W życiu nie sądziłem, że mogę prosić o pomoc w takiej sprawie. Otóż nie potrafię sobie poradzić z moją miłością. Moja partnerka - Marta poniża mnie i ostentacyjnie okazuje brak szacunku. Jesteśmy ze sobą od 1,5 roku i związek ten przypomina tylko wzloty i upadki. Zostałem już pobity przez nią kilkukrotnie. Po wszystkim Marta przechodzi do porządku dziennego. Zacznę od początku aby przedstawić pełen obraz sytuacji. Marta ma 24 lata, ja za to mam 30 i 4-letnie dziecko z poprzedniego zawiązku. Dziecko nie mieszka z nami ale czasem zabieram córkę do siebie. Marta pochodzi z patologicznej rodziny. Jej tata popełnił samobójstwo, jak twierdzi Marta, z powodu alkoholu. Marta była wychowana bardzo luźno. Partnerów zmieniała jak rękawiczki. Potrafiła rozbijać małżeństwa cudzołożąc. Obracała się w towarzystwie mężczyzn, którzy dwukrotnie próbowali ją zgwałcić. Niestety raz skutecznie. Gwałciciel zresztą był faworytem jej mamy i obsypywany był przez nią samymi superlatywami. Gdy zobaczyłem Martę poczułem ciepło, wiedziałem, że muszę spróbować, nie miałem pojęcia o jej charakterze. Była i jest śliczna. Ale wtedy wydawało mi się, że bije z niej dobro. Początki naszego związku były piekielnie trudne. Marta nie chciała się ze mną spotykać. Po dwóch miesiącach moich uporczywych starań o spotkanie zgodziła się. Zaczęliśmy się spotykać z różną częstotliwością. Marta notorycznie oszukiwała mnie. Nie odbierała ode mnie telefonów. Unikała spotkań. Po jakimś czasie zacząłem być podejrzliwy. Nie mogłem się powstrzymać aby nie przejrzeć jej telefonu i komputera. Wiem, że to upokarzające ale za każdym razem znajdowałem jakieś rewelacje. Raz oczerniała mnie koleżankom, innym razem flirtowała z byłymi kochankami, znalazłem zdjęcia z klubu jak obmacują ją dwaj faceci - dodać należy, że było to tego dnia kiedy powiedziała mi, że nie zje ze mną i z moim ojcem kolacji bo jest zmęczona i musi zostać w domu. Dramatem dla mnie było jak znalazłem zapis konwersacji z byłym o tym jak im było w łóżku. Na jego pytanie: jaki ja jestem w łóżko odpowiedziała że bez rewelacji. W tym samym czasie ja byłem jak w transie. Nie interesowało mnie moje poprzednie życie. Żyłem tylko Martą. Czekałem na każde spotkanie, zabierałem ją do kina, teatru, kupowałem prezenty, opracowywałem niespodzianki, zabierałem na wycieczki zagraniczne. Roztrwoniłem całe oszczędności. Bardzo dużo rozmawiałem z Martą, że bardzo mnie boli jej postawa wobec mnie. Rozmowy nie przynosiły skutku. Płaszczyłem się wbrew sobie. Tolerowałem jej wyskoki. Wmawiałem sobie jej usprawiedliwienia. Tak bardzo ją kochałem. Płakałem po nocach. W pracy byłem zero-produktywny. Myślałem tylko jak sprawić żeby między nami było dobrze. Przyszedł dzień kiedy po kolejnym wybryku Marty nie wytrzymałem. Jedyny raz wtedy chciałem się rozstać. Byłem już tak wykończony psychicznie, że musiałem zapomnieć o mojej miłości do Marty. Cierpiało na tym moje zdrowie, kontakt z dzieckiem, praca. Nie mogłem spać i zacząłem pić. Powiedziałem o rozstaniu Marcie. Wtedy po raz pierwszy jedyny mnie zaskoczyła. Pierwszy raz dostrzegłem jakieś uczucie. Powiedziała, że mnie kocha i to rozstanie zabierze jej grunt spod stóp. Jedyny raz wtedy poczułem, że mnie kocha. To był taki wieczór, którego nie zapomnę. Oczywiście przekonała mnie. Stanowczo zażądałem wspólnego mieszkania. Marta zgodziła się i rozpoczął się seans z jej mamą. Mama Marty to przedszkolanka. Wszystkich traktuje z góry. Ma twarde i jasne zasady. nie znosi sprzeciwu. Marta strasznie ją kocha i podejrzewam też że trochę się boi. Nie trudno się było domyśleć, że mama Marty będzie przeciwko mnie. Starszy o 6 lat facet i jeszcze dodatkowo z dzieckiem. Starałem się zdobyć jej życzliwość. Kina, teatry, prezenciki, kwiatuszki i nic. Zawsze z jej oczu potrafiłem wyczytać niechęć. Nie zgodziła się na przeprowadzkę Marty do mnie. Używała szantażów i Marta nie czuła się najlepiej w tej sytuacji. To był drugi raz kiedy zobaczyłem w niej uczucia. Tym razem do mamy. Marta przeprowadziła się do mnie. Staraliśmy się przez chwilę. Niemniej jednak nie mogłem się pozbyć podejrzliwości. Marta też nie była mi dłużna główny nacisk kładąc na moje kontakty z matka mojej córki, które ze względów przekazywania sobie dziecka, mam. Marta na początku wykazywała duże zainteresowanie moim dzieckiem. Które systematycznie malało. Zaczęła mi wypominać najmniejsze rzeczy, które z moją córką zrobiła. Nie ważne jest, że gdybym ja zaczął wymieniać co zrobiłem dla Marty nie wystarczyłoby dnia. Oczekiwałem od Marty aby zerwała kontakty ze środowiskiem, które mi nie odpowiadało. Nie chciała tego zrobić. Powróciły podejrzenia, kłamstwa. Ja zacząłem mieć kompleksy. Bałem się seksu, bałem się kompromitacji, wstydu. Upiłem się i w akcie zdenerwowania użyłem słowa "wulgaryzm". Dla Marty to był sygnał. Zadzwoniła po mamę. Mama zjawiła się szybciej niż ja zrobiłbym to biegnąc na maksa. Wzięły wszystko, co do talerzyka. Jedna bezsenna noc i znów zacząłem się upokarzać. Żeby wróciła. Czekałem pod klatką jej mamy. Kilka godzin na mrozie. Jej