Nie wiem czy mu wierzyć...:,(

Życzę Ci tego z całego serca, bo zapewne zasługujesz na faceta, który byłby godny zaufania. Ale moim zdaniem, skoro szukasz stabilizacji to nie z nim... Moja babcia kiedyś mawiała (a jej słowa zawsze się sprawdzały), że jak mężczyzna (bądź kobieta) zdradzi raz, to zrobi to po raz kolejny... Po co chcesz tracić czas na gościa, który nie docenia tego, co ma? masz jeszcze dużo czasu a ten facet w moim mniemaniu nie jest tego wart. Ja też jestem młoda,mój związek też miewał cięższe chwile ale ośmielę się stwierdzić, że mój facet mnie nie zdradził i nie zdradzał, chociaż też się rozchodziliśmy i schodziliśmy ale ze względu na 2 zacięte charaktery a nigdy przez zdradę, ani nawet jej podejrzenie... jesteśmy ze sobą już 5 lat, mamy cudną córkę i jestem dumna z tego, że mój facet był moim pierwszym i teraz jest moim mężem A ile czasu ze sobą jesteście? Daj sobie z nim spokój, on wie, że mieszkając tak daleko nic się teoretycznie nie powinno wydać, tym bardziej, że to były częste zdrady. Babiarz pozostanie babiarzem...

Opisze przykład z życia wziety:
       To mialo miejsce lata temu Kolega,lat 21 mieszka w sosnowu,za dwa lata kończy studia,jest pd jednym zwiazku 3,5 roku w którym się dusił,poznaje dziewczyne na portalu(jakim nie wiem i to nie istotne)-19 lat która mieszka w Wroclawiu,jezdzi do niej dwa razy w miesiącu jak daje rade,jak nie zostają telefony,skype,gg,ona czasem przyjeżdża,często na święta,jak jest wicej dni wolnego.On Ja kocha,gada o niej całyczas jakaz cudowna,ale bardziej w sensie cielesnym(no cóż).Mija rok w tej pieknej harmonii na odległośc,jest połowa drugiego-nie odbiera często wieczorem telefonów,wsiada w samochód i jedzie bez zapowiedzi w tygodniu.Co zastaje jak dociera do jej domu? jej nieobecnośc,brat mówi że wyszła z kolegą,był wieczór okolo 20:00 z haczkiem,poczekał w samochodzie.
Czekał długo, do 23:50 Ona wróciła i nie była sama,a pożeganaie z "kolegą" nie było takie jakim byc powinno.
Wysiadl z samochodu zadwonił do niej,tlefon po kilku próbach miał sygał,powiedział jej by wyszła przed dom bo on tu czeka.Powiedział Jej że wszystko widział,padło wiele pytan,słów wypowiedzianych w gniewie,Ona nie zaprzecała,przyznała mu się,powiedziała ze trwa to od 3 miesięcy.,Wrócił do domu, popół roku się otrząsnał,poznał dziewczyne z okolicy(też na portalu)ona była po zwiazku z facetem którym byc nie powinna,była podobnie nieszczęsliwa z sercem potrzaskanmy które zbierała jak on powoli,jednak uczucie do bylej spowdowało że ja ignorował,nie dażył ją tym czym powinien, w końcu po 9 miesiacach zerwal i..........
i wlasnie dziś po 5 latach stwierdza: Ta dziweczyna której nie traktował powaznie ktora go leczyła z tej "jedynej 300 km dalej" była ta której cale zycie szukał,cóż ironia losu że odkrył to po kilku latach i teraz rozbija się nieszczęsliwie po nieudanych zwiazkach bo nie moze odnależc tego co kiedys odszukał,co mu samo zycie w jakimś stopniu podsuneło.
I tak Dwa serca jeszcze bardziej obite przez jedno które całkowicie wyszło z calej sytuacji bez szwanku.
Co stalo się z Tą jedynąktóra myśli że była?-ona go pokochala,pokochała ponownie i Ta piękna istota na zawsze swe serce przed nim zamkneła.
Takie sytuacje mogą miec bardzo negatywne nstępstwa w przyszłości,przez to mozesz utracic kogoś naprawde wartościowego.
jesli masz podejzenia nie wahaj się a pprawda jest taka że jak ktoś zdradził raz to zrobi to ponownie,gdyż bedzie miał świadomośc że partenr wybaczy ten jeden raz wiecej,szczególnie 100 km od niego.
Po Twoim poście już widac że masz milion podejzen i nie czujesz się zbyt komfortowo psychicznie,jesteś zagubiona-daj szanse się komuś odnależc kto przywróci Ci radosną egzystencje.

Pozdrawiam.

