Efekt Ex

Przejmujesz się bez sensu - tak mi się wydaje . Zajmij się czymś może to nie będziesz myślała o głupotach.

damnpretty - może i głupota, ale widocznie mnie to gnębi i chciałam zaczerpnąć od kogoś jakiejś rady albo po prostu opinii, a co zajmowania się czymś mam wystarczająco czas zajęty
mo0on - no głupie to, z jednej strony myslę kurcze, że powiem Mu i się wygadam, a z drugiej sądzę żeby moze lepiej nie wywoływać wilka z lasu i uporać się właśnie z tymi moimi głupimi myślami

Kochana, ależ ja miałam podobny, ba, nawet identyczny problem jak Ty. To niewiarygodne jak my, kobiety, potrafimy sobie 'umilać' życie takimi pustymi przemyśleniami. Mój miał 3 dziewczyny, z pierwszą był 1 rok, z drugą też 1 rok a z trzecią 3,5 roku. I o dziwo nie byłam zazdrosna o tą ostatnią, bo jakoś miałam poczucie wyższości nad nią i mnie ona nie obchodziła. Ale najbardziej bolała mnie 1 dziewczyna. No bo sobie pomyślałam tak, że to była jego pierwsza dziewczyna, pierwsza partnerka łóżkowa no i pierwsza miłość a się mówi, że do takich zawsze pozostaje sentyment. Mi także nie chodziło o to, że byłam zazdrosna o jej urodę czy coś takiego. Wiedziałam, że pod tym względem góruję nad wszystkimi trzema tylko sam fakt, że ja jestem kolejną a ta pierwsza była właśnie tą pierwszą miłością. Hmmm, nigdy na ten temat z nim nie gadałam, bo zwyczajnie nie chciałam żeby sobie pomyślał, że jestem jakaś zazdrosna czy zaborcza. A takie myślenie właśnie prowadzi do nikąd. W związku trzeba się z drugą osobą dzielić z wszystkimi swoimi obawami. I właśnie taka rozmowa czasami wiele wyjaśni i Ciebie uspokoi i nie będziesz sobie już tym głowy zaprzątała. Jeżeli jest Ci trudno poruszyć ten temat w cztery oczy, zacznij z nim o tym rozmawiać przez gadu. Wtedy jest o wiele łatwiej o wszystko go wypytać. Musisz poruszyć z nim ten temat, bo się sama wykończysz. A ja właśnie Ci proponuję zrobić to przez komunikator. Sama tak zrobiłam i wiesz co moje obawy prysnęły. Dziś już jego 'byłe' nie robią na mnie większego wrażenia. Ale to już też zależy od faceta jak on poprowadzi tą rozmowę i czy użyje wystarczających argumentów abyś poczuła się usatysfakcjonowana jego odpowiedzią. Ja Ci powiem, że na początku mojej znajomości z chłopakiem, chodziliśmy tak już z miesiąc byłam strasznie zazdrosna. Przede wszystkim bolało mnie to, że on je dotykał w ten sam sposób co mnie. Powiedziałam mu o tym a on mi odpowiedział, że to są tylko 'byłe' no i zaczytuję tutaj jego 'były jakieś uczucia do nich z mojej strony no i poszliśmy do łóżka'. Bardzo mnie to zabolało, wiem, że nie znał mnie i miał prawo kochać inne, ale to we mnie bardzo uderzyło. I od tamtego czasu nie wracałam już do tematu jego 'ex'. Ale w lipcu byliśmy na wakacjach i coś we mnie pękło i mu powiedziałam o moich obawach i w ogóle. Nie zapomnę tego do końca życia. akurat byliśmy na plaży, byłam obrażona, bo coś tam powiedział już nawet nie pamiętam co. On starał się dowiedzieć o co mi chodzi więc pytał. Ja nie wytrzymałam i mu wygarnęłam to wszystko co się we mnie kłębiło i skończyło się tak, że oboje się popłakaliśmy na tej plaży. Pierwszy raz widziałam go płaczącego. Powiedział mi wtedy takie słowa, które zaważyły na tym, że już się nie przejmuję jego przeszłością. Powiedział, że jestem jego jedyną miłość, że nie wyobraża sobie życia beze mnie i jakbym mu nagle oświadczyła, że od niego odchodzę to on by już tego nie przeżył. Powiedział, że nie muszę się o nic przejmować, że to ze mną planuje przyszłość, że mną chce się ożenić i mieć dzieci a nie z nimi. Powiedział, że będąc z nimi w życiu mu nie przeszło przez myśl aby z nimi zakładać rodziny. Żyj tak z dnia na dzień. Natomiast w naszym związku ciągle coś planujemy, jak to będzie itp. Zapytałam się czy tęskni za nimi i czy wraca czasami myślami do nich. Odpowiedział: 'nie, nic a nic, myślę cały czas o Tobie, żadna dziewczyna nie dała mi tego co Ty więc po co miałabym wracać myślami do nich'. I powiedział coś jeszcze co już absolutnie mnie upewniło w tym, że jestem tą jedyną. Zapytał mi się czy byłam wcześniej zakochana a ja powiedziałam, że nie. Odbiłam piłeczkę i o to samo się go zapytałam a on ku mojemu zdziwieniu odpowiedział, że nigdy, nie był zakochany, powiedział, że dopiero przy mnie poczuł jak to jest. Nie spodziewałam się takiej odpowiedzi. Więc zapytałam się czemu wcześniej mi powiedział, że jak to on powiedział 'były do nich jakieś uczucia'. Więc jak mogły być 'jakieś uczucia' skoro się nawet w nich nie zakochał? Nie było tej początkowej fazy? Zmieszał się odpowiedział tak: 'a co Ci miałem wtedy powiedzieć? że poszedłem do łóżka z dziewczynami absolutnie nic do nich nie czując? powiedziałabyś wtedy, że byłem jakiś wyrachowany...'. Nawet nie wiesz jaką ulgę poczułam. Więc można powiedzieć, że jestem jego pierwszą miłością, bo do tamtych nie czuł nic porywającego. Także jak sama widzisz rozmowa dużo daje. Ty sobie myślisz tak a jest zupełnie inaczej, nawet druga osoba Ci może powiedzieć inaczej niż myśli, bo nie chce abyś źle o nim pomyślała. Szczera rozmowa to przede wszystkim. I ode mnie parę słów obiektywnego wsparcia dla Ciebie Droga. Napisałaś, że on został skrzywdzony przez 'byłą'. Skoro tak go skrzywdziła to myślisz, że on chciałby do niej wracać? Ma Ciebie, dziewczynę, która o niego pewnie dba i go bardzo kocha co on sam odczuwa. Uwierz, że z pewnością o niej nawet nie myśli. Zaufaj jego słowom i uwierz skoro powiedział, że z Tobą jest najszczęśliwszy. Staż związku nie ma znaczenia. Można być z kimś przez 10 lat i nie zakochać się tak jak w osobie, z którą jest się pół roku. Każdy przypadek jest inny i wymaga indywidualnego rozpatrzenia. Nie czytaj już tych wątków, które wprowadzają Cię w stan melancholii. Musisz się oduczyć wprowadzania sytuacji innych ludzi do swojego związku, bo to co czytasz tutaj na forum nie możesz przenosić do swojego życia. Bo tak jak już mówiłam, każdy przypadek powinien być inaczej rozpatrywany. Nie bój się już niczego, odrzuć swoje obawy i lęki. A na pewno pomoże Ci w tym rozmowa z chłopakiem. A tak już między nami to kiedyś miałaś swoje zdjęcia na awatarze. I jesteś piękną dziewczyną. I zobacz, pomyśl, na chłopski rozum, czy chłopak, który przez 'byłą' sporo wycierpiał i z pewnością nie darzy jej już jakimiś pozytywnymi uczuciami a obecnie mając przy sobie śliczną, urodziwą brunetkę, inteligentną (wnioskuję to po Twoich postach), wrażliwą dziewczynę, która obdarzyła go miłością i nie skrzywdziła nigdy myśli o swojej 'ex'?? Hmmm, sama sobie odpowiedz już na to pytanie Życzę Wam powodzenia.