mama zadzwoniła do mnie i wygnała. Wiem, że zachowałem się idiotycznie ale o niczym wtedy nie myślałem tylko o tym żeby Marta była ze mną. Ona to wiedziała. Wie, że zrobię dla niej wszystko i to wykorzystuje. Strzela fochy o najmniejsze rzeczy. Gdy mam z czymś problem to jest już spakowana i idzie do mamy. Tam mama już się nią opiekuje. Możecie się domyśleć jak. W końcu wróciła. Ja upokorzony mogłem w końcu zasnąć i cieszyć się Martą. To nie było jak się okazało ekstremalne upokorzenie jakie mnie spotkało. Zabrałem Martę na spotkanie ze moimi znajomymi. Na pół godziny wyszedłem z klubu z jednym z nich żeby pokazać mu inne miejsce. Marta została ze naszymi wspólnymi znajomymi. Wiem, że zrobiłem źle. Wracając minąłem się z wybiegającą Martą, rzuciła moim telefonem tak, że roztrzaskał się o ziemię. Trochę mnie poniosło i złapałem Martę za ręce. Jakiś facet podszedł do mnie i zwrócił mi uwagę. Oczywiście puściłem Martę. Ta odeszła a ja leżałem zaraz na ziemi kopany przez kilku mężczyzn za to, że niby biję kobietę. Pisząc to normalnie nie wierzę, że takie rzeczy mają miejsce. Pół roku temu miałem urodziny. Marta zaplanowała dla mnie niespodziankę. Oczywiście wszystko wiedziałem bo znajomi dzwonili do mnie, że na przykład nie mogą przyjść albo, żebym się nie gniewał że nie mogą się złożyć na mój prezent. Wiedziałem wszystko od A do Z. Co zrobiłem. Poprosiłem wszystkich żeby nie dali znać Marcie że ja wiem. Śmiesznie było udawać reakcję zaskoczenia ale jakoś wyszło. Do dzisiaj nie powiedziałem Marcie prawdy bo tak się cieszyła, że mnie zaskoczyła. Pięć dni temu wróciliśmy z wycieczki do Hiszpanii. Tam powiedziałem Marcie, że kupiłem jej samochód. Tani bo była okazja. Ale przyda jej się bo lubi jeździć. Po powrocie Marta miała muchy w nosie. Kolejny raz nie wytrzymałem. Podczas kłótni wypsnęło mi się "ojwulgaryzm". Marta spakowała się i jest już u mamy. Wychodząc poinformowała mnie, że nie wróci na noc. Wystarczająco się już upokarzałem prosząc ją żeby zmieniła zdanie i wróciła do domu spać. Czy znajdzie się chociaż jedna osoba, która da mi nadzieję do dalszej walki o Martę. Posłucham ślepo tylko jej.
pozdrawiam,
1 2011-10-31 16:23:32 Ostatnio edytowany przez apoteoza (2011-11-01 18:14:57)
Podobne tematy
Sam się stawiasz w roli ofiary. Tego kwiatu jest pół światu, zapamiętaj sobie.
Stary tak jak kolega kolega wyzej pisze daj spobie z ta panna luzu.... zostaw ja bo z tego nie bedzie nic dobrego
Powodzenia
- BabaOsiadła
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Zwróćcie proszę uwagę, że autora nie interesują nasze dobre rady. Czeka, aż wypowie się:
chociaż jedna osoba, która da mi nadzieję do dalszej walki o Martę. Posłucham ślepo tylko jej.
- Emilia
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Dlaczego z nią jesteś? Dlaczego tak bardzo ci na niej zależy? To mała, rozpuszczona, niedojrzała dziewczynka. Nie warta ciebie i twojego uczucia. Bawi się tobą, jak dziecko zabawką. Zresztą twoje uczucie też jest lekko infantylne. Nie powiem, że to nie miłość, ale... ona się nie zmieni, nie stanie się nagle mądrą, dobrą kobietą. Choćbyś nie wiem jak się starał, ona cię nie pokocha. Czy ty czasem nie zakochałeś się w swoim o niej wyobrażeniu?
Nie do końca BabaOsiadła. Pewnie, że złapałbym się każdej rady, która da mi nadzieję na lepsze jutro z Martą. Bez niej nie potrafię sobie poradzić. Czuje się jak dziecko we mgle. Bez najmniejszej motywacji. Jest dużo racji w tym co napisała Emilia. Może kocham ten stan jaki jest kiedy między nami jest dobrze. Dlaczego z nią jestem? Bo pachnie tak, że łagodzi moje nozdrza, bo brzmi tak, że cisza stała się nieatrakcyjna, bo mnie potrzebuje a ja najwyraźniej jestem stworzony żeby być jej potrzebny. Bo nie mogę przestać o niej myśleć. Bo mój dom bez niej nie jest domem.
Ona nie jest potworem. Stara się jak ma poukładaną sytuację. Problem w tym, że najmniejsze ziarnko zakłopotania powoduje u niej lawinę zarzutów,ataków. W 99% wyssanych z palca.
Przed chwilą zadzwoniła do mnie jej mama twierdząc, że Marta płacze i że mam przyjść i usiąść z nimi przy stole. Rozmowa była dosyć ostra. Szkoda, że bezproduktywna. Odważyłem się powiedzieć co mnie boli bo nalegała. Usłyszałem, że ona chroni Martę przede mną.
Pewnie, że medal ma dwie strony ale tyranem nie jestem.
Wiem jak mocno można zakochać się mimo wszystko. Jednak w życiu trzeba też trochę kalkulować. Być może będziesz musiał spotkać się w końcu z myślą, że czas już zacząć zapominać...
Oj LysyFacet. Bardzo często się z tą myślą spotykam. Raz dam jej w mordę innym znowu razem przekona mnie ona do działania. Przekona i kropka. Na czyn jestem za słaby.
9 2011-10-31 18:07:58 Ostatnio edytowany przez Wielokropek (2011-10-31 18:08:24)
Obydwoje idźcie razem na wspólną terapię.
To jedyna szansa na zbudowanie zdrowego związku z wami w rolach głównych.
Wielokropek też o tym myślę. Nawet zaproponowałem Marcie. Nie zareagowała pesymistycznie. Już wysłałem dwa zapytania do poradni o możliwość uczestnictwa w psychoterapii. Będę szukał kolejnych terapii.
Dzięki.
