Mieszkałam w piwnicy.

Nie chcę Cię martwić, ale niestety może mieć to przykre konsekwencje. Wiem, że długie przebywanie w takim mieszkaniu może spowodować wiele chorób i dolegliwośći. Pozwoliłam sobie sprawdzić, jakie konkretnie, o to co znalazłam:

" Wydzielane przez grzyby kwasy organiczne, lotne substancje toksyczne oraz milionowe ilości zarodników wytwarzanych przez grzyby w okresie owocowania, powodują silne skażenie powietrza w mikrośrodowisku mieszkalnym,
a przykre zapachy wpływają ujemnie na drogi oddechowe, drażniąc narządy powonienia, powodując złe samopoczucie, bóle głowy, senność, nudności, wymioty, zmianę rytmu oddechowego oraz niedotlenienie krwi i tkanek całego organizmu. Pleśń u osób stale przebywających w zagrzybionych pomieszczeniach może spowodować: ogólne podrażnienie nerwowe, anemię, zawroty głowy, zaburzenia przewodu pokarmowego oraz infekcję paciorkowca w powstawaniu choroby reumatycznej. Pleśnie wytwarzają ogromne ilości zarodników. Grzyby te atakują m.in. płuca, układ nerwowy, gałkę oczną, mięsień sercowy i wywołują inne schorzenia, ogólnie objęte nazwą aspergilozy. Jak wynika z referatu prof. Juliana Aleksandrowicza z Akademii Medycznej w Krakowie i najaktualniejszego stanu wiedzy (UNESCO) - choroby ludzi wywołane trującym działaniem mykotoksyn, czyli metabolitów pleśni (grzyby zwane rakotwórczymi), mają ścisły związek z powstawaniem chorób nowotworowych, takich jak: rak wątroby, rak płuc, rak przełyku, rak żołądka, guzy mózgu i białaczka."

Myślę, że powinnaś pójść do lekarza pierwszego kontaktu, przedstawić mu sytuację i on powinien dać Ci skierowania na konkretne badania. Sama się na tym, aż tak szczegółowo nie znam, aczkolwiek wydaje mi się, że bez skierowania to ani rusz

Teraz staramy się o dziecko, czy są jakieś możliwe konsekwencje dla płodu?

Dzięki. Po prostu pójdę do lekarza, powiem co i jak  i poproszę o skierowania na cokolwiek się da... W tych pomieszczeniach przebywałam od poniedziałku do piatku, w weekendy mnie nie było.

Jesli jestem w ciazy, a na to wskazuje, to zaszłam w nią już po przeprowadzce. Mieszkanie tam było najgorszym okresem w moim życiu. Nie było tam grzybów na ścianach, nic nie ciekło itp - ale juz za meblami zielono. Nivc nie schło, wszystko mokre, wilgotne. Umyta podłoga potrafiła nie wyschnąć przez 3 dni. Pościel śmierdząca, za przeproszeniem (nikogo nie urażając) starszym człowiekiem. Taką wilgocią, pleśnią. Mogłam zmieniać pościel codziennie, nic nie pomagało.

ja za malolata bylem na 2 rocznym wygnaniu oczywiscie zartuje, ale wyjechalem na 2 lata i mieszkalem na tak zwanym ranczu, i warunki byly tam naprawde ciezkie. i poza zwyklym przeziebieniem nic mi nie bylo. co innego male dziecko, tu bym nie ryzykowal ;p

Mi też nic nie jest, na razie, chodziło mi raczej o takie "długofalowe skutki". nie chorowałam ani razu gdy tam mieszkałam, nie wiem sama czemu. Mam właściwie dobrą odporność. Pracuję z dziećmi, nikogo niczym nie zaraziłam, a łupieżu póki co nie mam, ale zastosuję Nizoral, w sumie nawet mam w domu, bo mój facet używa - mieszkam teraz u Niego. Ubrania poprałam wszystkie, w najwyższej temperaturze, w jakiej się dało. U mnie za łóżkiem nie było tak źle. Właściwie normalna ściana, tylko pościel była wilgotna, smierdząca grzybem... Weekendami wyjeźdżałam stamtąd. Dlaczego mieszkałaś w takich warunkach 7 lat? To był Twój dom rodzinny?