pociesz

byłam z facetem ponad 2lata, na początku wiadomo cudownie spacerki buziaczki itp, od zawsze mówiłam mu ze wybaczyłabym mu wszystkiego oprócz ogladania pornografii, zapewniał mnie że skąd, nigdy..szanuje mnie, ok uwierzyłam, ale żeby mu nie było tak źle to kręciłam mu jakieś hot filmiki, robilam striptizy itp. pewnego razu, 4miesiące temu zobaczyłam na jego kompie w wyszukiwarce taki filmik, oczywoście wypierał się, że nie to na pewno koledzy itp. w końcu się przyznał. bolało mnie to, bo w zyciu bym nie pomyslała ze mnie tak zrani, traktowałam to jak zdrade, nie jak zwykły filmik..są kobiety które to tolerują- zazdroszczę, ale ja mówię stanowcze NIE. po prostu jest moim facetem więc nie życze sobie zeby jakies gołe oglądał, rani mnie to i jak mu nie pasuje to niech idzie szukac innej. No i zerwałam z nim, pomimo wspaniałych wspomnień,pisał, dzwonił, przepraszał, ja nie chcialam go słyszeć. Bolało mnie to, czułam się zraniona, spadła przez to moja samoocena, poczułam się brzydka i wgl. Jednak po miesiącu wróciliśmy do siebie. Juz nic nie było tak jak kiedyś.Postanowiliśmy szukać wsparcia u psychologa, poszliśmy na wizytę i tam dowiedziałam się, że on nie miał wyrzutów sumienia przeciez każdy mężczyzna to robi.. takie miał wytłumaczenie. Po tej wizycie dotarło to do mnie. Myśle ze jak raz to zrobił, to będzize robił to dalej. Rozstaliśmy się wczoraj, siedzieliśmy i obydwoje płakaliśmy jak dzieci, bardzo się kochalismy i mysle ze nadal się kochamy, ale chyba tak bedzie lepiej. Co to za związek bez zaufania?... teraz siedzę i nic nie mogę robić, nic nie mogę jeść, mysle tylko o nim..
Proszę pocieszcie mnie bo zwariuję, za 2 tyg sesja a ja zamiast sie uczyć to siedzę przybita, nie wiem czy kogoś jeszcze tak pokocham...