Zdradzal, bil, a ja nadal Go kocham.

''Najwieksza ludzka zemsta,  jest przebaczenie''.

Te wspomnienia juz na zawsze pozostana... Jednak byly dni, kiedy naprawde bylo fajnie, a moze wmawiam sobie tylko..?
    Nie wiem co pisac, nic juz nie wiem.

Tak, popieram wcześniejsze wypowiedzi, ciesz się, że dałaś radę uniezależnić się od niego, jak tyle wytrzymałaś wytrzymasz jeszcze więcej, a potem to już z górki będzie zobaczysz.

Maryno, wlasnie boje sie tego zaprzepascic, tyle bolu juz za mna, nieprzespanych nocy...
         Jeden Jego telefon spowodowal, ze znow o Nim mysle, znow tesknie...

  I znow Swiat wypadl mi z rak...

Każdy z nich bywa czuły i kochany. Przecież przy poznaniu nie dusił Cię i nie spoliczkował. Później zaczynają, jak to mówisz, wybuchać. Coraz częściej, w sposób coraz bardziej niebezpieczny. Każda maltretowana żona miała kiedyś, przez jakiś czas, raz na jakiś czas czułego, kochającego męża. Ale on się zmienił? przestał udawać lepszego niż jest? I jest teraz inny: niebezpieczny, nieobliczalny, nieodpowiedzialny. I nic nie wskazuje na to, że kocha. Nawet, jeśli tak mówi, to nie robi nic, żeby to udowodnić.

Nie potrafie nic sensownego napisac. Moze tylko tyle, ze na pewno macie racje.
      Rozum mowi mi- Wez sie w garsc idz do przodu, nie odwracaj sie! A serce- daj Mu szanse, moze naprawde sie zmienil?
      Jednak znam Go...wiem , ze to chwilowe u Niego. Za kilka dni znow Mu przejdzie, przestanie dzwonic...
      Najgorsze jest to, ze Wszyscy mnie obwiniaja, ze stal sie agresywny, ze zaczal pic. Nasi przyjaciele, Jego Rodzina. Wszyscy!
      A ja walaczylam tylko o to, by nie zdradzal mnie, by po prostu byl ze mna... Moze dodam fakt, ze pracowal tylko przez 4msc.
      Niestety przez caly Nasz zwiazek, to ja Nas utrzymywalam, wstydze sie to pisac, ale prawdy nie zmienie...
      Tak bardzo cierpie...Siedze na tym forum, czytam te Wszystkie kobiety. I bardzo Im zazdroszcze, ze juz to maja za Soba.
      Ja nadal z tym wlacze, boje sie, ze w koncu sie poddam...Dodam, ze to nie jest tak, ze ciagle mnie bil, bo nie bil mnie, w sensie, ze zdarzylo sie to kilka razy, gdzie podniosl na mnie reke...Wiem, to jest chore, ale nie staram sie Go bronic, tylko chce by bylo jasne, ze nie katowal mnie. Nie przyznalam sie Nikomu do tego. Jednak raz byla przy tym moja bardzo dobra kolezanka (obecna Jego dziewczyna) powiedziala o tym kilku osobom, ale jak dowiedzialam sie jakis czas temu, zaprzeczyla, mowiac, ze Ja o to prosilam...Nie bylo tak, ja prosilam Ja, by nie mowila nic Nikomu... Zastanawiam sie, czy jestem chora, bo jak siebie czytam, to szlag mnie trafia, ze taka glupia jestem...

''Boze chron mnie przed falszywymi przyjaciolmi, z prawdziwymi wrogami sama sobie poradze''.

Nie wierze chyba juz w siebie... Nie bede sie tlumaczyc, nie po to tutaj weszlam. Jest mi cholernie ciezko, nie potrafie sie wziac w garsc. Doskonale rozumiem co mi pisza dziewczyny, jednak ciagle moj rozum walczy z moim sercem, jak mam to Tobie wytlumaczyc? Zaczynalam ukladac swoje zycie na nowo, ale znow ''pojawil'' sie On. Mam klamac , ze nic do Niego nie czuje?
Nie, nie jestem sadomasochistka, dlatego odeszlam, wciaz Go kocham i nie potrafie powiedziec DOSC ODEJDZ NA ZAWSZE!!!
Czy jestem osoba psychiczna?

