rodzeństwo przyrodnie

ja mam przyrodniego brata ze strony taty...od zawsze o nim wiedziałam, często myślałam i chciałam mieć z nim kontakt...choć mieszkaliśmy w tym samym mieście, poznaliśmy się dopiero w dorosłym życiu dzięki FB z jego inicjatywy, bo również jak ja miał potrzebę kontaktu ze mną...moja koleżanka z kolei w ogóle się nie interesuje swoim przyrodnim rodzeństwem, chociaż też wie o jego istnieniu..nie czuje żadnej potrzeby, żeby się z nim zapoznać...uważam, że Twoja córka ma prawo wiedzieć, a co kiedyś z ta wiedzą będzie chciała zrobić, to już od niej będzie zależeć...

Jakiś czas temu, przyszło mi się zmierzyć z taką sytuacją.
O synu mojego wtedy męża dowiedziałam się przypadkiem, niedługo po urodzeniu  mojego pierwszego dziecka. Nie do końca wiedziałam o co chodzi. Skutecznie izolowano mnie od tego. Kiedyś znalazłam u teściowej wezwanie na sprawę o pozbawienie praw rodzicielskich i zgodę na przysposobienie.  Chłopiec został adoptowany przez męża matki.
Czułam się oszukana przez całą jego rodzinę. Oni o sprawie zapomnieli...ja nie umiałam.
Mijały lata,  ja cały czas myślałam -czy powinnam kiedyś powiedzieć, kiedy, jak to zrobić?
Rozwiedliśmy się. Z jego rodziną nie mam kontaktu od prawie 20lat prawdopodobieństwo, że moje dzieci dowiedzą się o bracie przyrodnim były małe....A jednak źle się z tym czułam.
Czułam, że ich oszukuje. Bałam się, że jak się dowiedzą, to stracę ich zaufanie, że poczują się oszukiwane. Ja ich nigdy nie okłamałam? Nie obiecałam tego czego nie spełnię. Postanowiłam wyjaśnić sprawę.

Z pomocą przyszedł pan net
Ponieważ, mam naturę detektywa zebrałam informacje o już teraz dorosłym mężczyźnie. Czekałam na odpowiedni moment. Wierzcie mi, to nie było łatwe.
Przyjęli to spokojnie, trochę z ciekawością. Pokazałam fotki i wszystkie zebrane informacje o nim. Wybrałam najlepszy czas dla moich dzieci...21/19 , starszy przyrodni "brat"  miał wtedy 23. Prosiłam by nie nawiązywali kontaktu, bo nie wiem czy chłopak w ogóle wie o całej tej historii. Wychowywał się w fajnej rodzinie i ma brata.

Ustaliłam, że matka chłopaka wie o moich dzieciach...więc może kiedyś będzie ciąg dalszy...a może nie.

Pogmatwana? Nie zauważyłam.
Nie odróżniasz się in minus od innych osób, naprawdę.

Masz chłonny umysł, prosisz o rady, zastanawiasz się nad innym niż Twój punktem widzenia. To ważne cechy.
Zacznij wreszcie bardziej doceniać siebie.

Dziękuję za miłe słowa.