Cześć! studiuje pedagogikę, po wakacjach będę na trzecim roku. I obawiam się że z pracą będzie ciężko, tym bardziej ze popełniłam błąd gdyż jestem w szkole która prestiżu nie posiada w zasadzie żadnego - filia, kolegium nauczycielskie w małej ,w zabitej dechami mieścinie. I mnie to osobiście nie satysfakcjonuje. Chyba mi odebrało rozum jak zdecydowałam się tam pójść. No ale cóż, człowiek czasami robi straszne głupoty. Zastanawiam się nad tym jak postąpić jeżeli już otrzymam wreszcie ten licencjat. Wpadłam na pomysł aby robić magistra już zaocznie bo ponoć na magisterce nie ma dużo zajęć. Ale chciałabym się wyprowadzić z domu i zacząć od nowa robić licencjat dziennie. Myślę o tym aby podwyższać maturę i startować na filologie hiszpańską .Czasami ten mój pomysł wydaje mi się być bez sensu, a czasami bardzo mi się podoba. Ale wiem ,ze muszę coś zrobić dodatkowo, bo jeżeli zostanę tylko z tym licencjatem z pedagogiki to tak naprawdę zostanę z niczym. Tylko , że ja wtedy będę miała 22 lata...... i zastanawiam się czy będę pasować do tych ludzi, będę o trzy lata starsza od większości roku, obawiam się , że będę się tam dziwnie czuć, nie czuje się staro, ale mimo wszystko mam pewne opory. Zaczynał ktoś z was studia dzienne trochę później niż większość?. I obiektywnie oceniając, co sądzicie o tym moim pomyśle na dalsze życie? Warto się tego podjąć?
Podobne tematy
2 2012-08-03 21:59:46 Ostatnio edytowany przez Margolinka (2012-08-03 22:01:41)
- Margolinka
- Redaktor Działu Miłość
- Nieaktywny
Aurelko, z pewnością warto się tego podjąć 
Nie wmawiaj sobie, że te 3 lata to taka straszna przepaść wiekowa 
Akurat w tym wieku, to żadna różnica...no może nie żadna...ale nie taka znowu wielka Tak samo jak zdarzają się 22 latkowie o dojrzałości 10 latka, tak samo zdarzają się 19 latkowie sporo poważniejsi od 22 latków 
To nie była złośliwość...jedynie chce Cię przekonać, że sama sobie wmawiasz jakiś problem, a niepotrzebnie Wystarczy, że trafisz na 2-3 fajne osoby w grupie i już będzie wszystko OK, więc do dzieła...
Dzięki za wsparcie nie chciałabym za jakieś 10 lat być kobieta bez perpektyw i pluć sobie w brodę ze czegoś nie zrobiłam a mogłam, wykalkulowałam sobie , ze będę miała 2 licencjaty i magistra w wieku 24 lat także zmieszczę się w tym przeważającym przedziale wiekowym , tylko w życiu nie wszystko da się tak dokładnie wyliczyć............ mam nadzieje , że się nie poddam i nic nie stanie na przeszkodzie , no i wreszcie uwierzę w siebie bo z tym ciężko jak na razie
- Lusija
- Netbabeczka
- Nieaktywny
Witaj..! Widzę, że kolegium nauczycielskie!! Ja zdecydowałam się właśnie tam pójść.. dlaczego żałujesz?
A co do 22 latki i 19 latek Nie martw się! Tu idziesz do technikum tu przepadniesz na jakichś studiach i zaczynasz gdzieś indziej od początku.. ile masz wtedy lat? 21 U mnie w mieście wielu właśnie tak kończy, nie są wyśmiewani nie martwią się o kontakty. Czasami studiują nawet osoby o wiele starsze, i nic w tym złego! Powinnaś być dumna, że masz takie ambicje, że chcesz spróbować masz zapał! A kontakty same się ułożą zobaczysz i jeszcze bedą Ci mówić: Ty masz tyle lat? Nie wierzę!! ) hehehe
Nie uważam ze kolegium nauczycielskie jest złe, tylko że akurat u mnie w w małym miasteczku jeżeli chodzi o poziom to szału nie ma, mam trochę kompleksy z tego powodu, dusze się tu to zależny od osoby, tak jak wszędzie, jednym pasuje , drugim nie.Szkoda mi że nie wyjechałam gdzieś do dużego miasta, do uczelni prawdziwego zdarzenia , gdzie jest więcej możliwości, jest życie studenckie, imprezy.U mnie na roku jest trochę inna mentalność, dziewczyny przeważnie są ze wsi, myślą o ślubach i dzieciach, a ja chciałabym jeszcze korzystać z młodości ,coś osiągnąć, ja jeszcze nie myślę tak poważnie o życiu.