Wiadomo, że Ci zależy, ale pomyśl sobie, że kolejne dni, miesiące z Nim sprawią, że będziesz jeszcze bardziej się angażowała, a jeśli jednak to się skończy, to potem będziesz bardziej cierpieć.... Nie mówię, że tak będzie, nie zakładam, że na pewno Cię zdradza, ale może tak być. Ja sama kiedyś też uwierzyłam, że teraz to już tylko szczerość, zaufanie, że już nie zdradzi i co? I angażowałam się, a potem cierpiałam 100 razy mocniej...

Już sama nie wiem... myślimy razem o wspólnej przyszłości, planujemy wspólny wyjazd za granicę żeby wspólnie zarobić na dom i wesele a ja nadal mam wątpliwości. A może to ze mną jest coś nie tak?

Oj młoda młoda,wyciągnij wniski z mojego wczesniejszego posta.
Zdrada to najgorsza ze wszystkich ran którą człowiek zadaje drugiemu człowiekowi.
Powiem w skrócie historie swojej zdrady- laska się "walła" wiec Ja walłem się zaraz po tym i dokonałem tego tak by sama o tym się dowiedziała a na koniec jej powiedziałem wprost-teraz powiedz ze widzisz nas dalej razem po tym.
Pocierpisz i przejdzie,rany mają to do siebie że się goją a im szybciej zaczniesz je goic tym szybciej je wyleczysz.
Nie wiem na jakim fundamencie chcecie budowac zwiazek na prawdzie?-ok ale jesli Ty też go zdradzałas(co tak zrozumialem) to zastanów się co bedzie za pare lat,bedziecie miec podejzenia wobec siebie a to rodzi wątpliwości a watplowości rodza problemy.
To nie jest tak ze zaczynacie teraz od nowa i historia jest wymazana,zawsze w Twojej czy Jego podswiadomości bedzie zarys przeszłości.
Mnie zdrada przeistoczyła w ten typ faceta który mysli jak pobawic się kosztem innych,sporo ran sam zadałem,obudziłem się jakiś czas temu.Cóż ludzie wciąz bardziej pozadają tzw. złych,bo takich ciezko jest trzymac przy sobie trzeba o nich walczyc całyczas.
20 lat to młody wiek.............

wiesz zawsze są obietnice,przysięgi..
smutne to wszystko...
ty żyjesz w strachu,boisz się że robi to dalej..

chciała bym ci powiedzieć,że będzie ci wierny..ale tego nikt nie może ci gwarantować

związki na odległość są trudne:(
zaufanie jest podstawą związku...
a myślę,że ty nie bedziesz w stanie już mu całkowicie zaufać...

no miejmy nadzieję,że wspólni znajomi dali by ci znać gdyby było coś nie tak:)
życzę ci wiary w wasz związek ale przede wszystkim ostrożności..
pozdrawiam

życie z reguły jest trudne ..
nikt nam nie obiecywał,że będzie łatwo.. i pewnie jeszcze nie raz dostaniemy kopa od życia..
ale kiedy się podniesiemy będziemy silniejsi ..
nic nie dzieje się bez przyczyny.
całe życie to jeden wielki sprawdzian
wzloty i upadki..
smutki i radości..
miłość i nienawiść..
ale zawsze przychodzi dzień kiedy jest lepiej :-)
tak więc głowa do góry.

madzia0311życie z reguły jest trudne ..
nikt nam nie obiecywał,że będzie łatwo.. i pewnie jeszcze nie raz dostaniemy kopa od życia..
ale kiedy się podniesiemy będziemy silniejsi ..

tylko że ja już coraz częściej nie mam siły się podnosić dopiero niedawno wstąpiłam w świat dorosłych i moje szczęście w nim to zaledwie jakieś 3% wszystkiego.
Czemu inni mogą mieć szczęśliwe życie pełną rodzinę która wspiera w każdej sytuacji a mój tata musiał odejść  moja mama zachorować tak poważnie a moje siostry nie traktować mnie poważnie. Muszę się uczyć i jeszcze zarabiać na siebie i mame nie jest mi lekko... jedyna osoba która mi została to Łukasz tylko on mnie umie pocieszyc gdy cos jest nie tak.

Afterday Pamietaj że to jego znajomi nie Twoi,prawdy tak naprawde Ci nie powiedzą nigdy bo beda chcieli jego dobra a zwiazek oparty na detektywach znajomych naprawde jest wartościowy i na nim zaufanie odzyskasz?NIE! bez przesady

To są moi znajomi bo z jego okolicy znam dużo więcej osób niż on sam... Jego też ale większość to naprawdę dobrzy ludzie.

jestescie dopiero przed etapem-Może by ulozyc sobie życie razem" ba nawet na wstępie do tego nie jesteście jeszcze.

