Juz nie mam sily walczyc :-(

Przede wszystkim chce powiedzciec Ci, ze bardzo Cie podziwiam,ze dalas rade przejsc przez to wszystko sama ja mialam podobna sytuacje ale nie taka sama babcia mnie zawsze upokarzala i tak jest do dnia dzisiejszego poniewaz rodzicow stracilam jak jesczcze bylam bardzo mloda nastolatka, gdy mialam jeszcze 18 lat wyjechalam za granice by odpozac od tego wszystkiego i tak juz poltora roku tu jestem.
Z tego co piszesz, maz ewidentnie Cie ignoruje a zebys dala mu spokoj to po prostu zmienia sie na raptem kilka dni. Porozmawiaj z nim jeszcze raz on powinien zrozumiec, ze masz chorobe lokomocyjna i nie mozesz sie poruszac autobusem,tramwajem czy jakim kolwiek innym srodkiem transportu jak wlasnym autem! Musisz mu rowniez powiedziec, ze skoro jestes w domu rowniez masz jakies swoje potrzeby by zrobic zakupy lub cokolwiek zawsze powinien ten pieniadz zostawic dla Ciebie w domu, powinnas miec u niego wsparcie a nie dodatkowe problemy! On nie powinien sie tak zachowywac!

niedoceniona Dziekuje za tak szybka odpowiedz. Badzo doceniam twoja porade  a to dla tego ,ze sama przezylas pieklo i wiesz jak ktos moze sie czuc. Nie wiem jak juz mu to wytlumaczyc ,rozmowy karteczki i inne tlumaczenia jak dla malego dziecka nie docieraja do niego. On to widzi inaczej , on widzi swoje piekne slowa a nie czyny. On twierdzi,ze ja to wszystko zle widze. Tlumaczylam tez roznice punktu widzenia ale maz ubiera wszystko w swoje piekne slowa , mowiac i twierdzac ,ze mnie kocha i robi wszystko dla mnie- wyglada na to ze krzywdzi z wielkiej milosci i troski.Dobrze wie jak wygladam po przejazdzce autobusem, z kregoslupem tez uswiadomiony- nie raz musial mi pomagac wstac ,czy isc.Juz nie wiem jak moge mu bardziej wytlumaczyc? Juz pisanie na karteczkach bylo i tabliczki czekolady byly i najprostrze tlumaczenia porownywania byly- maz uwaza ,ze to ja widze zle i jestem niesprawiedliwa a on pokrzywdzony jest najbardziej.

Niektorzy moga pomyslec ,ze uzalam sie nad swoimi dolegliwosciami. Chcialabym wiec dodac ,ze ja sie z nich nawet nasmiewam. Dostalam w spadku po chorobie (ktora jakos przezylam) epilepsje (troche inny rodzaj bo nie mam drgawek tylko padam bezwladnie i wygladam jak trup) , mam tez zabuzenia rownowagi w ciemnosi -i juz uczylam sie latac ze strychu (bo tam ciemno bylo) ,niestety latac sie nie nauczylam ale za to luk brwiowy do szycia byl :-).W ciazy z bliznietami przylazla choroba lokomocyjana, myslalam ze przy kolejnej ciazy se pojdzie -zaraza nie polazla.A kregoslup to sama se dobilam i treningami i tym swoim zawzietym ciaganiem mebli na gore. Nie uzalam sie nad tymi dolegliwosciami tylko czasami sa denerwujace bo ograniczaja samodzielnosc i czuje sie bardzo niezrecznie jak gdzies w sklepie kucne zeby wziasc cos z dolnej pulki a potem wstac nie moge, frustrujace jest ,ze ta zawsze samodzielna osoba musi poprosic kogos o pomoc zeby wstac :-/

Musisz go uswiadomic, ze piekne slowa to nie wszytsko musi zaczac robic to co mowi. On nie docenia po prostu tego co ma. Mozliwe, ze najlepszym wyjsciem by bylo odplacic mu tym samym, skoro on nie robi dla Ciebie tego o co ty go poprosisz ty rowniez nie rob dla niego nic. Bedzie to pewnie bardo egoistyczne ale on musi sobie uswiadomic, ze ty naprawde potrzebujesz jego pomocy, sama sobie ze wszystkim nie mozesz poradzic tym bardziej, ze masz problemy ze zdrowiem. On nie umie postawic sie w Twojej systuacji i dlatego dla niego wszytsko wydaje sie takie proste i twierdzi, ze nie widzi w tym tadnego problemu.