Nie widzę problemu. Sam jako 21 latek wylądowałem na jednym roku z 19 latkami i było zupełnie ok. Na tym kierunku znaleźli się także 24 latkowie, oraz pojedyncze osoby w wieku 30, 40paru i 60 lat i wszyscy doskonale się dogadywali.
Pan Lewski a studiujesz dziennie czy zaocznie? Bo na zaocznych wiem ,że rozbieżność wieku duża i nikogo to nie dziwi
8 2012-08-04 00:04:52 Ostatnio edytowany przez Pan Lewski (2012-08-04 00:08:20)
Dziennie.
Najbardziej odczułem różnicę kiedy na początku jeszcze gadali między sobą o maturze i o tym co w liceum. Więc to drobnostka. Z racji różnicy wieku i doświadczenia tylko większy respekt miałem. Dla niej to też dobrze bo połowa niedojrzałych chłopców z porytymi głowami (Np. takich jak ja 3 lata temu) nawet nie będzie próbowała truć jej życia.
Skądinąd jak się nie przyznasz to nikt się nawet nie zorientuje. Rozrzut wyglądu jaki zauważyłem wynosi od trzech lat w dół od wieku, do 10 lat w górę.
A jak ktoś myśli że jest na coś za stary to
- Lusija
- Netbabeczka
- Nieaktywny
Nie uważam ze kolegium nauczycielskie jest złe, tylko że akurat u mnie w w małym miasteczku jeżeli chodzi o poziom to szału nie ma, mam trochę kompleksy z tego powodu, dusze się tu to zależny od osoby, tak jak wszędzie, jednym pasuje , drugim nie.Szkoda mi że nie wyjechałam gdzieś do dużego miasta, do uczelni prawdziwego zdarzenia , gdzie jest więcej możliwości, jest życie studenckie, imprezy.U mnie na roku jest trochę inna mentalność, dziewczyny przeważnie są ze wsi, myślą o ślubach i dzieciach, a ja chciałabym jeszcze korzystać z młodości ,coś osiągnąć, ja jeszcze nie myślę tak poważnie o życiu.
O właśnie.. a ja tam chce iść, bo imprezy mnie nie cieszą. Moim spełnieniem jest trójka dzieci, i 3 pieski 
I szczerze bałabym się dużego miasta, tylu nieznajomych ludzi... ;D
Idź na te studia na które Cię ciągnie!! Nie rezygnuj z marzeń )
Aurelka, a nie bedziesz sobie za pare lat pluc w brode, ze moglas isc na wymarzone studia i nie poszlas tylko dlatego, ze balas sie roznicy wieku? Bo szczerze powiedziawszy dla mnie to glupi problem Jak to sie mowi "lepiej zalowac, ze sie cos zrobilo, niz zalowac, ze sie tego nie zrobilo";) A jak sama wyliczylas w wieku 24 lat bedziesz miala w kieszeni dwa licencjaty i magisterke. Warto? Warto!
11 2012-08-04 14:04:50 Ostatnio edytowany przez gojka102 (2012-08-04 15:08:47)
Aurelko- ja po maturze dostałam się do kolegium nauczycielskiego w moim mieście.Po dwóch latach rzuciłam to w cholerę i zdałam na uniwersytet.Byłam o dwa lata starsza od większości studentów ale dogadywałam się świetnie a do tego poznałam przyjaciółkę- pewnie dozgonną:).
Nie zdecydowałabym się na nic co z pedagogiką związane.Studia są łatwe- jak sama pewnie widzisz więc koniecznie weź się za jakiś drugi kierunek bo po samej pedagogice możesz tak jak moja szwagierka wylądować w sklepie obuwniczym.
- Lusija
- Netbabeczka
- Nieaktywny
Przeraża mnie zdanie o kolegium !! 
Heh,Lusijo- być może takie jest kolegium w moim mieście:).Studiowałam tam anglistykę ale chwilami miałam wrażenie,że wiem więcej niż nauczyciele:).Po tych dwóch latach skutecznie zniechęciłam się do angielskiego.Zdawałam na historię ale na drugim roku wzięłam drugi kierunek- filologię angielską.Przyznam,że parę trudnych rzeczy jak np. fonetyka przydały mi się z kolegium.
Przeraża mnie zdanie o kolegium !!