Ja Cię doskonale rozumiem Motylku, ja miałam, mam, (nie wiem już gdzie jestem) to samo.

Jasne, że to mija się z sensem aby marnować czas aby w ogóle o kimś takim myśleć, jednak trzeba uwierzyć. To ciężka sprawa, ale np. mnie pomaga to kiedy sobie pomyslę ile już musiałam przejść przez niego były okropne chwile takie w których nie chciłam życ i co  teraz o tym myślę i przecież przeżyłam, jestem i nie wiem czy silniejsza, jak niektore kobiety tutaj piszą, po prostu jestem i choć nie potrafię do końca życ bez niego z nim też nie mogę normalnie żyć.

Rozumiem jakie emocje Tobą targają, pamietaj jednak wracając do tego co było też nie bedziesz do końca szczęśliwa!

Witaj...
Cale 8 miesiecy walczylam z tym, by nie jechac do Naszego miasta. Nie spotkalam sie z Nim, przez ten czas. Bardzo cierpialam, tak bardzo, ze zaczelam brac tabletki uspokajajace, dodam ze nasenne tez bralam. Wiesz, mam swiadomosc tego, ze ten zwiazek byl chory. Jednak pisze kolejny raz, nie chce do Niego wrocic, walcze z tym. Gdybym chciala, to juz dawno bym pojechala do Niego, czy powiedziala Jemu, gdzie dokladnie jestem, nie zrobilam tego nigdy. Jestem slaba, po prostu, dlatego ciagle z Nim jeszcze rozmawiam. Chce wierzyc , ze nadejdzie taki dzien, kiedy obudze sie rano i usmiechne sie, bo Jego juz nie bedzie. Weszlam tutaj, poniewaz czuje sie wypalona... jednak caly czas, wlacze o swoje JA.

Pozdrawiam Cie serdecznie, zycze duzo usmiechu.

Dotyk Motyla25 powiem ci tylko , ze jesli zerwiesz 100% kontaktow z nim to uwolnisz sie z tego psychicznego umeczenia. Sama wiesz , ze powrot do siebie jest niemozliwy.Chyba , ze ty myslisz inaczej. Trudno ci sie dziwic , ze jestes tak bardzo emocjonalnie dreczona.W koncu napewno przezylisci wspaniale i namietne chwile. Trudno o nich zapomniec , nawet w obliczu zdrad i  przyslowiowego mordobicia.. Ale twoje odejscie od niego  powinno ci uzmyslowic , ze dosc takich chorych i UPIORNYCH ZWIAZKOW. Twoim bledem jest utrzymywanie KONTAKTU TELEFONICZNEGO. Pytam sie po co ci rozmowy z twoim OPRAWCA? On proboje brac cie na litosc i stosowac sztuczki w stylu delikatnych i subtelnych rozmow polaczonych z deklaracja poprawy i zrozumienia swego postepowania wobec ciebie. Nie daj sie OMAMIC i ZWIESC. On gra na wysfiechtanych tekstach. mysli, ze je kupisz w imie uczuc ktorymi go jeszcze DARZYSZ. On byl dla ciebie KATEM i DRECZYCIELEM, oraz poniewieral cie na rozne sposoby. Uswiadom sobie fakt, ze przezylas cos pieknego i KROPKA. A teraz nastal moment na poukladanie swojego zycia i zaznanie UCZUCIA od kogos kto naprawde bedzie cie szanowal i cenil.  Nie tkwij w czyms czego juz dawno nie ma w realu , a jakies resztki walesaja sie w twojej umeczonej PSYCHICE.  Bo to o czym mowisz i piszesz to nie jest zadne kochanie , ale peto ktore przetnij i zacznij zyc jak powinnas. Z miloscia prawdziwa i szacunkiem  do samej siebie. Powodzenia i NOWEJ WSPANIALEJ i USKRZYDLAJACEJ MILOSCI.

bo parzysz przez prymat uczuć i euforii a nie na fakty...

jak weszłam pierwszy raz na net kobiety to uważałam ze watki pt."zdradzani sa głupi" i "kochające za bardzo" to jakieś śmieszne watki, ale czytajc coraz czesciej rozterki kobiet takich jak ty to one sa chyba jednak trafione i pokazuja ze sa na świecie kobiety, masa kobiet którym trzeba wskazywać drogę i to kroczek po kroczku...ehhh jesteś młoda masa fajnych i dobrych rzeczy przed tobą...