Anula70 - masz racje tyle,ze ja tak dostalam w sukre w dziecinstwie,ze chyba jestem juz pod tym wzgledem skrzywiona ,nie potrafie skrzywdzic dzieci, wiem ze by tesknily (wizyty taty, to nie to samo) i jak bym miala patrzec na ich smutne buzie to chyba bym sie calkiem rozpadla.

Jest trudno nie przeczę wymaga niestety dużo wysiłku i pracy nad samym sobą i czasami wysiłek się opłaca .

Fuzzy  nie użalasz się nad sobą to po pierwsze
nikt nie jest doskonały każdego kiedyś dopada jakaś choroba -ty po prostu pokazałaś że mimo swoich ograniczeń jakoś sobie radzisz - efekt pan czuje się zwolniony .

Wiem jak upierdliwa jest choroba lokomocyjna dlatego mam samochód (zrobiłam sobie prezent)
Jak poważne są ograniczenia od strony kręgosłupa .

Ale się nie poddaję mam cel w życiu i powolutku do niego darzę.

To nie chorobliwa miłość to normalna miłość do dzieci
Moje mają wszystko to czego Ja nie miałam w ich wieku (rzeczy materialne) bo miłość od rodziców mam nadal .
Tego nie dostałam od męża - od niego dostałam twardą szkołę życia ale co nie zabije to wzmocni

Jestem sama z wyboru nie z konieczności - nie jestem samotna i nie linczuję się za to co było .
Jestem raczej ciekawa co będzie

Kochana to tez jest dobre rozwiazanie, jesli masz mozliwosc "uskrobac" co nie co na autko male, i oszczedne to jak najbardziej to jest swietny pomysl! Zacisnij zeby i pokaz mu, ze potrafisz sobie poradzic pomimo przeciwnosci losu. Nie masz schozy na punkcie dzieci po prostu kochasz je i chcesz dla nich jak najlepiej! Chcesz zeby im nic nie brakowalo tak jak kiedys Tobie, gdy ja bede miala w przyszlosci dzieci pewnie bede zachowywac sie podobnie nie chce aby im cokolwiek w zyciu zabraklo.

Anula07-dziekuje za slowa:
To nie chorobliwa miłość to normalna miłość do dzieci smile smile

,bo mi to mowia,ze czas najwyzszy pepowine przeciac -a mnie sie tam wcale nie spieszy:), choc fakt faktem niekotrzy twierdza ,ze jestem naprawde kuku. Jesli dzieci by cos chcialy i mialabym nie jesc kilka dni zeby zaoszczedzic na to co chca to bym niejadla- ich radosc na buziach smakuje lepiej od nie wiem jakich rarytasow - dzieci beda mialy co chca a mi glodowka na oczyszczenie organizmu nie zaszkodzi

Tutaj mozesz liczyc na prawdziwe slowa otuchy i na prawdziwa pomoc wiem to ze swojego doswiadczenia:) I nie zostalas sama!

:):) moje bliznieta maja po 14 lat nastolatki , chca na koncert do Londynu-jada, no sraczke to wtedy mam jak talala ale jak ja moge im odmowic?
  A wasze dobre slowa to jak plaster na rane- i mniej boli i sily w sobie wiecej

Moje kochane paskudy to wiek syn 20 i córki 15 oraz 7.