Trochę mi przykro , że tak mało myślisz o swoim dziecku a całą kasę wydajesz na zachcianki tej panienki.Nie potrafię Cię zrozumieć.Robisz sam sobie kuku.
Pomyśl o dziecku _ czy chcesz żeby miało znerwicowanego , bitego przez kobietę, pijącego tatę dla , którego nie ono jest najważniejsze a jakaś rozpieszczona dziewczyna?
kociamama - nie chcę. Między innymi właśnie ta niechęć doprowadziła mnie tutaj.
To bardzo dobrze i tego się trzymaj.Ja też byłam w okropnym stanie psychicznym przez pewnego faceta (chociaż mam męża) i widziałam jak okropnie to wpływało na moje dziecko .Bardzo mi to pomogło wyjść z tej chorej sytuacji bo powiedziałam sobie , że przez żadnego faceta moje dziecko cierpieć nie będzie.
Uważam , że wasz związek jest toksyczny,( uzależniłeś się od Marty) i jeśli z niego nie wyjdziesz to spadniesz na samo dno.
Jest takie zjawisko jak "kochać za bardzo" ja bym powiedziała "kochać" toksycznie.Istnieje wiele grup , dla kobiet , które kochają za bardzo.Szkoda, że nie ma grupy dla mężczyzn bo uważam, że ten problem też ich dotyczy.Przeczytaj książkę "koniec współuzależnienia" Melody Beaty.Może Ci ona pomóc.
Radzę wybrać się też na psychoterapię.Przestań zajmować się Martą _zajmij się sobą bo w tym związku to Ty najbardziej potrzebujesz pomocy.
Ja coś powiem... GŁĄBIE JEDEN! Tobie się chyba tak nudzi, że aż strach. DZIECKO MASZ! Nim się zajmij, a nie jakąś psychiczną kretynką, która w ogóle Cię nie chciała! I nadal nie chce.
1. ZMUSIŁEŚ ją do związku. Sam pisałeś, że latałeś za nią, aż dla świętego spokoju się zgodziła. Miała Cię w dupie, robiła co chciała, ale nie! Ty "walczysz".
2. KUPIŁEŚ ją - prezenty, niespodzianki, wyjazdy. Kto by się nie skusił?
3. Nabrałeś się na jej marne "kocham cię". Przestraszyła się? Poczuła coś? OWSZEM! Poczuła, że jej frajer zwiewa i skończą się prezenty i wycieczki!
4. ZMUSZASZ ją do mieszkania razem.
5. Ona tak jawnie ma Cię w najgłębszym poważaniu, że już bardziej się nie da, ale Ty wielce zakochany! MASAKRA!
Gdybym była Twoim dzieckiem i dowiedziała się, że zamiast zajmować się mną wolałeś uganiać się za psychiczną wariatką w "imię miłości" to nie chciałabym mieć z Tobą nic wspólnego...
Po cholerę Ty ją zmuszasz do tego związku?! Broni się dziewczyna rękami i nogami, ale nie! Ty na siłę tworzysz parę... Tak się zastanawiam kto z Was dwojga jest bardziej psychiczny...
- Marzyciel
- Net-facet
- Nieaktywny
Ona z Tobą nie będzie choćbyś stanął na rzęsach i zaśpiewał serenadę.
Obudź się zanim będzie za późno!!
Teo. Nie oszczędziłaś mnie. Wszystko co napisałaś może się zgadzać. To tak strasznie boli ale chyba nie będę miał wyjścia. Tobie dziękuję szczególnie. Bardzo mi wstyd za samego siebie.
- Emilia
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Nie do końca BabaOsiadła. Pewnie, że złapałbym się każdej rady, która da mi nadzieję na lepsze jutro z Martą. Bez niej nie potrafię sobie poradzić. Czuje się jak dziecko we mgle. Bez najmniejszej motywacji. Jest dużo racji w tym co napisała Emilia. Może kocham ten stan jaki jest kiedy między nami jest dobrze. Dlaczego z nią jestem? Bo pachnie tak, że łagodzi moje nozdrza, bo brzmi tak, że cisza stała się nieatrakcyjna, bo mnie potrzebuje a ja najwyraźniej jestem stworzony żeby być jej potrzebny. Bo nie mogę przestać o niej myśleć. Bo mój dom bez niej nie jest domem.
Jejuuuu, jaki ty romantyczny jesteś 
. Miłość i życie we dwoje to ciężka praca, a nie zapach, głos itp.
Ty jesteś uzależniony od uczucia o do tej dziewczyny.
Poza tym, pozwól że zestawię twoje zdania ze sobą:
"Dlaczego z nią jestem? - Bo pachnie tak..."
"Dlaczego z nią jestem? - brzmi tak..."
"Dlaczego z nią jestem? - bo mnie potrzebuje"
"Dlaczego z nią jestem? - Bo nie mogę przestać o niej myśleć"
"Dlaczego z nią jestem? - Bo mój dom bez niej nie jest domem"
Ja nigdy nie użyłabym takich argumentów, gdyby ktoś mnie zapytał, dlaczego jestem z moim facetem. Nie jestem z nim dlatego że pachnie albo dlatego, że mi się jego głos podoba. Nie jestem z nim, bo mnie potrzebuje (pffff na co mi niesamodzielny facet??), potrafię o nim nie myśleć i co więcej, jestem w stanie żyć bez niego. Nie jestem uzależniona ani od niego, ani od uczucia. Tobie by się przydało odciąć od tej dziewczynki definitywnie, znaleźć sobie jakieś absorbujące zajęcie, żeby o niej nie myśleć i koniecznie pójść na terapię. Nie dla par, ale dla siebie.
Ona nie jest potworem. Stara się jak ma poukładaną sytuację. Problem w tym, że najmniejsze ziarnko zakłopotania powoduje u niej lawinę zarzutów,ataków. W 99% wyssanych z palca.
Stara się, kiedy widzi że mogłaby stracić źródełko dochodu, frajera, który zrobi dla niej wszystko i wszystko jej kupi 
. A lawina zarzutów i ataków świadczy o niestabilności emocjonalnej. Nie reaguje tak, jak powinna zareagować dorosła kobieta. Ile ona ma lat? 19?
Przed chwilą zadzwoniła do mnie jej mama twierdząc, że Marta płacze i że mam przyjść i usiąść z nimi przy stole. Rozmowa była dosyć ostra. Szkoda, że bezproduktywna. Odważyłem się powiedzieć co mnie boli bo nalegała. Usłyszałem, że ona chroni Martę przede mną.
