Czy to brak inicjatywy z mojej strony nas zniszczy czy to przeze mnie?

Nigdy nie miałam ogromnej potrzeby seksu. Mam ochotę ale bez przesady. Mogłabym się kochać codziennie ale prawdziwą ochotę mam tak 3 razy w tygodniu (mi to wystarcza).
Mój partner jest moim pierwszym i jesteśmy razem 5 lat. Pierwszy raz nie wspominam miło bo po seksie oznajmił mi, że wyjeżdża ... nagle ... czułam się ohydnie a on nie wyjechał, przeprosił za zachowanie. Moje zaufanie spadło bardzo bo zabolała mnie tamta sytuacja. Zablokowałam się. Nie było mowy żebym wyszła z inicjatywą. Tak jak się chciała w temacie seksu rozwinąć bo wreszcie pojawił się ten, z którym chciałam, tak wszystko się we mnie zamknęło. Na chwilę On starał się poprawić sytuację i kiedy już (po 2-3 miesiącach) zaczynałam znowu czuć się bezpiecznie, okazało się że nie mogę na niego liczyć w żadnych sytuacjach. Na żadne wesele na które byliśmy zaproszeni nie szedł ze mną zadowolony, zawsze mi psuł humor przed, dokładnie dzień przed : że mam sobie iść sama, zmarła mi babcia to nie było go ze mną na pogrzebie, tylko wolał być u kolegi i miał pretensje, że go nie zaprosiłam na pogrzeb Jak byłam chora to słyszałam, że jestem specjalnie chora żeby się z nim nie kochać. Kiedyś w kłótni powiedziałam mu, że nie jest moim pierwszym, to odbił mi piłkę, że w takim razie jestem kiepska w łóżku. Wiele razy mi powiedziała, że nie potrafię się kochać, że jestem inna niż inne dziewczyny, które są ciepłe i wystarczy dotyk żeby nabrała ochoty ... W końcu zaczęłam myśleć, że jest ze mną coś nie tak. Chciałam się przełamać ... starałam się już nie zwracać uwagi, że się kochamy a za ścianą tłucze się jego mama lub nawet go woła ... nigdy w życiu mu seksu nie odmówiłam. Ale nigdy go nie inicjowałam. Nigdy nie czułam się ważniejsza niż jego koledzy. To z nimi wolał spędzić swoje urodziny a nawet dzień kobiet. On dużo mi obiecał, nawet oświadczyny bo tak bardzo kocha. Żadnej obietnicy nie dotrzymał. Dlaczego wplatam między seks inne tematy ? Dlatego, że one powodowały że we mnie do dziś jest blokada. Nawet jak się staram to on tego nie widzi, kiedy mu o tym mówię on mnie wyśmiewa. Powiedziałam mu to wszystko co tu napisałam, stwierdził że jestem nienormalna. Może głupia sytuacja ale nie chce mi się już nawet żyć. Wiecznie jest niezadowolony ale tylko z jednej rzeczy : brak inicjowania przeze mnie seksu bo tylko tak według niego można okazać, że się kocha.
Nie wiem ... Jestem nienormalna, że mam blokadę przez 5 lat ???  Powinnam pójść do jakiegoś specjalisty ???? Kocham go ale ciężko mi coraz bardziej gdy wciąż słyszę że jestem nienormalna. Teraz mnie karze i nie spotyka się ze mną wcale. Od pół roku. Widzieliśmy się może 7 razy. Według mnie uważa, że zapragnę seksu ale ja go już teraz w ogóle nie chce
Za każdym razem gdy przyjeżdżałam do niego zaraz miał być seks. W trakcie dnia gdy coś ważnego mu mówiłam nie był zainteresowany, przerywał w połowie bo nagle nabrał ochoty. Przerywał mi też zawsze gdy usłyszał coś ciekawego w tv. Liczył ile razy się kochamy ... i podliczał mnie. Od 2 lat do mnie nie przyjeżdża do domu. Jak chciałam się z nim spotkać musiałam jechać na miasto lub do niego do domu.
Strasznie mi ciężko ......... mam 31 lat i żadnych perspektyw na przyszłość z nim, bardzo się cieszyłam gdy gadał o ślubie, mieszkaniu i dzieciach ... chyba kłamał bo to miało być dwa lata temu. Powiedział mi, że się nie staram.