Naraziłam się w zeszłym roku rodzince bo kupiłam synowi samochód a 15 pozwoliłam przefarbować czuprynę i zrobić sobie kolczyk tam gdzie chce no i przezornie przebiła na razie tylko jedno ucho .
7-demka na razie ma potrzeby małe ale urosną wraz z nią

I tak tez wlasnie zrobie- uskrobie na maluszka i pojade z dziecmi gdzie chcemy i kedy chcemy.Nad morze wygrzewac gnatki:). Jeszcze musze pochodzic do szkoly i zloze tez podanie o prace, nawet se juz upatrzylam - to taka "policja" zajmujaca sie zaniedbanymi zwierzaczkami. Jak dla mnie perfekcyjna bo zadne z moich dolegliwosci by nie przeszkadzaly. Sluzbowy samochod i jezdzenie na wezwania , albo dac upimnienie albo zwierzatko zabrac i odwiezc do weterynarza.

Hehehe-to witaj w klubie ,mojej rodzince tez sie nie dokonca podoba ze dzieciom na wszystko pozwalam. A z rodziny cie nie wypisali jeszcze? Tez masz miekkie serducho:). Moje 14stki  rok temu laptopy se zamazyly -ciekawe co bedzie dalej....tez juz wlosy farbowaly , jedna na czerwono a druga na granatowo, o zgrozo-ale ubaw mialysmy ,no i chca kolczyk na ustach chmmmm... jakos to moze przegryze ,bo powiedzialam ,ze dopiero jak aparaty z zabkow im zdejma- to mam czas na pogodzenie sie z faktem , a najmlodsza (tez 7latka) to na razie nie wpada na dziwaczne pomysly

Dzieki wam wszystkim. Naprawde poczulam sie jak w gronie najleprzych przyjaciol- i wyplakac sie mozna, i otrzymasz dobre slowo ,i porade cenna i posmiac sie mozna . Naprawde po waszych postach poczulam sie durzo lepiej i wrucila moja sila do zakasania rekawow i wziecia spraw w swoje rece:)

widzę , że twarda jesteś i tak trzymaj ty i fuzzy bo koniec gry jest początkiem (szkoda , że sam tego nie rozumię , ale chce a to początek )

Hahahaha no to spedzasz sen eks tesciom z powiek . znajac zycie to pewnie mazyli zebys sie pograzyla w dlugach i nietylko... i zebys gozko zalowala ,ze ich synka zostawilas...a tu- niespodzianka:) hehehe

No coś w tym stylu .
Miałam tylko teściową ale ta wystarczyła za ful zestaw złośliwości i podłości brry.

Ale powolutku idę do przodu i to jest ok
Na razie trzeba wychować i wykształcić dwoje kobietek i w końcu pomyśleć o sobie jeszcze taka stara nie jestem

To juz se wyobrazam jakie piekielko przeszlas- oj niektore tesciowe upatruja se synowa za -jak by to ujac -smietnik? wszystki bajzel i smieci jakie jesli nawet syn nawrzucal i tak zbierze synowa...
  Poklony za sile jaka w sobie nosisz:) .Odzyskalas zycie bez zasmiecania, a dzieci maja wspaniala mame-ktora pozwala ma wszystko:)HURA!!!Wszystkie mamy powinny byc takie:) I super ,ze dzieci maja dobrych dziadkow ( twoich rodzicow) . Moje niestety maja chora psychicznie babcie (moja matke) z ktora nie czuja sie bezpiecznie, a rodzice meza w ogole sie nie interesuja. Zreszta nie utrzymujemy z nimi kontaktu od kiedy meza ojciec powiedzial mi kilka bardzo przykrych dla mnie slow , a "tesciowa" wyslala mnie erka na sygnalach do szpitala- no nie atakowala nozem hehe, ale jak maz wyjechal do niemiec(dorobic) zrobila taka jazde, ze uuuuulala. Skonczylo sie na przewozeniu ze szpitala do szpitala,tak dluga utrata przytomnosci i niedotlenienie muzgu moglo sie brzytko dla mnie zakonczyc. Ja to jakas "puszka Pandory" tyle,ze zamiast rozsiewac biedy to je zbieram.hehehe

