Witam. Mam 41 lat i połowę życia spędziłam z człowiekiem,którego dzisiaj nienawidzę.Kiedyś strasznie go kochałam.Ślub,dzieci,byłam szczęśliwa.Niestety mojego męża zaczęło to nudzić.Zawsze miał skłonności do alkoholu,z czasem było go coraz więcej.Wyrzucali go z każdej podjętej pracy,potem długi,komornicy,awantury,wyzwiska i nie kończąca się lista kłopotów.Oczywiście przepraszał,obiecywał poprawę i to że się "zaszyje".W końcu ,finansowo było tak żle, że postanowiłam wyjechać za granicę.On oczywiście też.Dzieci (wtedy 14 i 12 lat)zostały pod dobrą opieką moich rodziców.Bardzo często jestem w Polsce.Niedługo minie 7 lat mojej syzyfowej pracy .Zresztą po co ja się rozpisuje!On nadal zatruwa mi życie,znęca się psychicznie,pije,wyzywa od szmat, teraz nawet już nie przeprasza.Uważa że wszystko jest OK.Pan i władca,taki bonusik od życia.Ja mam wiecznego doła,wymuszam uśmiech przed ludzmi i nie potrafię zakończyć tego toksycznego związku.Czy jest na to jakaś recepta????
Podobne tematy
Na pewno nie mam takiego doświadczenia życiowego jak Ty- więc nic tu po moich wypowiedziach, ale czy slyszalas kiedys takie powiedzenie, że "nalezy brac zycie we wlasne rece"? te slowa maja ogromna moc.. bynajmniej jak dla mnie.
Cały czas sobie to powtarzam i poza płaczem nie potrafię nic zrobić
Cały czas sobie to powtarzam i poza płaczem nie potrafię nic zrobić
Ze strachu przed nowa sytuacja? przed zmiana? przed tym, że powazne decyzje moga miec śmiertelnie niebezpieczne konsekwencje? ze sama sobie nie poradzisz?
Przeczytaj cały ten wątek:
http://www.netkobiety.pl/t17705.html
- Anula70
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Czego się boisz jesteś samodzielna dzieci w miarę odchowane a pasożyta należało by się pozbyć.
Rujnujesz swoje zdrowie i dzieciaków pomyśl o nich ..
Łatwo nie jest ale brnięcie dalej w tym związku w końcu Cię zdołuje totalnie.
Taki człowiek nie myśli o nikim innym tylko o sobie to tyran egoista.
Znam to niestety z autopsji.
Długo dojrzewałam do decyzji ale w końcu dojrzałam choć jeszcze trochę z nim się pomęczę to już na własny rachunek i jego problemy prawno -finansowe już mnie nie dotyczą a to duży plus dla mojej i dzieci psychiki.
Najtrudniej zrobić pierwszy krok a potem jest tylko lepiej .
Alkoholik przypiął się do Ciebie jak pijawka, a Ty choć szorujesz nosem po ziemi to niesiesz ten garb na swoich plecach. Po co? Dlatego, że go KIEDYŚ kochałaś? Że KIEDYŚ byłaś szczęśliwa?. Że masz z nim dzieci? Myslisz, że pamięć o tym kiedyś jednak go odmieni? Uzależniłaś się od cierpienia tak jak on od wódki?
Najwyższy czas z tym skończyć i uratować własne życie. Jeśli trudno Ci podjąć taką decyzję, poszukaj pomocy w poradni leczenia uzależnień. Tam zajmują się też współuzależnieniami, a to jest Twój problem.
".....długi,komornicy,awantury,wyzwiska i nie kończąca się lista kłopotów...,pije,wyzywa od szmat.."
Widocznie tego Ci potrzeba skoro tolerujesz taką sytuację od lat. Zamiast przegonić dziada wolałaś poświęcić dzieci i samej wyjechać żeby zarobić na jego długi.Czego oczekujesz, rady? Przecież wiadomo co powinnaś zrobić ale skoro do tej pory trwasz w tak upokarzającej, pogardy godnej sytuacji, to dalej nic nie zrobisz. Ty potrzebujesz żeby się nad Tobą użalać i podziwiać ze taka jesteś biedulka dzielna.Nasz los przebiega według zasady: dostajemy od życia tyle, ile żądamy i to czego żądamy (nawet jak sobie tego nie uświadamiamy).I ty jesteś tego przykładem.
Mimo wszystko jest jeszcze nikła nadzieja, że się otrząśniesz i wystawisz rachunki.Życzę Ci tego(i Twoim dzieciom) z całego serca.
9 2011-10-06 12:07:33 Ostatnio edytowany przez dzoana_g (2011-10-06 12:08:09)
Potrafilas zostawic dzieci, a nie umiesz zostawic faceta ktory Cie bije?!
Cos tu jest nie tak...
Rozumiem, ze dzieci widujesz czesto jak jestes w Polsce, ale stracilas czas kiedy dorastaly na rzecz pracy na jakiegos pijaka?
Stan z boku i spojrz na swoje zycie, chcesz tak ciagnac dalej? Co powiedzialabys kobiecie, ktora opowiedzialaby Ci taka historie, tak obiektywnie - jakie byloby Twoje zdanie, Twoja rada dla niej?
Potrafilas zostawic dzieci, a nie umiesz zostawic faceta ktory Cie bije?!
Cos tu jest nie tak...
Rozumiem, ze dzieci widujesz czesto jak jestes w Polsce, ale stracilas czas kiedy dorastaly na rzecz pracy na jakiegos pijaka?Stan z boku i spojrz na swoje zycie, chcesz tak ciagnac dalej? Co powiedzialabys kobiecie, ktora opowiedzialaby Ci taka historie, tak obiektywnie - jakie byloby Twoje zdanie, Twoja rada dla niej?
To sie nazywa uzależnienie od człowieka.. przykre są następstwa zwlaszcza spustoszenie.. takie uzaleznienie powoduje "inwalidztwo" w sferze emocji "skrzywienie" w obrazie rzeczywistosci i "zaburzenie" w obrazie własnego "ja" jako jednostki autonomicznej- niezaleznej i majacej wplyw na to co powinna zrobic aby bylo jej lepiej