Nie przerażaj się , po prostu idź tam , zobacz jak jest , a jak Ci się nie będzie podobało to nie ciągnij tego dalej bo to bez sensu się tak męczyć jak ja się teraz męczę,ale już muszę to dokończyć bo rok tylko został 
nie sugeruj się zdaniem innych, bo każdy myśli inaczej i ma inne priorytety i podejście do życia. Najważniejsze jest to co TY chcesz i to abyś TY była zadowolona z tego co robisz. Szkoda ,że dopiero teraz doszłam do tego wniosku bo wcześniej bałam się coś zmienić bo : będę mieć rok w plecy jeżeli zrezygnuje z tej szkoły, że rodzice będą niezadowoleni, że sobie nie poradzę, co powiedzą znajomi itp. Po prostu stchórzyłam i najwygodniej było schować głowę w piasek niż wziąć sprawy w swoje ręce. U mnie w szkole są dziewczyny które są zadowolone ze swojego wyboru i cieszą się że nie muszą się poniewierać w innym mieście daleko od domu. Także nie zakładaj z góry ,że będzie źle
15 2012-08-04 20:32:37 Ostatnio edytowany przez aurelka (2012-08-04 20:33:45)
A co w ogóle sądzicie na temat filologii hiszpańskiej nad która się zastanawiam? Raczej myślę o specjalizacji tłumacza, mam nadzieje ze się w ogóle dostane no i mam również nadzieje że nie wpakuje się w drugie bagno he he
16 2012-08-04 21:49:19 Ostatnio edytowany przez Lusija (2012-08-04 21:51:14)
- Lusija
- Netbabeczka
- Nieaktywny
Znajoma robiła hiszpański, potem poszła na angielski i ma własną firmę, robi zlecenia dla przedszkoli i pod większe filmy. Moim zdaniem gdy ktoś ma talent językowy powinien nauczyć się ich jak najwięcej. Teraz tacy ludzie są wysoce cenieni Znam też kobietę na emeryturze, która tłumaczy w domu teksty urzędowe z ang na pl i odwrotnie i coś tam z tego ma
Edit: ah i dziękuję za słowo!! Trochę się boję, jak chyba każdy. Zmieniam mieszkanie, miasto, ale niezbyt daleko.. 25km od rodziny. Mój facet uczy się w tej właśnie uczelni, co dla mnie jest bardzo ważne Duże miasto i szaleństwo mnie przeraża, więc chyba dobrze wybrałam
pozdrowionka! :**
aurelko, odnośnie pierwszego pytania: bycie kilka lat starszym to żaden problem. Sama teraz zaczynam nowe studia, a mam 23 lata. Zresztą na moich pierwszych studiach połowa miała już za sobą lub była w trakcie innych studiów. A teraz szczerze o Twoim wyborze: każdy sobie marzy, że się nauczy języka i zostanie tłumaczem. A to nie takie proste. Po pierwsze należy pamiętać, że filologia to nie tylko zajęcia językowe, tak naprawdę są one tylko na początku, potem już wszystkie zajęcia masz w danym języku, masz literaturę, historię, językoznawstwo, gramatykę porównawczą etc. Jak chcesz przez to brnąć to ok. No i teraz kwestia pracy: żeby być tłumaczem przysięgłym musisz zdać bardzo trudny egzamin, który zresztą trochę kosztuje. I tam musisz umieć przetłumaczyć wszystko, łącznie z terminologią biznesową, medyczną etc. Masakra, bo nawet nie rozumiesz co tłumaczysz A jeśli nie chcesz być przysięgłym to z kolei tak dużo na tłumaczeniach nie zarobisz. Max kilkanaście złotych za stronę. Tak tylko mówię, żebyś się potem nie zdziwiła, że aż tak kolorowo nie jest.
Dzisiaj są takie czasy,że ludzie kształcą się w różnym wieku i tylko głupi się tego czepia. Ja mam 27 lat i dopiero teraz idę na studia po policealnej. Tak więc będę mieć dwa zawody i dobrze mi z tym. Zatem droga autorko spełniaj swoje plany i marzenia i nie patrz na wiek :-)
aurelka, myślę że nie będzie problemu - wystarczy otworzyć się na ludzi:) Jak już tu ktoś powiedział, są 19 latki z umysłem 10 latka a moga byc też 19 latki bardzo dojrzałe. Ja osobiście bardzo często spotykam ludzi, którzy są bardzo otwarci. Może to też zależeć od kierunku studiów, na który się wybierasz, ale jeśli jest to kierunek studiów związany z hiszpanią, to tam zdecydowanie powinni być otwarci ludzie a dodatkowo bardzo inteligentni. Poza tym widać, że jesteś inteligentna i ambitna więc będziesz przyciągać do siebie takich ludzi.
Powodzenia:))
W ramach ciekawostki: poznałam dziś moją grupę na nowym kierunku i okazało się, że tylko jedna osoba jest bezpośrednio po liceum, reszta albo już studiowała albo pracowała Tak więc niekoniecznie tylko 19latkowie są na pierwszym roku studiów.