Pewnie, że medal ma dwie strony ale tyranem nie jestem.
A może jej mamusia wie, jaka to mała, wredna bestia i raczej chroni ciebie przed nią?
18 2011-10-31 21:23:31 Ostatnio edytowany przez BabaOsiadła (2011-10-31 21:34:08)
- BabaOsiadła
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Do tego, co napisała Teo, dodam: KOCHAJ SIEBIE! Tylko wtedy ktoś inny obdarzy Cię miłością i szacunkiem. A Ty masz skłonność do wchodzenia w rolę przyklejonego do buta gówna, którego żadnym sposobem nie idzie strząsnąć. Żadna kobieta nie uszanuje mężczyzny, który się przed nią płaszczy - pamiętaj o tym w kolejnym związku.
I nie wstydź się. Poprzedni związek Ci się rozpadł, zapewne byłeś spragniony miłości i uczepiłeś się tej głupiej gówniary. Kochać to nic złego. Ale upadlać się w tak kretyński sposób, owszem.
A załóżmy, że jakaś dziewczyna powie: - Stary, kup mi auto! Uwielbiam jeździć! W zamian za to pobiję Cię, wyśmieję Twoje umiejętności seksualne, będę Cię obgadywać z kumplami i zdradzać na prawo i lewo. - Co myślisz o osobie, która składa Ci taką propozycję? Jakaś idiotka, nie? Ma Cię za totalnego frajera, nawet nie stara się tego ukryć i traktować Cię dobrze w zamian za prezenty. Taka właśnie jest Twoja Marta...
Tak....czas już zacząć zapominać.....ciężko będzie, ale dasz radę! ŻYCIE jest krótkie....
powodzenia!
20 2011-10-31 21:49:06 Ostatnio edytowany przez Teo (2011-10-31 21:52:34)
Pozwolę sobie wkleić tutaj tekst "Baranka" Kazika. Uważam, że pasuje IDEALNIE do Twojego podejścia
Ech ci ludzie, to brudne świnie, co napletli o mojej dziewczynie
Jakieś bzdury o jej nałogach, no to porostu litość, trwoga
Tak to bywa gdy ktoś zazdrości, kiedy brak mu własnej miłości
Plotki płodzi, mnie nie zaszkodzi żadne obce zło na mój sposób widzieć ją
ref.
Na głowie kwietny ma wianek, w ręku zielony badylek
A przed nią bieży baranek
A nad nią lata motylek
A przed nią bieży baranek
A nad nią lata motylek
Krzywdę robią mojej panience, opluć chcą ją podli zboczeńcy
Topić chcą ją w morzu zawiści
Paranoicy, podli sadyści, utaplani w brudnej rozpuście, a na gębach fałszywy uśmiech
Byle zagnać do swego bagna
Ale wara wam ja ją przecież lepiej znam
ref.
Na głowie kwietny ma wianek, w ręku zielony badylek
A przed nią bieży baranek
A nad nią lata motylek
A przed nią bieży baranek
A nad nią lata motylek
Znów ją widzieli z jakimś chłopem, znów pojechała do San Tropez
Znów męczyła się, Boże drogi!
Znów na jachtach myła podłogi, tylko czemu ręce ma białe?!
Chciałem zapytać, zapomniałem
Ciało kłoniąc, skinęła dłonią
Wpadła skronią w skroń
Znów zapadłem w nią jak w toń
Ta dziewczyna pięknie się stara
Kosi pieniądz, ma Jaguara
Trudno prace z miłością zgodzić
Rzadziej może do mnie przychodzić
Tylko pyta kryjąc rumieniec
Czemu patrze jak potępieniec
Czemu zgrzytam kiedy się pyta czy ma ładny biust
Czemu toczę pianę z ust
ref.
Na głowie kwietny ma wianek, w ręku zielony badylek
A przed nią bieży baranek
A nad nią lata motylek
A przed nią bieży baranek
A nad nią lata motylek
PS
Polecam się na przyszłość, jeżeli trzeba kogos otrzeźwić nie mam z tym żadnych problemów.
Napisałeś, że ona Cię potrzebuje... Prawda jest taka, że Ty sobie to wmówiłeś i ratujesz ją na siłę, a ona ani pomocy ani ratunku nie potrzebuje. Natomiast Twoje dziecko i owszem, potrzebuje Cię bardzo. Mam wrażenie, że postawiłeś sobie za cel "uratowania" jej z tego bagna w którym się znalazła. Wierzysz, że w głębi duszy jest dobrym i ciepłym człowiekiem, ale nie dopuszczasz do siebie myśli, że ona żyje tak jak ona chce i WYBRAŁA takie życie, sama. Nie uratujesz jej, nie pomożesz, nie rzuci się się wdzięczna na szyję za 10 lat, że jej pomogłeś. Ona NIE CHCE, Twojej pomocy.
Dobra już ludzie. Nie martretujcie mnie. Wiem co mam zrobić. Dziękuję Wam.
Naprawdę pomogło mi to forum. Nie za dużo już muszę myśleć bo prawie wszystko zostało przez Was napisane. Księżniczka Marta napisała mi sms, że chciałaby przyjść o 16.30. Wróciliśmy w czwartek z Madrytu i od tego czasu nie spędziliśmy wspólnej chwili a ona nie nocuje w domu i chcę przyjść o 16.30. Odpisałem żeby się nie spieszyła. Piątek miałem wolny więc jest to mój piąty dzień, który spędzam sam. Czasem uda mi się dostać córeczkę od jej matki bo mój czas z nią zaczyna się dopiero w czwartek. Moja córka to będzie główny element w procesie aby zapomnieć. Zbroję się. Ta rozmowa nie będzie z mojej strony ofensywna, przynajmniej nie będzie to ofensywa szalona. Nie zamierzam się też bronić. To będzie atak pozycyjny. Na początku Marta jak zwykle przystąpi do szaleńczego ataku. Zaczną się niepotwierdzone oskarżenia kierowane w moją stronę w charakteryzującym ją chaosie. Wtedy dostanie jedną albo ze dwie kontry, które sprowadzą ją na ziemię. Więc plan już mam.
- Marzyciel
- Net-facet
- Nieaktywny
A gdzie się umówiliście i co chcesz "osiągnąć" na tym spotkaniu?