wiesz jak ja zerwałam ze swoim chłopakiem...ooo to było parę lat temu...
on chcial jeszce wszystko naprawić i takie tam głupoty a ja wykasowałam jego numer tel i wszystkie inne kontakty jakie z nim miałam, zrobiłam sobie dwutygodniowa żałobe(bo szkoda mi było dłuzej mojego zycia) pt.płacz i wstałam jak nowo narodzona...

widzisz...

czasami jest tak, ze ten ktos nie chce zerwać z nami kontaktu to nie ma innej rady jak BYCIE BEZWZGLĘDNYM DLA SAMEGO SIEBIE...

jesli ci sie to uda to wstaniesz tylko silniejsza nie inaczej

DotykMotyla25 słuchaj a nie lepiej było kiedy to nie rozmawialiście przez te 3 tygodnie? poczułaś że jest lepiej, odetchnęłaś chyba wtedy? takie odniosłam wrażenie. Może jeszcze przez jakiś czas nie spojrzysz na innego ale kiedyś...na pewno
moja rada, znów przestań z nim rozmawiać może właśnie tego potrzebujesz, bo jak będziesz odbierała od niego te cholerne telefony to nigdy nie zapomnisz, a tak będziesz miała spokój... może warto spróbować ?

Jakas porazka w ogole... Dostalam 2 maile, od mojej ''dobrej'' kolezanki. (obecnej dziewczyny mojego bylego) Pisze do mnie, ze niszcze Ich zwiazek (spotykaja sie od 3 tygodni). Zrobilam wszystko, wyprowadzilam sie z miasta, gdzie byli Wszyscy moi znajomi, moja rodzina, w koncu dzis zmienilam numer. Co mam jeszcze zrobic? Tak bardzo jest mi ciezko, ze to jakas pomylka w ogole. Nic zlego nie zrobilam, a tak bardzo cierpie. Nie potrafie opisac, co czulam czytajac tego maila. Ta dziewczyna mieszkala u mnie, zostawiala u mnie dziecko po kilka dni, a sama chodzila na imprezy.. (maluskie dziecko) Nigdy nie skomentowalam informacji ze sa razem, nigdy. A dzis te maile rozwalily mi konstrukcje normalnie. :] Co ja mam jeszcze zrobic?! Znow mam okropne mysli, znow nie chce mi sie zyc...

Gratuluję Ci podjęcia decyzji o zerwaniu!

Przeszłości nie wygumkujesz, wspomnienia wracać będą, bo to jednak kawał Twego życia, na dodatek pełnego różnych spektakularnych zdarzeń. Jeszcze trochę czasu minie, aż będziesz mogła patrzeć na to wszystko z większym dystansem.
Zerwałaś związek, wyjechałaś z miasta, nie kontaktujesz się z byłym, zmieniłaś numer telefonu. Co możesz jeszcze zrobić? Nie odbierać, nie czytać, wyrzucać do kosza maile od "dobrej koleżanki" i od innych "życzliwych", albo zmienić adres mailowy.

Jestem pod wrażeniem Twojej siły i determinacji w walce o swoje życie.

DotykMotyla - podziwiam Twoją determinację. Pisz tutaj jak masz chwile słabości, ale NIGDY nie daj się złamać i nie wracaj do tej patologii.
Dorzucę swoje 3 grosze, czyli kolejne rady (dużo bardzo mądrych już tu otrzymałaś):
- kiedy znowu jest Ci źle uświadom sobie, że Ty kochasz wspomnienia - czyli to jaki był kiedyś. Pod koniec Waszego związku tych dobrych chwil było niewiele. Jeśli byś do niego wróciła - byłoby tak jak pod koniec Waszego związku lub gorzej - na pewno nie byłby to chłopak, którego pokochałaś kiedyś
- jesteś świadoma, że jego poprawa byłaby chwilowa. Jestem pewna, że tak by było. Tacy jak on się nie zmieniają. On jest dorosły, ma ukształtowany charakter. Jeśli jego charakter dopuszcza zdradzanie i przemoc fizyczną - nie zmienisz tego
- czasem tak się zdarza, ze się kogoś kocha, ale nie można z nim być. Tak właśnie jest w Twoim przypadku. Możliwe, że go naprawdę kochasz, ale za swoją obecną filozofię przyjmij teorię, że nigdy nie możecie być razem, bo on się do normalnego związku nie nadaje, a Ty nie chcesz być poniżana przez resztę życia
- najważniejsze dla Ciebie jest to, żebyś sama uwierzyła, że ten rozdział Twojego życia jest zamknięty. Jeśli w to uwierzysz - łatwiej Ci będzie na chłodno podejść do wszystkiego. Uwierz, że jesteś silna, a silne kobiety nie zgadzają się na bycie czyimś popychadłem. Nieważne co życie przyniesie - ten facet ma być dla Ciebie tylko wspomnieniem.