Kochani- mam nowy dylemat...Cos sie we mnie zmienilo,cos peklo.Wymyslalam se jakies pikne bajki o malzenstwie i wiezylam ,ze tak moze byc w rzeczywistosci, tak jak to wczesniej umanilam bajke o mamie ktora kocha swoje dziecko,naczytalam sie tych bzdur a potem jeszcze trudniej bylo uwierzyc ze matka moze szczeze nienawidzic a bajka przybierze postac horroru, ze malzenstwo, to poleganie na sobie, liczenie na czyjes wsparcie i inne tam bzdury, a potem ciezko bylo uwierzyc ,ze to nie bajka o kopciuszku.Nie wierze juz w bajki. Patrze dzis na meza i nie ma we mnie juz zalu, nie ma pretensji,nie ma zlosci,nie ma juz chyba we zadnych uczuc-poprostu pustka.Zastanawialam sie jak teraz bedzie wygladal nasz zwiazek a nic mi do glowy nie przychodzi-ciagle ta pustka...Moja bajka raptem prysla jak banka mydlana a ja stoje w tej rzeczywistosci z szeroko otwartymi oczami i nie moge jej ogarnac, ksiaze z bajki znikl ,pojawil sie czlowiek ,ktorego tak naprawde chyba  nie znam (mialam przeciez tyle lat ksiecia),nawet nie wiem czy cos czuje do tego czlowieka. Wiem ze maz na sile bedzie mnie teraz uszczesliwial, sklejal bajke ktura sie rozpadla ale ja juz szczerze nie chce tej bajki,nie lubie bajek ,bajki klamia sa be i krzywdza.Nasz bajkowy zwiazek znikl, czuje teraz tylko pustke i chlud-dziwne to uczucie dla mnie, przeciez zawsze cos bylo: radosc,smutek,milosc,zal, zlosc...a teraz nie ma nic. Jak sie w tym obcym dla mnie swiecie odnalezc?

Wiem,ze juz bede liczyc tylko na siebie wiem,ze juz nigdy bajka zyc nie bede. Tylko ta pustka i ten chlud jest taki mi obcy,nieznany...czy mozna do tego przywyknac ,nauczyc sie z tym zyc? Z matka bylo inaczej-do niej czulam zlosc i zal.A teraz nie czuje nic...

Ania jest już doświadczona , ale zycie to nie bajka tego się trzymaj

ja też się zamknołem w takim kręgu , ale chyba już starczy czy nie mogę już żyć normalnie jestem już troche za stary na zabawy , kręgosłup mi pęknie , a zyć trza to mi uświadomiła niekochana72 i to właśnie na tym forum

Patrze wlasnie z perspektywy bajki i rzeczywistosci -i zadna lepsza nie jest...
Bajka klamie prosto w oczy i krzywdzi a rzeczywistosc jest taka okrutna-z ta roznica ,ze nie zyje sie jakas ułudą i przynajmniej czlowiek zdaje se sprawe,ze jak cos jest zle ,to takie zycie i nie ma rozczarorania  ze w bajce to przeciez  pisalo inaczej
Czyli jednym slowem ta pustka to taki przejsciowy okres-przeczekac, robic swoje i bedzie ok?
A co z mezem? Mowi,ze zrozumial blad ,a ja juz nie uwazam ,ze to byl jego blad (tylko moja bajeczka) i on chce to naprawiac a ja juz ta pustke tylko w sobie mam i nie wiem jak sie do tych jego staran odnosic.... Robic swoje i czekac co przyniesie zycie?

Anula70 dziekuje slicznie masz racje ,musze sie wziasc ostro w garsc ,a co przyniesie zycie to bedzie:)
  ps. Otrzymalam od was duzo wsparcia,dobrych porad , mam jeszcze jeden "problemik" ale to w dziale psychologii i jak mieli byscie ochote doradzic to zapraszam pod :"jak uwolnic sie od toksycznej matki?"
Pozdrawiam serdecznie wszystkich:)