Nie no przyjdzie do mnie do domu. Spakowała sobie wcześniej walizki, które stoją na moich oczach. Co chcę osiągnąć. Opcje są dwie.
1. Wyraża skruchę, przeprasza i obiecuje że taka sytuacja się więcej nie powtórzy. Dodatkowo zaczyna dokładać się do naszego życia. Może to ją nauczy dbać i nie niszczyć rzeczy, za które zapłaci. Ciągle ją kocham i na to bym raczej poszedł.
Niemniej jednak znam Martę i wiem, że takie słowa nie przejdą jej przez usta. Szczególnie, że jest ona w jej mniemaniu permanentnie niewinna. więc:
2. Zabierze torby i pójdzie do mamy. Zaproponuje jej, że odwiozę ją z rzeczami ale jej honor i duma nie pozwolą by się zgodzić.
A później będzie samotność i ból. Walka ze sobą i z emocjami. Córka i praca. Znajomi i nowe wyzwania. Dlaczego mam nie dać rady skoro znoszę to każdego dnia. tak naprawdę wiele się nie zmieni. Poza pustą półką w łazience.
- Marzyciel
- Net-facet
- Nieaktywny
A nie myslałeś o tym żeby wziąść te walizki, zawieźć je już teraz, wrócić do domu i zacząć normalnie żyć?
Mogę się założyć że do 1630 nie będziesz myśleć o niczym innym i się katować nadzieją?
Skróć swoje męczarnie 
Myślałem o tym. Wiem, że siedzi sobie z mamą. Oj jakże bym sprawił jej mamie prezent imieninowy. Mogłaby sobie zrobić krzywdę uderzając się głową o sufit podczas wysokiego skoku radości. Ale wiesz co? Mam ten promil nadziei. wulgaryzm nie mam!!! Przecież to niemożliwe. Ale nie pojadę. Nie chcę widzieć się z jej rodziną. Nie zostawię walizek przed drzwiami. To nie w moim stylu. Ja ją kocham. Powiem jej dokładnie jakie są przyczyny mojej decyzji. Nie można tak skreślić tak długiego okresu. I wiem, że będzie mnie pomawiać, ironizować itd. I dziś właśnie to ma dodać mi sił. Jestem już nieźle uzbrojony.
Enigmatyczne i soczyste "K", jako interpunktor nie leży w dobrym tonie.
moderatorka apoteoza
- Marzyciel
- Net-facet
- Nieaktywny
Wszystko fajnie tu i teraz na forum..
Ale co będzie jak ją zobaczysz, jak się okaże że się stęskniła, będzie się uśmiechać, przytulać czy wtedy też będziesz twardy?
Nie ma takiej opcji. Ona nie tęskni. Nie będzie uczuć. Będę twardy.
- Marzyciel
- Net-facet
- Nieaktywny
No to powodzenia, daj znać jak poszło!
pewnie że dam
Dama przyszła. Na wstępie nazwała mnie głupkiem. Powiedziałem, że nie będę tolerował wyzwisk. To się jej najwidoczniej nie podoba i pakuje resztę rzeczy. Nie jest miła ale dam radę. Dzisiaj nie wyprowadzi mnie z równowagi.
- vinnga
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Przecież Ty znasz każde jej posunięcie. Ona nawet nie umie Cię zaskoczyć. Więc w każdej chwili wątpliwości pomyśl, jak ona by się zachowała. A potem pomyśl jak to dobrze, że teraz będzie strzelać fochy tylko mamusi.
Masz dziecko. Znaczy, że Marta nie jest pierwszą kobietą, którą kochałeś (prawdopodobnie). Więc już wiesz, że miłość czasem mija i można się na nowo zakochać w kimś innym. Oczywiście ideałów nie ma, ale uwierz, że 99% kobiet, które chodzą po tym świecie zachowuje się bardziej normalnie niż Twoja księżniczka.
Cholernie dziwne uczucie. Ależ emanuje z niej złość. Zawsze tak jest jak wraca od mamy. Naładowana "dobrymi radami", bez odrobiny nawet skruchy, uświadomiona o swojej dozgonnej niewinności. To bardzo ciężkie chwile ale idzie mi dobrze. To nie jej pierwsza wyprowadzka ale ja mam już dość upokarzania. Ostatnia.
To prawda. Marta nie może mnie zaskoczyć niczym. Dokładnie wiedziałem, że tak to się skończy. Wiedziałem to gdy z uporem prosiłem ją wczoraj aby wróciła na noc po imieninach mamy. Kiedy się nie zgodziła byłem pewien, że jej nastawienie będzie takie jakie jest. Może liczyłem na więcej klasy. Może liczyłem na rozmowę.
Ale to sprytne. Właśnie zrozumiałem po co Marta dostała w ostatnim czasie od mamy wielką torbę.
Już? Pozbyłeś się pasożyta?
Cześć i czołem. 13 miesięcy po Waszych radach udało się. Cholera może jeszcze nie do końca ale jestem na dobrej drodze. Walczę ze sobą w chwilach słabości i widzę postępy. Marta wróciła do mamy. Twierdzi, że mnie kocha ale to przypomina mi raczej chwilowy szok i aktorstwo. Nie wiem dlaczego bo ostatnie pół roku nie było najlepsze. I tutaj, nie wiem dlaczego z dumą, przyznam że mam sobie wiele do zarzucenia. Nie byłem już chyba taką cipą wołową.
Moja historia skończyła się na tym, że 13 miesięcy temu Marta pakowała swoje rzeczy. Wyprowadzała się. Oczywiście ból, który opisywałem był nie do zniesienia. Ból generował potrzebę ukojenia. Poza Martą nie było innego przeciwbólowego środka a to oczywiście doprowadziło do kolejnego upokorzenia się.
Podkreśliliśmy etap. Zniknąłem z tego forum nie dziękując Wam żeby nie zaogniać sytuacji no i oczywiście ze wstydu bo wszyscy widzieliśmy że 2+2=4 a mi po raz kolejny wyszło 13. Dni mijały. Czasem było lepiej, czasem gorzej.