mam 21 , pracuję i studiuję zaocznie, chodze na siłowię i spotykam się z Nim, spotykam się ze znajomymi wyskoczymy czsaem na jakąś dyskotekę, zadręcza mnie to bardziej wieczorami, więc sama rozumiesz co do Twojego postu bardzo Ci dziękuję, że mie w peien sposób rozumiesz, myśle, ze moje obawy są też może i zrozumiałe przez to, że kiedyś tak sobi gadałam z koleżanką od mojego chłopaka (ogólnie bardzo w porzadku), że kiedyś mój chłopak powiedział (jak ze mną nie był i nie znał mnie jeszcze) ,że nigdy nie pokocha kogoś tak bardzo jak tą jego ex, że taka miłośc zdarza się raz w życiu i dodała jeszcze, że bardzo cierpiał i powiedziała, że pierwsza miłośc jest najpiękniejsza i najbardziej się ją czuje. Dobiła mnie. Może dlatego tak świruję ? Wiem, ze spotykali się dzień  dzień, bo mieszkali blisko, a ja mam do niego pół godzinki może trochę więcej . Nie zawsze jest czas widzieć się dziennie. Jak też tam czytałam to mówił do niej ' moja żonko' do mnie też tak mówi i..ehh ogólnie jest wspaniałym facetem. Dokladnie wiem, ze problem tkwi we mnie. Ja też nie mam kompleksów co do swojego wyglądu, ale ten sentyment i to co ich łączyło..no dziwnie się czuje po prostu ola Boga haha!

