na jakie relacje zezwolić byłemu mężowi, dziecko i ja..?

oj tak, do prawnika, uwazam ze powiannas zaczac walczyc o kase dla siebie i dziecka aby zapewnic wam byt.

co do kontaktow z dzieckiem prawnik ci podpowie, pewnie zaproponuje u ciebie w mieszkaniu np co drugi weekend po 2h pod twoim nadzorem, ty mozesz sie do niego nawet nie odzywac, on do corki przychodzi nie do ciebie.

zachowac normalne stosunki tak jak maz mowi...to bylo by cudowne, napewno na tym etapie gdzie jest tyle emocji jest to niemozliwe, moze za rok gdy ochloniesz zrozumiesz ze widziec bedziesz go zawsze a zdrowe relacje z ojcem cory pozytywnie wplyna na dziecko.
tyle moich madrosci zycie pokazuje ze rodzice walcza i sie nienawidza. postaraj sie tego uniknac, bo ciezko sie zyje w tej wojnie

Jesteś BARDZO nieszczęśliwa - to zrozumiałe.
Nie umiem ci nic poradzić, bo ten facet to jeszcze wielki bachor z nie wyrobionym systemem wartości. Skupię się na dziecku...
Mówisz, że najchętniej nie chciałabyś go widzieć w ogóle i pewnie tak byłoby najlepiej. NIE MOŻESZ jednak... Bo to TWOJE dziecko jest również jego i ONO cierpi - czuje niepokój i zadaje pytania. Przedtem jej nie zauważał - teraz to robi. Co jest LEPSZE dla dziecka?
Posłuchaj się mecenaski - choćby z tego powodu, że jesteś CAŁKOWICIE zależna finansowo. NIE rób mu prezentu w postaci zwrócenia wolności (rozwodu) - a gdy on wystąpi broń się, żadając uznania jego winy. TERAZ zbieraj dowody... na to jego zakochanie.
A tymczasem zajmij się sobą. Czemu nie wyślesz dziecka do przedszkola specjalnego lub integracyjnego? Miałabyś czas na dokończenie studiów a potem szansę na jakąśkolwiek samodzielność finansową.
Współczuję i życzę dużo sił

Dla mnie to jedna z najsmutniejszych opowieści na forum. Bo mamy tu przykład jak obrotny facet może wykorzystywać i krzywdzić dwie kobiety. I jak obie się na to zgadzają. Zapewne jego nowa zdobycz jest jedną z wielu kobiet, której kochanek mydli oczy jak to się za chwilę rozwiedzie z żoną-jędzą, z którą nic go nie łączy i będą żyli długo i szczęśliwie. Ale on się nie rozwiedzie. Gdyby faktycznie myślał o niej poważnie to już teraz zacząłby coś robić w kwestii rozwodu. Ona jest dla niego tymczasową rozrywką. Niestety, druga strona dramatu jest jeszcze smutniejsza. On może sobie na tę rozrywkę pozwolić, ponieważ wie, że żona nic mu nie zrobi. Wie, że żona nie ma nic do powiedzenia, bo jest zależna finansowo... Wnętrzności mi się przewracają na myśl o takiej podłości i wyrachowaniu.

Mikusia, powstrzymaj się teraz od decyzji i poważnych działań. Targają Tobą silne emocje i jest to naturalne. Musisz przejść przez ten etap, potem będzie tylko lepiej.
Nie musisz na razie rozmawiać z tym osobnikiem, który oficjalnie jest Twoim mężem. Skup się na dziecku, żeby jej sytuację jakoś tłumaczyć, wyjaśniać, nie zostawiać samej z jej obawami i lękami. To bardzo niewdzięczne zadanie, ale bardzo ważne.
Nie utrudniaj ojcu kontaktów z dzieckiem. To tez bardzo ważne. Nawet, jeśli Ty nie możesz na niego patrzeć. Niech się z małą spotyka w Waszym mieszkaniu, Ty możesz wtedy wyjść na spacer czy coś pozałatwiać. Małej obecność ojca jest i będzie potrzebna. Pamiętaj - emocje ucichną, Ty zaakceptujesz nową sytuację, jakoś ułożysz sobie życie. Zupełnie inaczej będziesz patrzyła na jego kontakt z dzieckiem. Najprawdopodobniej zaakceptujesz też sytuację, kiedy córka pozna nową koleżankę tatusia, mimo, że teraz wydaje Ci się to zupełnie nierealne. Teraz po prostu poczekaj, przeżyj swoje emocje i pomóż dziecku odnaleźć się w nowym świecie.

Mój mąż wyprowadził się z domu 2 tyg temu, przeprowadził się do jej wynajmowanego mieszkania.. jakaś kliteczka ponoć, ale mój mąż musi mieć standard.. spanie w salonie na kanapie to nie w jego stylu.