Np. w jednej z kłótni powiedziałem do niej "aj weź spierdalaj" - taki ze mnie gentleman. Stało się. Zabrała gadżety i wigilie spędziłem w ciemnym domu z parówką w lodówce. Kurwa mać jak mi to wiele dało wtedy. Już nigdy nie było tak samo. To, że pisała byłemu że seks ze mną to nic w porównaniu z tym co wyprawiała z nim odeszło na dalszą półeczkę. Wszystkie jej świństwa straciły siłę rodzajową. Pojawiła się nowa hybryda Marty. I nie będzie w tym poście słowa o jej mamie. Jest jaka jest. Starszych ludzi się nie przekona. To Marta jest kluczem. Jeśli wchodzę do rybnego czuję rybę. Jeśli zostanę tam kilka dni to tak czy owak rybą przejdę. Ja nie chcę śmierdzieć rybą więc w rybnym staram się być tylko tyle ile jest to konieczne.
Wracając do tematu. Święta się skończyły. Aniołowie namówili Martę aby wróciła. He he. Tyle było powrotów, że można by je numerować dla ułatwienia. A więc 17 powrót charakteryzował się ustaleniem, że musimy zmienić otoczenie. Tutaj był sąsiad, który czasem wpadł, czasem wypiliśmy drinka, czasem dwa a czasem nawet pół litra - skaranie boskie. Oczywiście nie byłbym fair gdybym nie dodał, że w przekonaniu Marty tak się działo każdego dnia. Zresztą zawsze padały takie zwroty: non-stop, każdego dnia, zawsze itd. Pytanie o konkretyzację spotykało się z agresją bo przecież jak się zastanowiła to odpowiedzi brzmieć powinny: pół roku temu, nie pamiętam itd.
Moja sytuacja finansowa to tragedia ale zmieniliśmy mieszkanie. Znowu jak w życiu. Raz lepiej, raz gorzej. Zaczęła mieć swoje życie. Koleżanki, praca. Nie będę oszukiwał, że jak kobieta ma swoje życie to zaczynają się problemy. Trzeba to umieć godzić. Kiedy większą ekipą składaliśmy sobie życzenia sylwestrowe jej nie było. Była piętro niżej i przez 20 minut śmiała się rozmawiając z nowym kolegą z pracy. Może to nic. A może to coś. Zachowałem spokój. Ale nagromadzenie takich pierdół sprawia, że może się chcieć przestać kibicować kobiecie w pracy zawodowej.
Później kilka razy dostałem w ryj. Najczęściej za obojętność. Morda nie szklanka. Aż dopadł mnie pech. Bez jaj to było coś strasznego. Wychodzę z domu i mandat. Kolejny mandat. Jestem pod domem, dzwoni ojciec, odbieram i trzeci mandat za gadanie przez telefon w aucie. Straciłem pracę. Masakra jakaś myślę. Marta mówi że mam nie wychodzić z domu bo znowu coś się stanie. Ale zaprosili mnie na rozmowę w sprawie pracy więc jadę. Jadę bez rejestracji bo mi ją ukradli. Po rozmowie nie ma samochodu. Fuck. Na szczęście nie ukradli tylko odholowali. 600 zł i kilka godzin. Następny dzień nie wychodzę żeby nie kusić losu to na drugi dzień mój samochód znajduję przeorany przez jakiś inny czerwony, którego nigdy nie znajdę a przecież mam tylko OC . No wściekły jestem na cały świat a dodatkowo każdego dnia odbieram telefon że w procesie aplikacji do pracy wybrany został inny kandydat.
Resetuję się i cały niemalże dzień gram na kompie. Ja leżę. Marta sprząta. Prosi mnie żebym jej pomógł zrobić obiad. Mówię, że się źle czuję. Podnosi głos. Ja wypalam ripostą. I nie ma jej. Szósty dzień. Bo już nie mam sił żeby wracała.
Nie chcę akceptacji. Nie chcę też krytyki. Nie krzywdźcie mnie. Bądźcie ze mnie dumni.
pozdrawiam,
- fairytale
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Przeczytałam Twojego pierwszego posta, kilka porad pod nim i tego ostatniego.
Nie wiem czy dobrze rozumiem (późna już pora) ale wy wróciliście do siebie ZNOWU?!?!
Ta Twoja Marta nie jest zbyt normalna. Według mnie to jakaś wariatka (i chyba nie tylko ja na tym forum tak myślę) Ale Ty raczej nie jesteś lepszy skoro po raz kolejny jesteś z tą kobietą. Cyrk po prostu, brak słów. Śmiac sie tylko można Powodzenia mimo wszystko, może zmądrzejesz kiedyś. Tego Ci życze.
Lubie kabarety i nawet szukalam jakigos w necie bo spac nie moge ale jak przeczytalam Twojego posta to sie tak nasmialam, ze mnie jutro brzuch bedzie bolal. Na nic innego juz nie mam sily haha.
Nie zgadzam sie z innymi, moim zdaniem powinniscie zostac razem bo jedna durnota takiej drugiej durnoty nie znajdzie a jakos ludzie musza sie parowac!
I nie uzywaj przeklenstw bo cie Apoteoza zbanuje a ja bym bardzo chciala sie dowiedziec jak wam sie dalej 'uklada'. hahahahaha
Przeczytałam Twojego pierwszego posta, kilka porad pod nim i tego ostatniego.
Nie wiem czy dobrze rozumiem (późna już pora) ale wy wróciliście do siebie ZNOWU?!?!
Ta Twoja Marta nie jest zbyt normalna. Według mnie to jakaś wariatka (i chyba nie tylko ja na tym forum tak myślę) Ale Ty raczej nie jesteś lepszy skoro po raz kolejny jesteś z tą kobietą. Cyrk po prostu, brak słów. Śmiac sie tylko można
Ja taki sam szok Fairytale przeżyłem. Przybij pionę.
Ad Autor po męsku Ci napiszę krótko, ale treściwie. Panie odwrócie wzrok i pomińcie dalszą część ----- to nie dla kobiecych oczu --------------- WYHODUJ JAJA WRESZCIE!
fairytale napisał/a:Przeczytałam Twojego pierwszego posta, kilka porad pod nim i tego ostatniego.
Nie wiem czy dobrze rozumiem (późna już pora) ale wy wróciliście do siebie ZNOWU?!?!
Ta Twoja Marta nie jest zbyt normalna. Według mnie to jakaś wariatka (i chyba nie tylko ja na tym forum tak myślę) Ale Ty raczej nie jesteś lepszy skoro po raz kolejny jesteś z tą kobietą. Cyrk po prostu, brak słów. Śmiac sie tylko możnaJa taki sam szok Fairytale przeżyłem. Przybij pionę.
