Witajcie. Jestem załamana .Mąż był cholerykiem, robił non stop awantury, wyzywał mnie, moich najbliższych, źle traktował moją córkę a wymagał od niej szacunku. Do tego był zaborczo zazdrosny - o wszystko. Od pół roku był kryzys, wprowadzał się i wyprowadzał bo jak przychodził przepraszać to wybaczałam. Kochałam go i mimo wszystko kocham ponieważ ma dwie osobowości jedną idealną - traktował mnie jak księżniczkę, wszystko był gotów dla mnie zrobić, pięknie mówił o miłości ( że jestem dla niego stworzona, idealna , największą miłością w jego życiu, że nigdy nie ułoży sobie życia beze mnie) a z drugiej strony wyzywał, ubliżał, poniżał, krzyczał. Chciał mnie zamknąć w złotej klatce. W lutym mimo że nie mieszkaliśmy razem nadal do mnie przychodził. łączyła nas więź emocjonalna i fizyczna. Myślałam, że potrzeba czasu, że przetrwamy a on w marcu powiedział, że już mnie nie kocha, jak się okazało znalazł pocieszenie u 26 latki z dzieckiem i zerwał ze mną wszelkie kontakty. Mamy letnią 6 córeczkę i 7 letni związek za sobą a on mnie potraktował jak nic by nas nie łączyło.
Podobne tematy
Ble,ble,ble....pla,pla,pla.....takim komentarzem można ocenić słowa Twojego męża.
Ja się dałam przez takie słowa zamknąć w "złotej klatce"....dla dobra dzieci...makabra.
Twój mąż i mój to doskonałe przykłady "manipulatora psychicznego".....
Wyzwolenie się z takiego związku ( niezależnie od jego stażu) to jest najlepszy krok jaki można zrobić aby godnie żyć.
Nie powiem kosztuje to wiele ciężkich chwil i na pewno "nieco mniej złotego życia", ale swobodne oddychanie jest dużo przyjemniejsze.