Wczoraj napisał mi meila z informacją ze zabiera cześć oszczędności (umówiliśmy się ze oszczędnościami dzielimy się po połowie) bo musi wpłacić kaucję na nowe mieszkanie.

Tak więc wnioskuję że poważnie się angażuje w ten cały związek z nią. Podobno mieszkanie jest nie umeblowane więc będą się teraz urządzać, czy to nie jest poważne, jak by chciał się tylko zabawić to by nie poczynał takich inwestycji.

Uważałam że nasze małżeństwo było dobre, byliśmy dla siebie mili ,całowaliśmy się na dzień dobry i dobranoc... były telefony w ciągu dnia, wyznania kocham Cię, na spacerach przytulaliśmy się, były też kłótnie jak to w małżeństwie ale nie wynikające z naszych relacji wzajemych tylko z prozy życia,  mój mąż mi od roku zarzucał dlaczego nie ma u nas jak kiedyś dlaczego nie kochamy się codziennie i gdzie podziały się motyle w brzuchu, fakt przestaliśmy się całować z "języczkiem" tylko podczas sexu

Tłumaczyłam mu że miłość się zmienia ze małżeństwowchodzi w inną fazę ale nigdy nie odmawiałam mężowi sexu!!! nie było to codziennie ale sex był i był bardzo udany... 

Ktoś tu napisał ze nie pasowało mu coś w naszym życiu i nowa dziewczyna była powodem jego decyzji o odejściu, ma motyle w brzuchu, ma codzienny sex, ma coś nowego i ciekawego...

Ale nigdy mu nie daruję że tak w nas zwątpił że uciekł i nie dał szans na polepszenie naszego życia... sam nic nie zrobił abym poczuła te motyle... uważał ze jak mam pełne konto to jestem szczęśliwa.. jego nie było całymi dniami... siedzę i płaczę bo może faktycznie to wszystko moja wina.. że powinnam była się kochać z nim codziennie, bardziej głaskać go po głowie, bardziej doceniać... chociaż wydawało mi się że jestesteśmy na prawdę szczęśliwi

Ja wiem ze gdyby jej nie było to on by nigdy nie odszedł a teraz czuję ze straciłam go na zawsze, a tak bardzo kocham...

Każdy mi mówi walcz dziewczyno o swoje, o kasę... brzydze się tą kasą bo ona zmieniła mojego męża, zaczynaliśmy od niczego.. mąż się do mnie wprowadził do mojego mieszkania kupionego na kredyt, nic nie miał, do wszystkiego dochodziliśmy razem, on znalazł lepszą pracę, ja go wspierałam, pomagałam, motywowałam, on kończył podypl,  razem zaczynaliśmy od niczego... nikt nam w życiu złotówki nie dał, i co... uważam że pieniądze, stanowisko, dobry samochód bardzo go zmieniły..

marzę o tym aby stanąć na nogi pójśćdo pracy i utrzymać siebie i dziecko nigdy nie zarobię nawet połowy tyle co on, ale dla mnie i dlla dziecka starczy a te jego alimenty rzucę mu w twarz...!!!! brzydze się tym co zrobił, on mysli ze teraz kupi sobie swój spokój, kupi spokojne sumienie, nie liczy się ze mną wogole... jestem dla niego jak śmeić...

Miłość wcale nie musi się zmieniać a małżeństwo przechodzić faz. Tylko od nas zależy jak ono przebiega lub jak się kończy. Ja też odszedłem do młodszej zostawiając żonę. Mimo bólu, walki o kontakty z dziećmi uważam, że to była jedna z najlepszych decyzji w moim życiu. Moja była żona miała pewnie podobny punkt widzenia jak Ty ale w naszych związkach coś nie zagrało. Jeśli facet jest dla Ciebie dupkiem to ściągaj alimenty, ogarnij się i układaj sobie nowe lepsze życie. Im szybciej to zrobisz tym szybciej znowu odzyskasz szczęście.
Co do pytania w tytule to ograniczając spotkania ojca z dzieckiem najbardziej karzesz małą, która chce mieć mamę i tatę. Każda matka, która ogranicza i utrudnia takie kontakty jest złą matką myślącą tylko o sobie.

To będzie możliwe jak popsuje mu się z tamtą kobietą. Czy warto jednak taką szansę dawać i żyć w ciągłym strachu, że znajdzie inną? Na te pytania musisz sama sobie odpowiedzieć. On musi dojść do wniosku, że popełnił błąd. On musi ponieść za to karę. Jak go przyjmisz spowrotem i obiecasz poprawę żeby tylko został spodziewaj się kiedyś powtórki z rozrywki. Im kara dotklisza tym bardziej zastanowi się drugi raz.

"Ktoś tu napisał ze nie pasowało mu coś w naszym życiu i nowa dziewczyna była powodem jego decyzji o odejściu, ma motyle w brzuchu, ma codzienny sex, ma coś nowego i ciekawego..."