Ad Autor po męsku Ci napiszę krótko, ale treściwie. Panie odwrócie wzrok i pomińcie dalszą część ----- to nie dla kobiecych oczu --------------- WYHODUJ JAJA WRESZCIE!
HAHAHAHHAHA, dobre ale juz przestancie bo nie zasne!
A prosiłem by odwrócić wzrok. Ty niegrzeczna Fey. To ta pokusa Ewowa?:D (Mam nadzieję, że nie obrazisz się za spoufalenie, jak inaczej to przepraszam.)
Poważniej i więcej napiszę, ale nie dłużej, bo sprawa prosta jak budowa cepa. Ona robi z Tobą wszystko co chcę, bo nie masz za grosz do siebie szacunku. Nie musi się z Tobą liczyć, bo i po co? Dla niej to Ty jesteś jak karaluch co się zalągł w kuchni, zawsze się pojawi choćby nawet nie chciany.
Kobieta jest emocjonalna z natury i to jest piękno. Inaczej to by nie miał kto dzieci wychowywać. My mamy do tego ograniczony umysł. Za to mamy racjonalny zmysł. A Ty doprowadziłeś, że macie w związku 2 kobiety. Obie są emocjonalne. Bądź mężczyzną i nie każ Jej być racjonalnym i stanowczym, bo to Twoja działka. Ona, biedna wszystkiego nie może robić. Jej jest emocjonalność. Ona się z tego wywiązuje znakomicie. To Ty jakiś taki jesteś nieodpowiedni.
W ogóle to Cię proszę pozbieraj się człowieku, bo Twoja biedna córka dostanie skrzywiony obraz mężczyzn. Już da tej córki byś z siebie błazna nie robił.
- fairytale
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Ale zauważcie tez, że autor postu odzywa się do tej swojej Marty słowami "spier...aj". No więc tak się zastanawiam, czy oni po prostu nie są siebie warci
No jakby do mnie tak facet powiedział to ja też bym odeszła od niego. Tylko że nie na kilka dni, tylko na zawsze. A oni będą do siebie wracać i się rozchodzić z tysiąc razy... Patologia.
Trzeba mieć trochę oleju w głowie i być świadomym konsekwencji swoich słów i czynów. Autor postu nie ma tej swiadomości. Papla co mu ślina na język przyniesie i robi wszystko pod wpływem impulsów i emocji. Jezeli się podejmie decyzje, ze się od kogoś odchodzi to trzeba to zrobić. Raz, a dobrze. A nie zmieniać zdanie co 5 minut. Tyle, że tej Marty tez nie można tłumaczyć jej emocjonalnością. Każdy ma jakieś emocje, to normalne. Tyle że człowiek ma też rozum i powinien umieć z niego korzystać.... Ja też czasem się czymś wkurze, czasem mam ochotę wybuchnąć, ale pojawia mi się w glowie ostrzeżenie "nie rób tego, uspokój się". No i emocje opadają i wiem, ze wybuchnięcie byloby po prostu głupie. A jeżeli ktoś nie umie kontrolowac swoich emocji... To się leczy
Fairytale tutaj to tą emocjonalnością to sobie sparodiowałem i cały ten układ z racjonalnością. Z resztą się zgadzam. Zwłaszcza, że szacunek musi być obustronny.
- fairytale
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
No tak, w sumie nie wiem czy ten temat można brać tak do końca na poważnie... Bo zdaje mi się, że autor i tak zrobi to, co będzie uważal, a nasze rady są zbędne.
Dlaczego ją kochasz? Z jakiegoś powodu jesteś w tym związku. W swoim poście skupiasz się na negatywach. A ja zapytam: co Ci daje Marta, że z nią jesteś? Jakie potrzeby zaspokaja?
Ja myślę, że on się Biedny zżył, przyzwyczaił jak do ręki.
- fairytale
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
a ja myśle, ze do siebie pasują. Jedno napędza drugiego no i w ten sposób wieczna adrenalinka i problemy. To ich nakręca do życia
Nie sposób się nie zgodzić z każdym z Was. Nie mam zamiaru się obrażać. Nie ma dni, żebym sam siebie nie nazywał "cipą". Nikogo nie obrażając. Poza mną oczywiście. Dlaczego ją kocham i czy ją kocham? Nie wiem. Wiem tylko, że przez ostatnie 6 dni nie mogłem zasnąć bez wódki, nie mogłem nic zjeść i nic konstruktywnego zrobić. Jasne, że jak słucham podobnych opowieści to też jestem kozak i mówię "stary odpuść". Mimo, że moje funkcjonowanie ostatnio przypomina wegetację chwasta starałem się trzymać decyzji, że to koniec. Trzymać się ale nie wyobrażać sobie tego. Wczoraj przyszła i nie mogłem znieść jej płaczu. Powiedziała, że kocha. Chciałem ją przytulić ale jeszcze walczyłem ze sobą. Wyszła więc. Bolało godzinę, drugą, piątą. Dostawałem smsy, że mnie kocha a ja nie potrafiłem w końcu nie odpowiedzieć. Ok. 23 napisałem. Zapytałem czy nie chcę posiedzieć obok. Odpisała że chce i żebym po nią przyjechał bo się źle czuje. Kiedy byłem już w samochodzie zmieniła zdanie i napisała, że jednak nie da rady. Starałem się ją przekonać ale jak Marta mówi nie to nie ma gadki. Więc może nasz związek to nie dwie babki tylko się wymieniliśmy. Szlajałem się po kampinosie i wpadła mi myśl głupsza niż nawet ja. Zadzwoniłem do niej i powiedziałem, że właśnie mnie zabiła. I koniec. Pozbierałem się i jak wróciłem pod blok zobaczyłem jej samochód. Jechała już do domu. Odwiedziła moich sąsiadów żeby mnie "ratować". Tłumaczyła to szokiem. Pojechałem za nią pod blok jej mamy. Chciałem ją namówić aby pojechała ze mną do naszego domu ale bez szans. Nawet ją wpakowałem do samochodu siłą ale przecież się z nią nie będę szarpał. Sekundy to trwało i pojawiła się jej mama. Wsiadła do samochodu i zaczęła mnie szarpać. Też byłem ściekły. Ale i jej wściekłość rozumiałem. Nie wiem jakim cudem w końcu wyszła. Szepnęła Marcie coś na ucho i poszła. Pojechaliśmy z Martą do nas. Mama Marty oczekiwała na nią więc przy mojej pomocy Marta napisała że zostaje. Płakaliśmy, kochaliśmy się, znowu płakaliśmy, znowu sex, śniadanie, film. Aż wreszcie zadzwonił brat Marty opieprzyć ją, że zostawiła mamę w domu samą w takim stanie itd. Że wszyscy się martwią czy jej nie pobiję albo coś. Ta znowu w płacz. Ubrała się i odwiozłem ją do mamy. O 16. Nie wiem czy wróci. A raczej wiem, że zachowawczo żeby mnie bardzo nie skrzywdzić napisze, że dziśiaj zostanie u mamy a jutro porozmawiamy. Albo z a tydzień.