Nie spodziewalam sie, ze dostane tyle wsparcia od Was. Te posty od Was, utwierdzaja mnie w przekonaniu, ze postepuje dobrze. Mialam kilka chwil zwatpienia, obwiniania sie, ze moze to moja wina? ze moze nie bylam wystarczajaco dobra? Jednak odkad weszlam tutaj, poczytalam rozne posty, roznych kobiet, zrozumialam, ze to nie byl zwiazek, a  patologia. Ciezko mi nazwac jeszcze mojego bylego- bylym. Wierze, ze to kwestia czasu.
  Pozdrawiam Was Wszystkie bardzo serdecznie.

Sa chwilowe i znikna za jakis czas

Nie, nie , nie! Ty już to skończyłas raz na zawsze. Nie rozgrzebuj tego. Pomyśl tak logicznie - co miałoby Ci dać to "ostatnie spotkanie"? Od wielu miesięcy próbujesz życ normalnie, zapomnieć o nim a teraz chcesz rozgrzebać rany? Ja Ci moge powiedzieć co tam będzie, nie musisz iść. Otóż on będzie tam obrzydliwie miły. Będzie mówił jak wielkim błędem było jego zachowanie. Powie, że zawsze będzie Cię kochał. Może poprosi o kolejną szansę. I po co Ci to? Przecież wiesz, że jego poprawa byłaby tylko chwilowa. Przecież i tak nie możesz spać po rozmowie przez telefon więc co będzie jesli się z nim spotkasz? Nie kuś losu. Rozdział zamykałas przez kilka miesięcy - nie niszcz tych kilku miesięcy jedną glupią decyzją. Po tym spotkaniu będziesz musiała rozpoczynać swoją walkę od nowa...

Dokładnie tak. Powiedz, że Ty już oficjalnie to zakończyłaś i takie spotkanie jest Ci niepotrzebne.
On będzie chciała Cię z powrotem wciągnąć w zależność emocjonalną. Widzi, że mu się wymknęłaś i to mu sie nie podoba. Powie wszystko, bylebyś wróciła. Oczywiście mówiąc "wszystko" mam na mysli każde kłamstwo.

Pisze Ci to jako facet, nawet nie przeczytalem Twojego posta do konca, ale jezeli facet pozwala sobie na przemoc w stosunku do kobiety to olej uczucia...nie wierz w to ze kiedykolwiek bedzie Cie szanowal.....jest takie wulgarne powiedzenie ale prawdziwe  "kto sie kur.... urodzil , kanarkiem nie zdechnie". Wierze w zmiany u ludzi ale pod warunkiem ze rozumieja swoje bledy, jezeli skur... nie rozumie tego to olej uczucia..nie daj sie zniszczyc..... osobiscie cienty jestem na "damskich bokserow" i nie mial bym oporow przed skrecenim karku takiemu patafianowi.
Badz twarda.. nie mientka ;]
pzdr

Witam Was.
     Czytalam Was bardzo uwaznie, nie bede ukrywac jednak, ze gdzies w glebi serca, chcialam Go zobaczyc. Nie zgodzilam sie jednak na spotkanie. Napisalam Mu, ze ja juz dawno to zakonczylam, ze wszystko zostalo juz powiedzianie, pozegnalam sie ladnie, zyczac powodzenia w zyciu. Dostalam dzis wiadomosc od Niego, ze jestem miloscia Jego zycia, bla, bla, bla.  Usunelam konto na FB. W sumie to nie jest mi ono potrzebne, dodam, ze maila tez zmienilam. Zaczynam nowe zycie, sama w pojedynke.
Dziekuje za slowa otuchy, nie poddaje sie, ide przed siebe.

DotykMotyla25,

ponownie gratuluję Tobie determinacji.

Brawo! Życzę Ci wszystkiego, co najlepsze.