Muzyka do The Wrestler!

Nie, nie podobał mi się.

Aronofsky stworzył genialny "Pi", kultowy "Requiem for a Dream" - potem przytrafił mu się niewypał w postaci "Fountain" i... i miałem nadzieje, że Darren powróci do dawnej świetności, pokaże swój pazur - a tu niestety. Sceny naciągane, czasem aż drażniące przewidywalnością, mało oryginalne, czasem ckliwe.
Film odcina kupony od poprzednich filmów Aranofskiego - sam jako taki, jest po prostu kiepski, byle jaki.

Rourke - miał podnieść się jak feniks z popiołów... Nie, moim zdaniem zmarnował szansę - nominacja do Oskara wcale nie zasłużona. Znacznie lepiej wypadł w Sin City.

Czekam na następny film Aronofskiego. A póki co: nie warto iść na ten film.

Acha, podobało mi się odwrócenie przebiegu akcji, ta cała sekwencja: rozmowa zapaśników, ostrzeżenie przed spinaczami, pokazane obrażenia zapaśnika, a potem sceny jak do tego doszło. Fakt - mocne.

Tylko, niestety, małe ale... scena wcześniej: striptiserka mówi coś w tym stylu "- Pasja wg Mela Gibsona. Co? Nie widziałeś tego filmu? To wspaniały film. Opowiada o..." itd. Zabieg wydał mi się płytki. Po co takie coś? Niepotrzebne. Moim zdaniem Aranofski zepsuł tym całą scenę spinaczową.

Acha, i jeszcze jeden dialog na duży plus:

- Cholera.Teraz już takich nie piszą.
- Pieprzone lata 80. Najlepsze gówno wszechczasów.
- Jasne, człowieku. Guns'n'Roses...
- The Crue
- Def Lep.
- Potem pojawiła się ta ciota Cobain i wszystko zniszczyła. Jakby było coś złego w dobrej zabawie.
- Nienawidzę pieprzonych lat 90.
- Lata 90. były do bani.
- Lata 90. były do dupy.