nienawidze kumpla mojego faceta

Kitko lekarstwem na rozmyślanie co i z kim przebywa twój facet wychodząc z domu, powinno być zajęcie się wreszcie sobą.

Mężczyzna nie jest od dostarczania nam rozrywki, to wolny człowiek który musi mieć własny świat tak jak ty powinnaś mieć swój. Udany i zgodny związek można stworzyć z trzech filarów.

1-twoje pasje, twoi przyjaciele i twój czas .
2-wspólni znajomi, wspólne zajęcia  i wspólne pasje.
3Jego pasje, jego kumple, jego hobby.

Nie można zaburzać tej proporcji. Zacznij robić w czasie gdy twój gdzieś wychodzi, własne zajęcia, umów się z kumpelka do kina, zrób paznokcie, poczytaj coś.
Zamiast robić jazdy powiedz że masz nadzieję ze fajnie spędził czas.

Jesteś jędzą dla swojego faceta a jędz mało kto kocha. On w końcu powie dość.

Czy Ty przypadkiem też nie masz jakiejś koleżanki,której nie trawi Twój chłopak,a jednak się z nią spotykasz? To działa w dwie strony. Pozwól mu wyjść z kumplem,znają się od małego,a to na kogo wyrósł trudno,krzywdy nie wyrządził Twojemu partnerowi,a jeśli wyrządzi to się nauczy. Sama znasz przysłowie "Polak mądry po szkodzie". Nie rób awantur,właśnie siedź cicho,może wtedy zauważy,że coś jest nie halo. Zakazany owoc najlepiej smakuje nie wiesz o tym? Im bardziej mu zabraniasz tym bardziej będzie dążył do spotkań z nim,gdy zmiękniesz to może i on zmięknie i nie będzie z nim spędzał czasu tyle ile spędzał dotychczas. To jest Twój FACET,partner,chłopak,mężczyzna nie dziecko ! Pamiętaj.

Kiedyś moja bliska znajoma bardzo mnie zraniła,dała mi popalić i po prostu nie chciałam jej znać. Zaraz całą historię opowiedziałam mojemu Ł,był zły,że zrobiła mi tyle przykrości i lepiej będzie jak zakończę tą znajomość. Tydzień temu się do mnie odezwała,prosiła o wybaczenie,ja nie umiałam jej nie wybaczyć,była mi naprawdę bliska i ciężko było mi bez niej. Ok wybaczyłam,powiedziałam o tym Ł i mi kibicował. Powiedział,że teraz nie będzie tak jak było przedtem,że muszę uważać na nią,ale w końcu to moja przyjaciółka i on poprze każdą moją decyzje.