Napisałam, że Twojemu mężowi ewidentnie od pewnego czasu przestało pasować małżeństwo z Tobą, natomiast nie miał odwagi powiedzieć Ci tego wprost i złożyć pozwu o rozwód, tylko czekał, aż pojawi się PRETEKST - którym jest tamta.... Motylki w brzuchu - najprawdopodobniej Twojego męża przerosła proza życia, być może w ogóle nie by gotowy do małżeństwa z Tobą, nie miał pojęcia na  czym tak naprawdę wspólne życie polega. A że ma pracę w której się realizuje, to w tę pracę zaczął uciekać.

" walczyłam o niego z calych sił, a mój mąż nie zrobił nic, ciągle wychodził i uciekał nie chciał już..."
" tak bardzo pragnę aby wrócił, aby dał nam ostatnią szansę..."
A CZY TWÓJ MĄŻ O WAS WALCZYŁ? Do tanga trzeba dwojga, dwie osoby muszą się starać....
I co by było, gdyby wrócił do Ciebie od tamtej? Jak bardzo będziesz się poniżać, aby utrzymać jego stygnące uczucie - bo na chwilę obecną jesteś gotowa błagać go na kolanach o powrót, którego on ewidentnie nie chce. Jeśli jemu "odechciało się" związku z Tobą, to nie przytrzymasz go niczym - ani seksem pięć razy na dzień, ani tym, ze się nagle w kobietę interesu zamienisz. 

Rozumiem, że targają Tobą silne emocje, ale ponieważ masz córkę to ze względu na nią MUSISZ włączyć rozsądne myślenie. Kasa, kasa - owszem, pieniądze są ważne i mówienie jakie to one są wstrętne nie ma sensu w momencie, gdy ma się perspektywę samotne rodzicielstwa przed sobą, za jakiś czas sama zobaczysz.

"dla mnie życie się już skończyło, nigdy nie będę już szczęśliwa... nie chce"
Bzdury!!!! BĘDZIESZ SZCZĘŚLIWA, O ILE SOBIE NA TO SAMA JESZCZE POZWOLISZ! A będziesz musiała to zrobić nie tylko dla siebie, ale i dla córki - bo córka będzie  chciała widzieć szczęśliwą mamę, a nie kobietę obrażoną na mężczyzn i życie...

A JAKIE znaczenie ma dla stanu psychicznego autorki Twoja opinia o nieznanej ci całkowicie babie? ONA nie jest tematem tego wątku, więc niech JEJ temat idzie stąd do diabła...

PRZESTAŃ skupiać się na nim. WYSTARCZY, że ON jest w 100% pochłonięty sobą!
ZACZNIJ spełniać te swoje marzenia. Czas na oklepane: "ZAJMIJ SIĘ SOBĄ" i dzieckiem... (na niego i tak nie masz wpływu) WŁAŚNIE się BRZYDŹ - ale nie poświęcaj czasu ani rozmyślań czemuś takiemu... na ile potrafisz.
I nie masz prawa rzucać w twarz nie swoimi pieniędzmi - to pieniądze DZIECKA (do tego chorego), TY na siebie byś zarobiła, ona nie...

dzisiaj mam zdecydowanie gorszy dzień, nie mogę się opanować, mała widziała jak płakałam mimo że poszłam  do biura... była taka smutna.. myślę teraz o sobie a powinnam o niej...

dostałam właśnie smsa od męża

Usunięte przez moderatora.

Dodam że nie ograniczm mu odwiedzin, widuje mała co 2 dzień, akurat w poniedziałek miałyśmy już plany...

AUtorko postu,

daj opaść emocjom, nie podejmuj żadnych pochopnych decyzji. On i Ty teraz nie działacie racjonalnie. Jak emocje opadną, będziesz mogła realnie ocenic sytuacje, Twój mąż też potrzebuje do tego czasu.

Na rozwód zawsze przyjdzie czas. Jesteś w nowej sytuacji i normalne jest, że się boisz. Odczuwasz lęk przed nieznanym. Za kilka tygodni i miesięcy zobaczysz, że sama sobie dasz radę. Jak mąż wróci także do szarej rzeczywistości byc może będzie chciał wrócić, wtedy będzie w stanie realnie ocenic sytuację, czy on to jest ten jedyny, czy od życia oczekujesz czegoś innego. Teraz się zgidzisz bez zmróżenia oka, na mój gust przegrasz. Lepiej poczekać, uspokoić się i przemyśleć wszystko na spokojnie.

Dobrze Ci radzą, zbieraj dowody do sądu - wina męża, nagrwyaj rozmowy, zapisuj sms, maila itp. Możliwe, że nigdy tego nie uzyjesz, ale na wszelki wypadek lepiej mieć. Teraz juz wiesz, że Twój mąż jest jedną wileką niewiadomą dla Ciebie, wcale go nie znasz, jest nieprzewidywalny.

Życzę powodzenia.