niż w Polsce.. nie chodzi o sam fakt pieniędzy, tylko ogólnie nawet o szpital, czy poród.. a także wszelkie pomoce po i w trakcie np. robienia wyprawki czy też dofinansowań do mieszkania.. nie wspominając o różnych zasiłkach.. ale jakoś widać nie umiem znaleźć odpowiednich argumentów by go przekonać, choć bardzo bym chciała.. i gdybym tylko mogła to już jadę, albo zaraz po porodzie by tylko być z Nim, obok Niego, razem w trójkę .

my w opolskim mieszkamy a mój |M| nawet nie jest aż tak daleko.. no ale i tak jednak się zbyt często nie widujemy, do domu ma jakieś 800 km.. od siebie stamtąd do Polskiej granicy ok. 5-6 godzin jazdy i 2,5-3 godzin od Polskiej granicy do nas do domku.. wszystko jednak zależy od pogody, i kierowcy.. ale i tak tęsknię jak cholera.. szczerze to już nawet nie wiem jak sobie poradzić.. booo bardzo się zżyliśmy ze sobą.. może z względów na to że oboje jesteśmy z rozbitej rodziny, mamy wiele za sobą, i bardzo sobie pomagaliśmy na początku,w tych najtrudniejszych momentach..

czesc
co tam slychac u ciebie??
ja tak jak ty, cioagle tesknie, i czekam do swiat az zobacze meza...

czesto mysle o tobie jak sobie radzisz...

wy macie kontakt przez skeypa mysle ze to duzo...kurcze a ja nawet tego nie mam.
ciezkie te zycie
a jak urodzisz to bedziesz miala dopiero zajecia:) slub ci nie bedzie w glowie a nie zdziwie sie jak twoj facet zacceci tak maja jak znie wtedy o nim czesto mowic zeby zwrocic swoja uwage na siebie...faceci tak maja:)
cierpliwosc poplaca

Hey, jak tam u was sie układa? ja mam doła.. urodził się nam synek i mój |M| był na 2 tygodnie w polsce ale musiał wracać do pracy do Niemiec i zostałam sama.. minęło parę dni a ja tak za nim tęsknię... chciałabym żeby tutaj był.. i też był przy synku naszym i wgl. Nawet rozmowy na skype nie pomagają.. nie pokazuję mu tego aż tak bardzo żeby się nie martwił itp ale nie wiem ile jeszcze wytrzymam bez niego.. a co najgorsze, nie wiadomo kiedy znowu zjedzie. eh ;(..