Trudni mężczyźni - jak zrozumieć mężczyznę?

Wiesz, ja miałam - i dalej mam - coś podobnego. Głównie temu, że widzę pewne analogie między facetem o którym piszesz, a tym którego spotkałam ja.

3 lata temu poznałam na studiach świetnego faceta, mimo że o dość trudnym charakterze, no ale i ja nie byłam taka nieskomplikowana... Początkowo była między nami tylko znajomość, potem przyjaźń, potem wreszcie ja na jego punkcie oszalałam Spotykaliśmy się codziennie na uczelni, często też spędzaliśmy razem czas poza nią, przesiedzieliśmy wspólnie wiele wieczorów i nocy razem. Trzymaliśmy się parę razy za ręce, spaliśmy kilka razy w jednym łóżku, zawsze pozwalał mi się bawić swoimi włosami (czy wręcz sam mówił "zrób mi coś z włosami, co?"). Mi się wydawało, że wszystko idzie ku najlepszemu, więc gdy któregoś razu powiedział mi po paru piwach, że ma wrażenie że mi się podoba, przytaknęłam, że w końcu zauważył. Niestety, dla niego to nie była dobra wiadomość... Fakt, dość mocno to przeżyłam, ale nie umiałam zrezygnować ze znajomości z nim, w końcu był to mój najlepszy przyjaciel. Stopniowo przyjaźń się sama odbudowała, bez wałkowania tematu.
Potem było różnie, ale w zeszłym miesiącu bardzo mi pomógł i stwierdziłam, że jednak znów czuję do niego coś więcej. Tym razem ja mu to powiedziałam no i znów niczego się nie doczekałam, poza tym że poznał kogoś przez internet, spotkali się i ona się jemu podoba, tyle że nic z tego pewnie nie będzie. Tu było podobnie jak u Ciebie - stwierdził, że przecież była "umowa" jak to wszystko ma wyglądać (przepraszam, jaka? o niczym takim nie rozmawialiśmy nigdy, samo się naprawiło) i mimo że rzeczywiście ostatnio bardziej mnie lubi i czuje coś innego, to myślał że może próbować życie układać po swojemu. I że nie mogę być wcale pewna, że nie zacznie mu na mnie kiedyś zależeć. A za chwilę było, że bardzo mu na mnie zależy, ale w innym sensie. Czułam się, jakby dał mi w twarz i jednocześnie ja chciałam dać jemu
Wiedziałam, że muszę to zakończyć czym prędzej bo wsiąknę zbyt mocno, poradziłam się nawet tutaj na forum. Zerwałam większość kontaktów (choć na uczelni się widywaliśmy, to mocno utrudniło sprawę) ale on zamiast jakoś się ruszyć, zaczął robić mi pretensje, że się nie odzywam, więc wczoraj nie wytrzymałam, tak mnie bolały żale z jego strony. Że to on ma do mnie, skoro sam mnie odrzucił. Powiedziałam mu wprost, jak mnie to boli i że takiej bierności się nie spodziewałam. To było wczoraj, powiedział po tym że dziś nie jest dobry dzień na takie rozmowy i może jutro. I w takiej atmosferze się rozeszliśmy, dziś jak będzie to nie mam pojęcia

Szczerze? Dojrzewam powoli do decyzji o zakończeniu tej znajomości... Za dużo mnie ona kosztuje, podczas gdy on się miota i sam nie wie. Wystarczyłoby, gdyby chciał nam dać szansę, ale ja o nią prosić nie będę. Dziś mija tydzień od tego, jak powiedziałam mu że czas na rozluźnienie kontaktów, do tej pory zamiast prób pojednania i starań się o mnie były tylko jego pretensje i obrażenie się... dlatego nie chcę Ci dawać nadziei

zlamane_serce, mój też ma swoje odchyły Zupełnie nie miał pojęcia jak odnosić się do kobiet, ogólnie nie lubi ludzi, ma trochę samotnicze zapędy. Troszkę mi zeszło czasu, zanim do niego dotarłam, ale dotarłam do samego środka. Pomogło to, że mamy podobne, niełatwe charaktery...
Ze mną też źle nie miał raczej Rzucałam wszystko i biegłam do niego, jeśli był w potrzebie, zawsze myślałam też o nim (nawet w takich głupotach jak zamawiając książki przez internet bo niższy koszt wysyłki), gotowałam mu obiady na 3 dni bo on nie potrafi, dla niego nawet schudłam 25kg Tak jak Twój, mógłby mieć mnie w każdej chwili, bo nawet odrzucałam innych facetów, czekając na niego jak jakaś idiotka.
I oczywiście, że to oni więcej tracą Drugich takich "durnych" jak my już nie znajdą

Ech, ja się boję dzisiaj z tym moim spotkać...

Zlamane Serce, Ty naprawde chcesz miec serducho zlamane?

Facet Cie lubi, pociagasz go, ale WYRAZNIE nie chce zadnego stalego zwiazku z Toba. Powiedzial Ci wprost. Ja bym sie wyhamowala z tymi milosnymi wyznaniami, bo sie przejedziesz jak Zablocki na mydle. Ja Ci moge przepowiedziec teraz nerwowa cisze i dluga, jezeli nie zupelna przerwe w kontaktach.

