Od kiedy zacząć wychowywać dziecko?

Kto z tym zwleka, będzie miał w późniejszym czasie przechlapane. Wyuczonych mechanizmów, których się nie zatrzymało w odpowiednim czasie, trudniej jest się pozbyć.

Trzeba też pamiętać, że dzieci wiele widzą i uczą się przez obserwację. Ten kto nie ma świadomości, że już od maleńkości pociechy wiele rozumieją i zaczynają "sprawdzać" swoich opiekunów, powinien zrewidować swoje poglądy.

Komunikacja to podstawa. Po pierwsze buduje więź, po drugie wpływa na rozwój dziecka, po trzecie od początku buduje zasady, które tworzą bezpieczny świat dla malucha.
Mówić, tłumaczyć, wyjaśniać - to podstawa. Ważna jest też mimika. Małe dziecko może nie zrozumieć kilku zdaniowego wywodu, ale gdy temu towarzyszyć będzie konkretna mina mamy i jej brak uśmiechu, będzie wiedziało, że na takie zachowanie nie ma przyzwolenia. A brak uśmiechu mamusi, to wystarczająca kara, żeby przestać

Zgadzam się z przedmówcami - nie zaszkodzi na pewno tłumaczyć już od samego początku, a czy zrozumie? ... w końcu kiedyś napewno

Tak jak wypowiadały się moje poprzedniczki,
również uważam , że maluszka należy uczyć od samego początku
co jest dobrem , a co złem .
Mój synek już dwuletni, rozumie co to znaczy ,,nie wolno,, ,
,,daj dziewczynce zabawkę, bo jest jej smutno, kiedy ją jej zabierasz ,, .
Tłumaczyłam mu to od momentu , kiedy umiał siedzieć , bawił się rączkami już sam,
chwytał zabawki itd.
Dziś jestem z siebie i jego dumna .

Natomiast znam osobę, bardzo mi bliską zresztą, która ma syna w wieku mojego.
U niego nie ma w słowniku słowa ,, nie wolno,, , ,,oddaj,, itd.
Jest bardzo przykro patrząc na to, kiedy dwójka dzieci się bawi, w czym jedno zabiera
zabawki tego drugiego , bo jest zazdrosne . A matka na to nie reaguje.
Rośnie zaś taki mały łobuz , który nie został nauczony dobrych manier.
A uwierzcie czym później nauczysz dziecko dzielenia się, będziesz tłumaczyć
tym lepiej.
Później jest baaardzo ciężko .

Wychować to wystarczy na dobrego człowieka. Wtedy rodzicem też będzie taka osobo dobrym.

Nie można za bardzo się wczuwać w to wychowywanie do roli, bo łatwo wpaść w stereotypy, które potem kształtują kobiety przywiązane do kuchni i dziecka oraz facetów przyklejonych do foteli z pilotem od TV w ręku.