To się nazywa wsparcie

Mam aktualnie podobną sytuacje z tym, że przyjaciel, którego nie darzę żadną sympatią z nami mieszka. Wszyscy studiowaliśmy razem, po pierwszym roku ja wzięłam urlop dziekański, ponieważ z wakacyjnych praktyk dostałam pełen etat. Po roku wróciłam na uczelnie, spotkałam starych znajomych, zaczęłam spotykać się ze swoim chłopakiem. Jak się okazało on mieszka z naszym kolegą z grupy, który stał się jego przyjacielem. Nie sądziłam, że jest coś niepokojącego w tym, że robią wszystkie projekty razem i chodzą razem na lunch i zakupy żywnościowe dopóki, kiedy poszłam na ich wystawę robili dziwne żarty do swoich znajomych z grupy z którymi studiują o tym, że są parą, że lubią...chmm...robić sobie dobrze tak to tutaj napiszę. Później założyli razem firmę, dostawali jakieś zlecenia i pracowali nocami nad projektowaniem stron. Idiotyczne żarty również zostały usłyszane przez moje przyjaciółki. W przeciągu paru miesięcy kiedy przedstawiałam swojego już chłopaka swoim znajomym zyskiwał ich sympatię, a w tym samym czasie jego przyjaciel, którego wszędzie ze sobą brał, tracił na sympatii, w sumie nigdy jej nie zyskał. Moją przyjaciółkę nazwał idiotką na jej własnych urodzinach ponieważ nie domyśliła się gdzie ją zabieramy na imprezę niespodziankę, mojego menadżera przepytywał z wiedzy o grafice krytykując go jednocześnie, na mojej wystawie pił wino z butelki (wystawa była w kościele), a na moich urodzinach ubiżał chłopakowi mojej kolejnej przyjaciółki. Poza tym mój chłopak jechał razem z nim, byli spóźnieni ponad godzinę i przyjechali pijani, ponieważ przyjaciel wziął ze sobą wódkę, którą musieli wypić przed wejściem (tak samo jak przed moją wystawą). Na graduation ceremony poszedł tylko po to żeby poczuć się lepiej jak inni absolwenci będą wciąż bezrobotni, a on pracuje w wiodącej agencji graficznej. Odkąd mieszkamy razem nigdy nie widziałam, żeby gdzieś wychodził albo spotykał się ze znajomymi, sądzę że on nie ma nikogo, nic dziwnego jak się tak zachowuje. Rozpisałam się trochę, ale co miałam napisać jest to, że wciąż nie wierzyłam moim znajomym kiedy mówili mi, że z tym gościem jest coś bardzo nie tak. Pewnego wieczoru musiałam wyjść z domu, żeby dać zdjecia na USB do projektu mojej koleżance z uczelni. Wybiegłam szybko, bo nie zauważyłam jej smsa że już na mnie czeka. Wyszłam i zaraz wróciłam bo on już była prawie pod moim domem. W tym czasie mój chłopak ze swoim przyjacielem pracowali nad bardzo ważnym projektem dla super istonego klienta (projekt bez zysków, ja mu pożyczałam pieniądze na życie). Wspomnę jeszcze, że praca nad projektem trwała ponad dwa miesiące do godziny 3 w nocy albo później a ja sama w łożku co noc. Tak więc wchodzę do domu niezauważona i idę do sypialni na górę skąd słychać dokładnie co się dzieje na dole w salonie. Siadłam do komputera kiedy usłyszałam rozmowę o sobie a dokladnie o tym, że ja schodzę na dół tylko po to, żeby ich sprawdzać czy pracują i mój chłopak nie powinien się mnie pytać, czy wszystko w porządku, bo ma przepraszający ton i kreuje wrażenie jakby robili coś złego no i wybija się z toku pracy. Wyszłam z domu tylo po to, żeby zwrócić na siebie uwagę. Do tego jestem dziwna, nie powinnam z nimi siedzieć kiedy pracują bo się gapię itd. Oraz, że będą pracować nad jakimś nowym projektem wkrótce przy czym mój chłopak miał w planach znaleźć całoetatową pracę, żeby zarabiać prawdziwe pieniądze bo mi było bardzo ciężko utrzymywać nas dwoje pracując na pół etatu i studiując. W każdym razie jak powiedziałam o tej rozmowie mojemu chłoapkowi wykręcił się ze wszystkiego co dokłanie usłyszałam. Jeszcze przed świętami jego przyjaciel zrobił mi awanturę, że nazwałam go 'babes' a on nie jest gejem i on też może mnie wyzywać na co mój chłopak powiedział tylko, żeby nie był sprośny... Po tym przeprowadziłam strasznie poważną rozmowę z moim chłopakiem, poszedł do pracy, zaczął się bardziej starać, mniej czasu spędzać z przyjacielem a za to ze mną, ewentualnie na swoje pasje po pracy poświęcał czas do dzisiaj, dlatego też weszłam na ten post. Martwie się bo znowu jego przyjaciel namawia go do jakiegoś projektu, z tym samym klientem co wcześniej, za równowartości mojej tygodniowej pensji studentki za ich kilkumiesięczną pracę. Mój chłopak jest już bardzo przekonany na ten projekt kiedy wie jak ja się na to zapatruje, nie wiem co zrobić żeby go od tego odwieść. Nawet boję się wyjechać teraz na wakacje za tydzień, bo jego przyjaciel będzie miał więcej przestrzeni a mnie tu nie będzie, żeby powstrzymać ewentualne odejście mojego chłopaka z pracy na rzecz tego projektu.