Dla znajomych to ideał i wzór - wkurza mnie to.

Nie rozumiem co Cie meczy. Jestes zazdrosna o to jak ludzie lubia Twojego faceta?

A w domu to co, zupelnie okropny sie robi?

Nic nie rozumiem, piszesz ogolnie o jakims tam facecie czy o konkretnym, swoim?

Takie zachowanie jak to co opisujesz to nie zawsze koniecznie obluda. Po prostu kolezanki w pracy sa osobami poniekad obcymi, do ktorych mezczyzna ma dystans i w zwiazku z czym nie emocjonuje sie tak bardzi i latwiej jest mu zachowac zimna krew.

Przeciez to prawda od lat znana, ze najczesciej obrywa sie osobom nam najdrozszym i bliskim.

Tylko, ze ..granice tego obrywania musza byc zachowane. Inaczej zmienia sie to w przemoc. Fizyczna, psychiczna, emocjonalna..rozne sa nazwy i sposoby.

Tak, jest to w pewnym sensie jakaś zazdrość. Może nie do końca, że go lubią, tylko że lubią za coś, co jest nieprawdziwe...
Żeby to zobrazować: np. doradza jak wychowywać i prawidłowo postępować z dziećmi, z trudnymi przypadkami (dzieci) nawet rozmawia (z tym wujkiem to można porozmawiać) - a z własnym nie potrafi (nie próbuje) znaleźć wspólnego języka... To tylko jeden przykład, jest takich dużo więcej.

Boże no i w czym problem? następnym razem jak się mąż będzie przechwalał w towarzystwie, że wstaje w nocy do dzieci to zapytaj kiedy bo nie możesz sobie przypomnieć...

tezkobieta a nie wiesz, że cudze problemy łatwiej rozwiązać niż własne, nawet jeśli są podobne?

Oczywiście:

Pewnie tak też jest. Ja tak czuję, choć czasami też z tym przesadzam (w swojej głowie), bo chciałabym jak najwięcej dla siebie, a inni to tylko tak na marginesie 

Tak, niejednokrotnie nazywałam go narcyzem. Ale cóż to daje. O, w słowach to wręcz poezja! A ciężko weryfikować pewne rzeczy, gdy z jego koleżankami ja nie utrzymuję kontaktów bo np. widują się tylko w pracy i telefonują albo sms-ują do siebie.

Dlatego chcę poznać bezstronne opinie, aby zdystansować się, bo coś z tym fantem muszę zrobić...

A rozmawiałaś z nim o tym? Piszesz, że wiele razy go nazywałaś narcyzem- moim zdaniem błąd. Wytykasz mu błędy i nie dziw się, że on woli rozmawiać z koleżankami, które tych błędów mu nie wypominają, bo go nie znają na co dzień. Czy on w domu jakąś przykrość Ci robi? Może usiądź z nim i powiedz czego Ty potrzebujesz, czego Ci brak... Facet się za chiny nie domyśli, że takim zachowaniem sprawia Ci przykrość. I jak Ty go nazywasz narcyzem, to on może Cię od zazdrośnicy nazwać lub jeszcze gorzej. A to nie na tym związek polega by sobie ubliżać. Źle Ci? To z nim po gadaj luźno, bez pretensji, bez żalu. Zasugeruj mu co ma robić by między wami było lepiej i go pochwal jak zrobi coś dla Ciebie.

A Ty byś chciała żeby Twój facet w towarzystwie Ci Twoje błędy wytykał?

Myszeczka, jezeli robie z siebie kretynke, moj facet jest pierwszym, zeby mi to pokazac

alder - ale może niekoniecznie publicznie? Co innego powiedzieć sam na sam " nie rob z siebie idiotki" - bo wtedy jest troska, a co innego w towarzystwie-wtedy to jest chamstwo. Tak ja to widze.

tezkobieta - wiem o czym mówisz. Mój były partner był taki sam! Sam był przekonany o swojej wspalniałości i nieomylności i wsród moich koleżanek uchodził za człowieka bardzo szarmanckieg, pomocnego itp. Bo faktycznie taki był. Dla obcych ludzi! Mnie zawsze traktował protekcjonalnie, nie liczył się z moimi opiniami i potrzebami, w domowym zaciszu był tyranem i prostakiem. W towarzystwie szlag mnie trafiał jak on "błyszczał" a ja słyszałam jakie to mam szczęście, że mam takiego partnera... Szczęście miałam - trzy lata później, jak miałam dość i kazałam mu wynosić się z mojego życia Więc jak sama widzisz, nie wiem co Ci poradzić, bo ja wybrałam rozwiązanie najskuteczniejsze i ostateczne, ale rozumiem co czujesz i rozumiem Twoją frustrację.