Jezeli jestes zainteresowana zakladaniem rodziny i solidnym zwiazkiem, poszukalabym odpowiedniego faceta, a nie marnowala czasu na kogos, ktory tego po prostu nie chce.

Lubienie+pozadanie nie = sie milosci.

ja teraz na pewno poświęcam czas swoim zainteresowaniom, spotykam się intensywnie z przyjaciółmi. Nie powiedziałabym, że on się nie poświęcał, był też na moje zawołanie, wiele razy chciał mnie wyręczać i kiedyś powiedział mi, że on nie mówi o uczuciach tylko je okazuje przez bliskość, pomoc itd. No ale kurcze, no to co? Mam czekać w nieskończoność aż mnie pocałuje? Ostatnio już było wręcz "gorąco", tak byliśmy bardzo przytuleni, trzymałam mu głowę "na klacie ";) i czułam jak mu szybciej zaczeło serce bić, oddychał szybciej powiedział zresztą, że zawsze go pociągam, no to nie rozumiem do cholery, w czym on się hamuje, żeby tak po prostu być parą..? ja nie mówię, że już hop!  od razu ślub, dzieci, dom i nie wiadomo co.Od roku prowadzę firmę z przyjaciółmi, mamy teraz sporo intensywnego czasu, nie jestem jeszcze na etapie myślenia już o ślubie poważnie. Chcę tylko "chodzenia" czyli spotykania się ze sobą częściej, pocałunków, większej bliskości, CZUŁOŚCi.. Nie ogarniam go kompletnie, to chyba jakiś specyficzny przypadek nadający się do laboratorium psychologicznego..
Tak jak moja przedmówczyni, też jestem skomplikowana, ale jednak w kwestiach relacji bardzo wyrozumiała i otwarta (do licha, rok czekałam ;P). Ja sobie nie mam nic do zarzucenia, jestem ideałem xDD Nie no, śmieję się, ale naprawdę, chciałabym go w końcu zrozumieć i umieć sobie w jakikolwiek sposób wytłumaczyć jego zachowanie.
Gejem nie jest

Podpisuje sie rekami i nogami.

Jakby chcial byc z Toba to by juz dawno byl. Odpusc sobie.

Ale problem polega na tym, że Ty powinnaś zerwać kontakt nie po to, aby uświadomić mu co stracił, ale dla samej siebie.
Bo ten facet nie jest do końca uczciwy z Tobą: tak naprawdę ustaleń na początku żadnych nie było, tylko takie płynięcie z prądem. "Pierwsza rozmowa o byciu w związku zakończyła się jego milczeniem, brakiem odpowiedzi, potem dopiero listem ze słowami, że przecież charakter naszej relacji był od początku "ustalony" - nic podobnego, nigdy na ten temat nie rozmawialiśmy. "
Więc ten super facet Cię nie potraktował Cię jak równej sobie, nie powiedział Ci na początku: słuchaj, ja nie chcę żadnych związków, nawet nie potrafił porozmawiać twarzą w twarz tylko w listy się bawił...

"On dosłownie nosił mnie na rękach, przytulał, był bardzo czuły, często trzymaliśmy się za ręce i nawet podobało mi się to, że mnie nie pocałował, że widocznie chce, żeby ta chwila pierwszego pocałunku była w jakimś wyjątkowym miejscu.. Zakochałam się zupełnie. Mówił mi, że jestem pociągająca, często, obejmując mnie, delikatnie dotykał dłonią mojego ciała pod ubraniem, co wywoływało u mnie dreszcze podniecenia i silne pożądanie."
Tak nie zachowuje się kolega ani przyjaciel: jesteś dla niego poligonem doświadczalnym. On chce sobie zobaczyć, jak to jest być z kobietą, pobawić się w związek tak jak dzieci bawią się w dom.

"To jest typ niełatwego mężczyzny, ale to nie znaczy, że niemożliwego."

To jest typ, którym będzie z Tobą na swoich warunkach które Ty będziesz akceptować, bo już widać że się wkręciłaś i jesteś na jego emocjonalnej smyczy. Tylko pewnego dnia ten niedostępny mężczyzna straci głowę dla kobiety, dla której nie będzie trudny.

"Pewnie, że jeśli minie jakieś 2 miesiące i z jego strony nie będzie nic, to chyba wtedy okaże się, że tak naprawdę nigdy nie było. "
Ależ on się odezwie, takie typy zawsze się odzywają Będziesz miała emocjonalny rollercoaster, góry i doliny. Najpierw będzie Cię podkręcać, a potem odpychać mówiąc, że nic Ci nie obiecywał, że to nie to, że nie jest gotowy, że ma blokadę i takie tam inne.

" Przecież nie ma ideału, każdy tak naprawdę będzie nas ranić, zawsze najbliżsi kosztują dużo cierpienia,"

Na kilometr pachniesz kobietą kochającą za bardzo: bo prawdziwa miłość bez cierpienia nie istnieje. BZDURA! Najblizsi mają być szczęściem i radością a nie drogą krzyżową!
Gdyby on od początku był spolegliwy i nie robił Ci wioch, to byś nagle stwierdziła że to nie to i że nie ma chemii....