Etap możebyśmy ułożyli sobie razem życia jest u nas aktualny. Tak jak już pisałam myślimy o wspólnej przyszłości o ślubie wspolnym domu. On wie że ja potrzebóje stabilizacji i chciałby założyć ze mną rodzinę tego jestem pewna.

Posłuchaj, bronisz go w naszych oczach bo widzisz, że jest negowany, mówisz, że masz ciężko... każdy ma. Może to nie czas ani miejsce na opisywanie mojego życia ale trudno... jestem prawie w Twoim wieku, mam córkę, którą utrzymuję sama bo mój mąż od 9 mies siedzi, więc dochodzi mi jeszcze robienie mu zakupów itp. i powie mi ktoś, że jestem młoda i nie warto ale pomimo mojego młodego wieku wiem co to miłość na dobre i na złe. ja mu zaufałam kiedy decydowałam się na związek z facetem który ma wyrok na karku. wszystkie grzeszki jakie popęłnił były przed naszym związkiem a później wierzyłam, że apelacje coś dadzą, gdy dostał bilet pisałam z nim odroczenia aż w końcu przychodzę z pracy a jego niema bo zabrali go nagle. i przez 5 lat naszego związku nie zrobił nic złego więc zaufanie zaowocowało. ale za błędy trzeba kiedyś zapłacić co mój mąż właśnie robi. więc co ja zrobiłam że los mnie tak ukarał? nic bo nie czuję się ukarana. mam cudowną zdrową córkę wspaniałego męża a to że los wystawił nas na próbę? teraz wiem że to miłość i że wytrzymamy wszystko. w każdej sytuacji jest cząstka czegoś pozytywnego więc znajdź coś też w twojej!!! ale daj sobie spokój z tym chłopakiem!!!

Fajnie to napisałaś. Najpierw obtrąbiłaś jak to on Cię zdradzał, a dopiero kilka postów później napomknęłaś, że Tobie też zdrada nie jest obca. I Ty mówisz o stabilizacji?

Dorośnij.

jeśli zdradzaliście się na wzajem to tym bardziej nie ma sensu  taki związek..:(
będziecie sią tak bawili ?
ty mnie zdradziłeś to ja ciebie też..
oboje dajcie sobie na luz..

Mówiąc "dorośnij" nie nawiązuję do Twojego wieku tylko do tego co napisałaś. Rozstajesz się z facetem i parę godzin później biegniesz do innego? I jeszcze tłumaczysz to "zaledwie 2 razy"? Jeśli nie rozumiesz to znak, że jesteś niedojrzała.

I Ty chcesz ślubu.. Hehe. Dużo jeszcze przed Tobą. Nie musisz przyjmować do siebie tego co piszę. Życie samo to zweryfikuje.

Pozdrawiam.

zrozumcie ze mnie nie chodzi o to ze on mnie zdradzał to już mu wybaczyłam a on wybaczył mnie.
chodzi o tą głupią niepewność czy on nie zrobi tego znów....

chodzi o to ,że ani ty ani on tej pewności nie macie..

napisałaś ,"każdy popełnia błędy"
ok -zgadzam się z tym..ale jeśli zdradziłaś raz..popełniłaś błąd-ale nie wyciągnęłaś z niego wniosków bo do zdrady z twojej strony doszło drugi raz..
i tak to u was działa w obie strony..
więc zawsze będziecie życ w nie pewności..
i nie myśl ,że uda wam się o tym zapomniec będziecie to sobie wytykac..

czemu? bo go kocham cokolwiek kto sądzi na ten temat ja wiem ze go kocham i ze chce z nim byc, chce z nim mieszkac miec z nim dzieci nie obchodzi mnie to ze jestem młoda moja młodość i tak przewija sie miedzy szkola praca opieka nad mama i nim.
po moim poprzednim ziązku przysięgłam sobie ze nigdy nie bd juz mieszkac z facetem przed slubem za dużo z nim przeszłam. dopiero gdy bd z łukaszem małżeństwem mogę z nim zamieszkać i myśleć o rodzinie nie tak jak wczesniej.
bo to co zostało mi po tamtym związku to żal nerwy w strzępach długi i rozpacz po stracie dziecka

no tak zastanawiam sie w tamtych postach nie opisałam dokładnie sytuacji. właśnie zastanawiam się i sama nie wiem dlaczego on sie stara i ja to widze ale miomo to te watpliwosci nie daja mi spokoju

Uczucie nie wystarczy, trzeba mieć jeszcze dobrze w głowie poukładane.

Widzisz, sama masz jakieś "ale". Myślisz, że kiedykolwiek będzie normalnie, z takimi wspomnieniami? Nie sądzę... Zawsze to będzie wracać... A co do Twoich słów, że jak weźmiecie ślub to on na pewno nigdy Cię nie zdradzi, nie byłabym taka pewna. Nikogo nie można być pewnym. Tym bardziej, że on już Cię zdradził.