Nie chodzi o oczernianie, ale pokazanie, ze robie z siebie idiotke. Czasem kopniak pod stolem pomoze, czasem uwaga. Nigdy mnie by to nie zranilo, bo po prostu pomocne w danej sytuacji. Zrobilabym to samo gdyby moj facet sie glupio zachowywal. Na przyklad, jezeli troche wypije, staje sie bardzo glosny i gada 10 cm od czyjejs twarzy, wiec ja zwykle chwyce go za lokiec i sie zasmieje, zeby "kolegi nie zjadl".

Nie chodzi o to, zeby go upokorzyc, ale zeby troche przebic jego banke. Zart albo dwa zwykle skutkuja.

A tam zaraz gwiazdorzenie. Prawda jest taka, że znamy tylko zdanie autorki, a nie wiemy jak na to patrzy jej partner. Może on jest taki z natury, że łatwo zbliża do siebie ludzi i ma dobrą gatkę? Wcale nie uważam, by robił coś złego. Jest jaki jest, potrafi się odnaleźć wśród innych ludzi i co w tym złego?
Dlatego pytam się autorki: jak on się w domu zachowuje? Co takiego robi, że autorka się tak martwi?

Na pewno w jakimś stopniu tak. Dlatego chciałam zobaczyć inny punkt widzenia, co różne osoby myślą na ten temat, a pomogą mi spojrzeć na siebie i całą sytuację z boku po to, bym mogła wyciągnąć z tego wnioski dla siebie.
Wiem, że czasami przesadzam, ale też wiem, że od zawsze przesadzałam również w drugą stronę...
Dzisiaj wyjątkowo mnie gryzła sprawa, o której nie chcę pisać - a która dotyczyła poruszonego przeze mnie tematu.
Myszeczko, nawet nie chodzi o to, co on takiego w domu robi, raczej czego nie robi
Owszem, że to jest tylko moja interpretacja, ale starałam się opisać możliwie jak najrzetelniej i obiektywnie. Etap żalenia się, bycia ofiarą i oskarżyciela mam już za sobą. Teraz wolę działać konstruktywnie
Muszę i pracuję nad sobą, pozytywne efekty oczywiście też i z drugiej strony zauważam. Gdyby tych zmian nie było, nie byłoby sensu w ogóle się starać o cokolwiek.
Dziękuję Wam za wypowiedzi.

A może spojrzeć tak od drugiej strony na problem. Może On zawsze jest taki miły, gdy Kobiety z nim rozmawiające wyrażają podziw i słuchają uważnie.

Podobno jesteśmy ślepi na mowę ciała, ale żeby tak całkiem, to na pewno nie. Może umykają nam szczegóły, ale znudzenie, brak uwagi, sceptycyzm, zazdrość, zdenerwowanie i inne negatywne emocje to widzimy, tylko nie zawsze umiemy odczytać naszą reakcję emocjonalną na tę "nienawistną mowę ciała" (och, chyba przesadziłem z polityczną poprawnością, ale co mi tam).

Zadam pytanie: co Ty takiego robisz - teżkobieta - że ten "cudowny facet" w kontakcie z Tobą tak się zmienia na niekorzyść?

Warto przypomnieć, że relacja rządzi się zasadą sprzężenia zwrotnego, które czasami przechodzi w sprzężenie zawrotne.

To się dowiedziałam...

Ja nie do końca rozumiem problem, bo nigdy nie byłam w podobnej sytuacji. Ale ktoś wcześniej dobrze napisał: problemem nie jest zachowanie wśród innych, ale we własnym domu, w stosunku do osoby, z którą się jest. Skoro facet potrafi się postarać, to dlaczego w domu Mu się nie chce?