Nie mam jakiegoś szczególnego problemu z byłymi.
Jedynie chciałabym dla niech czegoś lepszego niż mają. Z racji znajomości z nimi poznania ich przez okres spotykania się z nimi, wolałabym żeby się nie zmarnowali.

Jak to ostatnio określiłam, czuje np. swego rodzaju "niesmak", gdy mam ta świadomość że facet z którym byłam bardzo blisko i ponad 4 lata i który wiem że mimo 5 lat odkąd już nie jesteśmy razem ciągle coś do mnie czuje, zaręczył się z brzydką, obleśnie chudą, okoliczną dziwką - prawdziwą dziewczyną zero lubiącą popić, zapalić i pobawić się - bo to jest takie towarzystwo.... no i że nic dalej nie osiągnął, choć nie jest głupim facetem i ma potencjał (siedzi na garnuszku rodziców już na kolejnych z rzędu studiach) I dalej siedzi w jakimś bagnie i jeszcze do tego stał się hipokrytą sam dla siebie (bo to właśnie on, jak byliśmy razem, przekazywał mi o swojej narzeczonej informacje o słabym prowadzeniu się). Chyba nigdy nie zrozumiem ludzi....

A drugi z byłych, nie mam pojęcia co robi aktualnie. Ale wiem, że też zawędrował mimo imponującej inteligencji w tzw. kozi róg. Jazdy na Woodstock, "zabawy" z nieograniczoną liczbą panien, picie na umór itp. i mimo że zbliżał się do 30stki utrzymywali go rodzice... a on za kasę na studia pił. Ja widziałam w nim coś lepszego, ale on mimo że zerwał z nałogami i starym życiem nie chciał w dalszym ciągu wziąć odpowiedzialności za swoje życie i nie chciał pracować, było mu wygodnie żyć tak jak żył, grać w zakładach sportowych za pieniądze które mu zostawały od rodziców i liczyć na wygraną by było za co się utrzymać. Hazardzista.
Ten związek nie trwał długo, jednak zastanawiam się czy wyciągnął wnioski na tą chwilę, kiedy powiedziałam mu że nie mogę z nim być bo nie jest odpowiedzialny. Przyrzekał mi wtedy, że będzie pracował, odnowi licencję ratownika i odezwie się do mnie po paru latach, żebym mogła zobaczyć w nim odpowiedzialnego człowieka i może wtedy dam mu jeszcze szanse. Od tego momentu minęły już 2 lata. Nie odezwał się. Boję się że wrócił do życia jakie prowadził wcześniej...

Także jedyny problem jaki mam, jeśli chodzi o moich byłych to ten, że chciałabym dla nich jak najlepiej, a jest mi na razie ich tylko szkoda. Mimo że nie czuje nic do żadnego z nich i jestem teraz w szczęśliwym związku już ponad 4 lata to szkoda mi, że moi byli się zmarnują, że zmarnują swój potencjał - bo to byli naprawdę mądrzy ludzie, a życie zaprowadziło ich w kierunku towarzystwa, które ich zepsuło. Mam nadzieję że jeszcze się opamiętają i ułożą sobie życie normalnie, odpowiedzialnie i godnie. Ale jak wiadomo, nadzieja jest matką głupich.

bardoz mnie uspokoiłyście dziękuję dziewczyny:) czasem się czlowiek schizuje i sam sobie szuka problemów, najczęściej po prostu moje związki kończyly się tym, ze jak ja już się otworzyłam zaangażoałam i zaufałam to facet mi mówił, że albo nie wie czego chce, albo chce się bawić albo był kompletnym kretynem i przeglądałam wtedy na oczy..no ciężko:) mam nadzieję, że chociaż ten będzie jakiś normalniejszy..