Potrzebuje Waszego trzeźwego spojrzenia.

Kryzys wieku średniego ?? , trudno stwierdzić , co oddaliło męża od ciebie po tym co napisałaś, ale trzeba i warto walczyć o ile oboje macie na to ochotę , choćby dla samych dzieci bo one widzą i wiedzą nie zdają sobie sprawy , ale wiedzą że coś jest nie tak.
Porozmawiaj jeszcze raz z mężem, wytłumacz co cię drażni, niech on również powie co mu się nie podoba w małżeństwie.

Tak, ból jest nie do zniesienia, przynajmniej na początku, później się oswajamy i egzystuje razem z nami z czasem zapominamy o nim.
Pytanie jak bardzo go kochasz , czy to już tak zwane przywiązanie, czy rutyna. Jeśli kochasz to walcz, daj mu do zrozumienia że jeśli nie zmieni tego to po prostu odejdziesz.

Twoja pewność siebie i samoocena nie powinna zależeć od męża.
Może zastanów się co widział w tej kobiecie do której pisał, pokaż że też jesteś atrakcyjna dla innych.
On też ma przecież wiele do stracenia...

Czytam Wasze opinie, myślę o tych wszystkich rozmowach jakie przeprowadziłam z mężem. Powiedział,że oczywiście te kobiety nic dla niego nie znaczą,że nigdy się z nimi nie spotka,że to tylko takie pisanie. Ale ja w to nie wierzę,bo gdy kolejny raz podjęłam z nim rozmowę o naszym związku,widać było,że jest mu to obojętne. Następnie wyszedł na podwórko z psem i napisał innej babie,że jest ładna. Przyznał się,gdy już wszystko wyszło na jaw. Pisał z nimi od tygodni,a mnie raz potrzebował raz odpychał. Dobrze,że chociaż wobec dzieci jest w porządku.

Chciałem się powymądrzać, ale poprzedniczka ma rację. Pogadaj z nim i zaproponuj terapię małżeńską skoro bezpośrednie twoje prośby o szczerą rozmowę nie dają efektu.

Edytowanie dłuższego tekstu w telefonie nie wychodzi,dlatego piszę drugiego posta.
Wiedział dobrze,że zawsze może na mnie liczyć. Byłam oddaną przyjaciółką i żoną. Kształcę się,rozwijam. Dbam o swój wygląd. Wykonuję większość obowiązków w domu,wszystko przy dzieciach. Nawet,gdy miałam egzaminy starałam się poświęcać mu dużo czasu,a potem spałam po 3 godz.w nocy,bo egzaminy też musiałam dobrze zdać. Ogólnie wszystko dla męża i dzieci. Wie,że mam tylko jego i nasze pociechy. Mama mieszka 80 km od nas,więc nie ma jej zawsze przy mnie,gdy tego potrzebuję. Dalsza rodzina mieszka daleko.
Przykro mi,że mimo tego zamiast mnie woli towarzysto kobiet na portalach. Nie byłam zaborcza. Miał więcej czasu dla kolegów,niż ja dla koleżanek.
Piszę to wszystko,bo ważne jest dla mnie zdanie kogoś innego,kto spojrzy na to bez emocji.

Widzisz, film możesz oglądać ile razy chcesz. Gdy natomiast stworzyłaś rodzinę,a ktoś bliski raz jest miły,raz nie, umiejętnie Cię oszukuje, trochę czasu musi upłynąć zanim się zorientujesz w sytuacji. Gdy już odkryjesz problem pozostaje rozczarowanie,ból i pustka. Od tej pory trzeba sobie radzić samemu,a w życiu różnie bywa. W innym temacie ktoś porównał to do śmierci partnera. Coś w tym jest. Nagle dla mnie go nie ma.
Cóż,nie należę do osób,które z byle jakiego problemu w związku lecą w ramiona innej osoby. Może też dlatego tak długo to wszystko trwało.

a tak na marginesie, to czy Wam tez wyskakuje ciagle okienko z kroczem Kuby Wojewodzkiego?

oops zamiast edytuj kliknelam na cytuj

Dbry wieczor,

Kazda para ma wzloty i upadki. Nie chce tutaj bagatelizowac ani wyolbrzymiac, ani tez i radzic!
Ale warto sie przyjrzec twojej sytuacji, bo czuje, ze cierpisz, i masz stan dolka!

No tak, piszesz, ze od pewnego czasu maz sie odalil, nie akceptowal twoich propozycji itd itp. Ty dowiedzialas sie, ze on sobie po prostu
"milo" spedza czas na portalu z innymi kobietami.

Jestescie razem 10 lat.  To wyglada na jakis kryzys u twojego meza zwiazany moze z tym, ze ma za duzo "dobrego"? Ironizuje troche,bo
tak na prawde kryzysow nie mozna przewidziec, to jak strona natury, ktora bierze gore nad strona kultury!

On po prostu ma ochote na tak zwany "skok w bok", nawet jesli ty jestes idealna zona...
Nie mozesz siebie obwiniac za nic, bo chyba tutaj to nie ty jestes przyczyna jego zachowania.

Rozumiem twoj stan zlosci, nawet to porownanie do "smierci partnera" jest dosyc trafne moim zdaniem, bo podwazyl twoje zaufanie, a przeciez na zaufaniu, budowana jest milosc w malzenstwie tak?

Ogolnie ciezko jest utrzymac dobra dynamike pary, bo czas robi swoje i kazdy inaczej przechodzi etapy zmian.
Wy teraz przechpdzicie do drugiego etapu schematu pary, jest cos co peklo cos co ty nie akceptujesz, ale nadal na nim ci zalezy.