I co z tego, że wszystko wiem. Dajecie rady co zrobić. Nie chcę takich. Napiszcie mi jak?
49 2012-07-21 19:13:08 Ostatnio edytowany przez Nilos (2012-07-21 19:14:09)
Sam ostro Ci napisałem, ale to też nie może być tak byś o sobie pisał. Nie możesz się przybić do krzyża i być pieskiem do uderzania.
Recepta prosta - wyjedź na 2 tygodnie na urlop z córką i nie odzywaj się. Zmień miejsce przebywania. Wiem, że jest ciężko z pracą i braniem urlopu, ale postaraj się. Ta kobieta Cię nie kocha, Ty Ją też. Przyzwyczaiłeś się Biedaku do tego marazmu."To są niekończące się powroty". Czas się odzwyczaić.
Czekałem 5 godzin. Napisałem że przecież miała mi dać jakieś info. Zadzwoniła i powiedziała, że się rozstajemy. Tylko, nie wiem po co chce jeszcze przyjść do mnie? Poprosiłem żeby nie przychodziła ale nie wiem czy posłucha.
Jak nie chceszto Ją nie wpuszczaj i będzie spokój, albo opuść lokum na 2 dni.
- fairytale
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Ktoś z Was musi w końcu to zakończyć. No chyba, że dobrze Wam tak co chwile rozstawać się i schodzić w kółko... Ale jaki to ma sens?
Jak zerwać? No normalnie, najpierw podejmujesz decyzje że się nie widujecie. I tyle. Po prostu urywacie kontakt. Mówisz, ze nie chcesz już z nią być i żeby Ci dała spokój. Tak jak napisał Nilos, dobrym sposobem jest wyjechanie gdzieś i oderwanie się od wszystkiego. Po prostu konsekwencja w działaniach. Sam napisałeś że jej nie kochasz. No skoro już to wiesz, to jakiej motywacji jeszcze potrzebujesz, aby w końcu zerwać kontakt?
Poczytaj sobie wątki na tym forum. Tutaj wiele osób pisze, że zerwało ze swoim partnerem. I owszem było ciężko, ale zrobili to, bo wiedzieli że to jest rozsądna decyzja i że nie mają innego wyboru, bo ich związek nie ma sensu. Da się, tylko trzeba chcieć i jeszcze raz powtarzam: decyzja i konsekwencja.
To nie jest trudne, tylko trzeba wiedzieć czego się chce. I z tym macie największy problem, bo Ty i Marta sami juz nie wiecie czego chcecie, motacie się jak dzieci we mgle...
No oczywiście możesz też podjąc decyzje, że chcecie byc razem. Tylko Wy chyba tak nie umiecie, bo zaraz znowu zaczniecie się rozchodzić. Wiec sam widzisz, że w Waszym wypadku to i tak nie wypali.
Twoja decyzja, jesteś dorosły. Nikt nie mówił że będzie łatwo.
Mnie to naprawde przeraza.. zalozyles temat miesace temu, ze wasze zycie jest strasznie niestabilne i co rusz cos sie dzieje. Napisales wczoraj, po dluszej przerwie, ze jestescie razem, a dzis znowu, ze ona jezdzi tylko miedzy mieszkaniem Twoim, a swojej mamy. Sluchaj, jesli tak to wyglada z dnia na dzien odkad zalozyles ten temat (i rzecz jasna jeszcze wczesniej, bo z jakiegos powodu to zrobiles), to ja sie zupelnie nie dziwie, ze zatapiasz smutki. Wez sie w garsc i skoncz to raz na dobre, bo rujnujesz zycie sobie, a jesli to Cie nie rusza, to rowniez swojemu dziecku, bo napewno choc w minimalnym stopniu zdaje sobie sprawe z tego co sie dzieje, a dla dziecka to niezbyt dobrze...
Nie mogłem nie wpuścić. Miała klucze. Chwila rozmowy. Ale jak można rozmawiać w świadomości że zaraz musi wracać do mamy. Nawet gdy mama dzwoniła wychodziła na balkon i mówiła że chodzi po osiedlu i zaraz będzie w domu. nie mogłem rozmawiać w takiej atmosferze. Chciałem ją mieć przy sobie cały czas. Nie byłem w stanie spędzić kolejnej nocy z sufitem. Nadeszła chwila kiedy powiedział mi, że idzie. To było jak piorun. Mimo że powtarza że mnie kocha, mimo że twierdzi, że chce iść ze mną to idzie. Zabrałem jej klucze. Siłą. Zamknąłem dom i więziłem przez dwadzieścia minut. Nic do niej nie trafiało. Ani przed ani po zajściu. kolejny piorun zachlapany moimi łzami wbił mnie do łazienki. Zacząłem targać moim mach3 po łapach. Mach3 się nie nadaje. Zupełnie. nagle zmieniła zdanie, że zostaje. Zawiadomiła moich rodziców że dzieje się ze mną źle. Zaraz tu pewnie będą. Ona leży na przeciwko i niby mnie pilnuje. Tak się kończy romantyczna opowieść. Opowieść o niedojrzałej miłości z niewidomym doradcą w tle.
I żeby była jasność. Moją małą chronię. Do 4 sierpnia jest z mamą na wakacjach. Później jest mój czas i niunia miłości dostanie aż nadto.
- fairytale
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Nawet nie będę tego komentowac. Idźcie na leczenie do psychologa, ja tutaj nie pomogę ani nikt inny z tego forum.
Proponuje Ci przeczytac co wypisujesz.
Aha, a nadużywacie alkoholu albo jakichś innych substancji?
Mam nadzieje, ze to prowokacja i jakiś trollik sobie robi żarty, bo jeżeli nie... No to brak słów.