Testy na obecność narkotyków

Niestety.... z różnych przyczyn często problem jest "zamiatany pod dywan". Różne są również opinie ludzi pracujących na codzień z młodzieżą w ośrodkach uzależnień, zalecają ostrożność. Jednak można przecież taki test wykonać prosząc o próbkę moczu do rutynowej kontroli ot zwykłe badania lekarskie.
Obawiam się, że jednak pomimo tak rozległego probelmu szerzącej się narkomanii to wciąż za mało mówi się o tym w szkołach, na zebraniach.
Nikt z nas nie wie jak ma się zachować i kiedy jest właściwy moment aby zderzyć się z rzeczywistością, że nasza pociecha może być uzależniona. Nie wiemy w którym momencie reagować chociażby prośbą o wykonanie takiego testu.
Tak się zastanawiam, że ja bardzo rzadko słyszę o testach na narkotyki. A powinno się mówić, powinno się podkreślać, że to nie jest tak, że ten zapracowany "stary" nie połapie się, że pale . Może takie kampanie spowodwałaby troche dystansu w młodych..
Jak myślicie?

To bardzo trudny temat i ze względu na młodzież - każdy wymaga indywidualnego podejścia i to co napisałyście  powyżej jest absolutną prawdą, ale też bardzo trudny w odniesieniu do rodziców. Mam doczynienia  z tym tematem dość często i jestem niestety załamana postawą rodziców. Mówimy o pogadankach i różnych prelekcjach w szkole dla dzieci i młodzieży i wbrew pozorom oni wiedzą na te tematy bardzo bardzo dużo. Natomiast wiedza rodziców często jest ŻADNA. Wydaje mi się że większą uwagę należałoby poświęcić edukacji rodziców. Mówiąc o narkotykach pamiętajmy też o coraz większym alkoholiźmie wśród młodzieży i o lekach które podbierają rodzicom dziadkom (nic ich to nie kosztuje).

Wiem, że łatwo mi gdybać, bo moje dziecko dopiero szykuje się do pojawienia się na świecie, ale uważam, że jeśli kiedyś poczuję potrzebę zrobienia takiego testu swojemu dziecku, to będzie to moja porażka wychowawcza.

Jestem przekonana, że dziecko wychowane do samodzielnego myślenia, do odpowiedzialnego podejmowania decyzji, do przemyślenia swoich kroków i możliwych konsekwencji nie będzie eksperymentować z alkoholem czy narkotykami. Nie wierzę, że ktokolwiek potrafiący samodzielnie myśleć i wyciągać wnioski czy to podda się presji grupy, czy sam będzie szukał "ucieczki". No właśnie - narkotyki, alkohol to jest ucieczka od rzeczywistości i może zamiast próbować wyłapać skutki, skupić się na przyczynach? Jaki jest świat tych nastolatków, skoro tak usilnie próbują od niego uciec? Kim są w swoich oczach, skoro, chcą być kimś innym, albo zapomnieć o swojej tożsamości.

Ja jak tylko poszłam do liceum (jeszcze tryb nauki bez gimanzjum), prędko dowiedziałam się gdzie, od kogo i za ile co można kupić. Choć wcale o tę wiedzę nie zabiegałam. Trudno mi wyobrazić sobie, że teraz o dostęp do prochów jest jeszcze łatwiej, bo chyba łatwiej być nie może... I choć wiedziałam, mogłam na to wydać swoje kieszonkowe, to jakoś nigdy nie przyszło mi do głowy żeby spróbować. Moja mama zadbała o rzetelną edukację w tym zakresie - nie jak miałam lat 16, bo wtedy to już musztarda po obiedzie, ale od początku, jako dziecko wiedziałam co to używki i co robią z człowiekiem. A ja nie chciałam być człowiekiem-śmieciem.

Kolejna sprawa - zwyczajnie nie wierzę, że w domu w którym z nastolatkiem się rozmawia, interesuje się nim i jego zdaniem, słucha się go, dałoby się nie dostrzec takiego problemu. Po prostu nie wierzę. I nie potrzeba testów. Wystarczy spędzać wspólne czas. Wystarczy mieć więź. Wystarczy znać się nawzajem i ufać sobie. I to jest najlepsze zabezpieczenie przed narkotykami i całą resztą zła świata. Zamiast nakazywać, zakazywać i stosować metody opresyjne po prostu być blisko i od początku uczyć samodzielności w myśleniu, w podejmowaniu decyzji i w ponoszeniu konsekwencji.