Moze gdybys sobie porzadnie pokrzyczala sama, moze gdybys sie wygadala ale tak by kompletnie obrac odczucia w slowa, to by ci choc troche pomoglo?

Nie mozesz tez doprowadzic do chaosu totalnego, to znaczy, ze taka sytuacjia winy i kary moze nie pociagnac dlugo i nie daje nic dobrego.
Wyglada to na to, ze przylapalas go na na czyms czego sie nie robi, no i on czuje sie winny, ale tylko dlatego, ze ty o tym wiesz.
Wiec chce naprawic, staje sie grzeczny i okazuje ci milosc.
Ty natomiast jak juz wiesz dlaczego cie odtracal przez ten ostatni czas i oprocz tego "podrywa inne kobiety", no to tym bardziej
karzez go i czujesz sie okropnie oszukana. Dopuki ta zlosc, na niego, z ciebie nie wyjdzie, nic zrobic nie mozesz a tylko sytuacja moze sie pogorszyc. A sa przeciez dzieci.

Mysle, ze kochasz twojego partnera, ale jestes na niego obrazona i chcesz go ukarac.
Jesli mozesz, powtarzam, jesli mozesz, to sprobuj inaczej juz spojrzec na wasze malzenstwo. Jak? z madroscia, dyplomacja, moze troche juz z lekkim egoizmem tez? Niech on rowniez zrozumie, ze twoja dobroc, dobre nastawienie codzienne i energia jaka mu dajesz, to cos czego nie daje sie kazdemu, to za cenne a on tez musi sobie na ciebie zasluzuc tym, ze dobrze sie do ciebie odnosi, z szacunkiem, z respektem, z cos ci fajnego zaproponuje, ze po prostu cieszy sie ze jestes!!!

Z powazaniem

Leszczynek

to sie pogubilam... bo wydawalo mi sie, ze rozmowa nie rozwiazalas tego problemu... a uciekanie w ramiona innej osoby to nie jest ani rowiazanie problemu ani pojscie na latwizne. Jest to rodzaj ucieczki od problemu przez kogos kto nie jest w stanie sam egzystowac.

dlatego zdziwilam sie, ze widzisz jako alternatywe rozwiazania problemu owa "ucieczke w inne ramiona" Ja nie pomyslalabym o takiej alternatywie... nawet jako tej gorszej..
to dobrze, ze zamiast takiej opcji wybierzesz np opcje bycie asertywna. Mysle, ze w tym przypadku bedzie to skuteczniejsze niz dotychczas stosowane metody.

Zazdrość no właśnie rozmową nie rozwiązałam tego problemu,bo problem jest zbyt poważny,by sobie tylko pogadać.
Może od początku.. Porównałaś moją sytuację do filmu,ile razy można oglądać jeden i ten sam film,czyli ile czasu jeszcze patrząc na huśtawkę zachowania męża będę mieć nadzieję,że on się zmieni. Odpowiedziałam,że do tej pory starałam się rozwiązywać małżeńskie problemy choćby szczerą rozmową. Teraz już nie jestem w stanie,miarka się przebrała.
Wiele osób,gdy ma problem w związku szuka sobie kogoś na boku. Napisałam,że nie należę do takich osób i dlatego tyle czasu tłumaczyłam, pytałam co się dzieje itp.i miałam nadzieję. Teraz zamilkłam. I czytam Wasze cenne dla mnie opinie.
  Wielokropek mam nadzieję,że tak właśnie jest. Pierwszy raz boję się samej siebie albo o siebie..

Atak na marginesie radomianko twoj maz  nie  ma kryzysu wieku sredniego bo moj jest po 50 i mu walnelo

JA tez absolutnie nie pasuje do tych czasow,wydaje mi sie ze jestem silna,aleee''''''.Dzisiaj pojechalam z mezem na zakupy ,on oczywiscie telefon ijuz  esmsy,juz mnie szlag trafial,'''''''''chcialam sobie nawet kupic butelke krupniku ale  pomyslalam mam cie w du......e.Staram sie przynim byc wesola ,i olac to.Dobrze ze wrlop sie konczy ,bo byl najgorszy w moin zyciu

taki typ człowieka , nie szukaj winy w sobie bo to nie twoja wina z facetami tak bywa. polecam równiez forum www.oszukana.pl tam takie kobiety jak Ty pomagaja sobie. trzymam kciuki za Ciebie.

Niestety, to wszystko jest prawdą. O ile jeszcze jesteś zainteresowana ratowanie, a właściwie budowaniem waszego małżeństwa na nowo, to musisz zastosować kurację wstrząsową.
Bo twój małżonek musi doznać szoku, aby się obudzić. Złóż pozew o rozwód, zdejmij obrączkę i napisz list dlaczego.
Jeśli to go nie ruszy, to będziesz przynajmniej wiedziała, na czym stoisz!
Innego sposobu nie ma!

Śmieje się z tego?
No to składaj pozew o rozwód(oczywiście z orzeczeniem o jego winie), to zobaczysz, czy będzie mu do śmiechu. Na razie czuje się panem sytuacji, bo myśli, że żartujesz. Czuje się bardzo pewnie!

Jak nic się nie zmieni, to będziesz wiedziała, że pozostanie tylko rozstanie.
Po co żyć z kimś, kto nie potrafi zrozumieć swojego partnera. Szkoda życia.
Jesteś młodą kobietą, wiec walcz o swoje prawo do szczęścia.