Wybacz, ale raczej od geja nie oczekuje się seksu z kobietą, ten tutaj jest hetero więc to chyba inna bajka

Prawda, którą często łamiemy (zarówno kobiety jak i mężczyźni) z nadzieją że coś się zmieni, brzmi: jak ci druga osoba proponuje przyjaźń, kolegowanie się, jak wyżej u ciebie to należy dać od razu spokój. Dla swojego i drugiej osoby zdrowia. Też psychicznego Pewnie czasami się udaje, ale jak często po takich wyznaniach ? Czy warto się spalać, tracić czas, pieniądze i czasami godność ? No ale prawda sobie a my sobie.

Kochana, nie oszukuj sie, zadnego padania na kolana nie bedzie. Dla niego jestes po prostu bardzo bliska przyjaciolka. Cen to.

Będziesz szczęśliwsza gdy skończysz kręcić sobie w głowie filmy. Już RAZ coś ci się pomyliła przyjaźń (bardzo unikalna i cenna w naszym gorączkowym życiu) ze SWOJĄ nadzieją na miłość. SKUP się na sobie i prawidłowej interpretacji... bo ON wyraźnie mówił (więc to nie on miał problem) - to ty konfabulujesz...
Jak zrozumieć mężczyznę? - WPROST - zdarza się bowiem, że wie co mówi
Nawiasem mówiąc - jak facet ma zrozumieć takie pokrętne myślenie kobiety? Mówił WYRAŹNIE i gruszek na wierzbie nie obiecywał (wedle osławionego - "jak mówi TAK to myśli NIE"?)
Mam w domu bliźniaka, ma niezbyt sympatyczne, ale pasujące powiedzenie : "plują mu w twarz, a on mówi, że deszcz pada"

Zgadzam się. Jeśli komuś na kimś nie zależy to co ma zrozumieć? Walczyć o kogoś, kto nie jest zainteresowany tobą, starać się, stosować podchody, rozmyślać, łudzić się nadzieją... Po co? To strata czasu, lepiej zająć się poznaniem kogoś innego.

Mężczyzna najpierw musi kochać, potem spiepszyć to, by zrozumieć, co stracił, innej możliwości nie ma. Jeśli nie kochał, to nic nie stracił, więc nie można oczekiwać, że zrozumie co stracił.

Też miałam to napisać - przyjaciel z definicji nie będzie krzywdzić, nie będzie wykorzystywać sytuacji. A dla mnie jest to pasienie swojego męskiego ego - jestem zajebisty, mówię jej że nic z tego a ona na mnie leci - chociaż fakt, że widzą gały co biorą. Ale z przyjaźnią te opisane przypadki nie mają nic wspólnego - to raczej końskie zaloty z seksem bez zobowiązań w domyśle...

Bardzo fajnie czytać te ostatnie opinie i wiedzieć, że jest się rozumianą
Co do mnie, chyba właśnie się porządnie otrząsnęłam z tego wielkiego smutku i wzięłam w garść - bo też praca mnie zmusza do tego, że nie mogę za długo sobie pozwolić na użalanie się nad sobą. Z tego co wiem, bo mamy wspólnych znajomych, to jest mocno przygnębiony i chodzi wkurzony (nie, żebym miała satysfakcję xD), z nikim nie chce rozmawiać i calkiem się zajął pracą. Ale w sumie ja nie wypytywałam o to, to mnie pytano, co się stało. Bo mi już to w miarę zobojętniało, zajęłam się teraz fajnymi rzeczami (polecam grę planszową "Kolejka" z przyjaciółmi )), byłam w górach, a góry bardzo pomagają się zdystansować do problemów - jestem osobą twórczą i cenię się jako kobieta, w końcu to była MOJA stanowcza i kategoryczna decyzja, zerwać kontakt i przyjaźń.
Życzę mu dobrze, nie mam do niego nienawiści. Może po prostu nie byliśmy sobie pisani.
Zakładając ten temat, chciałam bardziej dowiedzieć się czegoś więcej o takim typie mężczyzny, skrytego, lubiącego bardzo długo i dokładnie poznawać kobietę. Nie uważam, że mnie wykorzystał, może trochę emocjonalnie, ale nie opłacałam mu życia, ze tak powiem, seksu nie było więc też nie miał tutaj żadnej korzyści. Nasza relacja to był taki chwilowy wspólny narkotyk, było nam cudownie ze sobą spędzać czas, tyle, że ja się zakochałam, on widocznie nie - i to jest wszystko. To tak jak kiedyś na demotach zdaje się było: zabawmy się w taką zabawę, spotykajmy się ze sobą cały czas, chodźmy razem do kina, na długie spacery, rozmawiajmy godzinami - kto się pierwszy zakocha, przegrywa!
I ja, można powiedzieć, przegrałam w tym momencie. Ale na szczęście w tej przegranej, ja wychodzę na tym o wiele lepiej.