Rozpraszacze

Hehe skąd ja to znam? Ustawiam sobie budzik na 7, a i tak wstaję przed 9 gdy mam wolny dzień. Chociaż obiecuję sobie, że będę się uczyła

Najpierw poczta, potem koniecznie netkobiety.pl (w tym czasie zazwyczaj jem śniadanie) Nie bawię się w nk i fb więc kolejny pochłaniacz czasu na szczęście odpada.

Na szczęście nie mam tv na stancji. Celowo nie przywiozłam telewizora z domu, wiedziałam czym to grozi. Radia, ani jakiejkolwiek muzyki nie słucham podczas nauki. Musi być cicho, inaczej niczego się nie nauczę. Przynajmniej stwarzam pozory, że próbuję się uczyć

Ogólnie to trzeba wytrwać w swoich postanowieniach. Wstać wcześnie, poświęcić tą godzinę czasu na przejrzenie poczty itp. Później bez ociągania zacząć się uczyć.
Na jutro mam taki plan (w sumie to na dzisiaj -> jest po północy), ciekawe co z tego wyjdzie

Mnie nie tyle rozprasza, co zniechęca ogrom nauki, który mam. Dziś i jutro mam wolne, więc obiecałam sobie, że się będę uczyć. Wyciągnęłam wszystkie notatki i się przeraziłam. Tego jest tak dużo, wydaje mi się, że nie jestem w stanie się tego nauczyć a to tylko materiały do jednego egzaminu - łącznie mam ich sześć, plus kolokwia, oczywiście...

Staram się uczyć cały dzień z przerwami. Zauważyłam, że tak jest wydajniej. Kiedyś uczyłam się powiedzmy 5 godzin bez przerw, po godzinie byłam już zmęczona i nie mogłam się skupić. Teraz uczę się do momentu kiedy zaczynam się rozkojarzać. Robię sobie przerwę, czasem 10 minut, czasem godzinę - mam wtedy czas, żeby np. wejść na forum Potem wracam do nauki.

Najbardziej rozprasza mnie mój mąż. Wiem, że się stara mi nie przeszkadzać, ale po kilku dniach zaczyna mnie zaczepiać, zwracać na siebie uwagę. Mówi, że tęskni za spędzaniem czasu ze mną i że na pewno już wszystko umiem Ostatnio zaczęłam go angażować w moją naukę - żeby nie czuł się osamotniony - zawsze wieczorem każę mu żeby mnie przepytał z tego co się uczyłam.

orbitka26 jak tam projekt?

Mam identyczne odczucia. A jeszcze jeśli coś jest mało interesujące, typowa pamięciówka - ręce opadają.

Tak naprawdę zawsze znajdę sobie coś ciekawszego od nauki: książki krzywo leżą - trzeba poukładać, paznokcie muszę pomalować, herbata się kończy, a tak w ogóle to robię się głodna itp... wynajduję sobie najbardziej irracjonalne zajęcia i snuję się jak zombie, co tak w rezultacie jeszcze bardziej męczy.

Komp to prawdziwy pochłaniacz czasu: u mnie 10 razy sprawdzanie maila, fb, forum, przeróżnych stron...

Wniosek jest taki, że bardziej udaję niż się uczę:D Przynajmniej w dzień. Bo jestem nocnym markiem, wolę jednak pracować/uczyć się w nocy. Nie potrafię spiąć się w dzień, im wcześniej tym dla mnie gorzej.

Nawet ten post jest dowodem na to, że się obijam:D A tu w tym tygodniu 2 egzaminy, agrrrrrrrrrrrrrrr!

Czytając o kotach przypomniał mi się jeden z rozdziałów książki Jamesa Gleicka pt. "Szybciej". Gdzieś już o niej wspominałam, ale o innym fragmencie. Książka jest napisana humorystycznie i opisy mogą wydawać się przesadne. Ale czy na pewno? Sprzedawca jajek rozmawia przez telefon, dzwoni jego pager, żona w tym samym czasie chce z nim rozmawiać, a kot właśnie wskoczył na biurko i stworzył jeszcze większy chaos niż był

O tak skąd ja to znam Moja kotka zawsze leży sobie an szafie w swoim ulubionym miejscu, ale kiedy ja postanowię przysiąść do nauki i zobaczy, że coś zaczynam pisac od razu zeskakuje rozwala mi się na biurku na samym środku zeszytu w którym notuje ( bo po co w innym miejscu skoro biurko jest naprawde duże) i łapką trąca mi długopis jak ja próbuje cos napisac na skrawku który mi zostawiła;p jest niemożliwa ale między innymi za to ją uwielbiam;p jak mi ciśnienie podniesie to zdejmuje ją z biurka ale wtedy wskakuje mi na kolana kłądzie się na kolanach i od dołu bawi się łapkami moim ruszającym się łokciem..;p pocieszne stworzenie i idealny rozpraszacz :d