Mnie też zastanawia czemu ludzie mówią: "Nie, on na pewno tak nie zrobi", "Nie, ja Go znam i on by tak nie zrobił". Sama tak kiedyś mówiłam, ale dostałam nauczkę i teraz wiem, że nie można być nikogo pewnym. Wystarczy wyciągnąć wnioski... Tym bardziej, że skoro on już zdradzał, to jak można napisać, że on taki nie jest, znam Go i na pewno nie zdradzi mnie po ślubie...

Ale zawsze można stwierdzić: "on już się zmienił","obiecał". Mówić można wszystko, nawet wbrew faktom.

nie dąże do słubu już teraz mówiłam ze gdy skoncze szkole mamy zamiar wyjechac i na ten slub zarobic. nie jestem wariatką i nie wyszła bym za kogoś kogo znam rok. ale chce tego. Nie sądze ze ślub zaczaruje mój swiat i stanie sie jak w bajce ale jestem pewna ze bedzie mi o wiele lzej, przede wszystkim psychiczbnie. bd miała wtedy w koncu te rodzine której mi tak brakuje. dlaczego jestem pewna ze po slubie mnie nie zdradzi bo wiem. wczesniej spotykalismy sie zadko a facet jak to facet seks to seks zaspokoił swoje potrzeby i tamta poszła w odstawkę. teraz powiecie ze to cham i śmiec wiem też tak myślałam ale mu wybaczyłam. a po slubie... małżeństwo do czegos zobowiązuje i on to doskonale wie.

Chyba sama sobie przeczysz.
A pewnym to można być śmierci.

To co mam z nim zerwac i zostać sama. Myślicie ze to takie łatwe nie wiem co powiecie czs leczy rany poznasz kogos nowego tylko kiedy w przerwie pomiedzy lekcjami czy w pracy gdzie nie mam nawet 5 minut zeby papierosa zapalic a moze w przerwie pomiedzy podawaniem leków mamie zrozumcie ze ja nie mam siły już starac sie o to zeby ktos mnie zauwazył zeby mnie ktos inny pokochał  nie cche juz zastanawiac sie czy mówic facetowi jak wyglada moje zycie czy sie nie wystraszy i nie ucieknie
nie mam juz siły tylko on mnie nakreca taka jest prawda :,(

Wierzę i współczuję.
Napisałam już wcześniej, że rozpaczliwie chcesz być na swoim. Rozumiem.

Trzymam kciuki.

Tak bardzo chce być na soim bo  taki sposób jak żyj teraz długo nie pociągnę staram sie isc cały cas jakos do przodu ale jak długo jescze dam tak rade tego nie wiem

nie nie będzie lepiej ale chyba raczej jezeli bd ze soba mieszkac to nie bd sie musiała martic o to gdzie on jest z kim ychodzi itp. będziemy razem wiadomo ze nie cały czas ale on tez pracuje i sie uczy czas ma tylko wieczorami tak jak ja

Jedno i drugie jest równie ważne i trzeba obiektywnie patrzeć na sprawę i z perspektywy rozumu i serca, a swoje obserwacje trzeba aproksymować. Jeśli chcesz być z nim, założyc rodzinę tylko dlatego, żeby nie być samą to jest to decyzja nieodpowiedzialna i lekkomyślna.

Nie to nie tak ...
Nie wyszła bym za kogos tylko dla tego co to by było za małżeństwo...
napawde dobrze sie z nim dogaduje potrafi mi pomóc gdy jest mi naprawde ciezko jest kiedy go potrzebuje ale sa takie chwile ze nie wiem juz co mam o tym wszystkim myslec :,(

nie chce go kontrolowac nie na tym rzecz polega. Chodzi mi o to ze jezeli bedziemy razem to te cholerne długie wieczory bd mogli w koncu spedzac razem oczywiscie w miare rozsadku bo co za duzo to tez nie zdrowo ale było by nam łatwiej.
mieszkajac tak daleko od siebie nie mozemy byc ze soba zasze wtedy kiedy chcemy. a gdybysmy byli razem to podejrzewam ze obydwoje uspokoilibysmy te niespokojne duchy drzemiące w naszych charakterach emocje by opadły i podejrzenia też by się skończyły

Wcale nie znaczy, że ten, kto pomaga, jest na nasze zawołanie, jest czuły nie zdradza nas. Często właśnie bywa tak, że w taki sposób chce zrekompensować to, że zdradza. Nie wiem, może ja mam takie myślenie, bo mnie takie coś spotkało. Ale dlatego wiem, że to, że mówi, że kocha, planuje przyszłość, nie znaczy, że tak jest

Cóż, zaufanie można odbudować. Musiałby ci pokazac, że jest tego zaufania warty - a to pokaże tylko czas.