Witam, mam 38 lat, od szesnastu lat jestem zamężna, mam 3 dzieci.W małżeństwie różnie bywało ale raczej było dobrze. Dwa miesiące temu mąż powiedział mi że mnie zdradził,przeprosił a ja mu wybaczyłam, ale pomimo to czułam że w myślach jest daleko ode mnie. Postanowiłam popełnić samobójstwo, na szczęście nie udało mi się to. Potem zostałam skierowana na 8 tyg do klinki psychiatrycznej. Wtedy mąż powiedziała mi że odchodzi do tej dziewczyny młodszej od niego o 16lat.
Płakałam i bardzo to przeżyłam, ale w klinice pomogli mi to przejść. Dziś wróciłam do domu. Mąż przyjechał do mnie w odwiedziny i powiedział mi że jest z nią bardzo nieszczęśliwy, że bardzo mnie kocha i nie ma dnia żeby o mnie nie myślał. Płakałam prosiłam żeby został, powiedział że mimo to że mnie kocha i jest mu z nią źle to musi do niej iść, wie że robi źle krzywdzi mnie dzieci i siebie ale TO jest silniejsze, powiedział że mnie kocha błaga żebym na niego czekała i modliła się żeby ten obłęd się szybko skończył i poszedł do niej. Nie wiem co mam robić kocham go bardzo, ale przez te dwa miesiące tyle się wycierpiałam że jednocześnie go nienawidzę.
Podobne tematy
Rozumiem jak Ci ciężko i strasznie sie cieszę że nie udało Ci się to co zamierzałas zrobić....
Potrzebujesz czasu by się z tym mądrze pogodzić by spojrzeć na to trochę z dystansem. Nie rozumiem Twojego męża który twierdzi że nie jest szczęśliwy a mimo tego wraca do niej..........
Masz dla kogo żyć więc sie nie poddawaj. Daj sobie czas. Z czasem będzie tylko lepiej.
powiedział że mimo to że mnie kocha i jest mu z nią źle to musi do niej iść, wie że robi źle krzywdzi mnie dzieci i siebie ale TO jest silniejsze,
zakochał się w małolatce- tatko....dlatego To jest silniejsze od niego
powiedział że mnie kocha błaga żebym na niego czekała i modliła się żeby ten obłęd się szybko skończył i poszedł do niej.
Ty masz się modlić o jego nawrócenie??A on w tym czasie będzie się gził z małolatą. Co za dupek!
W dodatku jak się wygzi to jeszcze ma nadzieję na to że będziesz czekać na niego?!
Obłęd cholerka!! Obłęd to on ma w rozporze,tam gdzie i jego rozsądek wraz z tym obłędem spłynął.
Nie wiem co mam robić kocham go bardzo, ale przez te dwa miesiące tyle się wycierpiałam że jednocześnie go nienawidzę.
Co masz robić?
Żyjesz ! A to najważniejsze!
Masz dla kogo żyć,masz troje dzieci...pomyśl że dla takiego gnoja chciałaś je zostawić na pastwę losu jak i łaskę/nie łaskę Twojego męża-męża kochanki lub kochanek bo nie wiadomo czy na liczbie pojedynczej się skończy.
Najważniejsze abyś teraz nie była sama dobrze byłoby gdybyś miała obok siebie kogoś z kim będziesz mogła porozmawiać, kogoś kto wesprze psychicznie i ukoi ból choć częściowo.
Może Twoja mama albo siostra o ile masz,przyjaciółka ....ewentualnie tutejsze forum,bo podobnych historii tutaj skolko mnogo ...niestety.
Musisz zacząć starać się myśleć tylko o sobie i dzieciach.
Na niego nie trać czasu,to nie on potrzebuje wsparcia tylko TY !!
jest mi niesamowicie przykro z twojego powodu, to straszne jak postapil i do czego cie to doprowadzilo, ale musisz walczyc.
rozumiem doskonale jak jest ci zle i ciezko, walcz O SIEBIE i nie sluchaj tego jak mowi ze kocha(to juz nie ma nic wspolnego z miloscia) a potem wychodzi do niej.
wiem ze twoje zycie jeszcze sie odmieni i bedziesz szczesliwa-zycze powodzenia oraz trzymam kciuki Tylko za wasza czworke.
To dran...
Tylko niech Ci nie przyjdzie do glowy modlic sie za niego.
Poszedl dlatego, ze chcial pojsc.
Daj sobie czas, nie jemu.
Wyplacz sie, wysmuc, wykrzycz, wszystko na co masz ochote, przejdz zalobe po tym co sie stalo.
Bardzo Ci wspolczuje tego jak sie teraz czujesz.
Pisz, moze przyniesie czesciowa to ulge ![]()
Skoro przeszlas przez takie piekło, skoro masz opiekę i wpsarcie od strony lekarzy.. nie pozwól mu wrócic.. ja wiem,że brzmi to strasznie ale tak bedzie najlepiej... moim zdaniem on dziala z premedytacją... jak tak mozna???? dziewczyno.. Ty próbujesz odebrac sobie życie... Ty trafiasz do szpitala.. Ty jestes na dnie a on Cię katuje takimi opowiastkami... Taka jest moja rada........... nie pozwól mu wrócic..
Iwono - albo ten Twoj maz to bezmozgowie calkowite, albo tez sadysta. Jak mozna karmic kobiete po takich przejsciach opowiastkami pod tytulem czekaj, modl sie, nie "chcem, ale muszem" i jeszcze gledzic o swoim nieszczesciu.
Obawiam sie, ze na dzien dzsiejszy jestes jeszcze za slaba na jego wizyty. One nic pozytywnego nie wnosza, ogranicz je.
Rozmowy jakiekolwiek ograniczylabym wylacznie do spraw finansowo-bytowych. Natomiast analizy na temat waszego malzenstwa i jego niedoli w nowym zwiazku - to dopiero za czas jakis.
Nie pozwol mu zepsuc tego co duzym wysilkiem swoim i lekarzy osiagnelas.
najlepiej nic nie rob......skup sie na sobie....z doswiadczenia wiem , ze do kazdej sytuacji mozna sie przyzwyczic, nawet tej bolesnej tylko trzeba czasu...pozniej zobaczysz co robic dalej.....kolega 5 lat czeka , az zona skonczy romans / nota bene zachorowala na raka/ i leczy sie onkologicznie i tez nie wie co robic dalej ze swoim zyciem ma 75 lat, jest strasznie upokorzony, ale bylo gorzej ..czas zrobil swoje....masz 3 dzieci, wiec pracy i obowiazkow jest...