Co mam zrobić?

Tak więc mam 18 lat, jestem z chłopakiem przez dwa lata, było z nim świetnie, uwielbiałam z nim spędzać każdą chwilę, nie potrafiłam sobie wyobrazić życia bez niego. W tym roku przeniosłam się do innej szkoły i tam poznałam mnóstwo fajnych i wartościowych ludzi. Między innymi poznałam pewnego chłopaka, z którym po pewnej wycieczce szkolnej bliżej się poznałam i się polubiliśmy, zaczeliśmy pisać coraz częściej i rozmawiać, spotykać się w wolnym czasie, naprawdę sprawiało mi dużą przyjemność spędzanie z nim czasu, jego towarzystwo odpowiadało mi idealnie. Do mojego związku zaczęła wkradać się mała rutyna, nie czułam tego co dawniej, chłopak nie miał dla mnie czasu, nawet jakoś bardzo mu na tym nie zależało. Pewnego dnia wybrałam się do kina z tym kolegą iii stało się, pocałowaliśmy się, szczerze mówiąc wiedziałam, że do tego dojdzie, bardzo mi się spodobał i jakoś bardzo tego nie żałowałam, ale nikt się o tym nie dowiedział. Szczerze mówiąc, nie przestaliśmy się spotykać, ani pisać ze sobą. Dalej to robiliśmy, nawet częściej, ciągnęło mnie do niego jak do nikogo przedtem, cholernie !
Jego raczej też, tzn ukrywaliśmy się z tym. Potem zaczeliśmy częściej całować się na pożegnanie, zdradzałam swojego chłopaka, zdaje sobie z tego sprawę. w każdym razie wszystko dopiero zaczynało się rozkręcać, mojego chłopaka przy mnie nie było, a ON był cały czas, starał się, coraz ostrzej się całowaliśmy i nie tylko, przespaliśmy się też ze sobą. Robił wszystko z  taką pasją i uczuciem, było magicznie i niesamowicie. Po jakimś czasie zaczął to wszystko traktować poważniej, powiedział, że czuje coś więcej. JA powiedziałam, że chyba też. Powoli zaczynało się pogarszać w moim związku z chłopakiem, chyba coś podejrzewał, tzn zauważył konkurencje. Nagle zaczął się bardziej starać, ale tak do przesady, przez to, że mnie z nim często widywał, był potwornie zazdrosny. W sumie jakby na to nie patrzeć miałam romans, choć może przypominało to drugi związek. Ten chłopak z klasy robił dla mnie mnóstwo rzeczy, czułam się doceniania. Wiem, pewnie pomyślicie, że jestem beznadziejną osobą, ale co poradzić, jestem tylko człowiekiem, to było silniejsze ode mnie. Nie potrafiłam się zdecydować. Mam problem i naprawdę potrzebuje coś z tym zrobić. Właśnie minęło pół roku jak ta sytuacja się ciągnie, pare osób z mojej szkoły przyłapało mnie i tego kolegę, jakieś dwa tygodnie temu zerwałam z chlopakiem, mówiąc, że potrzebuje przerwy, nie chce go całkiem straić, kocham go, dużo z nim przeszłam, mieliśmy ogromne plany na przyszlość, on poza mną świata nie widzi, moi rodzice są już w 100% przekonani do niego. Znajomi wiedzą, że to już coś poważniejszego między mną a kolegą z klasy, ja też to wiem, strasznie mi na nim zależy, on ostatnio przed walentynkami wyznał, że mnie kocha, ja w walentynki wyznałam, że kocham jego i jest to prawda, i co teraz????? CO MAM ZROBIĆ??????? On oczekuje czegoś więcej, chce ze mna byc, szczerze mówiąc po ostatnich tygodniach mam dość mojego chłopaka, świetnie czuje się w towarzystwie tego drugiego, jestem szczęśliwa jak nigdy, nie myśle o chłopaku, mam go wtedy gdzieś, czy to normalne????? Można kochać dwóch naraz???? Spotkaliście się już z taką sytuacją????????????? W tej chwili spotykam się z jednym i z drugim, ale jestem wolna, nie mam już siły, wykańczam się. Błagam nie oceniajcie mnie negatywnie, pomyślcie o mnie jako o zagubionym człowieku, każda  porada się przyda i zostanie doceniona. POMÓŻCIE !!